baladeur

Για το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι, Ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα: Men with Boxes on Head, Brunswick, GA, 2001 © Rodney Smith (1947- 2016)

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Άντρες και γυναίκες. Υπάρχει μια εξαιρετικά εύστοχη παρατήρηση του Τζούλιαν Μπαρνς στο τελευταίο του βιβλίο Ελίζαμπεθ Φιντς (μτφ: Κατερίνα Σχινά, εκδ. Μεταίχμιο) που δεν γίνεται να μην την μεταφέρω αυτούσια: «Οι παρεξηγήσεις και οι παρερμηνείες, οι κίβδηλες ή κουτοπόνηρες συμφωνίες, τα κατά συνθήκην ψεύδη, η επώδυνη σαφήνεια, το απρόκλητο ξέσπασμα, η συμβατική ευγένεια που κρύβει συναισθηματική αδράνεια. Και ούτω καθεξής».

Τι μας λέει τούτο απόσπασμα; Το προφανές της ζωής μας. Ματαιοπονούμε ομνύοντας στον χρυσό κανόνα της κοινής λογικής. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι τόσο εύπλαστες και τόσο ασυνεχείς που όποιος πιστεύει πως δύνανται να εκλογικευτούν, να μπουν σε ένα ρυθμιστικό σχέδιο δράσης ή σε μια κανονιστική διάταξη, είναι βέβαιο πως θα βρεθεί –πολύ γρήγορα μάλιστα- μπρος στο άφευκτο της σύγχυσης, της παρανόησης, της ακατανοησίας. Ο Χάρης Βλαβιανός στο τελευταίο του βιβλίο Πλατωνικοί Διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη παίρνει ένα αδιαμόρφωτο υλικό, αυτό που προσφέρει η καθημερινότητα, το μεταπλάθει, του αφαιρεί ενδεχομένως τις χασμωδίες της προφορικότητας, απορροφάει τους κραδασμούς των συγκείμενων και ως τελικό αποτέλεσμα μας παραδίδει μικρά μπουλβάρ που μπορούν να διαβαστούν, αλλά και να σαρκωθούν σε μια θεατρική σκηνή. Αν οι σχέσεις μας είναι ένα διαρκές βοντβίλ, τότε, ιδού, κάποιος που έκανε την αρχή και μας προσφέρει τη βάση πάνω στην οποία μπορούμε να κινηθούμε και να μιλήσουμε.

Αν οι σχέσεις μας είναι ένα διαρκές βοντβίλ, τότε, ιδού, κάποιος που έκανε την αρχή και μας προσφέρει τη βάση πάνω στην οποία μπορούμε να κινηθούμε και να μιλήσουμε.

Γιατί, πλατωνικοί διάλογοι; Τούτη η άμεση αναφορά στον Αθηναίο φιλόσοφο δεν γίνεται να παραγνωριστεί. Ο Πλάτων φέρεται να είναι ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα ότι η μορφή του διαλόγου είναι η πιο πρόσφορη επιλογή για να παρουσιαστεί στον κόσμο ο Σωκράτης που μπορεί να μην έγραψε ποτέ στη ζωή του ούτε μια αράδα, εντούτοις η φιλοσοφική του σκέψη ήταν ένας ολόκληρος ναός ιδεών. Ο Πλάτων, λοιπόν, επιλέγει τη διαλογική μορφή προσδίδοντας στα κείμενά του αμεσότητα, ζωντάνια και ρεαλιστικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια περίοδο κι άλλοι μαθητές του Σωκράτη καταφεύγουν στην ίδια λύση, καθιερώνοντας αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως ξεχωριστό λογοτεχνικό είδος, τον φιλοσοφικό διάλογο.

Πρόκειται, λοιπόν, να διαβάσουμε σχοινοτενείς φιλοσοφικές αναλύσεις ή πετάγματα του νου και των ιδεών προς τον κόσμο των συμβόλων και των αναλογιών; Ο Χάρης Βλαβιανός έχει άλλο σκοπό. Διατηρεί το «ένδυμα», αλλά αλλάζει τη σάρκα.

Στον αγρό του βιβλίου φύεται η φαιδρότητα της ανθρώπινης συνθήκης. Συνάφεια θέλετε; Ιδού τα αποτελέσματά της. Ενδιαφέρεστε να καλλιεργήσετε τους ανθούς μιας κάποιας κοινωνικότητας; Αν ναι, τότε, είναι σαν να μας λέει ο Βλαβιανός, να είστε προετοιμασμένοι να δεχθείτε και τα αγκάθια τους. Το ένα είναι αξεδιάλυτο από το άλλο. Ακόμη και οι πούροι της λογικής, έρχεται κάποια στιγμή που αντιλαμβάνονται πως αυτά που εκστομίζουν ή αυτά που ακούν από τον συνομιλητή τους θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί από τον Αραμπάλ ή τον Ιονέσκο. Πραγματικό θέατρο παραλόγου.

Είναι, άραγε, ένας περιγελαστικός λίβελος εναντίον της γειτνίασης των ανθρώπων; Είναι μια προγραμματική επίθεση στην αλληλεξάρτηση; Αυτό που επιθυμεί διακαώς ο Βλαβιανός είναι να καταδείξει με την ευγλωττία και την αμεσότητα του διαλόγου πως όλο αυτό που ζούμε είναι εντελώς αστείο. Πασιφανώς παράλογο, ακαταπόνητα αστείο και διαρκώς αλλόκοτο. Το αποτέλεσμα είναι μια πλέρια ακατανοησία. Συχνά πέφτουμε στην παγίδα των παράλληλων μονολόγων που μόνο προσχηματικά έχουν το ντύμα ενός κάποιου διαλόγου.

Αυτό που επιθυμεί διακαώς ο Βλαβιανός είναι να καταδείξει με την ευγλωττία και την αμεσότητα του διαλόγου πως όλο αυτό που ζούμε είναι εντελώς αστείο. Πασιφανώς παράλογο, ακαταπόνητα αστείο και διαρκώς αλλόκοτο.

Λαϊκοί άνθρωποι, αλλά και διανοούμενοι. Έλληνες και ξένοι. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Εραστές, φίλοι και άγνωστοι του δρόμου. Μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός διαμερίσματος, σε μια εξοχική κατοικία, στους δρόμους της πόλης. Οι άνθρωποι που επιλέγει ο Βλαβιανός να τους μεταφέρει στο στόμα λόγια αποστομωτικού εξωφρενισμού ανήκουν σε όλες τις κατηγορίες. Από καθηγητές πανεπιστημίου και ποιητές έως απλοί διαβάτες των δρόμων.

Δεν χρειάζεται να ανήκει κανείς σε μια συγκεκριμένη κατηγορία για να αναπτυχθεί μέσα του η ανοικειότητα. Είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής συσσωμάτωσης. Άξιο τέκνο κάθε κοινωνίας.

Το ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας αποφασίζει εξαρχής να μην εξαιρεθεί από το κάδρο. Γι’ αυτό, σε ένα θαυμαστό δείγμα ευφυούς αυτοϋπονόμευσης, το βιβλίο εκκινεί με το κείμενο που έχει τίτλο Ιδιοφυία. Πίσω από τις λέξεις διαφαίνεται η φιγούρα του Χάρη Βλαβιανού όχι με το κοινωνικό πρόσωπο του, που, όπως συμβαίνει σε όλους μας, μοιάζει ατσαλάκωτο ή περιβεβλημένο από την αχλή της δημιουργίας του, αλλά όπως ενδέχεται να είναι στην ουσία του.

Τόσο αυτό το κείμενο όσο και τα περισσότερα του βιβλίου κουβαλούν επάξια το φορτίο ενός βρετανικού φλέγματος. Διόλου τυχαίο, καθώς ο συγγραφέας έχει σπουδάσει, θητεύσει, αλλά και μελετήσει μεταφραστικά την κουλτούρα της Γηραιάς Αλβιώνας. Κατά την άποψή μου, η καταφυγή σ’ αυτό το, εν πολλοίς, μαύρο χιούμορ ή, αν θέλετε, τη διάθεση να περιγελάσει με στιλ αυτά που ξεπερνούν τη ρηχή έννοια ενός ανεκδότου, είναι καθοριστική για τη διαμόρφωση του συγκεκριμένου βιβλίου. Ακόμη και στα σημεία που το αποτέλεσμα μοιάζει κάπως αμήχανο ή το γέλιο δεν είναι τόσο αβίαστο, η κατάσταση καταλήγει ευδόκιμα από την αισθητική της κωμικής πλευράς που επιλέγει ο Βλαβιανός.

patakis vlavianos platonikoi dialogoiΣε μια λογοτεχνία, όπως η ελληνική, που βρίθει δραματικών κειμένων, σε σημείο να πιστεύει κανείς πως έχουμε όλοι οι γραφιάδες ενδυθεί το ρόλο μιας drama queen, αυτό το βιβλίο συνιστά μια λεπταίσθητη σφαλιάρα στη σοβαροφάνεια. Δεν κομίζει δραματικές εξάρσεις, δεν δημιουργεί μύθο διά της περιφοράς κάποιων παθών. Είναι μια σύγχρονη ταπισερί που εμφανίζει το άλλο πρόσωπο της καθημερινής ευγλωττίας που είναι η άφωνη λογική της. Ας μην αναζητούμε πάντα ένα σχέδιο εξήγησης διότι μπορεί να μην υπάρχει και να μην υπάρξει ποτέ.

Οι διάλογοι στο κεφάλαιο «Χ» όπως «χάνω», εύλογα αυτοβιογραφικοί, είναι από τους πλέον λαγαρούς του βιβλίου. Για να αποδειχθεί πως όταν ο συγγραφέας δεν παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό του, τότε είναι σε θέση να δημιουργήσει κάτι πραγματικά ουσιώδες και ειλικρινές.

Είναι εύκολο πράγμα να γράφεις με χιούμορ; Το γεγονός ότι στην ελληνική λογοτεχνία δεν έχουμε κάτι αντίστοιχο του Σερντάρις ή του Στάινγκαρντ (για να φέρω δύο χαρακτηριστικά σύγχρονα παραδείγματα) κάτι πρέπει να δείχνει. Θεωρούμε πως το αστείο προσομοιάζει του ελαφρού; Πιστεύουμε πως μόνο το δράμα παράγει υψηλή τέχνη; Τι αστείο, αλήθεια, όταν έχουμε πρόγονο έναν Αριστοφάνη. Κι όμως, η παρωδία ή το σκώμμα δεν έχουν καμία σχέση με το χονδροειδές αστείο ή με την άγευστη πλάκα στην οποία επιδιδόμαστε συχνάκις εμείς οι Έλληνες. Άσχετο και σχετικό: θα είχε ενδιαφέρον να δούμε να ευδοκιμεί και στα μέρη μας ένας Κερτ Βόνεγκατ που να δημιουργεί καλοσυγκερρασμένη λογοτεχνία διαλύοντας ή ξηλώνοντας το πλεκτό του δράματος. Τουλάχιστον, οι Πλατωνικοί διάλογοι του Χάρη Βλαβιανού σπάνε τον κανόνα και τούτο από μόνο του είναι ενδιαφέρον, αξιοπρόσεκτο και ευφρόσυνα δεκτό.

Να σημειωθεί πως το τελευταίο μέρος του βιβλίου περιλαμβάνει τέσσερα ποιήματα της Carol Ann Duffy από το The World’s Wife (σε μετάφραση, φυσικά, του Χάρη Βλαβιανού) όπου εμφανίζεται η θηλυκή πλευρά σημαντικών ανδρών (πραγματικών ή μυθολογικών). Τι θα μπορούσε να μας πει η γυναίκα του Τειρεσία, του Δαρβίνου, του Ίκαρου ή, ακόμη ακόμη, η Ευρυδίκη για τον Ορφέα; Μα και η Ασπασία, όπως την φαντάζεται ο Βλαβιανός, για τον Περικλή; Μας χρειάζεται, άραγε, αυτή τη γυναικεία πλευρά σε ένα ανδρικό συμπόσιο όπως ήταν το πλατωνικό; Ναι, για τη συμμετρία των ιδεών αλλά και για την αντιστροφή των παραδεδεγμένων ρόλων. 

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Οι φοιτητές του τον κοιτούν έντρομοι στα μάτια. Ό,τι κι αν λένε του φαίνεται προβλέψιμο, κοινότοπο. Απορρίπτει όλες τις εργασίες τους με ειρωνικά σχόλια όπως: «Κανείς δεν βγήκε από το σπήλαιο του Πλάτωνα κρατώντας i Phone».

Με κάθε αφορμή, επαναλαμβάνει τη γνωστή αποστροφή του Αϊνστάιν για τη βλακεία. Στην πόρτα του γραφείου του έχει κρεμάσει μια ταμπέλα που γράφει: «Το πανεπιστήμιο δεν προσφέρει παρά μόνο πτυχιούχο άγνοια».

Είναι τελειομανής. Απεχθάνεται την επιτήδευση, τα λεκτικά πυροτεχνήματα. Αγαπημένος του φιλόσοφος είναι ο Νίτσε. Εξού και μισεί τα γήπεδα, τα αεροδρόμια, τα shopping malls. Πώς να λάμψει μια ιδιοφυία μέσα στο άξεστο πλήθος.

Σε ένα συνέδριο, κάποιος αναιδής καθηγητής Κοινωνιολογίας είχε το θράσος να του ζητήσει να ορίσει την ιδιοφυία. Εκείνος απάντησε: «Θα γνωρίζετε ασφαλώς τον Νουρέγιεφ. Έχετε προσέξει ότι όταν επιχειρεί ένα άλμα στον αέρα κάνει πολλή ώρα να επιστρέψει στο έδαφος;».

politeia link more

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

Για το μυθιστόρημα του Σπύρου Κακατσάκη «Απολαύσεις της Καπούης» (εκδ. Καλειδοσκόπιο).

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Αν η πλοκή του μυθιστορήματος χαρακτηρίζεται από στιβαρότητα και λελογισμένη πολυπλοκότητα, αν η γλώσσα του ρέει ομαλά και συστήνει ...

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

Για το βιβλίο της Λίνα Βαλετοπούλου «Κλουαζονέ» (εκδ.Βακχικόν). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα». 

Γράφει η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Η Λίνα Βαλετοπούλου, μετά την τελευ...

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

Για τη συλλογή διηγημάτων του Κωνσταντίνου Δομηνίκ «Κακό ανήλιο» (εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα από τη Μόρνα, το εγκαταλελειμμένο από το 1967 χωριό στους πρόποδες του Ολύμπου.

Γράφει ο Κώστας Δρουγαλάς

Το ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Από την απόλυτη επιτυχία στη συνειδητοποίηση. Ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μίλησε για το νέο του βιβλίο «Η κατάλυση του χρόνου» (εκδ. Νήσος), αλλά και πώς βίωσε το απίστευτο «γκελ» που έκανε το προηγούμενο μυθιστόρημά του.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ