alt

Για την πραγματεία του Φρίντριχ 'Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» (Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν) (εκδ.  Σύγχρονη Εποχή)

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Η πραγματεία του Φρίντριχ Ένγκελς για την Καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους δημοσιεύτηκε το 1884 και βασίζεται, εν μέρει, στις σημειώσεις του Καρλ Μαρξ στο βιβλίο του Αμερικανού ανθρωπολόγου Lewis H. Morgan «Αncient Society”.[1] Ο Μαρξ δεν κατάφερε να τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου του Morgan, ο Ένγκελς όμως αποδείχτηκε επιμελέστερος.

altΟ Morgan υποστηρίζει ότι το πρώτο οργανωμένο κύτταρο στην ανθρώπινη ιστορία δεν ήταν η οικογένεια, αλλά η matrilineal clan: έφτασε σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας το καθεστώς των μητριαρχικών φυλών των ιθαγενών Αμερικανών, ιδιαίτερα των Seneca Iroquois, οι οποίοι ζούσαν σε ομάδες στη βάση της μητρικής καταγωγής (matrilineality, matrilocality). Στην οργάνωση αυτής της πρωτόγονης κοινωνίας, όπου οι γυναίκες ζούσαν μαζί με τις αδελφές τους -εφαρμόζοντας την αρχή «το παιδί της αδελφής μου είναι παιδί μου»- ο Morgan είδε μια μορφή κοινοκτημοσύνης· ένα σύστημα που ο Ένγκελς ονόμασε «πρωτόγονο κομμουνισμό» χαρακτηρίζοντας «παγκόσμια ιστορική ήττα του γυναικείου φύλου» τη μετάβαση από τη μητριαρχία στην πατριαρχία παράλληλα με την εμφάνιση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Πράγματι, η μετατόπιση από τη matrilocality στην patrilocality εκδηλώθηκε όταν ενισχύθηκε ο ρόλος των ανδρών στον χώρο της «εργασίας» - όταν δηλαδή δημιουργήθηκε σαφής καταμερισμός εργασιών μέσα και έξω από το σπίτι. 

Ο Ένγκελς το ονόμασε «πρωτόγονο κομμουνισμό» χαρακτηρίζοντας «παγκόσμια ιστορική ήττα του γυναικείου φύλου» τη μετάβαση από τη μητριαρχία στην πατριαρχία.

Ο Ένγκελς σχολιάζει την «Αρχαία Κοινωνία» περιγράφοντας τα βασικά στάδια της ανθρώπινης ανάπτυξης, όπως ήταν κοινώς παραδεκτά στον 19ο αιώνα. Και σε αντίθεση με άλλα σύγχρονα δοκίμια, τονίζει τη σημασία των κοινωνικών σχέσεων εξουσίας και του ελέγχου στους υλικούς πόρους, που σχετίζονται επίσης με την ανάπτυξη των νέων τεχνικών. Ο Ένγκελς εκλαμβάνει ως ακριβή την αφήγηση του Morgan για την προϊστορία και επικεντρώνεται κυρίως στις δύο πρώτες φάσεις της -στην «αγριότητα» και στη «βαρβαρότητα» (οι όροι είναι «αντικειμενικοί», όχι υποτιμητικοί)- τις οποίες συνοψίζει ως εξής: η αγριότητα είναι η περίοδος κατά την οποία ο άνθρωπος ιδιοποιείται αγαθά στη φυσική τους κατάσταση, ενώ η βαρβαρότητα είναι η περίοδος κατά την οποία μαθαίνει να εκτρέφει οικόσιτα ζώα, να καλλιεργεί τη γη και να επινοεί μεθόδους για τη μεγαλύτερη απόδοση των φυσικών πόρων. Όσο για τον πολιτισμό, είναι η περίοδος κατά την οποία ο άνθρωπος επεξεργάζεται τα αγαθά της φύσης αναπτύσσοντας βιομηχανία και τέχνη. 

Στο επόμενο κεφάλαιο περί οικογένειας, ο Ένγκελς προσπαθεί να συνδέσει τη μετάβαση σε αυτά τα στάδια με μια αλλαγή στον τρόπο ορισμού της οικογένειας και των κανόνων που τη διέπουν. Κύρια πηγή παραμένουν οι έρευνες του Morgan, ο οποίος αναγνωρίζει στην οικογένεια τέσσερα στάδια. Η ομόαιμη είναι το πρώτο στάδιο και αποτελεί δείκτη της ανώτερης φύσης του ανθρώπου σε σύγκριση με τα ζώα. Σε αυτή την κατάσταση οι ομάδες γάμου διαχωρίζονται σύμφωνα με τις γενιές. Η σχέση του συζύγου και της συζύγου αμέσως και «communally» αναλαμβάνονται μεταξύ των αρσενικών και θηλυκών μελών μιας γενιάς. Το μοναδικό ταμπού είναι η σεξουαλική σχέση μεταξύ δύο γενεών (δηλαδή μεταξύ πατέρα και κόρης, γιαγιάς και εγγονού). Στο δεύτερο στάδιο επεκτείνεται το ταμπού της αιμομιξίας περιλαμβάνοντας το σεξ μεταξύ αδελφών και αποτρέποντας όλες τις αιμομικτικές σχέσεις. Το τρίτο στάδιο είναι η πολυγαμία, το τέταρτο η μονογαμία.

Τα συμπεράσματα του Morgan για την καταγωγή της οικογένειας, τον διαχωρισμό των πατριαρχικών και μητριαρχικών γραμμών, τις απαρχές της μονογαμίας, της πατριαρχίας και της ιδιωτικής περιουσίας, έχουν, όπως συμβαίνει στις ανθρωπιστικές επιστήμες, ξεπεραστεί προ πολλού από νεότερες και ευρύτερες μελέτες[2]. Ωστόσο, ο Morgan διατηρεί την αξία του στο πλαίσιο της βικτοριανής Αγγλίας, μιας εποχής ραγδαίας ανάπτυξης των επιστημών, της έρευνας και της τεχνολογίας. Από την πλευρά του, ο Ένγκελς χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα για να στηρίξει την ιδέα της φυσικής και αναπόφευκτης διαδοχής των συστημάτων –πρωτόγονο σύστημα κοινοκτημοσύνης, δουλοκτησία, καπιταλισμός, σοσιαλισμός, κομμουνισμός–, να ερμηνεύσει «την υποδεέστερη θέση των γυναικών στην ταξική κοινωνία» και να συνδέσει τον γάμο με τα κληρονομικά δικαιώματα, άρα με την ιδιωτική περιουσία.

Marx Family and Engels
 

Το βιβλίο Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους είναι έργο ενός μη ειδικού: ο Ένγκελς ανάγει όλα τα ανθρωπολογικά δεδομένα στις οικονομικές σχέσεις, εφόσον αυτή είναι η βάση του μαρξισμού – αλλά, το κοινωνικό του όραμα είναι τόσο επαναστατικό ώστε οι μαρξιστές, και αργότερα οι λενινιστές και σταλινικοί, φρόντισαν να το ξεχάσουν. Ο Ένγκελς περιγράφει μια κομμουνιστική κοινωνία όπου το κράτος θα έχει «μαραθεί» (θέση που αναλύει, το 1917, και ο Λένιν στο «Κράτος και επανάσταση») και όπου η μονογαμία –αν και όταν υπάρχει– δεν θα είναι «αναγκαστική». Υποτίθεται ότι η αναγκαστική μονογαμία στον καπιταλισμό οδηγεί στην ανηθικότητα, στην πορνεία και στη διπλή ηθική (στα «double standards») σε ό,τι αφορά τα φύλα. Πρέπει κι εδώ να πάρουμε υπόψη την ιστορική στιγμή στην οποία γράφονταν όλα αυτά, πριν δηλαδή από το δικαίωμα ψήφου των γυναικών και πριν από τις μεγάλες δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις του 20ού αιώνα. Κατά κάποιον τρόπο, ο Ένγκελς, παρότι άνθρωπος της προόδου, δεν μπορούσε να δει την εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος ούτε τη σύγκλιση που συνέβη σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες με την επινόηση της σοσιαλδημοκρατίας: στην εποχή του, η μοναδική τάξη που είναι «απαλλαγμένη» από τους περιορισμούς της ιδιοκτησίας, και ως εκ τούτου από τον κίνδυνο της ηθικής αποσύνθεσης, είναι το προλεταριάτο. Το προλεταριάτο δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα που αποτελούν τη βάση του αστικού γάμου και της αστικής οικογένειας – άρα, η προλεταριακή μονογαμία είναι μια εθελοντική σχέση έρωτα. Την κοινωνική επανάσταση στην οποία πίστευε ο Ένγκελς θα έφερνε σε πέρας ένα εξιδανικευμένο προλεταριάτο: η δικτατορία του, μια καλοήθης λαϊκή εξουσία, θα εξάλειφε τις ταξικές διαφορές και την ανάγκη για πορνεία και υποδούλωση των γυναικών μέσα και έξω από τον γάμο.

Ο Ένγκελς έκανε λάθος σε όλες αυτές τις εκτιμήσεις και προβλέψεις: δεν ήταν όλες οι πρωτόγονες κοινότητες ίδιες, δεν αναπτύχθηκαν όλοι οι πολιτισμοί βάσει παρόμοιου σχεδίου· ούτε οι κοινωνικές τάξεις παρέμειναν αυστηρά διαχωρισμένες στη διάρκεια της ανάπτυξης του καπιταλισμού. Ωστόσο, αν συγκρίνουμε τις αναλύσεις του Ένγκελς με εκείνες της Margaret Mead[3] –που έχει επίσης επηρεαστεί από τον Morgan (και, στη συνέχεια, τον Franz Boas)– θα επιβεβαιώσουμε ότι τα λάθη των μη ειδικών έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τα λάθη των ειδικών.

* Η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ είναι συγγραφέας και ιστορικός.
[1] Ancient Society, University of Arizona Press, 1985.
[2] Βλ. για παράδειγμα, το έργο του Bronisław Malinowski και του Norbert Elias.
[3] Για τον αλλοπρόσαλλο τρόπο με τον οποίον διεξήγαγε τις έρευνές της η Margaret Mead στη Σαμόα, βλ. Derek Freeman, The Fateful Hoaxing of Margaret Mead: An Historical Analysis of Her Samoan Researches, Basic Books, 1999

katagogi-exofΗ καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους
(Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν)
Friedrich Engels
Σύγχρονη Εποχή 2013
Σελ. 224, τιμή €12,00
 
politeia-link
 
 
 
 
 
 
  

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σ' αυτό το βιβλίο, ο Βalthasar Thomass αναλύει τη σκέψη του Σπινόζα γύρω από τα ζητήματα της καλής ζωής, τους όρους της γνώσης, τον προσδιορισμό της αλήθειας, της ηθικής, καθώς και της πολιτικής και αισ...

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Pierre-André Taguieff Θεωρίες συνωμοσίας (μτφρ. Αναστασία Καραστάθη, εκδ. Πόλις).

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Pie...

Πόσο ελεύθεροι μπορούμε να είμαστε;

Πόσο ελεύθεροι μπορούμε να είμαστε;

Με αφορμή το έργο του Περί ελευθερίας και ελευθεριών του Γάλλου φιλοσόφου Benjamin Constant.

Της Σώτης Τριανταφύλλου

H πολιτική συμπεριφορά, η ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πλαγκτόν - Οι ιστορίες, του Βασίλη Αμανατίδη

Πλαγκτόν - Οι ιστορίες, του Βασίλη Αμανατίδη

Για τον συγκεντρωτικό τόμο με τα πεζά κείμενα του Βασίλη Αμανατίδη «Πλαγκτόν – Οι ιστορίες» (εκδ. Νεφέλη). Κεντρική εικόνα: Κεφάλι μέδουσας από την έκθεση του M.E.T. © «Από την Ασσυρία στην Ιβηρική στην αυγή της Κλασικής Εποχής» (Σεπτέμβριος 2014 – Ιανουάριος 2015).

Του Κωνσταντίνου Μα...

Μια ιστορία για κότες με έμπνευση, θάρρος και άποψη

Μια ιστορία για κότες με έμπνευση, θάρρος και άποψη

Η Book Press προτείνει ένα βιβλίο για παιδιά ή για εφήβους.

Της Ελένης Κορόβηλα

Αυτή την εβδομάδα η εικονογραφημένη ιστορία για παιδιά «Για να ενωθούμε, θ’ ανακατευτούμε – Μια ιστορία για κότες» του Λωράν Καρντόν που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.

 Λίγα λ...

Το μέτρο και τα σταθμά, της Ελισάβετ Κοτζιά

Το μέτρο και τα σταθμά, της Ελισάβετ Κοτζιά

Μετά την κριτική ανάγνωση της μελέτης της Ελισάβετ Κοτζιά «Ελληνική πεζογραφία 1974-2010 − Το μέτρο και τα σταθμά» (εκδ. Πόλις), ο δρ φιλολογίας, κριτικός και συγγραφέας Γιώργος Ν. Περαντωνάκης απε...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (προδημοσίευση)

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού – Μια παλιά ιστορία», το οποίο κυκλοφορεί στις 20 Μαΐου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι ...

Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας, της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη (προδημοσίευση)

Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας, της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη «Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας – Ιδέες και Ιδεολογήματα στον 20ο αιώνα», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«…επιχειρώντας, έτσι, μια συνοπτικ...

Ώρες κοινής ανησυχίας, της Μαίρης Κόντζογλου (προδημοσίευση)

Ώρες κοινής ανησυχίας, της Μαίρης Κόντζογλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαίρης Κόντζογλου «Ώρες κοινής ανησυχίας», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 13 Μαΐου, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΧΑΡΩΠΑ ΤΑ ΔΥΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙΑ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Επιλογή οκτώ μεταφρασμένων αστυνομικών μυθιστορημάτων από τις πρόσφατες κυκλοφορίες.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

...

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Ήταν Σάββατο του Λαζάρου 26 Απριλίου 1986 όταν σημειώθηκε το μεγαλύτερο, μέχρι τότε, πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία. Μια σειρά εκρήξεων προκάλεσε την καταστροφή του αντιδραστήρα 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας στο Τσερνομπίλ της τότε Σοβιετικής Ένωσης και σημερινής Ουκρανίας. Τριάντε πέντε χρόνια μετά, ...

Κακοποίηση: Βιβλία για παιδιά κι εφήβους που μιλούν ανοιχτά

Κακοποίηση: Βιβλία για παιδιά κι εφήβους που μιλούν ανοιχτά

Πώς μιλάμε στα παιδιά για τη σεξουαλική κακοποίηση; Για τη βία που βιώνουν συνομίλικοί τους, για τα τραύματα, την οδυνηρή και μοναχική πορεία των θυμάτων μέχρι που ορισμένα, λίγα, παιδιά καταφέρνουν να βρουν το κουράγιο και τα λόγια για να μιλήσουν; Πώς αποτυπώνουν οι συγγραφείς βιβλίων για παιδιά και για εφήβους τη...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Απριλίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Αυτά είναι τα έξι βιβλία που διεκδικούν το International Booker Prize 2021

Ανακοινώθηκαν τα έξι βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας στα αγγλικά, τα οποία διεκδικούν το International Booker Prize 2021. Δείτε ποια βιβλία έχουν μεταφραστεί στα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ