Μια μέρα σαν σήμερα, 25 Απριλίου 1566, πέθανε η ποιήτρια της Αναγέννησης Λουίζ Λαμπέ, που έμεινε στην ιστορία με το εξόχως ποιητικό παρατσούκλι «Η Ωραία Σχοινοποιός».
Του Λεωνίδα Καλούση
Ήταν η «πρώτη φεμινίστρια ποιήτρια της Αναγέννησης»; η «Σαπφώ της Λυών»; Ήταν η μούσα άλλων δημιουργών που την ύμνησαν στα ποιήματά τους; Ήταν μια πόρνη που δεν έγραψε ποτέ ούτε έναν στίχο; Ήταν δημιούργημα της φαντασίας μιας ομάδας ποιητών που αργότερα μαζί με το «δημιούργημά» τους συγκρότησαν την αποκαλούμενη σχολή της Λυών;
Η Λουίζ Λαμπέ φέρεται να γεννήθηκε κάποια στιγμή το (ή κοντά στο) 1524 στην Λυών του Βασιλείου της Γαλλίας, την εποχή που βασιλιάς ήταν ο Φραγκίσκος ο Α' της Γαλλίας, του οίκου των Βαλουά.
Στα βιογραφικά της στοιχεία, οι μελετητές έχουν καταλήξει πως πατέρας της ήταν ένας φτωχός σχοινοποιός που παντρεύτηκε την κόρη του πλούσιου αφεντικού του και μαζί με την σύζυγο πήρε προίκα και την επιχείρηση αλλά και το επώνυμο του πεθερού του. Όταν Πιέρ Σαρλί που εντωμεταξύ είχε πάρει το όνομα Λαμπέ έμεινε χήρος ξαναπαντρεύτηκε και με την δεύτερη σύζυγό του, την Ετιενέτ απέκτησαν μια κόρη, την Λουίζ που αργότερα παντρεύτηκε έναν επίσης πλούσιο έμπορο σχοινιών.
Οι εκδοχές για τη ζωή της είναι αρκετές. Η επικρατέστερη πως έζησε μια ζωή μεγάλων ανέσεων στο κέντρο της Λυών, έκανε ιππασία και ξιφασκία στους φροντισμένους κήπους της και σχετίστηκε με σύγχρονούς της ποιητές ενώ μεγάλη ήταν η φήμη της για την ομορφιά της. Και έγραψε τα ποιητικά έργα «Διάλογος της Μωρίας και του Έρωτα» (δραματική αλληγορία σε πεζό), «Τρεις ελεγείες», επηρεασμένες από τις Ηρωίδες του Οβίδιου και τα «24 σοννέτα», στα οποία κυρίως οφείλει την φήμη της και στα οποία εκφράζονται έντονα γυναικεία συναισθήματα. Και πέθανε λίγο μετά τα 40 της στην κωμόπολη Παρσιέ, βόρεια της Λυών.
Στα ελληνικά, δημοσιεύονται κάποια στιγμή το 1961 στη Νέα Εστία σε μετάφραση του ποιητή Κούλη Αλέπη (1903 - 1986) ποιήματά της.
Πολύ αργότερα, το 2015, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη η ανθολογία (εισαγωγή και μετάφραση Ηρώ Τσαρνά) «Δυο Γαλλίδες ποιήτριες» όπου παρουσίαζεται μαζί με την ποιήτρια και πανεπιστημιακό Ινγκρίντ Ωριόλ (Ingrid Auriol). Το βιβλίο είναι εξαντλημένο.
Από το βιβλίο, το παρακάτω ποίημα της Λουίζ Λαμπέ:
Φίλησέ με πάλι, φίλα με πάλι και πάλι:
Δώσε μου το απολαυστικότερο φιλί σου
Το πιο ερωτικό σου δώσε μου:
Θα σ’ το επιστρέψω χίλιες φορές θερμότερο από κάρβουνο αναμμένο.
Απόκαμες από τη θλίψη; Θα σε ξεκουράσω
Δίνοντάς σου άλλα δέκα φιλιά γλυκά
Και ανταλλάσσοντας μεθυσμένα φιλιά
Απόλαυσέ με ευχάριστα κι εγώ μες στη χαρά θα σ’ απολαύσω
Τότε για μας τους δυο θ’ ακολουθήσει ζωή διπλή.
Καθένας για τον ίδιο και το ταίρι του θα ζει.
Επίτρεψέ μου, αγάπη, να σκεφτώ άσκοπη μια τρέλα:
Πάντα νιώθω δυσάρεστα, ζώντας περιορισμένη
Και δεν μπορώ να γίνω ευτυχισμένη
Έξω απ’ τα όριά μου αν δεν κάνω ένα άλμα.
