neil_youngFRONT

Rock’n’roll will never die

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, κάνω συχνά σκοτεινούς απολογισμούς: πόσα λάθη έχω διαπράξει, πόσες αδικίες... Τα παράπονα δεν λείπουν, οι πικρίες δεν λείπουν. Good times, bad times, you know I’ve had my share, όπως συνηθίζουμε να λέμε.

Κι όμως, είχα την τύχη, την απρόσμενη τύχη, να με αγγίξει η χάρη του ροκ εντ ρολ. Με το ροκ εντ ρολ συνδέονται οι ωραιότερες στιγμές της ζωής μου, οι ωραιότερες μέρες, οι ωραιότερες νύχτες κι εποχές. «Όταν θα τα έχω χάσει όλα,» σκέφτομαι, «θα έχω ακόμα το ροκ εντ ρολ. Ακόμα κι αν είμαι κουφή, θα το ακούω μέσα στο κεφάλι μου.»

ss-120829-celeb-obits-levon-helmΚαμιά φορά σχεδιάζω να γράψω ένα βιβλιαράκι με τα αγαπημένα μου ροκ εντ ρολ κομμάτια· ύστερα μετανιώνω – ποιος ενδιαφέρεται για τα αγαπημένα μου ροκ εντ ρολ κομμάτια; Κανείς. Εξάλλου, θα παραήταν ογκώδες. Πηγαίνω ακόμα στις συναυλίες – σε όλο και λιγότερες: οι περισσότεροι μουσικοί που παρακολουθώ είναι πια πολύ μεγάλοι σε ηλικία και πάλι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, την κάνουν σιγά-σιγά. They drop like flies. Φέτος πέθανε η Etta James, o Louisiana Red, o Earl Scruggs, o Levon Helm – τον Levon τον έθαψαν στο Γούντστοκ όπου αναπαύεται κι ο Rick Danko. Μια μέρα πριν απ’ αυτόν τον προαναγγελθέντα θάνατο ο Garth Hudson ανέρτησε στο Ίντερνετ μια εκτέλεση του “Knockin’ On Heaven’s Door” με την Alexis p. Suter - το πήρα βαριά. Δεν είδα ποτέ live τον Levon Helm. Το φθινόπωρο του 1976, όταν έμαθα για την αποχαιρετιστήρια συναυλία των Βand στο Winterland Ballroom του Σαν Φρανσίσκο, άρχισα να φτιάχνω τη βαλίτσα μου για να πάω: δεν ήξερα ότι χρειαζόταν βίζα, δεν ήξερα ότι χρειάζονταν τόσα πολλά λεφτά. Όταν πήγα στο Σαν Φρανσίσκο, δέκα χρόνια αργότερα, το Winterland είχε μόλις κατεδαφιστεί – στη θέση του έκτιζαν πολυκατοικίες. Κι αυτό βαριά το πήρα.

mayallΕκ των πραγμάτων, οι συναυλίες που με ενδιαφέρουν λιγοστεύουν και η ποιότητά τους είναι αμφίβολη. Σε μερικές, όπως σ’ εκείνη του Leonard Cohen, η τιμή των εισιτηρίων ήταν απαγορευτική· στηθήκαμε με μια φίλη μου έξω από το Οlympia μήπως βρούμε εισιτήρια μισοτιμής, αλλά, αντιθέτως, νεαροί μαύροι από τα προάστια τα πουλούσαν σε μαυραγορίτικες τιμές. Καταλήξαμε να σιγοπίνουμε κονιάκ σ’ ένα καφέ – αχ, έπρεπε να έχουμε βγάλει εισιτήρια...αχ. Πριν από λίγες μέρες, ο John Mayall έπαιξε to «Room to Move» στο Νew Morning κι ύστερα στο "Μail Order Mystics” – κι ενώ περίμενα ότι θα πει όλα τα κομμάτια από την εποχή του Lauren Canyon, δεν τα είπε· στις δέκα ακριβώς, μας καληνύχτισε και βάλθηκε να πουλάει τα cd του. Η νύχτα δεν είχε τελειώσει, είχε μόλις αρχίσει – αναρωτιόμουν πού αλλού γινόταν συναυλία για να πάω. The night is young, σκεφτόμουν, the night is young.

Καθώς η χρονιά πλησιάζει στο τέλος της ξεφυλλίζω το ημερολόγιό μου – κάνω κάτι παιδαριώδες, το ξέρω: σημειώνω τις συναυλίες που είδα. Είδα τον Van Morrison, όπως πάντα, διότι πιστεύω ότι η μουσική του είναι η μοναδική ένδειξη της ύπαρξης του θεού· είδα Black Keys, U2, Fleet Foxes, Primal Scream, Eels, Yardbirds μαζί με Vanilla Fudge – ο κατάλογος είναι μακρύς. Είδα πολλούς παλιούς και κάμποσους νεότερους: είδα την Aretha Franklin στο Radio City γιατί σκεφτόμουν ότι αν δεν τη δω εγώ δεν θα την έβλεπε κανείς· για μια ακόμα φορά, το εισιτήριο παραήταν ακριβό κι έτσι βρισκόμουν τόσο μακριά από τη σκηνή ώστε δεν έβλεπα τίποτα. Ποτέ δεν είμαι ικανοποιημένη: σκέφτομαι τις χαμένες συναυλίες – πώς να ήταν άραγε ο Ringo Starr στο Λονγκ Άιλαντ; Κι ο Neil Young στο Barcleys Center; - αγανακτώ γι’ αυτή την ανθρώπινη αδυναμία να μην μπορεί κανείς να βρίσκεται σε πολλά μέρη ταυτοχρόνως.

rock_and_roll_will_never_die-IIΗ εξέλιξη και ο εμπλουτισμός του Ίντερνετ με έχουν κάνει λίγο πιο ευτυχισμένη: μπορώ ν’ ακούσω κομμάτια απ’ αυτές τις χαμένες συναυλίες – από την άλλη πλευρά, μαθαίνω όλες τις δυσάρεστες ειδήσεις: τους εξευτελισμούς, τις αρρώστιες, τους θανάτους των αγαπημένων μου μουσικών. Rock and roll will never die, όπως συνηθίζουμε να λέμε – πράγμα που δεν ισχύει για τους ανθρώπους. Όμως το χειρότερο δεν είναι ο θάνατος: οι σημερινοί νέοι δεν ξέρουν πώς ήταν ο Elton John προτού γίνει παλιάτσος, ούτε πώς ήταν ο Eric Clapton προτού γίνει ποπ· ούτε πώς ήταν ο Paul McCartney προτού το ρίξει στους κοσμικούς γάμους. Είναι δύσκολο να κρατήσεις την αξιοπρέπειά σου τόσο αν είσαι μουσικός όσο κι αν είσαι μουσικόφιλος. Αλλά όταν έχεις ζήσει μέσα στο ροκ εντ ρολ, έχεις ένα πολύτιμο πλεονέκτημα: η μουσική πλημμυρίζει το δωμάτιο, το κεφάλι σου, τη ζωή σου ολόκληρη· στους απολογισμούς που προανέφερα υπάρχει κάτι που μας ενώνει, κάτι που είναι μεγαλύτερο από τον καθένα μας, κάτι που μας ξεπερνάει. Rock’n’roll will never die.

 

Η Σώτη Τριανταφύλλου είναι συγγραφέας. Το τελευταίο της βιβλίο "Μιλώντας με την Αλίκη για τη φιλοσοφία και το νόημα της ζωής" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. 

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η καταγωγή της οικογένειας

Η καταγωγή της οικογένειας

Για την πραγματεία του Φρίντριχ 'Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» (Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν) (εκδ.  Σύγχρονη Εποχή)

Της Σώτης Τρια...

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σ' αυτό το βιβλίο, ο Βalthasar Thomass αναλύει τη σκέψη του Σπινόζα γύρω από τα ζητήματα της καλής ζωής, τους όρους της γνώσης, τον προσδιορισμό της αλήθειας, της ηθικής, καθώς και της πολιτικής και αισ...

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Pierre-André Taguieff «Θεωρίες συνωμοσίας» (μτφρ. Αναστασία Καραστάθη, εκδ. Πόλις).

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Pierre-André Taguieff είναι από εκείνους τους ιστορικούς που έχουν αναλάβει τη mission impossible να...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Διαβάζοντας με τον Νίκο Ορφανό

Διαβάζοντας με τον Νίκο Ορφανό

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Σήμερα, ο ηθοποιός Νίκος Ορφανός απαντά σε 18 κλασικές ή απρόσμενες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Book Press

...
«Ο νυχτερινός στο βάθος», του Γιώργου Γκόζη (κριτική)

«Ο νυχτερινός στο βάθος», του Γιώργου Γκόζη (κριτική)

Για τη συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Γκόζη «Ο νυχτερινός στο βάθος» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Νεφέλη το 2002. Στην κεντρική εικόνα, στιγμιότυπο από τον μεγάλο σεισμό στη Θεσσαλονίκη το 1978. 

Του Παναγιώτη Γούτα

Σε αρκετές περιπτώσεις το π...

Η Στέγη τιμά τον Γιαννούλη Χαλεπά με παράσταση, ταινία μικρού μήκους, έκθεση και βιβλίο

Η Στέγη τιμά τον Γιαννούλη Χαλεπά με παράσταση, ταινία μικρού μήκους, έκθεση και βιβλίο

Ο Γιανούλης Χαλεπάς, η ασκητική μορφή της ελληνικής γλυπτικής που κάποιοι τον αποκάλεσαν «Ροντέν της Ελλάδας» και κάποιοι άλλοι «άγιο, τρελό και καταραμένο καλλιτέχνη», συναντά το σκηνοθετικό βλέμμα της Αργυρώς Χιώτη και τη γραφή του The Boy από τις 10 μέχρι και τις 27 Φεβρουαρίου στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Μαίρης Σπυριδογιαννάκη «Το αντίδωρο – Αφού σκέφτομαι θετικά, γιατί μου πάνε όλα στραβά;» το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «Η Τέχνη της Ζωής».

Επιμέλεια: Book Press

01 ...

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από τη συλλογή τριών ιστοριών του Γιώργου Πετράκη «Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Πληθώρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Μάρκου στέκεται πίσω απ’ τ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

H λίστα του Guardian με τα καλύτερα βιβλία του 2021 περιλαμβάνει πολλά γνώριμα και αγαπητά ονόματα, όπως η Όλγκα Τοκάρτσουκ, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο Τζόναθαν Φράνζεν και η Σάλι Ρούνεϊ, μεταξύ άλλων. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι πολλοί από τους συγγραφείς που ξεχώρισαν έχουν ήδη ένα ή περισσότερα βιβλία τους μεταφρα...

Τζορτζ Όργουελ, ένας συγγραφέας του 21ου αιώνα – 35 βιβλία του στα ελληνικά

Τζορτζ Όργουελ, ένας συγγραφέας του 21ου αιώνα – 35 βιβλία του στα ελληνικά

Το 2021 ήταν αναμφίβολα η χρονιά του George Orwell. Ο λόγος; Η απελευθέρωση των δικαιωμάτων του, αφού στα τέλη του 2020 συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τον θάνατό του, που επήλθε, σαν σήμερα, στις 20 Ιανουαρίου του 1950. 

Επιμέλεια: Book Press

Από τις πρώτες μέ...

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτές, εντονότερα από άλλες χρονιές, έφταναν βιβλία στο γραφείο μας ακόμη και παραμονές Πρωτοχρονιάς. Ακόμη και σημαντικά μυθιστορήματα διεθνώς αναγνωρισ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ