alt

Για τη βιογραφία του Κορνήλιου Καστοριάδη από τον Francois Dosse «Καστοριάδης: Μια ζωή» (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδ. Πόλις) και του Guy Debord από τον Jean-Marie Apostolidès « Debord: Le naufrageur » (εκδ. Flammarion).

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Οι βίοι των ανθρώπων που άλλαξαν τον κόσμο, ή έστω τους τρόπους με τους οποίους σκεφτόμαστε τον κόσμο και πράττουμε μέσα στον κόσμο, συμβαίνει ενίοτε να συνδέονται μέσα από υπόγειες διαδρομές χαμένες στο ορυχείο του χρόνου. Η συστηματική ανάγνωση βιογραφιών δημιουργών που συναντήθηκαν στο διάβα της ζωής (της βιογραφίας του James Joyce από τον Richard Ellmann σε συνδυασμό με εκείνη του Samuel Beckett από τον James Knowlson, φέρ᾽ ειπείν) φανερώνει πολλά για το πώς διαμορφώνεται η ιστορία της λογοτεχνίας παράλληλα με την ιστορία των ιδεών σε ένα ορισμένο χρονικό πλαίσιο. Αλλά και μια πιο τολμηρή ανάγνωση, ας πούμε βιογραφιών που απέχουν πολύ χρονικά ή καταπιάνονται με εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες, φανερώνει επίσης πολλά για το πώς, μέσα από την ίδια την καθημερινή ζωή, διαμορφώνονται θεωρίες και συστήματα σκέψης που φωτίζουν τόσο το μακρινό τότε όσο και το παλλόμενο νυν.

Για τον Καστοριάδη είναι η πρώτη βιογραφία. Και μάλλον η οριστική, για πολλά χρόνια τουλάχιστον. Του Debord έχουν προηγηθεί καμιά δεκαριά, οι περισσότερες πολυσέλιδες, και είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες.

Διάβασα απανωτά δύο βιογραφίες ανθρώπων που έχουν επηρεάσει πολύ —και μόλις στις μέρες μας αρχίζει να μελετάται μεθοδικά ο βαθμός της επίδρασης που άσκησαν— την επικράτεια των ιδεών, αλλά και τους τρόπους δράσης μέσα από τις ιδέες, στο δεύτερο μισό του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα: αυτήν του Κορνήλιου Καστοριάδη (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) από τον Francois Dosse, με τίτλο Καστοριάδης — Μια ζωή (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδ. Πόλις), και αυτήν του Guy Debord (Παρίσι, 28 Δεκεμβρίου 1931 – Champot, 30 Νοεμβρίου, 1994) από τον Jean-Marie Apostolidès, με τίτλο Debord Le naufrageur (εκδ. Flammarion). Για τον Καστοριάδη είναι η πρώτη βιογραφία. Και μάλλον η οριστική, για πολλά χρόνια τουλάχιστον. Του Debord έχουν προηγηθεί καμιά δεκαριά, οι περισσότερες πολυσέλιδες, και είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες. Ήδη πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα κατάσταση.

Τόσο ο Καστοριάδης όσο και ο Debord προτίμησαν να συνδέσουν τη ζωή και το έργο τους με μια πείσμονα διάθεση να πράξουν και να σκεφτούν αυτόνομα, να αμφισβητήσουν έντονα και επίμονα τις κυρίαρχες ιδέες της εποχής τους, να επινοήσουν πρωτότυπες θεωρίες που τις βάσισαν σε στιγμές του βίου τους μάλλον και όχι τόσο σε πανεπιστημιακές σπουδές, καθώς και να δράσουν μέσα σε συλλογικότητες, να ιδρύσουν (αλλά και να διαλύσουν συλλογικότητες), και να υπάρξουν πάντα εντός της κοινωνίας αλλάζοντας, όσο κατάφεραν, την δεδομένη κοινωνία.

Ο Dosse δεν αφήνει φάση και στιγμή του Καστοριάδη δίχως να την εξετάσει, να την αναλύσει, και να μας την ιστορήσει με γλώσσα που γίνεται ευπρόσδεκτα γλαφυρή, όταν πρόκειται για τον βίο, και τεκμηριωμένα επιστημονική, όταν πρόκειται για το έργο. Μια σπουδαία, και γι᾽ αυτό τόλμησα να τη θεωρήσω οριστική, βιογραφία.

Ο Francois Dosse (1950) μας εξοικειώνει, χρονολογικά, με τα γεγονότα που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του Καστοριάδη και, παραλλήλως, εκθέτει με εμβρίθεια και ακρίβεια την εξέλιξη της σκέψης του συγγραφέα της Φαντασιακής Θέσμισης της Κοινωνίας. Μαθαίνουμε πώς ο Καστοριάδης μυείται στη φιλοσοφία, αλλά και στη μουσική, από εκπληκτικά μικρή ηλικία. «Έγινα δούλος της φιλοσοφίας από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή μαζί της, όταν ήμουν δεκατριών ετών», θα γράψει ο ίδιος. Ο Dosse καταγράφει: «Μια μέρα του Νοεμβρίου του 1944, λίγο μετά την απελευθέρωση, ο εικοσιοδυάχρονος Καστοριάδης γύριζε στο σπίτι του με τα πόδια, έχοντας περάσει τη βραδιά σε φίλους του, στο Κολωνάκι. Ξαφνικά, στη γωνία ενός έρημου δρόμου, ακούει να παίζουν στο πιάνο μια εμπρομπτύ του Σούμπερτ. Μένει ακίνητο, άφωνος, στη μέση του δρόμου. Κάποιος βγαίνει στο μπαλκόνι και τον ρωτάει αν του αρέσει η μουσική. "Είναι η ζωή μου όλη", απαντά ο νεαρός Κορνήλιος. Ο άγνωστος τον καλεί να ανέβει [...] βρίσκεται έτσι στη μέση ενός δωματίου όπου δεσπόζει ένα πιάνο με ουρά, όπου παίζει μια υπέροχη γυναίκα. Με τη μουσική του Σοπέν και του Σούμπερτ να τον "νανουρίζουν", θα μείνει στο άγνωστο σπίτι μέχρι τα ξημερώματα».

Μαθαίνουμε, από τον Dosse, ότι ο Καστοριάδης είχε έντονη ερωτική ζωή, βασισμένη στον αυτοκαθορισμό, τον αλληλοσεβασμό, την αυτονομία, το πάθος, τη μουσική. Η Rilka Walter, η Νέλλη Ανδρικοπούλου, η Μιμίκα Κρανάκη, η Catherine May, η Kenizé Mourad, η Piera Aulagnier, η Ζωή Χριστοφίδη, όλες δυναμικές και έντονες προσωπικότητες υπήρξαν γυναίκες του Καστοριάδη. Μαθαίνουμε ότι οι φιλίες του ήσαν εξίσου έντονες, πλούσιες σε ανταλλαγή και εκπόνηση ιδεών, παθιασμένες, ακόμα και συγκρουσιακές. Σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Κλοντ Λεφόρ, ο Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ, ο Εντγκάρ Μορέν, συνδέθηκαν και με τη ζωή και με το έργο του Καστοριάδη. Μαθαίνουμε τα ποικίλα ψευδώνυμά του (Πιερ Σωλιέ, Πολ Καρντάν, Ζαν Ντελβώ) την εποχή της ίδρυσης και της δραστηριότητας της περιλάλητης ομάδας Socialisme ou Barbarie (1949-1967). Μαθαίνουμε ότι το 1983, στη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής «Le passage de témoin» έγινε λόγος δύο φορές για έναν «επικίνδυνο γκάνγκστερ ονόματι Καστοριάδης»! Γεγονός που υποχρέωσε τον φιλόσοφο να απαιτήσει λήψη απαραίτητων μέτρων ώστε να πάψει αυτή η προσβολή στο οικογενειακό του όνομα. Μαθαίνουμε με πόσο πάθος, και με την επιστράτευση πόσων γνώσεων, άσκησε κριτική στην ΕΣΣΔ, εν συνεχεία στον τροτσκισμό, κατόπιν στον ίδιο τον Καρλ Μαρξ, αλλά και στον Ζακ Λακάν, όταν πια καταπιάστηκε συστηματικά με την ψυχανάλυση. Ο Dosse δεν αφήνει φάση και στιγμή του Καστοριάδη δίχως να την εξετάσει, να την αναλύσει, και να μας την ιστορήσει με γλώσσα που γίνεται ευπρόσδεκτα γλαφυρή, όταν πρόκειται για τον βίο, και τεκμηριωμένα επιστημονική, όταν πρόκειται για το έργο. Μια σπουδαία, και γι᾽ αυτό τόλμησα να τη θεωρήσω οριστική, βιογραφία.

altΟ Jean-Marie Apostolidès (1943) δεν έχει φεισθεί μόχθου, μελέτης, και έρευνας προκειμένου να εκπονήσει τη βιογραφία του Debord. Ιστορεί και αυτός πλήθος γεγονότων, ακολουθεί την πορεία του Γάλλου στοχαστή και επαναστάστη από τα παιδικά του χρόνια στην ίδρυση της Λεττριστικής και, εν συνεχεία, της Καταστασιακής Διεθνούς, μιλάει για πολλές, και μάλλον άγνωστες έως σήμερα, φάσεις και στιγμές αυτής της πορείας, βασιζόμενος σε ντοκουμέντα που είτε έχουν έρθει στο φως μέσα από τις εκδόσεις που επιμελείται η χήρα του Debord, η Alice Becker-Ho, όπως η οκτάτομη πλούσια αλληλογραφία του, είτε φυλάσσονται σε ιδρύματα (στην Bibliothèque nationale de France και στην Beinecke Library του Πανεπιστημίου Γέιλ). Έχοντας πρόσβαση σε ένα, πραγματικά αχανές, υλικό, ο Apostolidès επιχειρεί να πει τα πάντα για τον Debord, και λέει όντως πολλά, αλλά αποτυγχάνει παταγωδώς, σε αντίθεση με τον Dosse, όπως αποτολμά να σχολιάσει και να ερμηνεύσει τα γεγονότα και τις θεωρίες που εκπονήθηκαν βασιζόμενες στα εν λόγω γεγονότα. Είναι αληθινά καταγέλαστος ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να παρουσιάσει τον αβρότατο, παιγνιώδη, εξόχως καλλιεργημένο, και σε αδιανόητο βαθμό δημοκρατικό και εχθρό κάθε ιεραρχίας Debord σαν μια παρωδία του Νέρωνα, του Καλιγούλα, και του Στάλιν! Έλεος, όπως λέμε και στα social media! Όπως και να ᾽χει, παραμένει μεγάλη, και πολύτιμη, αρετή του πονήματος του Apostolidès η παροχή πολλών πληροφοριών για τις δραστηριότητες του Debord, και ιδίως, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πολλών αποσπασμάτων από επιστολές που αντάλλαξε ο Debord με τον στενό φίλο του ανάμεσα στα 1970 και 1980, τον Gianfranco Sanguinetti (1948), Ιταλό καταστασιακό και συγγραφέα της περίφημης Véridique Rapport sur les dernières chances de sauver le capitalisme en Italie που προκάλεσε το τρομερό Σκάνδαλο Censor στην Ιταλία το 1975.

O Debord επέμενε ότι ο Καστοριάδης γράφει κείμενα που του προκαλούν ομηρικά γέλια, ο δε Καστοριάδης, παρεμφερώς, γράφει ότι ο Debord δεν είναι παρά ένας «μικροαπατεώνας και διαστρεβλωτής.

Διαβάζοντας τις δύο αυτές βιογραφίες, μαθαίνουμε, πέραν όλων των άλλων, και κάτι που επί χρόνια είχε μείνει στη σκιά: ο Καστοριάδης και ο Debord είχαν συναντηθεί και είχαν συζητήσει, ο Debord είχε υπάρξει μέλος της ομάδας Socialisme ou Barbarie για ένα μικρό, αλλά λίαν γόνιμο, χρονικό διάστημα, και, δυστυχώς από πολλές απόψεις, οι σχέσεις των δύο αυτών δυναμικών προσωπικοτήτων σημαδεύτηκαν από αμοιβαία αντιπάθεια και περιφρόνηση: ο Debord επέμενε ότι ο Καστοριάδης γράφει κείμενα που του προκαλούν ομηρικά γέλια, ο δε Καστοριάδης, παρεμφερώς, γράφει ότι ο Debord δεν είναι παρά ένας «μικροαπατεώνας και διαστρεβλωτής που έχει λεηλατήσει τις ιδέες του Socialisme ou Barbarie […] η σκέψη και μόνον ότι θα μπορούσα να φλερτάρω με τους καταστασιακούς μού προκαλεί γέλια». Εμείς, και η ιστορία των ιδεών, οφείλουμε πολλά, πάρα πολλά, και στους δύο. 

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ-ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.
Τελευταίο του βιβλίο, η συλλογή αφηγημάτων «Συλλαλητήρια στο δωμάτιό μου» (εκδ. Gutenberg).


altΚαστοριάδης: Μια ζωή
François Dosse
Μτφρ. Ανδρέας Παππάς
Πόλις 2015
Σελ. 624, τιμή εκδότη €22,00

alt

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΝΗΛΙΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ημερολόγιο Μόσχας, του Βάλτερ Μπένγιαμιν

Ημερολόγιο Μόσχας, του Βάλτερ Μπένγιαμιν

Για το βιβλίο του Walter Benjamin «Ημερολόγιο Μόσχας» (μτφρ. Έμη Βαϊκούση, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν και η Λετονή μπολσεβίκα ηθοποιός και σκηνοθέτιδα θεάτρου Άζια Λάτσις.

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Βάλτερ Μπένγια...

Ανησυχία, της Λιν Ούλμαν: Η ανάπλαση της μορφής του πατέρα

Ανησυχία, της Λιν Ούλμαν: Η ανάπλαση της μορφής του πατέρα

Για το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Linn Ullmann «Ανησυχία» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου, εκδ. Μεταίχμιο). Φωτογραφία: Η Λιν Ούλμαν με τον πατέρα της, τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Της Διώνης Δημητριάδου

Τι είναι αυτό που μέ...

Όταν έπεσα στο μελανοδοχείο, του Νίκου Μπακουνάκη

Όταν έπεσα στο μελανοδοχείο, του Νίκου Μπακουνάκη

Για την αυτοβιογραφική αφήγηση του Νίκου Μπακουνάκη «Όταν έπεσα στο μελανοδοχείο» (εκδ. Πόλις).

Της Έλενας Χουζούρη

Έχω την ισχυρή εντύπωση ότι ο Νίκος Μπακουνάκης δεν έπεσε απλώς στο μελανοδοχείο, όπως ισχυρίζεται στον τίτλο του αυτοβιογραφικού του βι...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Ανακοινώθηκαν οι βραχείες λίστες για τα βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων. Η τελετή απονομής θα γίνει την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου. 

Επιμέλεια: Book Press

Η Εταιρεία Συγγραφέων έχει θεσπίσει τα Βραβεία «Γιάννης Βαρβέρης» και «Μένης Κουμανταρέας...

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Για το μυθιστόρημα του Orhan Pamuk «Το μαύρο βιβλίο» (μτφρ. Στέλλα Βρετού, εκδ. Πατάκη).

Της Νίκης Κώτσιου

Ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα βιβλία της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας, το Μαύρο βιβλίο (1990) του νομπελίστα Ορχάν Παμ...

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέκου Λούντζη «Οι επόμενοι εμείς» (εκδ. Στιγμός).

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

Συζητώντας την ελληνική ποίηση του 21ου αιώνα προσπαθώ πάντα να μην την προσεγγίσω καθ’ εαυτή αλλά να την τοποθετήσω σε ένα διεθνές πλαίσιο κι ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη βιογραφία της Simone de Beauvoir «Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), της Kate Kirkpatrick που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για τη...

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

20 Οκτωβρίου 2021 ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Φανταστικό στην Ελλάδα: Ο λόγος στους εκδότες του

«Η Άγνωστη Καντάθ», «Αίολος», «Οξύ», «Φανταστικός Κόσμος», «Anubis», «Sελίνι»: Έξι εκδοτικοί οίκοι που αγαπούν την Επιστημονική Φαντασία, το Fantasy και τον Τρόμο τοποθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ