Έξι ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Ιωλκός  – Τρεις δημιουργοί καταθέτουν νέο έργο και τρεις εμφανίζονται για πρώτη φορά

Δημήτρης Βασιλάκης, Μαγικό χαλί

Μαγικό χαλί (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής του Δημήτρη Βασιλάκη. Η συλλογή αναφέρεται στο πιο παλιό μαγικό χαλί της ανθρωπότητας που είναι η γη που πατάμε, αυτή είναι που μας ταξιδεύει στο σύμπαν αέναα και χρειάζεται τη φροντίδα μας.

Η αγάπη για τη γη που μας γέννησε, η αγάπη για το περιβάλλον και την προστασία του, η αναζήτηση για το νόημα του σύμπαντος, μέσ’ από την αυθόρμητη δημιουργία ενός καλλιτέχνη, είναι τα κίνητρα και το καύσιμο αυτού του μαγικού οχήματος.

Ο Δημήτρης Βασιλάκης, ως μουσικός της τζαζ, συνθέτης και πανεπιστημιακός ερευνητής, έχει ήδη από το 2013 εντάξει στις παρουσιάσεις του θεατρικά και multi-performances, με ποίηση, πρόζα, τζαζ αυτοσχεδιασμούς ακόμη και τεχνητή νοημοσύνη. Η σχέση της τζαζ με την ποίηση, τη ρητορεία, τη λογοτεχνία γενικότερα και την αυθόρμητη πρόζα ειδικότερα συγγραφέων όπως ο Jack Kerouac και η beat περίοδος είναι ένα από τα πεδία αναφοράς του, ενώ σημαντικές επιρροές του είναι επίσης ο Καβάφης, ο Σαχτούρης, ο Joyce, ο Beckett, ο E. E. Cummings, οι γραφές από τις Βέδες και τις Ουπανισάδες.

Το Μαγικό χαλί αποτελεί την ολοκλήρωση μίας τριλογίας μαζί με τα «88 εν κινήσει» και την «αναcoda».

Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή, Στη λάμψη του έρωτα

Στη λάμψη του έρωτα (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής της Ερατώς Κοζάκου-Μαρκουλλή (πρώην Υπουργού των Εξωτερικών της Κύπρου).

Μια εξομολογητική, μα συνάμα οικουμενική αφήγηση για τον έρωτα – την ακατανίκητη δύναμη που πυροδοτεί πάθη, συγκινήσεις και εσωτερικές ανησυχίες.

Ένα ταξίδι στον κόσμο των αισθήσεων, όπου ο λόγος της δημιουργού λειτουργεί ως μαγνήτης για την εσωτερική της πραγματικότητα. Μέσα από τις λέξεις της, ο έρωτας αναδεικνύεται ως μια πολυσύνθετη έκφραση, γεμάτη αντιθέσεις – φωτιά και φλόγα, αλλά και τρυφερότητα και στοχασμό.

Η ποιητική γλώσσα, λιτή και συνάμα περίτεχνη, αγγίζει τις πιο λεπτές αποχρώσεις της ανθρώπινης ψυχής. Η δημιουργός αποτυπώνει με δεξιοτεχνία τον έρωτα όχι μόνο ως μια προσωπική αναζήτηση, αλλά ως μια διαχρονική πραγματικότητα που αφορά όλους μας, καθώς αναζητούμε το φως και τη θερμότητα μέσα στις σχέσεις μας. Η φωνή της, γεμάτη αισθησιακές ενοράσεις, αντηχεί σαν ηχώ ενός κοχυλιού που αφηγείται τα μυστικά της θάλασσας – τα μυστικά της καρδιάς.

Ένα έργο που προσκαλεί τον αναγνώστη να βυθιστεί σε ένα σύμπαν γεμάτο αλήθεια, πάθος και την παντοδυναμία του έρωτα. Ένα ποιητικό οδοιπορικό που κλείνει μέσα του τη φλόγα και την έκρηξη των συναισθημάτων, κατακτώντας την ψυχή με τη δύναμη των λέξεων.

Αλέκος Κατσιούρης, Διάφωνες συγχορδίες

Διάφωνες συγχορδίες (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της νέας ποιητικής συλλογής του Αλέκου Κατσιούρη.

Κοινές και σπάνιες λέξεις, ταιριασμένες αρμονικά, δημιουργούν εικόνες που γεννούν συναισθήματα και θέτουν προβληματισμούς, οι οποίοι οδηγούν σε βαθύτερες σκέψεις αποκαλύπτοντας ένα σύμπαν όπου τα άψυχα αποκτούν ζωή και νόημα και τα απλά αναδεικνύονται ως σπουδαία.

Ποίηση που δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη κατηγορία αναγνωστών, αλλά απευθύνεται σε όλους όσοι αναζητούν την ομορφιά της γλώσσας και τη δύναμη της έκφρασης.

Με μια διάθεση που δεν επιδιώκει να δώσει εύκολες απαντήσεις ούτε να καθοδηγήσει, στίχοι, άλλοτε βαθυστόχαστοι και άλλοτε απλοί, προσπαθούν να αγγίξουν τις αόρατες εσωτερικές χορδές, οι οποίες όποτε δέχονται τα κατάλληλα ερεθίσματα ενεργοποιούνται παράγοντας πρωτόγνωρους ήχους και οδηγούν τον αναγνώστη να δει με νέο φως τις απλές στιγμές της καθημερινότητας και να ανακαλύψει την κρυμμένη ομορφιά που κρύβεται στις πιο μικρές λεπτομέρειες.

Μια συλλογή που δεν απαιτεί ειδικές συνθήκες ή συγκεκριμένη ώρα για να διαβαστεί ή να ξαναδιαβαστεί, αφού κάθε φορά παράγει νέα και διαφορετικά συναισθήματα.

Άννα Ε. Σ. Μπούγια, Πλάσματα φυγής

Πλάσματα φυγής (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της πρώτης ποιητικής συλλογής της Άννας Ε. Σ. Μπούγια.

Η συλλογή αποτελεί ένα βαθυστόχαστο ταξίδι στη διάθεση του σύγχρονου ανθρώπου να αποδράσει από την καθημερινή ρουτίνα και να διεκδικήσει ένα όραμα ζωής πέρα από τα συνηθισμένα. Μέσα από την πλούσια θεματολογία της φυγής, η δημιουργός αγγίζει έναν ευρύ φάσμα συναισθημάτων και καταστάσεων.

Οι ιστορίες που αναδύονται, οι ήρωες και οι μεταβαλλόμενες σκηνές της συλλογής αποπνέουν την αίσθηση του αδιεξόδου, της ανάγκης για απόδραση και του εσωτερικού τραύματος. Εγκλωβισμένοι σε ερωτικά, υπαρξιακά και ηθικά διλήμματα, οι χαρακτήρες αναζητούν διεξόδους σε ουτοπικές και συχνά μαγικές λύσεις. Όμως, η πορεία προς τη φυγή δεν είναι ποτέ μονοσήμαντη – αναδεικνύεται ως ένα παιχνίδι προσδοκιών και πραγματικοτήτων.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ποιήματα της συλλογής, «Τα σύκα του Φαραώ», θέτει στον αναγνώστη το ερώτημα: αποτελεί άραγε την απάντηση στο αδιέξοδο του έρωτα ή μήπως κρύβει μια νέα παγίδα; Με τη μοναδική γραφή της, η δημιουργός προσκαλεί το κοινό να εξερευνήσει αυτή την ένταση ανάμεσα στην επιθυμία της φυγής και την πραγματικότητα, ανοίγοντας ένα παράθυρο σε έναν κόσμο που ισορροπεί ανάμεσα στο όνειρο και τη διαφυγή.

Καλλιόπη Ι. Κακλαμάνη, Γκρίζοι 

Γκρίζοι (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της πρώτης ποιητικής συλλογής της Καλλιόπης Ι. Κακλαμάνη.

Τι είναι αυτό που οδηγεί τον ποιητή να γεμίζει τις σελίδες με στίχους και λέξεις φορτισμένες με νόημα; Ποια είναι η ανάγκη που τον κάνει να αφήσει κομμάτια της ψυχής του –συχνά ματωμένα– πάνω στο χαρτί;

Η δημιουργός, με το έργο της, απαντά πως δεν είναι τίποτα άλλο από τη ζωή, με όλες τις αντιφάσεις και τις αντιθέσεις της, που εμπνέει και συνάμα βασανίζει τον ποιητή. Μέσα από τα ποιήματά της αναδεικνύει τις χαρές και τις λύπες, τις ήττες και τις μικρές -πάντα μικρές- νίκες της ανθρώπινης ύπαρξης. Στους στίχους της, οι αναγνώστες θα βρουν τους έρωτες, τον θάνατο, τις πατρίδες που μας διαμορφώνουν, την αδικία που μας συνθλίβει και την τραγική μοίρα που άλλοτε αποδεχόμαστε και άλλοτε πολεμάμε. Και στο τέλος, αναδύεται η ανάγκη για κάθαρση, για αυτοθυσία αλλά και η ψυχρή αδιαφορία που έρχεται να τα εξισορροπήσει.

Η ποιήτρια δε γράφει μόνο για τον εαυτό της, αλλά για όλους εκείνους που νιώθουν, ονειρεύονται και πονούν. Η γραφή της επιθυμεί να φτάσει σε κάθε παιδί με καθαρό βλέμμα, σε κάθε αναγνώστη που θα σταθεί στις λέξεις της και θα νιώσει την ανάγκη να αλλάξει κάτι στον κόσμο, να δημιουργήσει ένα μέλλον με λιγότερη γκρίζα μοίρα και περισσότερη φωτεινή ελπίδα.

Μαρία Α. Γουλιδάκη, Χυμοτόπιο

Χυμοτόπιο (Εκδ. Ιωλκός) είναι ο τίτλος της πρώτης ποιητικής συλλογής της Μαρίας Α. Γουλιδάκη.

Η συλλογή αποτελεί έναν στοχαστικό διάλογο με τη φύση και την ανθρώπινη ύπαρξη. Το «χυμοτόπιο», όρος δανεισμένος από τη βιολογία, λειτουργεί εδώ ως μεταφορά για το περιεχόμενο της ζωής, γεμάτο γλυκιά και αλμυρή ουσία, που θρέφει και διαμορφώνει τον άνθρωπο.

Η δημιουργός προσεγγίζει την ανθρώπινη φύση με ευαισθησία, εξισώνοντας τον άνθρωπο με τα φυτά: από τον πλάτανο έως τον κάκτο, όλοι μοιράζονται την ίδια μοίρα, το ταξίδι της ζωής με τις απολαύσεις και τις δοκιμασίες. Με ποιήματα που ενώνουν τη λεπτομέρεια της καθημερινότητας με τη διαχρονική έννοια της επιβίωσης, η ποιήτρια προτείνει πως μόνο μέσα από τη συνύπαρξη των αντιθέσεων διατηρείται η ζωντάνια και η ουσία της ζωής.

Η συλλογή αυτή δεν είναι μόνο μια καταγραφή συναισθημάτων, αλλά μια φιλοσοφική δήλωση για την αναγκαιότητα των εμπειριών -γλυκών, πικρών και τοξικών- που ολοκληρώνουν την ανθρώπινη εμπειρία και διαβάζεται σαν μια υπενθύμιση πως η ζωή είναι ένα πολύχρωμο, αλλά εύθραυστο πλέγμα που όλοι καλούμαστε να διασχίσουμε.