Η Ήλια Μπούρα μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική της συλλογή «Εύκρατη ζώνη», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη. «Ένας νέος ποιητής δεν φέρνει τίποτα καινούργιο εκτός από τη βιωματική χρήση των λέξεων που υπάρχουν στη γλώσσα μας τόσες χιλιάδες χρόνια», σημειώνει, μεταξύ άλλων.
Επιμέλεια: Ευλαλία Πάνου
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Εάν, μεταξύ άλλων, η ποίηση αποτελεί τη γλωσσική αποτύπωση μίας αίσθησης που έτσι και αλλιώς βρίσκεται παντού γύρω μας, τότε ένας νέος ποιητής δεν φέρνει τίποτα καινούργιο εκτός από τη βιωματική χρήση των λέξεων που υπάρχουν στη γλώσσα μας τόσες χιλιάδες χρόνια.
[...] προτιμώ να διαβάζω ελληνική ποίηση με την ελπίδα ότι ενόψει της γλωσσικής μου εγγύτητας με την πρώτη ύλη συνδέομαι σε μεγαλύτερο βάθος με το ποίημα.
Με ποιους στίχους από τη Συλλογή σας θα την συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
Την άνοιξη την περιμέναμε δυο χρόνια
μα ούτε που μιλήσαμε ποτέ για μοιρασμένη προσμονή
αφήσαμε μόνο να βραχούμε ως το κόκκαλο
απ’ το νερό που έσταζε τα
βράδια απ’ το ταβάνι
«ποιος θα πεθάνει πρώτος
ή ποιος θα ζήσει;»
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Δεν είναι τόσο ζήτημα κατανόησης όσο περισσότερο της αίσθησης πως ό,τι ειπώνεται έχει ήδη ειπωθεί και θα ξαναειπωθεί με τις ίδιες ή διαφορετικές λέξεις, στο μέτρο που η ζωή ως ατομική εμπειρία ενέχει κάτι τόσο απλό και κοινό για όλους, δηλαδή το τέλος της.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Στη μεταφρασμένη ποίηση κάτι κερδίζεται ή κάτι χάνεται στο βαθμό που εκ των πραγμάτων βρίσκομαι σε απόσταση από το ποιητικό γλωσσικό όχημα του ποιητή. Έτσι, προτιμώ να διαβάζω ελληνική ποίηση με την ελπίδα ότι ενόψει της γλωσσικής μου εγγύτητας με την πρώτη ύλη συνδέομαι σε μεγαλύτερο βάθος με το ποίημα.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.– το ποιητικό σας έργο;
Υπάρχουν ταινίες όπως ο θάνατος στη Βενετία του Βισκόντι και το L’ amour Braque του Ζουλάφσκι που, μέσω της συγκίνησης που μου προκάλεσαν, επηρέασαν τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τη ζωή και άρα και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθώ να την αποτυπώσω στα ποιήματά μου.
