Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, η συγγραφέας και μεταφράστρια Χίλντα Παπαδημητρίου.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
Της Χίλντας Παπαδημητρίου
Στα βιβλιοπωλεία —και στις μουσικές— είμαι πολυγαμική. Σε όποιο βιβλιοπωλείο κι αν μπω, θα ψωνίσω κάτι, έστω ένα μικρό βιβλιαράκι. Την «Πολιτεία» την έμαθα στα μέσα του ’90, όταν έκλεισα το δισκάδικο κι άρχισα να κυκλοφορώ στο κέντρο. Παρότι τη γνώριζα από παλιότερα, φυσικά, την εποχή της Στοάς της Όπερας. Πίναμε καφέδες εκεί μετά το φροντιστήριο για το πανεπιστήμιο και χαζεύαμε τη βιτρίνα.
Η ανθρώπινη επαφή είναι το μόνο που θα μας κρατήσει όρθιους μέσα στη λαίλαπα των πολυκαταστημάτων και των αλυσίδων. Ψηφίζω «Πολιτεία».
Γιατί τα αγαπημένα μας βιβλιοπωλεία τα διαλέγουμε λόγω των υπαλλήλων που μας εξυπηρετούν [σε όλα τα καταστήματα ισχύει αυτό˙ σας μιλάει μια παλιά δισκοπώλισσα]. Στην «Πολιτεία» με τράβηξε η Νίκη Αναστασέα, που με συμβούλευε για την ποιότητα των μεταφράσεων, πριν καν μου περάσει από το μυαλό ότι θα γίνω μεταφράστρια. Ο Στέφανος Τζίφος, που πήρε πρόσφατα σύνταξη, με τον οποίο συζητούσαμε για δισκάκια. Η φιλική και τρελούτσικη Κίκα Κραμβούσανου, ο σοβαρός καλά ενημερωμένος Παντελής Ροδοστόγλου [τον οποίο είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά λόγω κοινών φίλων], η Ραχήλ που με κοιτάζει πάντοτε με περιέργεια πάνω από τα γυαλιά της, η μικροκαμωμένη γλυκιά Μεμούλα η οποία χωμένη πίσω από το γραφείο της ενορχηστρώνει τις παραγγελίες. Last but not least, ο σίφουνας Γιώργος Θωμόπουλος που ξεφυτρώνει απροσδόκητα με τη μηχανή κρεμασμένη από τον λαιμό πίσω από πάγκους, στην κατεβασιά της σκάλας – παντού.
Η ανθρώπινη επαφή είναι το μόνο που θα μας κρατήσει όρθιους μέσα στη λαίλαπα των πολυκαταστημάτων και των αλυσίδων. Ψηφίζω «Πολιτεία».
＊Η ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ είναι συγγραφέας και μεταφράστρια.
