Αααα, ούζα, ούζα!

και δεν καταλαβαίνουν ελληνικά, τους έδειχναν τα διαβατήριά τους ή κάποιο άλλο έγγραφο όπου φαινόταν η χώρα προέλευσής τους. Βλέποντάς το αυτό, οι έλληνες θαμώνες της πλατείας άρχισαν να φωνάζουν περιχαρείς: «Αααα, ούζα, ούζα!» (έτσι απέδιδαν το αρκτικόλεξο USA) με αποτέλεσμα ο καφετζής κάθε τόσο να φέρνει άλλον έναν γύρο (με μεζέ). Ύστερα από αρκετές αποτυχημένες απόπειρες συνεννόησης, ο ένας από τους νεαρούς ταξιδιώτες έτρεξε στην τουαλέτα, άρπαξε το ρολό χαρτί (είχε έρθει με τη βοήθεια της ΟΥΝΡΑ) και βάλθηκε να γράφει πυρετωδώς (πιστεύω πως αυτός ήταν ο Κέρουακ), ο δεύτερος (μάλλον ο Κάσσαντυ) καβάλησε τη γαϊδούρα του κυρ-Στάμου κι άρχισε να τρέχει ενθουσιασμένος γύρω-γύρω, ενώ ο τρίτος ανέβηκε σε μια καρέκλα στη μέση της πλατείας, κάτω από τον πλάτανο (εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το άγαλμα του Άρη Βελουχιώτη), και επιδόθηκε σε μια απαγγελία, αν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί έτσι εκείνη η σειρά μακρόσυρτων ουρλιαχτών. Νομίζω πως αυτός ήταν ο Γκίνσμπεργκ. Συνέβη να περνά ένας βοσκός, που είχε κατέβει στη Λαμία προκειμένου να πουλήσει κάτι γίδια. Κοίταξε βλοσυρός την πλατεία, έστριψε το μουστάκι του και μονολόγησε: «Άι, πιδάκι ’μ, ιτούτοι ιδώ είνι ούλοι τς μπιτ για μπιτ...»

Γ. Ζαχαριάδης, φιλόλογος-ιστορικός

Γιώργος Τσακνιάς