5 λεπτά με την Αλεξία Κέπελη: «Το να μη μπορείς να ζήσεις με αξιοπρέπεια είναι μία νέα μορφή βίας»

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;

Είχα για καιρό στο μυαλό μου τη συγκεκριμένη ιδέα. Ο βασικός προβληματισμός μου είχε να κάνει με το πώς κάποια πράγματα στην καθημερινότητά μας φαίνεται να επιβάλλονται σιωπηλά ή να επικρατούν ως κανονικότητες. Γι’ αυτό και η προέλευση του συστήματος της Vis δεν εξηγείται ποτέ στο βιβλίο. Οι Ρυθμιστές και οι αυστηροί κανόνες τους είναι μια πραγματικότητα, που δεν αμφισβητείται από τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος. Για παράδειγμα, στη σημερινή πραγματικότητα, η γενιά μου ζει, δουλεύοντας για πολύ χαμηλούς μισθούς, ενώ καλείται να πληρώνει ενοίκια της τάξεως των 500 ευρώ και τα προϊόντα στα σούπερ μάρκετ γίνονται ολοένα και πιο ακριβά. Και το να βλέπουμε αστέγους στους δρόμους είναι μια σχεδόν καθημερινή εικόνα, που δεν προκαλεί κάποια αντίδραση. Παράλληλα, ζούμε σε μια εποχή που διακατέχεται από επιφανειακότητα και μια επιτακτική ανάγκη να πετύχουμε με κάθε κόστος (συνήθως, θυσιάζοντας την υγεία μας). Αν δεν τα καταφέρουμε, νιώθουμε πως είναι επειδή εμείς δεν προσπαθήσαμε αρκετά. Και φαίνεται να έχουμε πειστεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτικός τρόπος ζωής. Όλες αυτές οι σκέψεις συνετέλεσαν στο να ξεκινήσω να γράφω αυτή την ιστορία.

Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;

Νομίζω πως είναι ένας συνδυασμός και των δύο. Η πλοκή συχνά καθορίζεται από την εξέλιξη των χαρακτήρων και το αντίστροφο. Έχω εξαρχής στο μυαλό μου την πλοκή, δηλαδή το πώς θα ήθελα ιδανικά να εξελιχθεί η ιστορία, αλλά αν παρατηρήσω ότι οι χαρακτήρες διαμορφώνονται με έναν τρόπο που δεν περίμενα, τότε η πλοκή ακολουθεί σε πολλές περιπτώσεις και τις δικές τους αποφάσεις.

Ένα δυστοπικό περιβάλλον διαρκούς επιτήρησης και αστυνόμευσης. Με ποιον τρόπο ο κόσμος του βιβλίου σας αντικατοπτρίζει το υπαρκτό παρόν;

Δεν πιστεύω ότι ζούμε σε μια διαρκή επιτήρηση ή αστυνόμευση με τον τρόπο που αυτές εμφανίζονται στην ιστορία που έγραψα. Μπορούμε όμως να διακρίνουμε στο βιβλίο την έλλειψη ενσυναίσθησης, τη δυσκολία που φαίνεται να μας διακρίνει σε ό,τι έχει να κάνει με την αλληλεγγύη, τη σκληρότητα ενός συστήματος που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους περισσότερο ως αριθμούς, παρά ως υπάρξεις με όνειρα και ελπίδες για το μέλλον, και τη βία που συναντάμε παντού γύρω μας. Η βία δεν χρειάζεται να είναι σωματική ή να ασκείται από κάποια ρυθμιστική αρχή. Βία είναι και το να μην μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Να έχουμε στο μυαλό μας ότι αν τα πράγματα είναι έτσι σήμερα, είναι σε κάποιον βαθμό και επειδή εμείς τα επιτρέπουμε, επειδή ακριβώς τα αποδεχόμαστε.

Πόσο νωρίς ή πόσο αργά γνωρίζετε το τέλος της ιστορίας σας;

Γνωρίζω το τέλος από την αρχή. Και δύσκολα θα μετακινηθώ από αυτό. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, το μυθιστόρημα ολοκληρώθηκε πολύ νωρίτερα από αυτό που είχα στο μυαλό μου αρχικά. Νομίζω όμως πως το τέλος είναι τώρα πιο ειλικρινές και κλείνει πιο ολοκληρωμένα τον κύκλο των επιλογών της πρωταγωνίστριας.

Λένε ότι «ένα μεγάλο μυθιστόρημα χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Ποιο θα λέγατε ότι είναι το βαθύτερο θέμα στο δικό σας μυθιστόρημα;

Νομίζω πως το θέμα έχει να κάνει με την επιτακτική ανάγκη να μη λαμβάνουμε σήμερα ως δεδομένο τίποτα γύρω μας. Να αναρωτιόμαστε συνεχώς για όσα συμβαίνουν. Να έχουμε στο μυαλό μας ότι αν τα πράγματα είναι έτσι σήμερα, είναι σε κάποιον βαθμό και επειδή εμείς τα επιτρέπουμε, επειδή ακριβώς τα αποδεχόμαστε. Και τα υιοθετούμε. Ήθελα αυτό το βιβλίο να είναι μια ερώτηση προς τον εαυτό μας: Τι θα έκανα εγώ αν…

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα 

Η Αλεξία Κέπελη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου και κάτοχος μεταπτυχιακού στην Πολιτιστική Διαχείριση.

Η αγάπη της για τον πολιτισμό και, ειδικότερα, για τη λογοτεχνία ξεκίνησε από τα μαθητικά της χρόνια και εντάθηκε χάρη στις μετέπειτα σπουδές της. Ασχολείται με τη συγγραφή από μικρή ηλικία και αγαπάει ιδιαίτερα τη σύγχρονη μεταφρασμένη λογοτεχνία, που καταπιάνεται με καίρια κοινωνικά θέματα, όπως και τη λογοτεχνία φαντασίας. Το 2022 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, Η Κυριαρχία της Σιωπής (εκδ. Χάρτινη Πόλη).