faraggi700 1

Για το μυθιστόρημα της Ιωάννας Καρυστιάνη Το φαράγγι (εκδ. Καστανιώτη).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Από άποψης τεχνικής το νέο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη είναι ένα μικρό κόσμημα, ένα κέντημα με πολλές κλωστές και άπειρους κόμπους. Καταρχάς, είναι η γνωστή γλώσσα της συγγραφέως, που συσσωρεύει πολλές λεπτομέρειες απανωτά στην ίδια πρόταση ή στην ίδια παράγραφο, σε ένα προφορικό ιδίωμα που μιλάει τα καθημερινά ελληνικά, αλλά τόσο δουλεμένα, που φαίνονται φυσικά ενώ είναι έντεχνα. Κι εδώ ακόμα περισσότερο ο λόγος της είναι προσαρμοσμένος στα κρητικά βουνά, καθώς ντόπιες λέξεις αλλά κυρίως το κρητικό χρώμα στον ρυθμό, στον επιτονισμό, αντιλαλούν σε πλείστες σελίδες. 

Κι έπειτα, η πορεία των επτά μεσήλικων αδελφιών, της χανιώτικης οικογένειας Λιόδη, τεσσάρων ανδρών και τριών γυναικών, μέσα στο φαράγγι, σαν μάζωξη μιας γενιάς που έχει τόσα να θυμηθεί, συναιρεί το παρόν με το παρελθόν, την κοινή οδοιπορία με τις πλείστες μνήμες, τη ζωή του καθενός με όσα τους συνδέουν κι ίσως τους χωρίζουν. Ο χρόνος πάλλεται σε μια διαρκή ταλάντωση, οι επτά γίνονται ένα κι ύστερα χωρίζουν, ξανασμίγουν στο τώρα αλλά και στο χθες, η ιστορία σαν ποτάμι ενώνεται και πάλι χωρίζει σε παραπόταμους και ρυάκια.

Σύγχρονα πολυπρόσωπα μυθιστορήματα (θεωρητική παρένθεση)

Στην ουσία η συγγραφέας ακολουθεί μία τάση των τελευταίων χρόνων (τάση που σίγουρα προϋπήρχε αλλά έγινε πιο μαζική από το 2011 κι εξής), που θέλει το μυθιστόρημα να μην προβάλλει ένα πρόσωπο ως πρωταγωνιστή, αλλά να αφήνει να παρελάσουν μια πλειάδα χαρακτήρων, καθένας με τον ρόλο του, καθένας με μοιρασμένο το μερίδιο στη δράση και στο ψηφιδωτό που δημιουργείται.

Το κείμενο δηλαδή στηρίζεται σε πολλούς ισοδύναμους χαρακτήρες και απαρτίζεται από πολλές, χαλαρές αφηγήσεις που αλληλοεφάπτονται αλλά δεν συνέχονται πάντα στενά. 

Το κείμενο δηλαδή στηρίζεται σε πολλούς ισοδύναμους χαρακτήρες και απαρτίζεται από πολλές, χαλαρές αφηγήσεις που αλληλοεφάπτονται αλλά δεν συνέχονται πάντα στενά. Η υπόθεση πλέον (ειδικά αυτή η μονόδρομη πορεία πάνω σε έναν άξονα που θέλει τον κεντρικό χαρακτήρα ή τους κεντρικούς χαρακτήρες να στήνουν την πλοκή και να εξελίσσουν την ιστορία, έστω κι αν αυτή ανοίγεται σε πολλές ατραπούς) υποχωρεί και στη θέση της συντίθενται πολλές υποθέσεις, άλλοτε συγκλίνουσες και διασταυρούμενες κι άλλοτε αποκλίνουσες και ετερότροπες.

Αυτή η τάση οδηγεί πλέον την υπόθεση στο να διακλαδίζεται σε άπειρες μικρές ιστορίες που δεν παύουν να δημιουργούν ένα χαοτικό ενίοτε παζλ, με άλλη όμως σκοπιμότητα από την καθιερωμένη. Οι συγγραφείς επιδιώκουν να διαμορφώσουν ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο μέσα στο οποίο τόσο η ατμόσφαιρα όσο και η συνολική εικόνα προβάλλεται χωρίς να μένει στον αναγνώστη η βασική ιστορία, ή τουλάχιστον ο ρόλος της τελευταίας να υποβαθμίζεται σε σχέση με άλλα έργα. Πολλές μικρές αφηγήσεις, αναδρομές και εγκιβωτισμοί, παράλληλες ή διχαλωτές ιστορίες, σκηνές που αποκλίνουν από τον όποιον άξονα, ψηφίδες σε ένα πολυδαίδαλο ψηφιδωτό που δεν αφήνει το ασήμαντο και τονίζει το καθημερινό. Το κέντρο τής αφήγησης απουσιάζει (σε μια αποδομητική στροφή) ή υποβαθμίζεται και εμφανίζονται πολλά κέντρα, παράλληλα, διακλαδωτά, αλληλοπλεκόμενα, αλληλοαναιρούμενα κ.ο.κ.

karystianiΓια να γίνει όμως αυτό, περιορίζεται ή και εξαφανίζεται η έννοια του «πρωταγωνιστή». Έτσι, είτε ο πρωταγωνιστής πλαισιώνεται από μια πολυπρόσωπη ομάδα συμπρωταγωνιστών / δευτεραγωνιστών που απλώνουν έναν ιστό γύρω του (κάνοντάς τον να φαίνεται ως ελαφρά πρώτος μεταξύ ίσων), είτε πολλά πρόσωπα χωρίς κεντρικό χαρακτήρα συστήνουν το πολυπλόκαμο πεδίο δράσης με τις μικρές τους ιστορίες, με τις καθημερινές τους σκέψεις και πράξεις, με τη δική τους βαρύτητα σε ένα πολυπληθές σκηνικό δράσεων και αντιδράσεων. Αυτό συμβαίνει και στην Ι. Καρυστιάνη, όπου ο Βαρδής περιβάλλεται από τα αδέλφια του, σαν συντονιστής της πορείας αλλά όχι ηγέτης.

Κέντρο λοιπόν κάθε μυθιστορήματος δεν είναι ο ένας και βασικός ήρωας, αφού το βάρος μετατοπίζεται σε πολλά πρόσωπα με τις άπειρες ιστορίες τους και τις μικροαφηγήσεις που συγκροτούν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό. Σ' αυτό το πλαίσιο ο αναγνώστης νιώθει πως η συνεκτικότητα του έργου χάνεται και πως, αν έλειπαν πολλές επιμέρους σκηνές, δεν θα κλονιζόταν ο πυρήνας του. Γι' αυτό και η ανάγνωση αποβαίνει συχνά ράθυμη και δεν προσέχει το πολύβουο μελίσσι που ενίοτε βγάζει λαγούς από το καπέλο του. Αν όμως κανείς προσέξει αυτήν την αλλαγή που επισημαίνω, θα πρέπει να διαβάζει όχι ψάχνοντας τον βασικό άξονα-πρόσωπο για να στηρίξει πάνω του όλα τα επεισόδια αλλά να απολαμβάνει μια σπειροειδή πολλές φορές πορεία ανάγνωσης, άλλοτε εντελώς κυκλική κι άλλοτε φυγόκεντρη που δίνει κλίμα και προχωρά ταυτόχρονα τις παράλληλες γραμμές πλεύσης, σαν βεντάλια ή σαν παζλ.

Απομακρύνει τη σκέψη από το πρόσωπο και την ανυψώνει στην πανοραμική θέαση της ομάδας καταρχάς, αλλά γρήγορα και της κοινωνίας, της εποχής και ενίοτε της ανθρωπότητας. 

Τι καινούργιο φέρνει η νέα αυτή τάση; Απομακρύνει τη σκέψη από το πρόσωπο και την ανυψώνει στην πανοραμική θέαση της ομάδας καταρχάς, αλλά γρήγορα και της κοινωνίας, της εποχής και ενίοτε της ανθρωπότητας. Χάνουμε τις λεπτομέρειες αλλά σαν ένα εικαστικό υπερθέαμα μένουμε στο σύνολο, στην εντύπωση της σήψης, της αδυναμίας του ατόμου μέσα στη μάζα, στην κοινωνική και πολιτική συλλογικότητα, στη συνολική πορεία που άλλοτε φαντάζει πρόοδος και άλλοτε οπισθοδρόμηση, στην καθημερινότητα και στα προβλήματά της, στο απλό και διπλανό περιστατικό που συν-αποτελεί το αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας ευρύτερης τοιχογραφίας. Συχνά βλέπουμε τα πράγματα από ψηλά και δεν προσέχουμε το μεμονωμένο και μερικό, παρόλο που αυτό βαραίνει καμιά φορά ασυναίσθητα, αλλά, προσπερνώντας βιαστικά το επιμέρους, κρατάμε το συνολικό, το συνιστάμενο από πολλά μικρά νήματα αφήγησης και ιδεολογίας, συμβόλων και ερμηνειών.

Η βασική διαφορά από τα εξίσου πολυπρόσωπα (και πολυσέλιδα) μυθιστορήματα του ρωσικού ρεαλισμού θα έλεγα ότι είναι αυτή ακριβώς η απουσία κέντρου, που παρατηρείται σήμερα, με τη σημασία που εξήγησα παραπάνω. Ή το κέντρο πια είναι η ίδια η καθημερινότητα, η οποία αλέθει όσα περισσεύουν και αφομοιώνει στην εύπλαστη μάζα της όλα τα πρόσωπα, τα μικρά και μεγάλα περιστατικά, τις εμπειρίες και τα γεγονότα των ημερών μας. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε συγγραφέας από τους παραπάνω δεν ξεχωρίζει εστιάζοντας στην τάδε ή στο δείνα αφήγηση, άλλοτε μεγάλη κι άλλοτε μικρή, αλλά πάντα μέσα στο πλαίσιο της "απο-προσωποποίησης" μέσω της περιθωριοποίησης του ενός και μόνο χαρακτήρα.

Ο λαβύρινθος των Λιόδηδων

Και τώρα στην ουσία του προκείμενου μυθιστορήματος. Γιατί ο μεγάλος Λιόδης, ο Βαρδής, οργάνωσε αυτήν την αδελφική πορεία μέσα στο φαράγγι; Γιατί η Ι. Καρυστιάνη βάζει τα εφτά αδέλφια, άτομα της δικής της γενιάς, να συμ-πορεύονται αναθυμούμενα τη ζωή τους;

Καταρχάς, εντοπίζω έναν μικρό φόρο τιμής στην Κρήτη και στα γενέθλια χώματα, καθώς πλήθος τοπωνυμίων και τοπικών λεπτομερειών υπεισέρχονται στον ωκεανό των λοιπών ν(ο)ημάτων. Το ίδιο είχε κάνει η Ι. Καρυστιάνη στο «Κοστούμι από χώμα», με σαφή σκοπό να διερευνήσει τη βεντέτα και την απήχησή της στη σύγχρονη εποχή. Εδώ η Κρήτη περνάει τόσο ως σκηνικό όσο και ως πολιτισμικό πλαίσιο, που συσσωματώνει αντιλήψεις, παρόν και παρελθόν, λόγια και πράξεις.

Σε πρώτη φάση η πεζογράφος κάνει έναν απολογισμό της γενιάς της, των ανθρώπων εκεί γύρω στα 60, που έζησαν τις μικρές οικογενειακές και προσωπικές τους ιστορίες και ακόμα προσπαθούν να τις φέρουν βόλτα, με όλες τις αναποδιές και τις συγκυρίες.

Σε πρώτη όμως φάση η πεζογράφος κάνει έναν απολογισμό της γενιάς της, των ανθρώπων εκεί γύρω στα 60, που έζησαν τις μικρές οικογενειακές και προσωπικές τους ιστορίες και ακόμα προσπαθούν να τις φέρουν βόλτα, με όλες τις αναποδιές και τις συγκυρίες. Ο Ελισαίος που έφυγε στην Ιταλία, ομοφυλόφιλος και σχετικά αμήχανος, ο Βαρδής που μαθαίνει ότι ο γιος του τελικά δεν θα παντρευτεί, η Θάλεια με τον άνδρα της να αυτοκτονεί μέσα στην οικονομική κρίση... Μεγάλοι πια αλλά όχι απόμαχοι, με παιδιά και εγγόνια, με προσωπικές φιλοδοξίες και ατομικά χόμπι, όλοι τους ξαναβλέπουν τον εαυτό τους και τα αδέλφια τους σ' αυτήν την συν-οδοιπορία. Το φαράγγι γίνεται η μήτρα από όπου γεννήθηκαν κι εκεί ξαναγυρίζουν για να βρουν τον εαυτό τους. Γίνεται η ωραία στενωπός που θα τους ξαναβγάλει στη ζωή, με κλάματα και κατσοπρίνια, με ταπεράκια και γλυκά, με τετ-α-τετ κουβέντες και κρυφές αναμνήσεις.

Παρόλο που αισθάνομαι ότι η όλη προσπάθεια κρατήθηκε σε έναν προσωπικό της συγγραφέως απολογισμό, σε μια πολυδαίδαλη ροή παραποτάμων που δεν καταλήγουν στη θάλασσα, δεν ένιωσα το κείμενο να με πετάει έξω. Παρόλο που δεν βρήκα τον τελικό σκοπό του όλου εγχειρήματος, χάρηκα τις πολλές μικρές γούβες με νερό, τους μικρούς καταρράκτες και τα απροσπέλαστα κρι κρι που συνάντησα μέσα στο μυθιστόρημα, όλες αυτές τις μικροϊστορίες που ξεχύνονταν από παντού. Ωστόσο, κλείνοντας το βιβλίο, νομίζω ότι η στόχευση της Ι. Καρυστιάνη δεν αποκτά εύρος και πλάτος αλλά όλα μένουν κλεισμένα στον μικρόκοσμο που χτίζει. Όλα έμειναν κάπου μέσα στο φαράγγι...

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΠΕΡΑΝΤΩΝΑΚΗΣ είναι Διδάκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας και κριτικός βιβλίου.

faraggi280Το φαράγγι
Ιωάννα Καρυστιάνη
Εκδ. Καστανιώτη 2015
Σελ. 272, τιμή εκδότη: €14,84
 
politeia link
 
 
 

 

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

Για το μυθιστόρημα του Σπύρου Κακατσάκη «Απολαύσεις της Καπούης» (εκδ. Καλειδοσκόπιο).

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Αν η πλοκή του μυθιστορήματος χαρακτηρίζεται από στιβαρότητα και λελογισμένη πολυπλοκότητα, αν η γλώσσα του ρέει ομαλά και συστήνει ...

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

Για το βιβλίο της Λίνα Βαλετοπούλου «Κλουαζονέ» (εκδ.Βακχικόν). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα». 

Γράφει η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Η Λίνα Βαλετοπούλου, μετά την τελευ...

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

Για τη συλλογή διηγημάτων του Κωνσταντίνου Δομηνίκ «Κακό ανήλιο» (εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα από τη Μόρνα, το εγκαταλελειμμένο από το 1967 χωριό στους πρόποδες του Ολύμπου.

Γράφει ο Κώστας Δρουγαλάς

Το ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Σκέψεις με αφορμή το κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ [Stefan Zweig] «Η ομογενοποίηση του κόσμου» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης), το οποίο κυκλοφορεί στη σειρά «Βιβλίδια» των εκδόσεων Άγρα.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Θα σου μιλήσω για ένα...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ