drive

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ξεφυλλίζω ηλεκτρονικά το τελευταίο φωτογραφικό άλμπουμ του Horst Friedrichs, ενός Γερμανού καλλιτέχνη, που έχει φωτογραφήσει, μεταξύ άλλων, τη σκηνή των Μοds και των Rockers – αυτή τη φορά, το βιβλίο (που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες στην Ευρώπη) έχει τίτλο "Drive Style". Σκηνές στο τιμόνι. Σκηνές στο καπό. Σκηνές στα γκαράζ και στα πιτς. Οι άνθρωποι-μοντέλα μοιάζουν με τα αυτοκίνητα-μοντέλα: Welcome to the machine. 

Αν και η τηλεοπτική απεικόνιση των αγώνων αυτοκινήτων είναι συνήθως βαρετή, η Φόρμουλα Ένα παραμένει φωτογενές θέαμα: μια ταινία δράσης με ισχυρισμό coolness. Έχω έναν παγκόσμιο χάρτη και πάνω του σημειώνω με χρωματιστές πινέζες τα γκραν πρι: να μην ξεχάσω να δω τις καλύτερες φάσεις σε streaming ή, λίγο αργότερα, σε βίντεο, όταν όλα θα έχουν τελειώσει. Όσο μεγαλώνω, ο χρόνος λιγοστεύει – χάνω πολλούς αγώνες κι αργώ να αναγνωρίσω τους καινούργιους πρωταθλητές. Συχνά κάνω λόγο για νεκρούς πιλότους, για ξεχασμένα ινδάλματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού: για τον Στέρλινγκ Μος, στον Τζάκι Στούαρτ, τον Φιτιπάλντι. Εξάλλου, έχουν περάσει κιόλας εννιά χρόνια από τότε που πήγα για τελευταία φορά στην Ιντιανάπολη, δεκαπέντε από τότε που ήμουν στο Μόντε Κάρλο – ο Μίκα Χάκινεν σημείωνε τότε την τέταρτη νίκη της σεζόν. Ήμουν εκνευρισμένη εκείνη τη μέρα: δεν έβρισκα να παρκάρω, το πυκνοκατοικημένο πριγκιπάτο ασφυκτιούσε· νοσταλγούσα τους αμερικανικούς δρόμους και τα αμερικανικά πάρκινγκ.

Φέτος, είδα, με συγκίνηση, τον Κίμι Ράικονεν να τερματίζει πρώτος στο γκραν πρι της Αυστραλίας οδηγώντας Lotus: μ' αρέσει το φιλανδικό στιλ οδήγησης αν και, καθώς περνάει ο καιρός, οι Φιλανδοί αρχίζουν να μοιάζουν όλο και περισσότερο με τους επιθετικούς Γερμανούς. Η οδήγηση, ιδιαίτερα εκείνη της Φόρμουλα Ένα, είναι μια μεταφορά· μαρτυρεί μια φιλοσοφία του ζην, μια φιλοσοφία του driving. Drive (ως ρήμα) σημαίνει οδηγώ αλλά, ως ουσιαστικό σημαίνει ορμή, κίνητρο, επιθυμία.

Ακόμα και οι πίστες διαφέρουν μεταξύ τους: λόγου χάρη, οι σουηδικές και οι φιλανδικές είναι πιο γρήγορες από άλλες, πιο ολισθηρές, πιο απαλές. Υπάρχει μακρά παράδοση "φιλανδικού στιλ" τόσο στη Φόρμουλα, όσο και στα ράλλυ: ψυχραιμία μαζί μ' ένα είδος μαξιμαλισμού – ή όλα ή τίποτα. Smoothness.

Η Φόρμουλα Ένα συμπυκνώνει τις ιδέες της γέννησης, της διαδρομής, του θανάτου και του απείρου.

Πάντα θαύμαζα τη Ferrari: η Ferrari δεν απογοητεύει ποτέ. Φέτος ο Φερνάντο Αλόνσο οδήγησε Ferrari για τέταρτη χρονιά –μετά από πολύ καιρό με τη Renault– και ήρθε πρώτος τόσο στο γκραν πρι της Κίνας όσο και σ' εκείνο της Ισπανίας. Όμως, δεν είμαι θαυμάστρια του Αλόνσο: πιστεύω ότι αλλάζει μάρκα υπερβολικά συχνά κι ότι είναι αδίστακτος όπως ήταν ο Σουμάχερ. Αντιθέτως, ο Νίκο Ρόσμπεργκ, νικητής του φετινού γκραν πρι του Μονακό –με Mercedes– μου φαίνεται εξαιρετικά ανθεκτικός, με γερά νεύρα: η κούρσα ήταν επεισοδιακή και, στον τριακοστό γύρο, ο Φελίπε Μάσα τράκαρε στο ίδιο σημείο όπου είχε χάσει τον έλεγχο στις δοκιμές. Το μονοθέσιο καταστράφηκε και αντικαταστάθηκε από το safety car που έμεινε στον αγώνα για έξι γύρους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Μαξ Τσίλτον έπεσε πάνω στον Παστόρ Μαλδονάδο, ο οποίος, με τη σειρά του, στούκαρε στις μπαριέρες. Όταν δεν υπάρχουν θύματα, εμείς το φιλοθεάμον κοινό απολαμβάνουμε τα επεισόδια – έτσι κι αλλιώς, ακολουθούμε μια ταχύτητα που δεν είναι δική μας. Όπως στις φωτογραφίες του Horst Friedrichs, ακολουθούμε θρυλικά μοντέλα της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, όπως το E-type της Jaguar, που δεν θα οδηγήσουμε ποτέ.

Στο γκραν πρι του Καναδά πρώτος τερμάτισε ο Σεμπάστιαν Φέτελ και στις 25 Αυγούστου θριάμβευσε στην πίστα του Σπα στο Βέλγιο. Νομίζω πάντως ότι ο Μαρκ Γουέμπερ, παρά τις πρόσφατες αποτυχίες του, είναι πιο σώφρων οδηγός – πιο σώφρων από τον Φέτελ κι από τους τρελούς «φονιάδες» σαν τον Λιούις Χάμιλτον, μολονότι ο Χάμιλτον θεωρείται, από πολλούς, καθαρολόγος, οπαδός της φιλοσοφίας του Άυρτον Σέννα.

drive-style2Παρακολουθώντας τους αγώνες της Φόρμουλα Ένα, διακρίνω τρόπους για να ορμάει κανείς στη ζωή, να προχωρεί ολοταχώς προς το σημείο φυγής, να υπερβαίνει τα εμπόδια, να επιζεί, να βγαίνει νικητής: μερικοί πιλότοι βασίζονται στην τύχη, άλλοι είναι control freaks· όλοι επιδιώκουν να καλύψουν το κενό – η τέχνη της Φόρμουλα Ένα συνοψίζεται στην κάλυψη του κενού που αφήνουν οι άλλοι στο οδόστρωμα. Μερικοί πιλότοι είναι άφοβοι, ασυμβίβαστοι· άλλοι φαίνονται πειθήνια όργανα των βιομηχανιών. Τα πιτς είναι μια μικρογραφία της ύπαρξης όπου όλα έχουν επιταχυνθεί κι όπου η παραμικρή λεπτομέρεια αποβαίνει αποφασιστική, ακόμα και μοιραία. To 1994, στην Ίμολα, στο 7ο lap, σκοτώθηκε ο Σέννα*: έφταιξαν τα χαλάσματα ενός ατυχήματος στην αρχή της κούρσας, κυρίως όμως έφταιξε το ότι ο Σέννα δεν πρόλαβε να επιβραδύνει περισσότερο – η Williams που οδηγούσε ξέφυγε στη στροφή και προσέκρουσε στον τοίχο με 218 χιλιόμετρα την ώρα. Η κολόνα του τιμονιού χτύπησε τον Βραζιλιάνο πιλότο στο κεφάλι, αλλά κανείς δεν ξέρει αν έσπασε πριν ή μετά τη σύγκρουση στον τοίχο. Το πιθανότερο: το πίσω λάστιχο κλάταρε λόγω των θραυσμάτων που βρίσκονταν στην πίστα. Πρωτομαγιά 1994: η μέρα που πέθανε ο Σέννα.

Ταχύτητα: η επιθυμία (drive) να πετάξει κανείς παραμένοντας πάνω στη γη. Καθώς κυλάει ο χρόνος, πέφτω, πέφτω, στο βάθος του σύμπαντος: η επιτάχυνση της βαρύτητας – με κάνει γρήγορη παρότι υπολείπομαι σε βάρος, σε μάζα. Η Φόρμουλα Ένα συμπυκνώνει τις ιδέες της γέννησης, της διαδρομής, του θανάτου και του απείρου – το γεγονός ότι τα ελαττώματά μας είναι προέκταση των προτερημάτων μας. Κυρίως, εκφράζει το άσκοπο, το παράλογο της ύπαρξης και το ένστικτο της επιβίωσης: οδηγώ άρα υπάρχω.

ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

* Για περισσότερα και πιο αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τη ζωή και τον θάνατο του Σέννα, βλ. Βασίλης Τσακίρογλου, Ayrton Senna: Adeus. Το φαινόμενο πίσω από τον μύθο.

 

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η καταγωγή της οικογένειας

Η καταγωγή της οικογένειας

Για την πραγματεία του Φρίντριχ 'Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» (Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν) (εκδ.  Σύγχρονη Εποχή)

Της Σώτης Τρια...

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σ' αυτό το βιβλίο, ο Βalthasar Thomass αναλύει τη σκέψη του Σπινόζα γύρω από τα ζητήματα της καλής ζωής, τους όρους της γνώσης, τον προσδιορισμό της αλήθειας, της ηθικής, καθώς και της πολιτικής και αισ...

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Pierre-André Taguieff «Θεωρίες συνωμοσίας» (μτφρ. Αναστασία Καραστάθη, εκδ. Πόλις).

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Pierre-André Taguieff είναι από εκείνους τους ιστορικούς που έχουν αναλάβει τη mission impossible να...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Διεθνής κατακραυγή: διώκεται από τις αρχές της Ινδίας η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι για δηλώσεις που έκανε το... 2010

Διεθνής κατακραυγή: διώκεται από τις αρχές της Ινδίας η συγγραφέας Αρουντάτι Ρόι για δηλώσεις που έκανε το... 2010

Η Αρουντάτι Ρόι [Arundhati Roy], συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου «Ο θεός των μικρών πραγμάτων» (μτφρ. Μρία Αγγελίδου, εκδ. Ψυχογιός), που κέρδισε το Booker το 1997, είναι σφοδρή πολέμια της κυβέρνησης Μόντι. Πριν από 14 χρόνια είχε ταχθεί υπέρ της ανεξαρτησίας του Κασμίρ και τώρα, έπειτα από τόσα χρόνια, κινήθηκ...

«Ελευθέριος Βενιζέλος, ο ''Αρχηγός της Φυλής'', ο ''Λυτρωτής των Αλύτρωτων''» της Σοφίας Ηλιάδου-Τάχου (κριτική) – Νέα στοιχεία για τη δράση του Κρητικού πολιτικού

«Ελευθέριος Βενιζέλος, ο ''Αρχηγός της Φυλής'', ο ''Λυτρωτής των Αλύτρωτων''» της Σοφίας Ηλιάδου-Τάχου (κριτική) – Νέα στοιχεία για τη δράση του Κρητικού πολιτικού

Για το βιβλίο της Σοφίας Ηλιάδου-Τάχου «Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο ''Αρχηγός της Φυλής'', ο ''Λυτρωτής των Αλυτρώτων''. Μέσα από τα αρχεία της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης Κωνσταντινουπόλεως (1920-1922)» (εκδ. Gutenberg). 

Γράφει ο Σήφης Μπουζάκης

...
«Μετείκασμα» του Σωκράτη Καμπουρόπουλου (κριτική) – Ό,τι μένει από τις στιγμές της ζωής που χάνονται

«Μετείκασμα» του Σωκράτη Καμπουρόπουλου (κριτική) – Ό,τι μένει από τις στιγμές της ζωής που χάνονται

Για την ποιητική συλλογή του Σωκράτη Καμπουρόπουλου «Μετείκασμα» (εκδ. Θράκα). Κεντρική εικόνα: Αυτοπροσωπογραφία του ζωγράφου Τζόρτζιο Μοράντι.

Γράφει ο Μιχάλης Μακρόπουλος 

Ένα πρόσωπο σ’ ένα χώρο, ένα στιγμιότυ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ