alt

Η Βίβιαν Στεργίου με τη συλλογή διηγημάτων της «Μπλε υγρό» (εκδ. Πόλις) θέλησε να αποτυπώσει τη φωνή των ανθρώπων της γενιάς της, τους προβληματισμούς τους, τις αγωνίες τους και τους έρωτές τους. Το αποτέλεσμα τη δικαίωσε. Ενδιαφέρουσες ιστορίες, δοσμένες με τρόπο ειλικρινή και άμεσο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;

Θα της έλεγα ότι έχω γράψει μερικές ιστορίες για ανθρώπους εντελώς τυχαίους και πολύ καθημερινούς. Θα μπορούσαμε να είμαστε οποιοσδήποτε απ' αυτούς τους χαρακτήρες, μας είναι οικείοι, ακόμη κι όταν δεν τους μοιάζουμε. Δεν τους συμβαίνει τίποτα περίεργο, αλλά όσα τους συμβαίνουν είναι συγκλονιστικά, επειδή αυτή είναι η ζωή τους και υπάρχει το μπλε στον ουρανό μόλις ξημερώνει κοντά στην Ακρόπολη, κι αυτό μόνο ως κάτι συγκλονιστικό μπορούν να το βιώσουν. Είναι η κάθε μέρα αυτό που προσπαθούν να «πιάσουν» οι ιστορίες, αποσπασματικά, σε κομμάτια. Η μέρα στη διάρκεια της οποίας χωράει και ένα λυτρωτικό μπάνιο σε μια κρυφή παραλία και η αγωνία να προσέξεις τον πατέρα σου που αρρώστησε, και η ευτυχία ότι περνάς χρόνο μ' αυτόν που ερωτεύτηκες και η πίκρα που αυτός δεν σε βλέπει έτσι, επειδή προτιμά τα αγόρια, και ένας τέλειος καφέ στο κέντρο με το αγαπημένο σου βιβλίο και το επαναλαμβανόμενο καθάρισμα της τουαλέτας με χλωρίνη, για να φέρω κάποια παραδείγματα απ' τις ιστορίες.

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;

Δεν είναι κακό να έχουμε πολλούς συγγραφείς. Δεν ενοχλούν. Αν δεν είναι καλοί, δεν θα βρίσκουν αναγνώστες, αλλά μάλλον αυτό είναι μόνο δικό τους πρόβλημα. Όσον αφορά εμένα, ήθελα να γράψω με μια πρωτότυπη γλώσσα. Να πω: ορίστε μιλάμε μ' αυτήν τη γλώσσα γι' αυτά τα θέματα, αυτή είναι η ζωή μας, αυτές είναι οι χαρές μας και τα προβλήματά μας. Πολλοί χαρακτήρες στα διηγήματα είναι νέοι άνθρωποι στην Αθήνα σήμερα. Το πώς ζουν οι εικοσάρηδες ή οι τριαντάρηδες τώρα δεν νομίζω ότι έχει αποτυπωθεί με ρεαλισμό, χωρίς εξιδανικεύσεις και χωρίς λύπηση και ιδίως δεν νομίζω ότι έχει λεχθεί κάτι γι' αυτό με σύγχρονη γλώσσα. Ήθελα να προσπαθήσω να το κάνω, δεν μπορώ να κρίνω η ίδια αν το έκανα καλά ή όχι. Πάντως, δεν νιώθω ότι η γενιά μου υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένη όπως είναι, μιλώντας με τη γλώσσα της γι' αυτά που την αφορούν, χωρίς κλάψες και οίκτο και χωρίς αχρείαστες νοσταλγίες για τα «καλά» χρόνια της αφθονίας. Στα βιβλία, τουλάχιστον, δεν το βλέπω. Άλλες τέχνες είναι πιο εύκολα σύγχρονες. Πάντως δεν είχα κανέναν άλλο στόχο πλην της αφήγησης των ιστοριών αυτών που με περιβάλλουν, με την υπερβολή και τη φαντασία που χρειάζεται, για να γράψεις ιστορίες, δηλαδή η καθημερινότητα μ' ένοιαζε. Αλλά γενικώς, η καθημερινότητα δεν είναι πρωτότυπη, ούτε η ζωή μάλλον, το πώς θα την δεις παίζει ρόλο. Αυτό το «πώς θα την δεις» για τον αφηγητή ιστοριών είναι η γλώσσα του και η εστίαση της προσοχής.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».

Διαβάζω πολύ και γράφω συνέχεια. Πολλά απ' αυτά που γράφω είναι βλακείες, για πέταμα. Το Μπλε υγρό είναι ωραίο, νομίζω, αλλά για να φτάσει κανείς σε 253 σελίδες με καθαρό νόημα και καλές λέξεις πρέπει να πετάξει όλη τη βρωμιά που προηγείται αυτών. Πρέπει να γράψεις τις λάθος λέξεις, για να καταλάβεις ότι είναι λάθος, ότι δεν βγαίνει. Έχω δοκιμάσει διάφορα δηλαδή, για να φτάσω σ' αυτό το στυλ και ήταν πάντα άσχημο αλλά αναγκαίο να βλέπω ότι γράφω κάτι κακό, ότι κάτι θέλω να πω, αλλά μου 'ρχονται οι λάθος λέξεις και εκφράζομαι θολά, με φλυαρίες. Είναι σαν να θες να γίνεις καλός αθλητής αλλά να ντρέπεσαι να δεις τον εαυτό σου ιδρωμένο και βρώμικο, να πονάει σωματικά, δεν γίνεται όμως αλλιώς. Το λίπος πρέπει να βγει. Και βγαίνει μόνο γράφοντας. Ποτέ θεωρητικά. Δεν γίνεται αλλιώς. Δεν είναι θεωρία το γράψιμο, αν δεν γράψεις δεν μαθαίνεις. Για να μην χάνομαι στις λέξεις, διαβάζω πολύ, κάθε μέρα, το πρωί και το βράδυ. Έτσι μαθαίνω να γράφω, σιγά σιγά, με τους χρόνους μου, αλλά και θυμάμαι ότι γράφω επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, επειδή απ' αυτό δεν ξεφεύγεις άμα σου 'ρθει, επειδή έτσι ισορροπώ κι είμαι χαρούμενη, εκπλήσσομαι κάθε μέρα με όλα όσα συμβαίνουν και διατηρώ την αφέλεια μου, παραμένω στον κόσμο μου, αλλά έχω προνομιακή θέα στον κόσμο των άλλων. Με απελευθερώνει το να ξέρω ότι υπάρχουν σπουδαία βιβλία, τόσα που δεν φτάνει μια ζωή να τα διαβάσεις. Έτσι, όταν γράφω πειραματίζομαι, παίζω, παρατηρώ όλη μέρα και εστιάζω σε ό,τι μου 'ρθει, είμαι εντελώς ελεύθερη, επειδή ξέρω ότι κάνω αυτό που θέλω κι ότι δεν θα πάθει τίποτα ούτε η λογοτεχνία ούτε κανένας άλλος μ' αυτά που κάνω, αν γράψω κάτι καλό, μια χαρά, αν όχι, ευτυχώς τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα αριστουργήματα.

Με απελευθερώνει το να ξέρω ότι υπάρχουν σπουδαία βιβλία, τόσα που δεν φτάνει μια ζωή να τα διαβάσεις. Έτσι, όταν γράφω πειραματίζομαι, παίζω, παρατηρώ όλη μέρα και εστιάζω σε ό,τι μου 'ρθει, είμαι εντελώς ελεύθερη, επειδή ξέρω ότι κάνω αυτό που θέλω κι ότι δεν θα πάθει τίποτα ούτε η λογοτεχνία ούτε κανένας άλλος μ' αυτά που κάνω, αν γράψω κάτι καλό, μια χαρά, αν όχι, ευτυχώς τα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα αριστουργήματα.

Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;

Ο κινηματογράφος πάρα πολύ, για την ποιητικότητα της εστίασης σε λεπτομέρειες, για την αφήγηση που δεν κάνει να είναι βαρετή και για την τέχνη της παρατήρησης. Τα κόμικς με την ικανότητά τους να μιλάνε με ταχύτητα και στυλ για τα σπουδαιότερα θέματα, μ' έχουν σημαδέψει. Από τα γκράφικ νόβελς μέχρι τον Ντόναλντ Ντακ μιλάνε για τη ζωή μας με τον αγαπημένο μου τρόπο: χωρίς καμία σοβαρότητα. Δεν χρειάζεται η σοβαρότητα σε τίποτα, πνίγει τη δημιουργικότητα. Μου άρεσε και στα mainstream εικαστικά, κάτι που δεν έβρισκα στις συζητήσεις για βιβλία ή στα βιβλιοπωλεία, το ότι έλειπε η σοβαροφάνεια. Όλοι έχουμε δει κάποιον κριτικό βιβλίων ή συγγραφέα να έχει μόνιμα ένα ύφος λες και χρωστάει λεφτά στην τράπεζα. Καταπίεση είναι αυτό και πάντα «έδενε» με τα βιβλία περισσότερο απ' ό,τι με άλλες τέχνες. Αποφάσισα να αποβάλλω τη σοβαροφάνεια και την γεροντίστικη, μη σωματική, προσέγγιση στις λέξεις. Με βοήθησε το να βλέπω πίνακες. Και φυσικά από το μπλε σε πίνακες άρχισε να μου αρέσει πολύ το μπλε και έτσι χώρεσε και στο βιβλίο. Ακόμη, επειδή κοίταζα πίνακες στο ίντερνετ κάθε φορά που αγχωνόμουν πολύ κι αυτό με ηρεμούσε αμέσως, συνειδητοποίησα ότι όσοι καταφεύγουμε στην τέχνη πηγαίνουμε εκεί επειδή ψάχνουμε κάτι, όχι για να αναγκαστούμε να νιώσουμε κάπως. Ζητώντας ελευθερία πηγαίνουμε όχι για να βρούμε άλλον έναν τρόπο να περιορίζουμε τον εαυτό μας, μπας και βρούμε πώς θα ζήσουμε ειλικρινά, με τους δικούς μας όρους, όχι σαν υπάλληλοι των προσδοκιών των άλλων ή της εικόνας των άλλων για εμάς. Παρόλο που αυτά τα λένε και τα βιβλία, το κλικ έγινε με τους πίνακες που με ηρεμούσαν πολύ, ίσως επειδή δεν έχουν λέξεις, ποιος ξέρει. Κάπως ξεκαθαρίστηκε στο μυαλό μου πόσο θεραπευτικό μπορεί να είναι ένα έργο τέχνης με το να κοιτάω τα χρώματα στους πίνακες, ήταν σαν να έριχναν μπογιά πάνω στα προβλήματά μου και τα προβλήματα να άλλαζαν αμέσως. Είναι όπως όταν ένας άσχημος τοίχος βάφεται ροζ. Ο τοίχος ακόμη εκεί είναι, αλλά τώρα είναι ροζ. Με βοήθησε πολύ αυτό. Μ' έμαθε να γράφω πιο ειλικρινά και να το ευχαριστιέμαι περισσότερο, με γέμισε πίστη στην τέχνη.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;

Δεν υπέφερα πολύ για την έκδοση του Μπλε υγρού. Αλλά ήμουν εντελώς σίγουρη ότι δεν θα το ήθελαν οι εκδόσεις Πόλις που τις θεωρούσα καλές. Παρόλο που τελικά το ήθελαν και μου απάντησαν πολύ γρήγορα, την πρώτη φορά που πήραν δεν το σήκωσα καν, ήταν πολύ πρωί και μες στον ύπνο μου φαντάστηκα ότι με ψάχνουν για τα κοινόχρηστα. Δεν είχα καθόλου υπολογίσει ότι θα τους άρεσε με τη μία και θα μου τηλεφωνούσαν.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.

altΜπλε υγρό
Βίβιαν Στεργίου
Πόλις 2017
Σελ. 272, τιμή εκδότη €12,00

alt

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Εύη Βούλγαρη: «Το βιβλίο ξεκίνησε στο μυαλό μου βλέποντας μέσα στον εγκλεισμό να γίνονται παράλογες απαγορεύσεις»

Εύη Βούλγαρη: «Το βιβλίο ξεκίνησε στο μυαλό μου βλέποντας μέσα στον εγκλεισμό να γίνονται παράλογες απαγορεύσεις»

Η Εύη Βούλγαρη μάς συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημα «Πιο πολύ φοβήθηκαν τις λέξεις» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μωβ Σκίουρος. 

Eπιμέλεια: Book Press

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; ...

Χριστίνα Λιναρδάκη: «Το βιβλίο μου είναι μια ποιητικά αποδοσμένη ματιά στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου με σκλήρυνση κατά πλάκας»

Χριστίνα Λιναρδάκη: «Το βιβλίο μου είναι μια ποιητικά αποδοσμένη ματιά στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου με σκλήρυνση κατά πλάκας»

Η Χριστίνα Λιναρδάκη μάς συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή της «ΣΚΠ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενάντια. 

Επιμέλεια: Book Press

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φ...

Τάσος Αναστασιάδης: «Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει μια τάση προς την αυτοκαταστροφή»

Τάσος Αναστασιάδης: «Ο άνθρωπος από τη φύση του έχει μια τάση προς την αυτοκαταστροφή»

Ο Τάσος Αναστασιάδης μάς συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημα «Πίσω από τις σκιές» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Book Press

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για εσάς;

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Το πρόσωπο του άλλου» του Κόμπο Αμπέ (κριτική) – Ένα νοητικό και φιλοσοφικό παιχνίδι

«Το πρόσωπο του άλλου» του Κόμπο Αμπέ (κριτική) – Ένα νοητικό και φιλοσοφικό παιχνίδι

Για το μυθιστορημα του Κόμπο Αμπέ [Köbö Abe] «Το πρόσωπο του άλλου» (μτφρ. Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος, εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου (1966).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Ο τρόπος που συντίθεται η...

«Νέος ρεαλισμός» του Χάρη Γεωργιάδη (προδημοσίευση)

«Νέος ρεαλισμός» του Χάρη Γεωργιάδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Χάρη Γεωργιάδη «Νέος ρεαλισμός – Το Κυπριακό 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Αυτό που η ιστορία τω...

3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: Το φετινό πρόγραμμα, οι προοπτικές και τα σχέδια για το μέλλον

3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: Το φετινό πρόγραμμα, οι προοπτικές και τα σχέδια για το μέλλον

Δόθηκε σήμερα (28/5) η Συνέντευξη Τύπου για το 3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων (26-30 Ιουνίου 2024). Σπουδαίοι Έλληνες και ξένοι συγγραφείς αναμένονται στην Κρήτη, ενώ το πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι πιο φιλόδοξο σε σχέση με τα προηγούμενα δύο χρόνια. Στην κεντρική εικόνα, εκδήλωση από το περσινό φεστιβάλ στα σκαλιά πί...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Νέος ρεαλισμός» του Χάρη Γεωργιάδη (προδημοσίευση)

«Νέος ρεαλισμός» του Χάρη Γεωργιάδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Χάρη Γεωργιάδη «Νέος ρεαλισμός – Το Κυπριακό 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Παπαζήση.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Αυτό που η ιστορία τω...

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Πέντε ελληνικά μυθιστορήματα, πέντε εντυπωτικές ηρωίδες

Πέντε ελληνικά μυθιστορήματα, πέντε εντυπωτικές ηρωίδες

Γυναίκες άλλων εποχών, αλλά και σύγχρονες. Βασίλισσες, αλλά και γυναίκες της διπλανής πόρτας. Επιλέγουμε πέντε πρόσφατα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων που μας προσφέρουν, αντίστοιχα, πέντε εντυπωτικές και καλοσχηματισμένες ηρωίδες. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος  ...

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ