Του Ευθύμιου Σακκά
Μια μέρα σαν σήμερα το 1889 γεννήθηκε ο Γάλλος λογοτέχνης Jean Cocteau σ’ ένα μικρό χωριό έξω από το Παρίσι. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και ασχολούνταν ερασιτεχνικά με την ζωγραφική, ενώ όταν ο γιος του ήταν εννιά χρονών έκανε απόπειρα αυτοκτονίας.
Το γεγονός επηρέασε την ευαίσθητη φύση του Jean κι έπειτα από μερικά χρόνια θα εγκαταλείψει την οικογενειακή εστία για να εγκατασταθεί στην γαλλική πρωτεύουσα.
Από την παιδική κιόλας ηλικία αρχίζει να συνθέτει τα πρώτα του ποιήματα και στα δεκαεννιά εκδίδει την πρώτη συλλογή, «Το λυχνάρι του Αλαντίν». Ο Cocteau δεν μπορούσε να αντιληφθεί εαυτόν παρά ως ποιητή και παρόλο που ασχολήθηκε με διάφορα είδη γραφής επέμενε όλα τα έργα του να αντιμετωπίζονται ως ποίηση. Επίσης αρνήθηκε να εντάξει την τέχνη του σε κάποιο κίνημα, ενόσω όλοι προσπαθούσανε να του κολλήσουνε κάποια «ταμπέλα».
Το ξεχωριστό ταλέντο του γρήγορα αναγνωρίστηκε κυρίως από ομότεχνούς του γι’ αυτό και πριν συμπληρώσει καν το εικοστό έτος της ηλικίας του ο Προυστ, ο Ζιντ και ο Απολλιναίρ τον εντάξανε στην λογοτεχνική συντροφιά τους. Λίγο πριν τον παγκόσμιο πόλεμο, όπου και υπηρέτησε ως τραυματιοφορέας, ανάγεται η συνεργασία του με τα ρωσικά μπαλέτα, μέσα από τα οποία θα συνεργαστεί με τον Πικάσο και τον Μοντιλιάνι.
Ως το 1919 θα ακολουθήσουνε άλλες τρεις ποιητικές συλλογές που διαπνέονται από μια καλπάζουσα φαντασία και από αριστοτεχνικό ύφος, ενώ το 1917 θα αρχίσει να συγγράφει και τα πρώτα του θεατρικά έργα, αρχής γενομένης με την «Παρέλαση», με τα σκηνικά να τα έχει επιμεληθεί ο Πικάσο. Γενικώς τα θεατρικά του κείμενα αντλούνε από μια ευρεία γκάμα καλλιτεχνικών ρευμάτων κινούμενα από τον σουρεαλισμό και τον φουτουρισμό έως τον κυβισμό και την αφηρημένη τέχνη. Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή συγκαταλέγονται «Το βόδι πάνω στη σκηνή» και «Οι τρομεροί γονείς».
Κατά την δεκαετία του 1920 ο Cocteau άρχισε να κάνει χρήση όπιου, γεγονός που δεν άφησε ανεπηρέαστη την δημιουργικότητά του. Κι αυτό συνέβη κυρίως στην μυθιστορηματική του φόρμα. Χαρακτηριστικά έγραψε το πιο δημοφιλές πεζό του κείμενο «Τα τρομερά παιδιά» μέσα σε λίγες μέρες κι ενώ βρισκόταν διαρκώς υπό την επήρεια του ναρκωτικού. Αργότερα άλλωστε θα εκδώσει κι ένα κείμενο που περιέγραφε με ακρίβεια τις εμπειρίες του από το όπιο υπό τον τίτλο «Όπιο. Το ημερολόγιο ενός εθισμένου».
Σημαντική υπήρξε και η συμβολή του στον γαλλικό κινηματογράφο καθώς η avant garde οπτική του μέσα από ταινίες όπως οι «Blood of poet» και «Beauty and the beast» θα ασκούσε μεγάλη επιρροή στο νέο γαλλικό ρεύμα που θα γεννιούνταν μερικά χρόνια αργότερα.
