Του Ευθύμιου Σακκά
Μια μέρα σαν σήμερα το 1923 είχε έρθει στη ζωή η Μαρία Κάλλας στην Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς της, οι οποίοι όμως δεν τα πηγαίνανε καθόλου καλά μεταξύ τους και χωρίσανε τελικά όταν μετά το κραχ ο πατέρας της έκλεισε το φαρμακείο που διατηρούσε.
Την ίδια χρονιά η Κάλλας πήγε για πρώτη φορά σχολείο αλλά η οικονομική κρίση ανάγκαζε την οικογένεια να αλλάζει συνέχεια διαμερίσματα μ’ αποτέλεσμα η μικρή να ζει διαρκώς σ’ ένα κλίμα ανασφάλειας που επέδρασε στην ιδιοσυγκρασία της. Βρήκε παρηγοριά στις τέχνες και κάποια στιγμή μητέρα της αγόρασε ένα πιάνο και την προέτρεψε, αφού προσέλαβε και μια καθηγήτρια, να δοκιμάσει τις ικανότητές της στην μουσική.
Αμέσως αναφάνηκε η ιδιαίτερη αίσθηση που είχε για την μουσική και η μητέρα της άρχιζε να γίνεται πιεστική προτρέποντάς την να μελετάει ασταμάτητα και προσπαθώντας παράλληλα να της εξασφαλίσει κάποια συμμετοχή σε ραδιοφωνική εκπομπή. Η πρώτη πάντως παράστασή της ήλθε εντελώς τυχαία όταν το 1937 μαζί με την μητέρα της ταξιδεύανε πίσω στην Ελλάδα. Η Κάλλας έπαιζε στο πιάνο του πλοίου κι όταν την άκουσε ο καπετάνιος της ζήτησε να τραγουδήσει στην Κυριακάτικη λειτουργία. Όλοι μείνανε έκπληκτοι από την εμφάνισή της.
Για τα επόμενα τρία χρόνια η Κάλλας αφοσιώθηκε στην μελέτη και η φωνή της ακούστηκε για πρώτη φορά από το ραδιόφωνο του Σταθμού Αθηνών το 1940 την χρονιά που υπέγραψε και στη Λυρική Σκηνή. Ως το 1945 που θα παραμείνει στην πατρίδα θα ερμηνεύσει όπερες κλασικών δημιουργών και μετά από την εγκατάστασή της στην Αμερική αρχίζει η ανοδική πορεία της δίνοντας παραστάσεις σ’ όλο τον κόσμο μ’ αποκορύφωμα την εμφάνισή της στην Σκάλα του Μιλάνου τον Δεκέμβριο του 1951. Καταξιωμένη διεθνώς θα γνωριστεί με τον Ωνάση το 1957 και θα ακολουθήσει μια σφοδρή σχέση μεταξύ τους για τα επόμενα εννιά χρόνια, που ως γνωστόν αποδείχτηκε καταστροφική για την ψυχολογία της τραγουδίστριας. Η τελευταία παράσταση δόθηκε στην Όπερα του Παρισιού όπου και αποθεώθηκε για τελευταία φορά.
