alt

Της Έλενας Μαρούτσου

Ασθενείς είναι ο πρωτότυπος γαλλικός τίτλος του βιβλίου αυτού, που στα ελληνικά αποδόθηκε ως Πάντα ήρωες (μτφρ. Χάρις Αλεξίου) από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόκειται για μια μαρτυρία από τον Γάλλο μουσικό Fabien Marsaud, που στα είκοσί του εξαιτίας ενός ατυχήματος διαγνώστηκε ως ατελώς τετραπληγικός και πέρασε δώδεκα μήνες σε κέντρο αποκατάστασης. Αυτούς τους μήνες περιγράφει ο συγγραφέας σε αυτό το βιβλίο μέχρι την ανέλπιστη και κόντρα στις προβλέψεις των γιατρών επανάκτηση της κινητικότητάς του, σχεδόν στο ακέραιο, αν εξαιρέσει κανείς μια πατερίτσα, ενθύμιο κι υπενθύμιση της κατάστασης που ονομάζουμε «αναπηρία».

«Χρειάζεται χρόνος για ν’ αποδεχτούμε αυτή τη λέξη.
Είναι μια λέξη που ήρθε για να μείνει.
Η επίσημη γλώσσα έχει επιλέξει αυτό τον όρο
εγώ δεν έχω τίποτε άλλο να προτείνω»,

λέει ο Fabien Marsaud σ’ ένα από τα slam κομμάτια του (ένα είδος ποίησης σε αρκετά καθημερινή γλώσσα που απαγγέλλεται με υπόκρουση μιας μίνιμαλ μουσικής), κι όμως, σκέφτομαι, με έναν τρόπο κάτι προτείνει. Ο πρωτότυπος τίτλος Patients νομίζω πως με τη διπλή του σημασία –«ασθενείς» αλλά και «υπομονετικοί»– αποδίδει εξαιρετικά εύστοχα την κατάσταση αδυναμίας στην οποία έχουν περιέλθει οι άνθρωποι που η τύχη στους χτύπησε με αυτό τον ακραία βίαιο τρόπο, αλλά και την ψυχική κατάσταση της υπομονής με την οποία αντιμετωπίζουν αυτό το χτύπημα.

Μη οδοιπόροι, μη ήρωες

Ο Fabien Marsaud μιλάει γι' αυτό το είδος ενεργητικής υπομονής, για το είδος του κουράγιου που δείχνουν αυτοί οι άνθρωποι, «αλλά όχι ενός κουράγιου ηρωικού, όχι» επιμένει στο τέλος του βιβλίου, εξού και δεν αντιλαμβάνομαι γιατί ο ελληνικός εκδοτικός οίκος παρέβλεψε αυτή τη ξεκάθαρη τοποθέτηση κι επέλεξε το συγκεκριμένο τίτλο.

Ο συγγραφέας χαρακτηρίζει τους ανθρώπους αυτούς (ας μου επιτραπεί να τους αποκαλέσω «συνοδοιπόρους του» έχοντας βέβαια συνείδηση της τραγικής ειρωνείας που υποδηλώνει ο όρος) ως τέλειους «μάρτυρες της ατιμίας και της αδικίας της ύπαρξης». Η θέση στην οποία βρίσκονται λοιπόν είναι τραγική, όχι με την αρχαία σημασία της λέξης (στις αρχαίες τραγωδίες υπάρχει αιτία για τις συμφορές που πλήττουν τα πρόσωπα, έστω κι αν πάνε πίσω αρκετές γενιές) αλλά με την υπαρξιακή, αυτή του παράλογου, του εντελώς αναίτιου και άρα άσκοπου.

Ο συγγραφέας τρέφει αναμφίβολα συμπάθεια και τρυφερότητα προς τα πρόσωπα που παρελαύνουν σε αυτές τις σελίδες αλλά δεν τους τοποθετεί στο βάθρο των ηρώων

Ο συγγραφέας τρέφει αναμφίβολα συμπάθεια και τρυφερότητα προς τα πρόσωπα που παρελαύνουν σε αυτές τις σελίδες –για τα οποία λέει στην αρχή πως οποιαδήποτε ομοιότητά τους με πρόσωπα που υπάρχουν ή που έχουν υπάρξει δεν είναι σε καμία περίπτωση αποτέλεσμα σύμπτωσης– αλλά δεν τους τοποθετεί στο βάθρο των ηρώων. Αντιθέτως, λέει πολύ χαρακτηριστικά, με αφορμή κάποιες σκέψεις του για το πώς βλέπουν οι άλλοι έναν ανάπηρο και πώς η ιστορία κι οι ιδιαιτερότητές του εξαφανίζονται κάνοντας την αναπηρία τη μόνη του ταυτότητα:

«Και όμως μπορούμε να βρούμε τα ίδια είδη προσωπικότητας όπως κι αλλού: έναν ντροπαλό, έναν θρασύ, έναν συμπαθητικό τύπο ή έναν χοντρομαλάκα».

Οι καθηλωμένοι «συνοδοιπόροι» του συγγραφέα είναι μάρτυρες αλλά όχι άγιοι. Δεν παρουσιάζονται με κάποια αύρα που θα μεσολαβούσε σαν πέπλο ανάμεσα σ’ εκείνους και τα μάτια του αναγνώστη. Ο Fabien Marsaud σηκώνει το πέπλο για να μας τους δείξει στην πραγματικότητά τους, μια πραγματικότητα συχνά ασφυκτική, τις περισσότερες φορές θλιβερή, πού και πού αστεία, κάποτε απεγνωσμένα επιθετική, στιγμές στιγμές εξευτελιστική ή εξαντλητική, ως επί το πλείστον μοναχική αλλά και με στιγμές συγκινητικής συντροφικότητας.

Αναπόφευκτα καθρεφτίσματα

Καθώς διάβαζα λοιπόν αυτό το βιβλίο σκεφτόμουν πως αν ήταν μυθιστόρημα δεν θα ήταν καλό. Πρόσωπα έρχονται κι εξαφανίζονται, η πλοκή δεν έχει ανατροπές ή κορυφώσεις, όλο κάτι πάει να γίνει που δεν γίνεται, ιστορίες μένουν στη μέση, η δομή κι η γλώσσα δεν παρουσιάζουν κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όμως το βιβλίο αυτό δεν είναι μυθιστόρημα κι έτσι όλα τα παραπάνω ίσως τελικά λειτουργούν υπέρ του. Εννοώ πως το βιβλίο αυτό έχει τα ελαττώματα που έχει κι η ίδια η ζωή. Ως μαρτυρία της λοιπόν κι όχι μετουσίωσή της ίσως είναι αναπόφευκτο, μπορεί και ωφέλιμο, να τα καθρεφτίζει.

Μέσα σε αυτόν τον καθρέφτη ο συγγραφέας μας δείχνει σκηνές που στην αρχή ίσως καταθλίβουν με την λεπτομερή καταγραφή της δύσκολης καθημερινότητάς τους –χαρακτηριστικό παράδειγμα η καταγραφή της διαδικασίας πρωινής τουαλέτας των ανθρώπων που δεν μπορούν να πάνε στην τουαλέτα– αλλά στην πορεία δημιουργούν έναν καμβά που σιγά σιγά τον συνηθίζεις (όπως το συνηθίζουν κι αυτοί) και αρχίζεις πάνω του να διακρίνεις πάνω του τα σχέδια που γράφουν αυτοί οι άνθρωποι με την επιθυμία τους για ζωή.

«Έξαφνα είδα πως ο πόνος γίνεται η πηγή για έμπνευση
κι οι σκιές του παρελθόντος δίνουν
στην πένα μου κατεύθυνση.
Αίσθημα παραγωγικό κι ο θυμός κι η απελπισία
μου δίνουν θέμα ισχυρό, να ξαναπώ την ιστορία.
να ελευθερώσω τις κραυγές μας,
τους πόνους μας να μοιραστώ
σε μια ριπή οφθαλμού γεννιέται
το λυπημένο μου γραφτό».

Γιατί γράφονται και γιατί διαβάζονται οι μαρτυρίες – μια άποψη

Έχω την αίσθηση πως πίσω από κάθε έργο από αυτά που ανήκουν στην κατηγορία της «μαρτυρίας», επειδή συνήθως πρόκειται για επώδυνες και δύσκολες εμπειρίες, υπάρχει η επιθυμία να «βγει» κάτι θετικό, κάτι που να δίνει νόημα σε αυτή την οδύνη, όσο αναίτια και άσκοπη κι αν μοιάζει. Αυτό το νόημα πιστεύω πως υπηρετεί η καταγραφή της και το μοίρασμά της με το αναγνωστικό κοινό.

Η αιτία που οι μαρτυρίες ασκούνε έλξη σε ένα μεγάλο μέρος αναγνωστών, νομίζω πως είναι η επιθυμία να διευρύνουμε την εμπειρία μας, το οπτικό μας πεδίο, για να συμπεριλάβει περιοχές που ίσως βρίσκονται στις παρυφές τους

Όσο για την άλλη πλευρά, η αιτία δηλαδή που οι μαρτυρίες ασκούνε έλξη σε ένα μεγάλο μέρος αναγνωστών, νομίζω πως είναι η επιθυμία να διευρύνουμε την εμπειρία μας, το οπτικό μας πεδίο, για να συμπεριλάβει περιοχές που ίσως βρίσκονται στις παρυφές τους. Δεν θα αγνοήσω και το κουράγιο που παίρνει κανείς απ’ τη πολυχρησιμοποιημένη προς παρηγορία σκέψη πως άλλοι βρίσκονται σε πολύ χειρότερη μοίρα, κάτι που συνήθως μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ ελαφρύτερά τα δικά μας βάσανα. Όμως, η παρηγορητική λειτουργία αυτών των αναγνώσεων είναι κατά τη γνώμη μου βραχείας διάρκειας. Ο άνθρωπος -σαν αυτές τις κούκλες που έχουν στη βάση τους ένα βαρίδι κι όσο κι αν τις κουνήσεις πάντα επιστρέφουν στο κέντρο βάρος τους– έχει την τάση να επιστρέφει στα δικά του βάρη: μετά την ολόψυχη συμμετοχή στο δράμα της Σταύρωσης, όλοι παραπονιόμαστε για βαρύ στομάχι μετά την Ανάσταση. Αυτή είναι, κι ίσως πρέπει να είναι, η ανθρώπινη φύση.

Άλλωστε ούτε κι αυτό το βιβλίο ποντάρει στη διαρκή συναίσθηση του πόνου που συνοδεύει την «αναπηρία». Μάλλον αποκαθηλώνει τους τεραπληγικούς, τους παραπληγικούς και όλους τους παρομοίως πληγέντες, για να μας τους δείξει στις ανθρώπινές τους διαστάσεις. Μέσα από αυτό το πρίσμα μπορούμε εξάλλου και ταυτιζόμαστε, όσοι πάμε με τα πόδια κι όσοι με καροτσάκι, στο κοινό δρόμο μας που σημαδεύεται από την ευθραυστότητα της ύπαρξης και τη μεταβλητότητα της μοίρας.

«Σε τεντωμένα νήματα βαδίζουμε όλοι προφανώς,
κουτσαίνει η μοίρα καθενός
και η ύπαρξη είναι εύθραυστη σαν σπόνδυλος
αυχενικός». 

ΕΛΕΝΑ ΜΑΡΟΥΤΣΟΥ

altΠάντα ήρωες
Fabien Marsaud
Μτφρ. Χάρις Αλεξίου
Μεταίχμιο 2014
Σελ. 192, τιμή € 11,00

alt

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Πώς να διαβάζουμε λογοτεχνία» του Τέρυ Ίγκλετον – Μια γλαφυρή εισαγωγή στον κόσμο της ανάγνωσης

«Πώς να διαβάζουμε λογοτεχνία» του Τέρυ Ίγκλετον – Μια γλαφυρή εισαγωγή στον κόσμο της ανάγνωσης

Για το βιβλίο του Τέρυ Ίγκλετον [Τerry Eagleton] «Πώς να διαβάσουμε λογοτεχνία» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Πεδίο]. Κεντρική εικόνα: (© Unsplash). 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Το ερώτημα του τίτλου ...

«Τα όνειρα της καμήλας και άλλες ιστορίες για τη Συρία» της Ελένης Παπανδρέου (κριτική) – Στην επικράτεια του παραμυθιού

«Τα όνειρα της καμήλας και άλλες ιστορίες για τη Συρία» της Ελένης Παπανδρέου (κριτική) – Στην επικράτεια του παραμυθιού

Για το λεύκωμα της Ελένης Παπανδρέου «Τα όνειρα της καμήλας και άλλες ιστορίες για τη Συρία» (εκδ. Ιωλκός). Κεντρική εικόνα: Φωτογραφία της Ελένης Παπανδρέου από την έκδοση. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Στο ...

«Βαθύ μπλε» του Πάτρικ Σβένσον (κριτική) – H θάλασσα, τα βάθη της και η αναζήτηση του αγνώστου

«Βαθύ μπλε» του Πάτρικ Σβένσον (κριτική) – H θάλασσα, τα βάθη της και η αναζήτηση του αγνώστου

Για το βιβλίο του Πάτρικ Σβένσον [Patrik Svensson] «Βαθύ μπλε – H θάλασσα, τα βάθη της και η αναζήτηση του αγνώστου» (μτφρ. Αγγελική Νάτση, εκδ. Μεταίχμιο). Κεντρική εικόνα: Σκίτσα από τη ζωή στη θάλασσα βασισμένα σε γκραβούρες του 1849.

Γράφει η Άννα Λυδάκη

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Τριαντάφυλλα επί πιστώσει» της Έλσα Τριολέ (κριτική) – Με τον μανδύα μιας ερωτικής ιστορίας

«Τριαντάφυλλα επί πιστώσει» της Έλσα Τριολέ (κριτική) – Με τον μανδύα μιας ερωτικής ιστορίας

Για το μυθιστόρημα της Έλσα Τριολέτ [Elsa Triolet] «Τριαντάφυλλλα επί πιστώσει» (μτφρ. Κατερίνα Γούλα, εκδ. Gutenberg). Kεντρική εικόνα: από την ταινία «Λυσσασμένη γάτα» του Ρίτσαρντ Μπρουκς με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ και τον Πολ Νιούμαν. 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου ...

«Κρατήρας» του Θανάση Χατζόπουλου (κριτική)  – Ποιητική συλλογή πολλαπλής ανάγνωσης

«Κρατήρας» του Θανάση Χατζόπουλου (κριτική) – Ποιητική συλλογή πολλαπλής ανάγνωσης

Για την ποιητική συλλογή του Θανάση Χατζόπουλου «Κρατήρας» (εκδ. Πόλις). Κεντρική εικόνα: (© Unsplash). 

Γράφει η Άλκηστις Σουλογιάννη

Επί σειρά ετών ο Θανάσης Χατζόπουλος με κείμενα πρωτότυπης δημιουργικής γραφής κυρί...

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

Για τη θεατρική μεταφορά της «Καρδιάς σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε διασκευή Άρη Σερβετάλη και Έφης Μπίρμπα και σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα που ανεβαίνει στο θέατρο Κιβωτός. Κεντρική εικόνα: Ο Αντώνης Μυριαγκός στον ρόλο του γιατρού Πρεομπραζένσκι.

Γράφει ο Νίκο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ