Ο Γιώργος Κατσιπάνος μας συστήθηκε πρόσφατα με το αστυνομικό μυθιστόρημα «Εντολή άνωθεν» (εκδ. Βακχικόν).
Επιμέλεια: Book Press
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Δύσκολη ερώτηση. Θα προσπαθούσα να τον πείσω για τη ρεαλιστική βάση του μυθιστορήματος, γιατί η βάση της Ιστορίας είναι πραγματική, και να του εξάψω το ενδιαφέρον με το πάντρεμα με τη μυθοπλασία.
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Προφανώς η παρθενογένεση στην Τέχνη είναι κάτι που έχει παρέλθει προ πολλού. Οπότε για την ερώτηση τι το καινούριο φέρνω, η απάντηση βρίσκεται στις παραπάνω λέξεις που σας είπα. Μια ρεαλιστική Ιστορία, από τις χιλιοειπωμένες που έχουμε ακούσει από παππούδες και γιαγιάδες για την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου αλλά δεν έχουν γραφτεί σε ένα βιβλίο, με συνέπεια να μην υπάρχει πρόσβαση στο «ευρύ κοινό».
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.- τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Ευτυχώς ή δυστυχώς, η σύζυγός μου είναι φιλόλογος και έχει κάνει πολλά σεμινάρια στην επιμέλεια και διόρθωση κειμένων. Με τις συμβουλές της και την σκληρή κριτική της με καθοδήγησε στο πρωτόλειο έργο και έγιναν οι απαραίτητες παρεμβάσεις και διορθώσεις για να φτάσει στην τελική του μορφή. Όσον αφορά τις άλλες τέχνες, θα δείτε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου τη μουσική επιρροή. Οι στίχοι και τα βιώματα από τα συγκεκριμένα τραγούδια που αναφέρονται στο βιβλίο πέρασαν από μένα στις σελίδες αβίαστα. Για αυτό λέω ότι η μουσική ασκεί επίδραση επάνω μου και κατ επέκταση στην συγγραφή μου.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Έχω την τύχη να έχω γνωριστεί με διάφορους συγγραφείς. Ένας από αυτούς είναι ο Παναγιώτης Κωνσταντόπουλος (που συνεργάζεται με τις εκδόσεις Βακχικόν) και παρότρυνε να επικοινωνήσω με τους εκδότες και να τολμήσω να τους προτείνω το βιβλίο. Ο δρόμος προς την έκδοση βιβλίων για τους νέους συγγραφείς είναι μακρύς και επίπονος και, για να είμαι ειλικρινής, αν δεν υπήρχε ο Παναγιώτης και οι εκδόσεις «Βακχικόν», το βιβλίο μάλλον θα ξέμενε ως απλό εικονίδιο στην επιφάνεια εργασίας του λάπτοπ μου.
