rawls250

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Μεταφράζοντας ένα βιβλίο εκλαϊκευμένης φιλοσοφίας του Ντάβιντ Ρ. Πρεχτ, έπεσα πάνω στη “Θεωρία της δικαιοσύνης” του John Rawls, ένα έργο παραγνωρισμένο στην Ευρώπη (κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις το 2001):

εμείς οι «Ευρωπαίοι» περιφρονούμε τους Αμερικανούς πολιτικούς φιλοσόφους· τους θεωρούμε θεμελιωτές και απολογητές του καταραμένου καπιταλιστικού συστήματος και του ιμπεριαλισμού. Εξαιρέσεις αποτελούν ο Νoam Chomsky και ο Howard Zinn επειδή είναι αριστεροί – με τον τρόπο του ο καθένας. Ο John Rawls ήταν επίσης αριστερός – με τον τρόπο του κι αυτός. Ίσως μάλιστα να υπήρξε πιο «αριστερός» απ’ όσο θα επέτρεπαν οι σημερινές συνθήκες και η ανθρώπινη φύση.

Η «Θεωρία της δικαιοσύνης» πρωτοεκδόθηκε το 1971, μια ενδιαφέρουσα εποχή για την αμερικανική φιλοσοφία και ηθική (Robert Nozick, David Kellogg Lewis): το βιβλίο πούλησε 200.000 αντίτυπα μόνο στις ΗΠΑ και μεταφράστηκε σε 23 γλώσσες. Η βασική ιδέα του Rawls προέρχεται από τον Επίκουρο: η λειτουργία του κράτους πρέπει να ρυθμίζεται από ένα «συμβόλαιο» που να δεσμεύει αμφότερα τα μέρη, τους πολίτες και τον μηχανισμό διακυβέρνησης. Ο Thomas Hobbes, ο John Locke και ο J-J. Rousseau επεξεργάστηκαν αυτή την ιδέα του συμβολαίου· ο Rousseau μάλιστα φαίνεται να εμπνέει τον Rawls ως προς την «καλή» φύση του ανθρώπου (κάτι με το οποίο διαφωνεί ο Hobbes). Ίσως εδώ έγκειται η αδυναμία της θεωρίας του Rawls για τη δικαιοσύνη: ο ήσυχος αυτός Αμερικανός πιστεύει ότι η δικαιοσύνη, η ορθότητα, το «Καλό» είναι οι αληθινές ανθρώπινες παρορμήσεις.

wirth-citizen-of-the-worldΟι επικριτές του ισχυρίζονται ότι στην πράξη, την ανάγκη για δικαιοσύνη που διακηρύσσει ο Rawls υπερφαλαγγίζει το προσωπικό συμφέρον και η ξέφρενη επιθυμία για προσωπική επιτυχία. Στον 18ο αιώνα, Adam Smith είχε δείξει με μάλλον πειστικό τρόπο ότι η κοινωνία δεν προχωρεί μέσω της δικαιοσύνης αλλά μέσω του εγωτισμού τόσο σε οικονομικό όσο και σε ηθικό επίπεδο: «Δεν περιμένουμε να είναι καλό το δείπνο μας εξαιτίας της καλοσύνης του κρεοπώλη αλλά επειδή φροντίζει τα συμφέροντά του». Ο κρεοπώλης πουλάει τα προϊόντα του σε σωστή τιμή που του επιτρέπει να είναι λιγότερο ακριβός από τους άλλους και σε συντονισμό με την οικονομική κατάσταση των πελατών του. Έτσι, δημιουργείται μια κοινότητα ικανή να λειτουργήσει, μια "ελεύθερη οικονομία της αγοράς"».

Σύμφωνα με τον Adam Smith, η επιθυμία για ιδιοκτησία μάς οδηγεί σαν «αόρατο χέρι» και «χωρίς να θέλει, χωρίς καν να ξέρει, υπόσχεται το συμφέρον της κοινωνίας». Στον 20ό αιώνα, οι επίγονοι του Smith, προπάντων ο Robert Nozick, συνάδελφος του Rawls στο Χάρβαρντ, υπερασπίστηκαν μ’ αυτόν τον τρόπο το κατεστημένο των κοινωνιών. Κάθε κοινωνία, έλεγε o Nozick, είναι το λίγο-πολύ επιτυχημένο αποτέλεσμα των αληθινών ανθρώπινων επιθυμιών. Είναι αδύνατο να επινοήσει κανείς καινούργιες παρορμήσεις βάση κάποιου σχεδίου. Για τον Nozick, ο Rawls έκανε λάθος με το να θέλει να θεσπίσει κανόνες της ανθρώπινης κοινότητας σύμφωνα με τις αρχές της δικαιοσύνης. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από τέτοιες αρχές. Γιατί να μη δικαιούται το άτομο να αξιοποιήσει πλήρως τα φυσικά του ταλέντα ή ό,τι του επιφυλάσσει η τύχη στην κούρσα των υλικών και κοινωνικών αγαθών της ζωής του; Γιατί οι επιτυχίες του να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης των άλλων; Για τον Nozick, ο Rawls ήταν ένας μεταμφιεσμένος σοσιαλιστής που αγνοούσε την ανθρώπινη φύση.

H διαμάχη για το έμφυτο -ή μη- «Καλό» είναι προαιώνια στον χώρο της φιλοσοφίας. Η ποικιλία των ηθικών αναπαραστάσεων δείχνει σε ποιο βαθμό η ικανότητα να έχουμε ηθικές αρχές και να τις εφαρμόζουμε μπορεί να χρησιμοποιηθεί διαφορετικά. Το δικαίωμα της περιουσίας (το οποίο δεν θίγει ο Rawls, αλλά που αποτελεί αδιαμφισβήτητη ανθρώπινη επιθυμία), η σεξουαλική ηθική, οι θρησκευτικές αντιλήψεις, οι διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της επιθετικότητας, όλα αυτά παρουσιάζουν τόσες παραλλαγές ώστε είναι δύσκολο να πούμε τι είναι «ανθρώπινο» και τι όχι. Ανθρώπινο είναι να σκοτώνεις κατά συρροήν… να λες ψέματα... Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που μπορεί να φαντάζεται και να εκφράζει κάτι που δεν υπάρχει, άρα που να μπορεί να ψεύδεται. Homo homini lupus… Ακόμα και μέσα στην κοινωνία μας, παρατηρούμε πολλές αποχρώσεις. Υπάρχει μια ηθική της καθημερινότητας, μια ηθική της σκέψης, μια ηθική της συμπεριφοράς, μια ταξική ηθική, μια ηθική της ευθύνης, μια γυναικεία ηθική και μια αρσενική ηθική (που δεν δείχνουν τάση σύγκλισης), μια ηθική των επιχειρήσεων, μια ηθική των διοικητικών στελεχών, μια φεμινιστική ηθική, μια θεολογική ηθική. Και το αίτημα για δικαιοσύνη διατυπώνεται από τους φτωχούς, όχι από τους πλούσιους. Πώς εξηγείται λοιπόν αυτό;

Εξάλλου, κάθε φορά που η κοινωνία μας συναντά ένα καινούργιο πρόβλημα, εμφανίζεται μια καινούργια μορφή ηθικής για να απαντήσει σ’ αυτό το πρόβλημα. Αλλά κάθε καινούργια μορφή ηθικής στηρίζεται πάντα στις αξίες που έχουμε κληρονομήσει: επιτρέπει την παρέμβαση της συνείδησης και της υπευθυνότητας, κάνει έκκληση για ισότητα, αδελφότητα και δημοκρατία.

rawlsΓια αιώνες, οι φιλόσοφοι σπαζοκεφάλιαζαν για να συγκροτήσουν ένα γερό θεμέλιο της ηθικής ορίζοντας τα κριτήρια με τα οποία σεβόμαστε ή δεν σεβόμαστε τα πράγματα. Αξίζει τον κόπο να εξετάσουμε το αποτέλεσμα: από μια πλευρά, στο πέρασμα των αιώνων, εμφανίστηκε ένα μοντέρνο ηθικό σύστημα όπως το κράτος του αστικού δικαίου· από μιαν άλλη πλευρά, όλη αυτή η ωραία κατασκευή αποδείχτηκε εύθραυστη: για παράδειγμα, στον 20ό αιώνα, και χωρίς πολλές διαμαρτυρίες, αναπτύχθηκε ο ναζισμός και τα κατασταλτικά σοσιαλιστικά καθεστώτα. Όλα συμβαίνουν λες και η κοινωνική πρόοδος στην κοινωνία προέρχεται λιγότερο από τη λογική και περισσότερο από την ευαισθητοποίηση ευρέων στρωμάτων του πληθυσμού σε ορισμένα προβλήματα. Ακόμα και σε κοινωνικό επίπεδο, η κινητήρια δύναμη είναι τα συναισθήματα, τα οποία επίσης λείπουν από τη “Θεωρία της δικαιοσύνης” του Rawls. Όπως το διατυπώνει ένας άλλος Αμερικανός φιλόσοφος, ο Richard Rorty (ένας απ’ αυτούς που αποδέχονται οι Ευρωπαίοι): «Η ηθική πρόοδος δεν εξαρτάται από το γεγονός ότι υψωνόμαστε πάνω από τις απλές αισθήσεις για να φτάσουμε στη λογική. Ούτε από το γεγονός ότι παραμερίζουμε τις επαρχιώτικες μικρότητες όταν κρίνουμε ορισμένα εγκλήματα ή ότι τα τοποθετούμε ενώπιον μεγάλων δικαστηρίων με μη-ιστορικό ηθικό νόμο, ανεξάρτητο από τις τοπικές, εθνικές και πολιτιστικές αρχές».

Ο άνθρωπος διαθέτει έμφυτη ηθική, δεν ξέρουμε όμως σε ποιο βαθμό. Ο εγκέφαλος των εξελιγμένων θηλαστικών παρέχει τη δυνατότητα να ταυτιζόμαστε με τον συνάνθρωπό μας και να ανταμειβόμαστε (νευροχημικά) για τις «καλές» μας πράξεις. Η ηθική συμπεριφορά είναι ένας πολύπλοκος αλτρουισμός που συγκροτείται από συναισθήματα και συλλογισμούς. Το πιθανότερο είναι ότι δεν υπάρχει μέσα στον άνθρωπο «ηθικός νόμος» που τον ωθεί να είναι καλός, όπως πίστευε ο Καντ. Η ηθική πρακτική αναπτύχθηκε επειδή είναι συχνά επικερδής για το δρων πρόσωπο και για την ομάδα. Η δυνατότητα που έχει ένα άτομο να δρα με ηθικό τρόπο παραμένει ζήτημα προσωπικής εκτίμησης που με τη σειρά του είναι ζήτημα παιδείας.

Επιστρέφω στον Rawls και στην ανάγκη της μελέτης της σύγχρονης φιλοσοφίας και ηθικής. Οι κοινωνίες μας μοιάζουν ηθικά και πολιτικά ακυβέρνητες, σαν να μην έχει προηγηθεί η μακρά ιστορία και οι πολλαπλές διαμάχες γύρω από όλα αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα. Η οικονομίστικη λογική από τη μια και η υπεραπλουστευτική δημαγωγία από την άλλη («δίκαιο είναι το δίκαιο του εργάτη», «Κάτω το κράτος») δημιουργούν πυκνό σκοτάδι στη σκέψη: ο πολίτης δεν σκέφτεται· παρ’ όλ’ αυτά αποφασίζει, ενεργεί, οργανώνεται, καταδικάζει, επικροτεί. Έτσι, ο Rawls διαψεύδεται: όταν το καράβι ναυαγεί, κανείς δεν αναλογίζεται την ισότητα των ευκαιριών· πασχίζει να βρει θέση στη σωσίβια λέμβο.

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η καταγωγή της οικογένειας

Η καταγωγή της οικογένειας

Για την πραγματεία του Φρίντριχ 'Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» (Στο φως των ερευνών του Λ. Χ. Μόργκαν) (εκδ.  Σύγχρονη Εποχή)

Της Σώτης Τρια...

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Με τον Σπινόζα, σε αναζήτηση της ευτυχίας

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Σ' αυτό το βιβλίο, ο Βalthasar Thomass αναλύει τη σκέψη του Σπινόζα γύρω από τα ζητήματα της καλής ζωής, τους όρους της γνώσης, τον προσδιορισμό της αλήθειας, της ηθικής, καθώς και της πολιτικής και αισ...

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Η συνωμοσιολογία ως τρόπος σκέψης

Σκέψεις με αφορμή το βιβλίο του Pierre-André Taguieff «Θεωρίες συνωμοσίας» (μτφρ. Αναστασία Καραστάθη, εκδ. Πόλις).

Της Σώτης Τριανταφύλλου

Ο Pierre-André Taguieff είναι από εκείνους τους ιστορικούς που έχουν αναλάβει τη mission impossible να...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τέσσερα ισπανικά έργα στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς

Τέσσερα ισπανικά έργα στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς

Το ισπανικό θέατρο έχει την τιμητική του στις αθηναϊκές σκηνές του Ιανουαρίου. Ιδού τέσσερα έργα που ξεχωρίσαμε. 

Του Νίκου Ξένιου

Σε σημαντική χοροθεατρική διασκευή είδαμε το «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, που συνοψίζει ...

Η Φανί Αρντάν διαβάζει Σολωμό στη Σορβόννη – Εκδήλωση του ΕΙΠ για τα 200 χρόνια από το 1821

Η Φανί Αρντάν διαβάζει Σολωμό στη Σορβόννη – Εκδήλωση του ΕΙΠ για τα 200 χρόνια από το 1821

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στη Σορβόννη: «Η Ελλάδα και η Γαλλία τον 19ο αιώνα». Την εκδήλωση διοργάνωσε και παρουσίασε ο συγγραφέας και Πρέσβης Πολιτισμού του ΕΙΠ στο Παρίσι Γιώργος Αρχιμανδρίτης. 

Επιμέλεια: Book Press

Κατάμεστο το Αμφιθέ...

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από τη συλλογή τριών ιστοριών του Γιώργου Πετράκη «Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Πληθώρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Μάρκου στέκεται πίσω απ’ τ...

«Στο σπίτι: Μια περιδιάβαση στην Ιστορία από δωμάτιο σε δωμάτιο», του Μπιλ Μπράισον (προδημοσίευση)

«Στο σπίτι: Μια περιδιάβαση στην Ιστορία από δωμάτιο σε δωμάτιο», του Μπιλ Μπράισον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Bill Bryson «Στο σπίτι: Μια περιδιάβαση στην Ιστορία από δωμάτιο σε δωμάτιο» (μτφρ. Κωστής Πανσέληνος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτές, εντονότερα από άλλες χρονιές, έφταναν βιβλία στο γραφείο μας ακόμη και παραμονές Πρωτοχρονιάς. Ακόμη και σημαντικά μυθιστορήματα διεθνώς αναγνωρισ...

100 βιβλία ποίησης του 2021 που αξίζει να προσέξετε

100 βιβλία ποίησης του 2021 που αξίζει να προσέξετε

Η εκδοτική κίνηση περί την ποίηση και φέτος στη χώρα μας εντονότατη, και σε ένα μεγάλο της κομμάτι πολύ ενδιαφέρουσα και ποιοτική. Οι μεταφράσεις σπουδαίων ξένων ποιητών και ποιητριών, όπως για παράδειγμα έγινε φέτος με τις νομπελίστριες Λουίζ Γκλικ και Βισουάβα Σιμπόρσκα, είναι σημαντικές εκδοτικές χειρονομίες. Πολ...

Τα καλύτερα δώρα για την Πρωτοχρονιά: 15 ξεχωριστά βιβλία

Τα καλύτερα δώρα για την Πρωτοχρονιά: 15 ξεχωριστά βιβλία

Την ώρα της αλλαγής του χρόνου, τη μαγική στιγμή που φέρει την υπόσχεση της επανεκκίνησης και την ελπίδα πως αυτή τη νέα χρονιά όλα μπορούν να γίνουν καλύτερα, το ωραιότερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στους αγαπημένους μας είναι ένα βιβλίο. Επιλέξαμε και προτείνουμε δεκαπέντε όμορφα, εμπνευσμένα, ξεχωριστά βιβλία, ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ