Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, ο συγγραφέας και μεταφραστής Κυριάκος Αθανασιάδης.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Πάντα τα βιβλιοπωλεία με γέμιζαν άγχος. Πολλά, πάρα πολλά νέα βιβλία, βιβλία που έπρεπε να τα πιάσω ένα-ένα, να τα φυλλομετρήσω, να τα ξεφυλλίσω, να δω αν μου έκαναν, βιβλία που ήξερα από την αρχή ότι τα ήθελα ή ότι για μια σειρά από λόγους έπρεπε οπωσδήποτε να τα έχω. Αμίλητος, σκυφτός, άρχιζα να φτιάχνω έναν πύργο από βιβλία και να τον κουβαλάω προσεκτικά μαζί μου από πάγκο σε πάγκο αφήνοντάς τον κάθε τόσο σε μια γωνιά για να εξετάσω κι εκείνο το καινούργιο, και το παραδίπλα, κι ας ήξερα πως τελικά θα έπαιρνα φεύγοντας μονάχα ένα ή άντε δύο το πολύ, και μόνο μετά από πολύ ξεδιάλεγμα και τη θλιβερή επαναφορά των υπολοίπων στη θέση τους — και πώς αλλιώς, τα χρήματα ήταν πάντα πολύ συγκεκριμένα, ήταν αυτά μόνο και όχι παραπάνω.
...όσο περνούσε ο καιρός, τόσο καταλάβαινες πως αυτό ακριβώς αναζητούσες τελικά, γιατί αυτή ήταν η μοίρα σου: να χωθείς πιο βαθιά στον λαβύρινθο του πλούτου, να χαθείς εκεί μέσα, να χάσεις κάθε ελπίδα. Πουθενά αλλού δεν συνέβαινε τόσο τελεσίδικα αυτό όσο βέβαια στην «Πολιτεία».
Όσο περισσότερα βιβλία διάβαζες ή αγόραζες, τόσο πολλαπλασιάζονταν τα αδιάβαστα και, κυρίως, αυτά που δεν θα γίνονταν δικά σου ποτέ. Κάθε επίσκεψη σε βιβλιοπωλείο μεγάλωνε το άγχος σου. Τόσο πολλά βιβλία, τόσο πολλές νέες εκδόσεις, τόσο ακόμη πιο απόμακρος ο στόχος να καλύψεις την απόσταση. Ήσουν χαμένος από χέρι. Μα πάλι, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο καταλάβαινες πως αυτό ακριβώς αναζητούσες τελικά, γιατί αυτή ήταν η μοίρα σου: να χωθείς πιο βαθιά στον λαβύρινθο του πλούτου, να χαθείς εκεί μέσα, να χάσεις κάθε ελπίδα. Πουθενά αλλού δεν συνέβαινε τόσο τελεσίδικα αυτό όσο βέβαια στην «Πολιτεία».
＊Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.
