Τρεις ποιητικές συλλογές που μόλις κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις Ιωλκός και με τις οποίες τρεις νέοι ποιητές κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση.
Επιμέλεια: Book Press
Στην ποιητική συλλογή του Γιάννη Ξέστερνου Άρρηκτες φρυκτωρίες (εκδ. Ιωλκός, 2023), μύθοι, ιστορικά πρόσωπα, λογοτεχνικοί ήρωες συν-διαλέγονται με ανατρεπτική διάθεση και συν-δομούν το σύν-χρονο γίγνεσθαι.
Ο δημιουργός αναφέρεται σε φιγούρες υπαρκτές και φανταστικές, οι οποίες εντοπίζονται σε σελίδες βιβλίων στο πέρασμα των αιώνων. Εκπέμπει σήματα καπνού κατά κύματα συνυφαίνοντας ένα χαρμάνι ετερόκλητων εντυπώσεων και εικόνων στραμμένα στο αόρατο κέντρο του υποσυνειδήτου. Δραπετεύει από τόπο σε τόπο, απελευθερώνει τον ρυθμό και το μέτρο της πραγματικότητας, απολαμβάνει τις υπαρξιακές χασμωδίες της ζωής.
«Συνάντηση “Με το φως ενός κεριού”»
Ορίζοντες διψούν φιλιά
ευχές αιμόφυρτες δειλές
απάνεμη θρηνούν σπηλιά
λονδρέζικες οι απειλές
η Πλαθ ντυμένη στα καρό
πλεξούδες γυάλινες κεντά
οι μπάλες μπρούντζινες θαρρώ
κραυγές κορυδαλλών γλεντά
ο Άτλας δώρο καμουφλάζ
στενή λωρίδα η πνοή
στο μπράτσο φάλτσο τατουάζ
θανάτου τέρας αγνοεί.
꩜
Πηγαίο πέλαγος (εκδ. Ιωλκός, 2023) είναι ο τίτλος της ποιητικής συλλογής του Ιωάννη Αλέξανδρου Άντερσεν. Σε αυτή συναντιούνται όσα νιώσαμε, αλλά δεν τα εκφράσαμε· όσα ονειρευτήκαμε, αλλά δεν τα ζήσαμε στο φως καμιάς ημέρας.
Ο δημιουργός μοιράζεται μ’ εμάς τη δική του θάλασσα, ελπίζει η ταύτισή μας να γίνει πανί για το καΐκι που χτίζει ο νους, περιπλανώμενος στις αναμνήσεις ανεκπλήρωτων ερωτικών εγχειρημάτων.
Η παλίρροια του μονόπλευρου ερωτικού συναισθήματος αποδίδεται σε στίχους φορτισμένους με ρομαντισμό και προσδοκία για το γνήσιο έρωτα.
«Μούσες θνητές»
Για εμάς, γλυκιά μου, δεν έγραψα πολλά.
Βλέπεις, ήταν προ πολλού γραμμένο
εμείς οι δύο να βρεθούμε στον κόσμο αυτό…
Και όταν υπογράφει ως ποιητής το πεπρωμένο,
στερεύει για τους ανθρώπους το μελάνι…
꩜
Με τις Φωνές… (εκδ. Ιωλκός, 2023) η Θάλεια Νικολαΐδου εξερευνά τη μνήμη. Μας προτρέπει να περπατήσουμε με το σκαλιστήρι της καρδιάς σε αναμνήσεις – πολύτιμα μέταλλα, να δούμε εικόνες και να θυμηθούμε μυρωδιές. Ήχους από δέντρα, λουλούδια, πουλιά. Ανθρώπους που απ’ τη ζωή μας πέρασαν, χάθηκαν κι άφησαν σημάδια τα χνάρια τους. Βιώματα της πρώτης πατρίδας, αισθήματα που λικνίστηκαν στον τόπο του γεννησιμιού μας. Ενήλικες εμπειρίες βιωμένης καθημερινότητας. Με τα δικά της ζητούμενα. Βιώματα – μέταλλα συγκίνησης που πασχίζουν φωνές να γίνουν. Κράμα από προσωπικά και συλλογικά υλικά. Χύθηκαν στο καλούπι του στίχου. Έγιναν ποιήματα.
Από την ενότητα «Ένα πρωί της άνοιξης»
Άνοιξη
Η φύση φόρεσε
τα γιορτινά.
Κεντά κομποβελονιές
χαμομηλιού.
Βρογχολυτικές,
σε οξειδωμένα έλυτρα
φλεγματικών αισθημάτων.
Ανάσα πνευμονική
στην ίνωση
της λύπης.
