george caleb bingham stump speaking

Του Σωτήρη Βανδώρου

Σήμερα οι δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες δεν διάγουν και τις καλύτερες των ημερών. Η δυσανεξία που νιώθουν οι πολίτες για τη λειτουργία των θεσμών και την ικανότητα του πολιτικού προσωπικού να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στα αιτήματά τους τείνει να αυξάνεται διαρκώς. Η απήχηση δυνάμεων που είτε προσβάλλουν και φθείρουν είτε αμφισβητούν ευθέως το πολίτευμα τείνει να μεγαλώνει. Μπορεί το έργο του Αλέξις ντε Τοκβίλ, στοχαστή του 19ου αιώνα, να ενισχύσει τον προβληματισμό μας σχετικά με όψεις της σύγχρονης πολιτικής κρίσης; Μπορεί! Κι αυτό διότι η απόσταση που μας χωρίζει από τον Γάλλο θεωρητικό (και πολιτικό) είναι δυνατόν να λειτουργήσει ευεργετικά. Εμείς βιώνουμε τη σύνθεση φιλελευθερισμού και δημοκρατίας, τη γνωστή μας φιλελεύθερη δημοκρατία, ως προ πολλού αποκρυσταλλωμένη και τετελεσμένη, ενώ ο Τοκβίλ μελετά αυτή τη σχέση όταν είναι στα αρχικά της βήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και, κατά περίπτωση, υπό διαμόρφωση, υπό αμφισβήτηση ή ακόμη ανύπαρκτη στην Ευρώπη.

Η συνάρθρωση φιλελευθερισμού και δημοκρατίας υπήρξε ουσιώδης καθώς αρχές και αξίες του ενός όρου αυτού του ζεύγους εισχώρησαν στον άλλο όρο και τον συνδιαμόρφωσαν στην εξέλιξη του ιστορικού χρόνου. Έτσι, εκ των υστέρων συχνά μας διαφεύγει η σημασία αυτής της αμοιβαίας επίδρασης. Ίσως λοιπόν να μην είναι περιττό, σχηματικά μιλώντας, να διακρίνουμε από τη μία ως συστατικά της δημοκρατίας τη λαϊκή κυριαρχία, την αρχή της ισότητας και την αρχή της πλειοψηφίας και ως συστατικά του φιλελευθερισμού την προτεραιότητα της ατομικής και πολιτικής ελευθερίας, την προστασία των (πρωτίστως) ατομικών δικαιωμάτων, το κράτος Δικαίου, το Συνταγματισμό και βεβαίως, στο οικονομικό πεδίο, την υπεράσπιση της ελεύθερης αγοράς και της ατομικής ιδιοκτησίας.

Το σύνολο του έργου του Τοκβίλ μας επισημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ότι φιλελευθερισμός και δημοκρατία δεν συνδέονται με όρους ούτε λογικής αναγκαιότητας ούτε ιστορικής νομοτέλειας. 

Κατ’ ουσίαν το σύνολο του έργου του Τοκβίλ μας επισημαίνει, πρώτα απ’ όλα, ότι φιλελευθερισμός και δημοκρατία δεν συνδέονται με όρους ούτε λογικής αναγκαιότητας ούτε ιστορικής νομοτέλειας. O φιλελευθερισμός δεν χρειάζεται τη δημοκρατία για να υφίσταται και αντιστρόφως. Μπορούμε δηλαδή να φανταστούμε ένα φιλελεύθερο καθεστώς που δεν είναι ταυτόχρονα και δημοκρατικό όπως μια δημοκρατία που δεν είναι φιλελεύθερη. Φιλελευθερισμός και δημοκρατία συνενώθηκαν υπό συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες, αλλά εξίσου μπορεί να διαχωριστούν στο μέλλον – δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα συμπορεύονται εσαεί. Πράγματι, σήμερα μια τέτοια προοπτική δεν φαντάζει περισσότερο πιθανή σε σύγκριση με πριν από σαράντα, τριάντα, ακόμη και είκοσι χρόνια; Έστω, δεν φαίνεται το ισοζύγιο μεταξύ δημοκρατίας και φιλελευθερισμού να μετατοπίζεται αποφασιστικά υπέρ του δεύτερου, στο βαθμό που το πεδίο ουσιαστικής άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας διαρκώς περιορίζεται (η αγορά υποκαθιστά ολοένα και περισσότερες λειτουργίες που παραδοσιακά ανήκαν στο κράτος και ρυθμίζονταν από συλλογικές αποφάσεις και κατά προέκταση η ιδιότητα του καταναλωτή επισκιάζει αυτή του πολίτη). Βεβαίως, κατά μια διαφορετική ερμηνεία η γενική τάση είναι η συνολική προσβολή της φιλελεύθερης δημοκρατίας από τις δυνάμεις του λαϊκισμού οι οποίες αντίκεινται εξίσου σε πολιτικό και οικονομικό φιλελευθερισμό, αλλά εν τέλει μέσω αυτής της επίθεσης υπονομεύουν και την ίδια τη δημοκρατία.

alexis de tocquevilleΌπως και να ‘χει –και σαφώς στην πράξη τα πράγματα είναι πολύ πιο περιπλεγμένα κι αντιφατικά– ο Τοκβίλ είναι τρόπον τινά ο άνθρωπός μας εάν τουλάχιστον θέλουμε να πάρουμε προς στιγμήν απόσταση από τις φορτισμένες αντιπαραθέσεις της εποχής μας και να θέσουμε υπό κριτική εξέταση και τις δικές μας προϊδεάσεις. Κι αυτό όχι μόνον διότι καταπιάνεται με αναλυτική καθαρότητα με τα συστατικά μέρη της φιλελεύθερης δημοκρατίας όταν αυτή ήταν στα σπάργανα, αλλά επειδή επιπλέον μας δείχνει πειστικά πόσο εξαιρετικά απαιτητική είναι η σχέση μεταξύ φιλελευθερισμού και δημοκρατίας, πόσο εύθραυστη, δυναμική και πολυκύμαντη έτσι ώστε εύκολα φιλελευθερισμός και δημοκρατία από την αμοιβαία υποστήριξη μπορούν να μετακυλήσουν στην αμοιβαία υπονόμευση. Κι αυτό όχι επειδή κάτι μπορεί να στραβώσει στην πορεία, αλλά επειδή αυτή η σχέση εξ αρχής ενσωματώνει μια εσωτερική ένταση.

Το βιβλίο της Ναυσικάς Παπανικολάτου, Η δημοκρατική πολιτεία στον Αλέξης ντε Τοκβίλ που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Επίκεντρο μας παρέχει προνομιακή πρόσβαση στο έργο του στοχαστή, καθώς μπορεί να διαβαστεί με διπλό τρόπο. Αφενός ως μια γενική εισαγωγή (αλλά και εις βάθος μελέτη, καθώς δεν μένει μόνο στην επιφάνεια των ζητημάτων) που πραγματεύεται σε πρώτη ανάγνωση τον Τοκβίλ στα συμφραζόμενα της εποχής του κι επομένως εκτείνεται σε θεματικές που άπτονται της αμερικανικής πολιτικής και συνταγματικής ιστορίας, της θεωρίας της δημοκρατίας, της θεωρίας της επανάστασης κ.ά. Αφετέρου ως μια έμμεση αλλά καίρια συνομιλία με σύγχρονα προβλήματα –διαπίστωση που γίνεται ήδη στις πρώτες σελίδες– το γενικό περίγραμμα των οποίων επιχείρησα να δώσω στις παραπάνω γραμμές (αν και φιλτράροντάς το με τα δικά μου θεωρητικά κι αναγνωστικά ενδιαφέροντα).

Αναδεικνύει με διαύγεια τα σημεία αιχμής και την πρωτοτυπία του στοχαστή, επισημαίνει ωστόσο και τα όρια και τις αδυναμίες της σκέψης του. 

Η συγγραφέας με τη μονογραφία της –μόλις η δεύτερη στα ελληνικά που επικεντρώνεται στη σκέψη του Τοκβίλ μετά το Ατομικισμός, επανάσταση και δημοκρατία του Σταύρου Κωνσταντακόπουλου (εκδ. Σαββάλα)– χαρτογραφεί τις ιδέες και τις θέσεις του πρωταγωνιστή της, δείχνοντας πώς αυτές εξελίσσονται, συμπληρώνονται ή αναθεωρούνται λαμβάνοντας υπόψιν όχι μόνον τα θεμελιώδη πρωτογενή κείμενα, αλλά ακόμη και προσχέδια κι επιστολές, συνομιλώντας εκ παραλλήλου πότε άμεσα πότε έμμεσα με τη δευτερογενή βιβλιογραφία. Αναδεικνύει με διαύγεια τα σημεία αιχμής και την πρωτοτυπία του στοχαστή, επισημαίνει ωστόσο και τα όρια και τις αδυναμίες της σκέψης του. Επιπλέον, μέσω της στοχευμένης παράθεσης αποσπασμάτων από το ίδιο το έργο του Τοκβίλ –κάτι που προφανώς λειτουργεί κατά πρώτο λόγο τεκμηριωτικά– μας δίνει μια πολύ καλή αίσθηση του συγγραφέα Τοκβίλ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό μας παρέχει μεγάλη αναγνωστική απόλαυση και μας ιντριγκάρει να ανατρέξουμε στα πρωτογενή κείμενα, καθώς ο Τοκβίλ κατορθώνει κάτι μάλλον σπάνιο για θεωρητικό διανοητή, δηλαδή διατηρώντας την ακεραιότητα των επιχειρημάτων και τη σαφήνεια των εννοιών, παρόλα αυτά γράφει συναισθηματικά φορτισμένα υπενθυμίζοντάς μας ότι αυτά με τα οποία καταπιάνεται δεν περιστέλλονται στα όρια της αφηρημένης πραγματείας· σχετίζονται ευθέως με τους όρους του καθημερινού βίου μας.

obamaΗ περίπτωση του Γάλλου ευγενή είναι και από άλλες απόψεις ιδιαίτερη καθώς, όπως εύγλωττα δείχνει η διδάκτορας πολιτικής θεωρίας Ναυσικά Παπανικολάτου, είναι μεν φιλελεύθερος, αλλά ιδιόμορφα φιλελεύθερος. Υπερασπίζεται μια μάλλον υψιπετή εκδοχή ατομικής ελευθερίας την οποία ανησυχεί ότι το «πάθος για την ισότητα» που κομίζει η δημοκρατία θα τη σαρώσει εάν δεν ληφθούν οι κατάλληλες μέριμνες. Εάν ωστόσο είναι καχύποπτος προς την ισότητα των συνθηκών, καθόλου δεν σκέφτεται με αντιδραστικούς όρους. Αφενός διότι η διόρασή του τού λέει ότι το μέλλον ανήκει στη δημοκρατία, αφετέρου διότι η τελευταία μπορεί να καταστήσει την πολιτική ελευθερία κτήμα όλων κι όχι προνόμιο των ολίγων κι αυτή την προοπτική την ασπάζεται με ειλικρινές και βαθύ ενδιαφέρον. Σ’ αυτή, λοιπόν, την προοπτική σπάει το κεφάλι του να βρει το σωστό μείγμα φιλελευθερισμού και δημοκρατίας που θα λειτουργήσει και το οποίο θα εναρμονίσει ελευθερία και ισότητα, ατομικά συμφέροντα και γενικό συμφέρον, ενώ επιπλέον η συμμετοχή των πολιτών στα δημόσια πράγματα θα επενεργήσει ανασταλτικά προς τις ισοπεδωτικές τάσεις τόσο της κοινής γνώμης όσο κι ενός απομονωτικού ατομικισμού.

Μας καλεί να ξαναστοχαστούμε την τρέχουσα πολιτική κρίση που τείνει να μας πολώνει σε δυο στρατόπεδα.

Είναι, αν μη τι άλλο, διδακτική για την ελληνική περίπτωση η έμφαση που δίνει αφενός στις συνθήκες δυνατότητας της (φιλελεύθερης) δημοκρατίας και της κρισιμότητας του τι έχει προηγηθεί της θέσμισής της, αφετέρου στην προτεραιότητα των ηθών, πρακτικών και αντιλήψεων που επικρατούν κοινωνικά περί των δημοσίων πραγμάτων – της πολιτικής κουλτούρας, θα λέγαμε με σύγχρονους όρους. Ίσως αξίζει επ’ αυτού να προβληματιστούν όσοι –σε αντίθεση με τον Τοκβίλ– επιμένουν στη σπουδαιότητα των θεσμών και προσβλέπουν διαρκώς στην επόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση ή εσχάτως στα δημοψηφίσματα για τη λύση του πολιτικού μας προβλήματος. Ακόμη περισσότερο, χωρίς φυσικά να μπορεί να μας δώσει έτοιμες συνταγές, μας καλεί να ξαναστοχαστούμε την τρέχουσα πολιτική κρίση που τείνει να μας πολώνει σε δυο στρατόπεδα: αυτούς που υπερασπίζονται τη δημοκρατία κατηγορώντας το νεοφιλελευθερισμό κι αυτούς που υπερασπίζονται πότε τη δημοκρατία πότε το Κράτος Δικαίου κατηγορώντας το λαϊκισμό. Η στάση του Τοκβίλ μας υποδεικνύει τη δυνατότητα μιας εποικοδομητικής τρίτης θέσης που αντιλαμβάνεται τα δίκια της μιας και της άλλης πλευράς, αλλά αναμετράται και με τη μονομέρεια και τη μεροληψία της καθεμιάς.

* Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΝΔΩΡΟΣ είναι λέκτορας Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

 

exof papanikolatou  Η δημοκρατική πολιτεία στον Αλέξης ντε Τοκβίλ
 Ναυσικά Παπανικολάτου
 Εκδόσεις Επίκεντρο 2016
 Σελ. 440, τιμή εκδότη € 18,00

politeia link

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ελλάδα, μια λαϊκιστική δημοκρατία

Ελλάδα, μια λαϊκιστική δημοκρατία

Του Σωτήρη Βανδώρου

Τι φταίει για την οξύτατη οικονομική και πολιτική κρίση που μαστίζει τη χώρα; Και τι πρέπει να γίνει; Σ’ αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα, κατευθείαν στο ψαχνό, επιχειρεί ν’ απαντήσει το άκρως επίκαιρο βιβλίο το...

Εμείς, ο λαός

Εμείς, ο λαός

Του Σωτήρη Βανδώρου

Είναι τα τελευταία χρόνια, εν μέσω της οικονομικής κρίσης που ραγδαία εξελίχθηκε και σε πολιτική, που στοχαζόμαστε αλλά κι εμπράκτως αναμετριόμαστε εντατικά με τη δημοκρατία και τις αδυναμίες της, τα όρια κ...

Δημοκρατία χωρίς δήμο;

Δημοκρατία χωρίς δήμο;

Του Σωτήρη Βανδώρου

«Καθώς οι ριζοσπαστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις τους έχασαν τη λαϊκή υποστήριξη, άρχισαν να λένε πως ο μέσος άνθρωπος δεν ήταν σε θέση να πάρει αποφάσεις ζωτικής οικ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Κολώνα «Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών»

Παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Κολώνα «Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών»

Ο εκδοτικός οίκος University Studio Press΄σας προσκαλεί στην παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Κολώνα «Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ - Εικονογραφία της συνοικίας των Εξοχών (1885-1912)», την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου, στις 19:00, στο Τεχνικό Επιμελητήριο Κεντρικής Μακεδονίας (ΤΕΕ), Λεωφόρος Μεγάλου Αλεξάνδρου...

Μαρία Καντ, Ευά Παπαδάκης, Στρατούλα Θεοδωράτου: τιμήθηκαν με τα βραβεία Βαρβέρη και Κουμανταρέα της Εταιρείας Συγγραφέων

Μαρία Καντ, Ευά Παπαδάκης, Στρατούλα Θεοδωράτου: τιμήθηκαν με τα βραβεία Βαρβέρη και Κουμανταρέα της Εταιρείας Συγγραφέων

Στην κατάμεστη αίθουσα του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής «Λίλιαν Βουδούρη» απονεμήθηκαν χθες τα Βραβεία 2022 της Εταιρείας Συγγραφέων. Την εκδήλωση χαιρέτισαν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κα Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Νικόλας Γιατρομανωλάκης και ο Διευθυντής του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρ...

«Κάθε λογοτεχνικός χαρακτήρας κρύβει μια σκοτεινή πλευρά»: 5 συγγραφικές συμβουλές από την Άγκαθα Κρίστι

«Κάθε λογοτεχνικός χαρακτήρας κρύβει μια σκοτεινή πλευρά»: 5 συγγραφικές συμβουλές από την Άγκαθα Κρίστι

Η Άγκαθα Κρίστι ήταν Βρετανίδα συγγραφέας, ευρέως γνωστή για τα αστυνομικά μυθιστορήματά της, καθώς και για τους λογοτεχνικούς ήρωες που δημιούργησε, τον δαιμόνιο ντεντέκτιβ Ηρακλή Πουαρό και τη Μις Μαρπλ. Τα βιβλία της κυκλοφορούν στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλει...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ανθολογία κειμένων του Κώστα Κουτσουρέλη «Η Πλάνη του Γκαίτε – Για μια κριτική του μεταφραστικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν αληθε...

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τσαρλς Σέιφ [Charles Seife] «Ο πραγματικός Χόκινγκ – Κατασκευάζοντας έναν διάσημο επιστήμονα» (μτφρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Από τον Ζελένσκι στην Ακρίτα: 28 βιογραφίες, αυτοβιογραφίες και μαρτυρίες που ξεχωρίζουν

Από τον Ζελένσκι στην Ακρίτα: 28 βιογραφίες, αυτοβιογραφίες και μαρτυρίες που ξεχωρίζουν

Στην βιβλιοπαραγωγή του 2022 έφτασαν στα χέρια μας βιογραφίες, αυτοβιογραφίες και μαρτυρίες που ξεχωρίζουν καθώς συνθέτουν με πληρότητα πορτρέτα ανθρώπων που έχουν διακριθεί. Από τον χώρο της πολιτικής, της επιστήμης, της λογοτεχνίας, της ποπ κουλτούρας, μέσα από τα βιβλία αυτά επιχειρούμε να μπούμε στο μυαλό τους.&...

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ