Σε συνέντευξή του στο Hindu, ο πεζογράφος Άμορ Τόουλς [Amor Towles] μίλησε για το τελευταίο του μυθιστόρημα με τίτλο «Λεωφόρος Λίνκολν», που έκανε μεγάλη αίσθηση στις Ηνωμένες Πολιτείες την προηγούμενη χρονιά. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα, σε μετάφραση Ρηγούλας Γεωργιάδου.
Επιμέλεια: Book Press
«Όταν γράφω μια ιστορία, πάντα προσπαθώ να καταλάβω τι είδους άνθρωποι είναι οι πρωταγωνιστές μου.»
Στις πρώτες σελίδες του νέου μυθιστορήματος του Άμορ Τόουλς, με τίτλο Λεωφόρος Λίνκολν, ο δεκαοκτάχρονος Έμετ επιστρέφει στο σπίτι του, έχοντας εκτίσει ποινή δεκαπέντε μηνών σε αναμορφωτήριο. Στο πορτμπαγκάζ του κρύβονται δυο πρώην συγκρατούμενοι του, ο ευφυής Ντάτσες και ο αργόστροφος Γούλι. Ο Έμετ είναι μια ηρωική φιγούρα, ενώ ο Ντάτσες θυμίζει περισσότερο αντιήρωα.
«Ο πατέρας του Ντάτσες είναι ένας αποτυχημένος σαιξπηρικός ηθοποιός. Ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα και βλέπει τον κόσμο με σαιξπηρικό τρόπο. Αυτές είναι δυο διαφορετικές αρχετυπικές φιγούρες Αμερικανών, δυο άνθρωποι με διαφορετική ανατροφή - ένας Νεοϋορκέζος και ένας διανοούμενος από τις Μεσοδυτικές Πολιτείες, και αυτές ήταν οι δύο κύριες φωνές που ήθελα οπωσδήποτε να υπάρχουν στο βιβλίο μου.
»Ο Έμετ είναι ήρωας και ο Ντάτσες αντιήρωας. Ο Γούλι, ο Μπίλι και η Σάλι είναι δορυφόροι που περιστρέφονται γύρω από αυτούς τους δύο».
Η πλοκή του μυθιστορήματος εκτυλίσσεται μέσα σε ένα διάστημα δέκα ημερών. Ο συγγραφέας μίλησε για την περίοδο που διαδραματίζεται η ιστορία, για τον Ιούνιο του 1954:
«Η δεκαετία του '30 καθορίστηκε από τη Μεγάλη Ύφεση. Αμέσως μετά ακολούθησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος, όπως και η Ύφεση, επηρέασε τον κόσμο. Υπήρξε αυτή η απίστευτη περίοδος, διάρκειας σχεδόν 20 χρόνων, όπου ολόκληρος ο κόσμος βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα τούνελ, εξαιτίας αυτών των δύο φοβερών γεγονότων που συνέβησαν το ένα μετά το άλλο.
»Το '54, στις ΗΠΑ, οι στρατιώτες επέστρεψαν στα σπίτια τους μετά από τον πόλεμο της Κορέας, μορφώθηκαν και αποφάσισαν να ζήσουν σε ένα διαφορετικό μέρος. Η οικονομία πήγαινε σχετικά καλά και η αγορά εργασίας ήταν εξαιρετική. Όμως, πλέον όλα ήταν διαφορετικά. Ανέκαθεν η Νέα Υόρκη, η Βοστώνη και το Σικάγο χαρακτηρίζονταν από μια πολυπολιτισμικότητα, όμως παλαιότερα κάθε κοινότητα είχε τη δική της γειτονιά. Όλα αυτά άλλαξαν μετά από τον πόλεμο. Οι Ιταλοί, οι Εβραίοι και οι Ιρλανδοί νέοι ταξίδεψαν μαζί στο εξωτερικό και πολέμησαν στην ίδια μονάδα. Όταν γύρισαν σπίτι, δεν υπήρχε πια η παλιά τους γειτονιά. Κατέφυγαν στα προάστια ή σε μια νέα πόλη».
Ο συγγραφέας μίλησε για την πορεία που διαγράφουν οι πρωταγωνιστές του βιβλίου:
«Το βιβλίο μου δεν έχει να κάνει με όσα συμβαίνουν στον δρόμο του ταξιδιού, μα περισσότερο με όσα συμβαίνουν στα σταυροδρόμια. Τα σταυροδρόμια είναι ένα από τα κλασσικότερα στοιχεία που αναφέρονται στην αμερικανική μπλουζ. Στις ιστορίες της μυθολογίας, θα συναντήσεις τον διάβολο σε κάποιο σταυροδρόμι. Η λέξη ‘’δρόμος’’ θα μπορούσε να συνδεθεί με διάφορα πράγματα – με μια απόδραση, με την επιστροφή στο σπίτι, με ένα σταυροδρόμι όπου συμβαίνει κάτι μοιραίο. Η συγκεκριμένη λέξη μπορεί να αντιπροσωπεύσει διαφορετικά πράγματα και για αυτόν τον λόγο, η συμβολική της χρήση είναι τόσο ελκυστική».
