nikolopoulos

Συνέντευξη με τον Αντώνη Νικολόπουλο (Soloúp) με αφορμή το καινούργιο graphic novel του «Ζοrμπάς. Πράσινη πέτρα ωραιότατη» (εκδ. Διόπτρα), μια ελεύθερη διασκευή του εμβληματικού μυθιστορήματος «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά».

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Είχα την τύχη να συνυπάρξουμε σε διπλανά δημοσιογραφικά γραφεία. Τη στιγμή που όλοι οι ρεπόρτερ της εφημερίδας βρίσκονταν σε αναβρασμό, εκείνος, σκυμμένος σε μια λευκή σελίδα κρατώντας το πενάκι του, έπιανε στον αέρα τις ειδήσεις και τις μετέτρεπε σε ευφάνταστα σκίτσα που έβγαζαν πηγαίο χιούμορ.

Ο Αντώνης Νικολόπουλος (αλλιώς Soloúp) είναι από εκείνες τις φυσιογνωμίες που διατηρούν άσβεστο το επάγγελμα του σκιτσογράφου στις εφημερίδες. Μια σπάνια τέχνη που έρχεται από παλιά και συνεχίζει να μας δίνει μια ξεχωριστή νότα της επικαιρότητας.

Ο ίδιος, πάντως, ανοίχθηκε και πέραν των εφημερίδων. To 2000 βγήκε το πρώτο του προσωπικό βιβλίο, για να στρέψει τη δημιουργική του φύση σε κάτι εντελώς διαφορετικό και –τελικά– άκρως σημαντικό το 2014 με την έκδοση του graphic novel Αϊβαλί (εκδ. Κέδρος). Θα ακολουθήσουν τα επίσης σημαντικά βιβλία Ο συλλέκτης (εκδ. Ίκαρος), 21: Η μάχη της πλατείας (εκδ. Ίκαρος) και τώρα ο Zorμπάς (εκδ. Διόπτρα).

Μας μίλησε για τη διαδικασία υλοποίησης του έργου, αλλά και πώς είναι να αναμετριέσαι με ένα μέγεθος της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως είναι ο Νίκος Καζαντζάκης, αλλά και έναν ήρωα που ξεπερνάει το εύρος του βιβλίου (Αλέξης Ζορμπάς).

dioptra zorbas nikolopoulosΟ Ζόρμπας είναι ένας μύθος που ξεπερνάει τα όρια της λογοτεχνίας και αγγίζει το συλλογικό φαντασιακό. Πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτού του βιβλίου;

Είναι πράγματι ιδιαίτερο το κείμενο του «Ζορμπά». Ξεχωριστό ακόμα και από το υπόλοιπο έργο του Νίκου Καζαντζάκη, εκείνο που είχε προηγηθεί με τα ποιητικά, θεατρικά ή στοχαστικά του έργα αλλά και τα μυθιστορήματα που ακολούθησαν. Εγώ θα περιέγραφα τον «Ζορμπά», περισσότερο ως ένα αρχετυπικό μυθιστόρημα. Έργο δηλαδή που βρίσκεις σημαντικές συγγένειες με τον «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες ή τον «Γαργαντούα» του Ραμπελέ. Σε αυτά για παράδειγμα, συναντούμε επίσης ένα ισχυρό δίδυμο αλληλοσυμπληρούμενων χαρακτήρων, πολλές εμβόλιμες αφηγήσεις αλλά και κάποια «ηρωικά» επεισόδια τα οποία εντάσσονται, άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με τραγικές εξάρσεις, σε μια σχετικά γραμμική, αφήγηση.

Καθόλου τυχαία οι ήρωες αυτών των πολυεπίπεδων έργων όχι μόνο αυτονομήθηκαν κάποια στιγμή από τους συγγραφείς τους αλλά και τους ξεπέρασαν σε φήμη, διεκδικώντας ως χαρακτήρες τη θέση τους, όπως λέτε, στο συλλογικό φαντασιακό. Ο Ζορμπάς με το «αφέντικο» του, όπως αντίστοιχα και ο Σάντσο Πάντσα με τον Δον Κιχώτη ή ο Παταγκριέλ με τον Γαργαντούα, σημαίνουν σήμερα πολύ περισσότερα πράγματα για τον Δυτικό πολιτισμό απ’ ότι θα περίμεναν και οι ίδιοι οι συγγραφείς όταν έπλαθαν τους λογοτεχνικούς τους ήρωες στο χαρτί.

dioptra zorbas nikolopoulos2Επομένως, η ιδέα πώς προέκυψε; 

Η ιδέα για την μεταφορά του «Ζορμπά» στη φόρμα των graphic novels, οφείλεται στις εκδόσεις Διόπτρα. Καθόλου τυχαία βέβαια, γιατί όπως γνωρίζετε, τα τελευταία δύο χρόνια, η Διόπτρα επανασυστήνει συστηματικά το σύνολο του έργου του Καζαντζάκη, με νέες, φροντισμένες και καλά επιμελημένες εκδόσεις. Η πρόταση φυσικά ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Ταυτόχρονα όμως αποτελούσε και μεγάλη προσωπική πρόκληση, αφού στη νεότητά μου είχα επηρεαστεί σημαντικά από τον Καζαντζάκη. Είχα διαβάσει 13 έργα του κι ανάμεσά τους την απαιτητική του «Οδύσσεια».

Έτσι παρά τις αρχικές μου επιφυλάξεις («πως ν’ αναμετρηθείς με έναν τέτοιο Δράκο» που γράφει και ο συγγραφέας αλλά και με έναν δημοφιλέστατο Ζορμπά- Άντονι Κουίν), τελικά μπήκα σε αυτήν την δημιουργική περιπέτεια. Μια νέα, πιο ώριμη καταβύθιση στο Καζαντζακικό σύμπαν που κράτησε, με αμέτρητα ξενύχτια, περίπου ενάμιση χρόνο. Έτσι σήμερα λίγο πριν από την κυκλοφορία του, η αγωνία μου για το τι τελικά προέκυψε και ποια θα είναι η πρόσληψή του από τους αναγνώστες, όπως καταλαβαίνετε είναι μεγάλη.

dioptra zorbas nikolopoulos3
Θυμάστε ποια συναισθήματα σας κατέκλυσαν όταν διαβάσατε πρώτη φορά τον «Βίο Και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»; Προσπαθήσατε κάποια από αυτά να τα μεταφέρετε στο δικό σας βιβλίο;

Στην εφηβεία αλλά και στα πρώτα φοιτητικά χρόνια είχα διαβάσει απανωτά τα περισσότερα δημοσιευμένα έργα του Καζαντζάκη. Δεν θυμάμαι πια τα συναισθήματά μου από τη συγκεκριμένη πρώτη ανάγνωση. Διατηρώ όμως ζωντανή την αίσθηση που μου άφηνε στο σύνολό της η γραφή και η γλώσσα του συγγραφέα. Ξαναδιαβάζοντας στις μέρες μας τον «Ζορμπά», συνάντησα κάποιες επιμέρους αφηγήσεις που μου είχαν κάνει και τότε ιδιαίτερη εντύπωση – για παράδειγμα η ιστορία με τα κεράσια ή με το κουκούλι της πεταλούδας.

Όμως η τωρινή προσέγγιση, αναγκαστικά πιο ώριμη λόγω ηλικίας αλλά και των αναγνωσμάτων που μεσολάβησαν, ήταν αρκετά διαφορετική. Έτσι στο graphic novel επιδίωξα από τη μια να κρατήσω τη γλώσσα και το ύφος του συγγραφέα, αλλά πιο πολύ, προσπάθησα να παρακολουθήσω στην ουσία τους τις διακειμενικές αναφορές και την φιλοσοφική του σκέψη. Είναι άλλωστε τόσες πολλές οι παραπομπές του Καζαντζάκη σε άλλα λογοτεχνικά κείμενα, καλλιτεχνικά έργα ή και κοσμοαντιλήψεις. Υπήρξε λοιπόν συστηματική έρευνα όσων έχουν γραφτεί για τον Ζορμπά και τον συγγραφέα του, κυρίως από φιλολόγους και μελετητές. Παράλληλα, για να μπω στον πυρήνα της σκέψης του, διάβασα την αλληλογραφία του με δικούς του ανθρώπους όπως με τον Πρεβελάκη, την Μουντίτα ή την Ελένη. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως βρήκα τις δικές του αναφορές στον Σαίξπηρ, τον Νίτσε, τον Μπεργκσόν, τον Βούδα, τον Ροντέν. Και νομίζω πως επιστρέφοντας σε αυτά τα κείμενα και έργα, μπόρεσα να βρω αρκετά κλειδιά για την πιο ουσιαστική ανάγνωση αυτού του σύνθετου κειμένου, όσο και αφηγηματικές λύσεις για την οπτική απόδοση των φιλοσοφικών μεταφορών του.

Η αποφυγή των στερεοτύπων ήταν και το μεγάλο ζητούμενο σε αυτήν την επαναφήγηση. Είναι πράγματι ακόμα και σήμερα τόσο ταυτισμένη, η «εικόνα» του Ζορμπά με τον Άντονι Κουίν όσο πλέον και ο «βίος» του με το συρτάκι, τα μπουζούκια, τον μουζάκα, και τους γκρικ λάβερς στα ελληνικά νησιά εδώ και κάποιες δεκαετίες.

Πώς ξεφεύγει κανείς από τα κλισέ και τα στερεότυπα που έχουν βαρύνει το συγκεκριμένο έργο;

Η αποφυγή των στερεοτύπων ήταν και το μεγάλο ζητούμενο σε αυτήν την επαναφήγηση. Είναι πράγματι ακόμα και σήμερα τόσο ταυτισμένη, η «εικόνα» του Ζορμπά με τον Άντονι Κουίν όσο πλέον και ο «βίος» του με το συρτάκι, τα μπουζούκια, τον μουζάκα, και τους γκρικ λάβερς στα ελληνικά νησιά εδώ και κάποιες δεκαετίες. Νομίζω πως η λύση για να παρακάμψω όλα αυτά τα κλισέ, ήταν να επιστρέψω στο πρωτότυπο κείμενο του Καζαντζάκη και να ξαναπάρω το νήμα από εκεί.

dioptra zorbas nikolopoulos4Η κινηματογραφική εικόνα του Άντονι Κουίν στο ρόλο του Ζορμπά θα μπορούσε να ήταν και δεσμευτική. Αποφασίσατε να «σπάσετε» αυτή την εικόνα προβάλλοντας έναν άλλον Ζορμπά. Πώς οδηγηθήκατε σ’ αυτή την προσέγγιση;

Η αδιαμφισβήτητη επιτυχία της ταινίας του Κακογιάννη, από τη μια έκανε ευρύτερα γνωστό τον ήρωα του Καζαντζάκη, από την άλλη όμως μετέβαλλε σε μεγάλο βαθμό το ύφος και τις πιθανές επιδιώξεις του συγγραφέα στο πρωτότυπο κείμενο. Έτσι από έναν οικουμενικό άνθρωπο-Ζορμπά που αναζητά την ελευθερία στο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη, περάσαμε σε έναν κινηματογραφικό Έλληνα γλεντζέ-Ζορμπά. Αυτή η δεύτερη εκδοχή που γίνεται ακόμα πιο ισχυρή λόγω της εικόνας που δόθηκε στους χαρακτήρες του έργου αλλά και της μουσικής του Θεοδωράκη, είναι σήμερα κάτι παραπάνω από κυρίαρχη.

Αυτό που έκανα λοιπόν, ήταν το εξής: Από τις συνολικά οκτώ γραφές που χρειάστηκαν για την ολοκλήρωση του σεναρίου, επέστρεψα συνειδητά για να ξαναδώ την ταινία του Κακογιάννη μόλις μετά το τέλος της έκτης γραφής. Όταν δηλαδή η δομή της δική μου επαναφήγησης λίγο πριν τα storyboards, είχε πάρει στέρεα μορφή. Έτσι πιστεύω ελαχιστοποιήθηκαν οι επιρροές, τόσο κειμενικές όσο περισσότερο και οπτικές, από τον κινηματογραφικό Ζορμπά και τα ισχυρά του στερεότυπα. Από την άλλη όμως, δεν θα ήταν σήμερα σημαντική παράληψη να προσπεράσουμε όλη αυτή την «Ζορμπάδικη» κουλτούρα που τον συνοδεύει, σε μια νέα του προσέγγιση; Πρόσθεσα έτσι στις εμβόλιμες ιστορίες και μια που σχολιάζει ακριβώς όλη αυτήν την Ζορμπαδομυθολογία.

dioptra zorbas nikolopoulos5Ένα άλλο χαρακτηριστικό του βιβλίου σας είναι ότι δεν ακολουθείτε πιστά τη ροή του βιβλίου. Για ποιο λόγο έγινε αυτή η νέα «διευθέτηση»;

Το συγκεκριμένο κείμενο του Καζαντζάκη από την φύση του περιέχει πολλές παράλληλες αφηγήσεις, αναμνήσεις του Ζορμπά ή φιλοσοφικούς συνειρμούς του «αφεντικού». Εμβόλιμες ιστορίες που τις περισσότερες φορές στέκουν αρκετά μακριά από την κεντρική πλοκή και αφήγηση. Έτσι τα κεφάλαια του μυθιστορήματος δεν έχουν ξεκάθαρη αυτοτέλεια και συχνά οι κορυφώσεις της εξιστόρησης συμβαίνουν κάπου ανάμεσα σε άλλα μικροεπεισόδια. Αυτό πιθανότατα να ξενίζει τον σύγχρονο αναγνώστη/θεατή, που έχει συνηθίσει τη λογική των ημιαυτοτελών επεισοδίων και μια σχετική κορύφωση στην εκπνοή της αφηγηματικής ενότητας, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στις τηλεοπτικές σειρές.

Εκείνο που έκανα λοιπόν, ήταν να στήσω μια σπονδυλωτή αφήγηση, κάτι άλλωστε που συνηθίζω στα graphic novels μου. Στην κεντρική ιστορία έχουμε έτσι 17 κεφάλαια με μια σχετική αφηγηματική αυτοτέλεια το καθένα, στα οποία παρακολουθούμε τα όσα διαδραματίζονται στο κρητικό ακρογιάλι με τους δυο βασικούς χαρακτήρες, τη Μαντάμ Ορτάνς, τη Χήρα, τους ανθρώπους του χωριού και του μοναστηριού. Ανάμεσα τους από την άλλη, παρεμβάλλονται 17 αυτόνομες ιστορίες που αφορούν τις φιλοσοφικές σκέψεις του «αφεντικού» ή τις αφηγήσεις και αναμνήσεις του Ζορμπά. Η συνολική ροή με αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο ξεκάθαρη, ενώ ταυτόχρονα στο νέο τους πλαίσιο οι εμβόλιμες αφηγήσεις και οι στοχασμοί που απομονώνονται σε αυτές, αποκτούν νέα δυναμική.

dioptra zorbas nikolopoulos6Αν και τα βιβλία σας δεν απευθύνονται μόνο σε νέους, πιστεύετε πως μέσω των graphic novels μπορούν να προσεγγίσουν πιο άνετα τα σημαντικά ελληνικά έργα;

Συνήθως σκέφτομαι τους εν δυνάμει αναγνώστες, περισσότερο ως ενήλικους συνομιλητές. Παρ’ όλα αυτά τα βιβλία μου άνετα διαβάζονται και από ένα νεανικότερο κοινό, από το Γυμνάσιο αν όχι και από την Έκτη δημοτικού. Δεν υπάρχουν σε αυτά «ευκολίες», «στρογγυλέματα» ή και κάποιος διδακτισμός που συχνά συναντούμε σε βιβλία ειδικά φτιαγμένα για ένα παιδικό/ εφηβικό κοινό. Όμως την εποχή που όλα τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία είναι εξοικειωμένα με τις οθόνες κινητών και υπολογιστών, υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να τους πεις και να τους δείξεις; Δεν είναι προτιμότερο να τους προσεγγίσουμε ευθέως ως ώριμους συνομιλητές;

Καθόλου τυχαία λοιπόν, γονείς και εκπαιδευτικοί –πιθανότατα και οι ίδιοι παλιοί ανανγώστες της «Βαβέλ», του «Παρά Πέντε» ή του «Αστερίξ» στα νιάτα τους– προτείνουν κι επιδιώκουν την επαφή των παιδιών και των μαθητών τους με κάποια «πιο ώριμα» κόμικς. Αυτά τα κόμικς δηλαδή που συχνά ασχολούνται με τη νεότερη ιστορία ή με τη μεταφορά λογοτεχνικών κειμένων και που περιγράφονται συνήθως ως graphic novels.

Άρα είναι πιο εύκολη η πρόσβαση στους νέους;

dioptra solup zarbasΜπορεί να σας ακουστεί κάπως παράξενο αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος πως αυτές οι μεταφορές λογοτεχνικών έργων φέρνουν πάντα τους νέους πιο κοντά στα λογοτεχνικά κείμενα. Σίγουρα μπορούν να αποτελέσουν μια ευκαιρία, μιαν αφορμή, ώστε νέοι άνθρωποι να γνωρίσουν το έργο γνωστών λογοτεχνών, όμως αυτό για μένα είναι η μισή διαδρομή. Η φόρμα των graphic novels και το μέσο των κόμικς γενικότερα, έχουν μια αυτοδύναμη γλώσσα, ικανή για την δημιουργία δικών της πρωτότυπων και αξιοπρόσεκτων έργων. Αυτό λοιπόν που θεωρώ πως θα ήταν ενδιαφέρον να συμβεί, ειδικά όταν μιλάμε για μεταφορά λογοτεχνικών έργων σε κόμικς, είναι ο συγκερασμός των δύο παραπάνω: Δηλαδή της μεταφοράς ως αφορμής, και της δημιουργίας ενός νέου πρωτότυπου έργου από την άλλη.

Με αυτόν τον τρόπο οι κόμικς μεταφορές, όσο άξια και καλοδουλεμένη να είναι η σεναριακή μεταφορά και η εικαστική τους απόδοση, να μπορούν να μην αποτελούν απλώς ένα «υποπροϊόν», μια «περίληψη» του πρωτότυπου λογοτεχνικού κειμένου. Αντίθετα να είναι η απόδοση αυτή με τους δικούς της όρους πρωτότυπη, όχι αντικαθιστώντας ένα μυθιστόρημα ως ανάγνωσμα, αλλά προσθέτοντας στοιχεία και παραπέμποντας τον αναγνώστη σε αυτό. Κάτι τέτοιο προσπάθησα να κάνω με τον Κόντογλου και τον Βενέζη στο Αϊβαλί, κάτι τέτοιο με το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας στον Συλλέκτη και τις αφηγήσεις του Κασομούλη και του Φωτάκου στο 21-Η μάχη της πλατείας.

Θυμάμαι που μου λέγανε από την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Μυτιλήνης μετά το Αϊβαλί, για πόσους μήνες ήταν διαρκώς δανεισμένα τα βιβλία του Κόντογλου και του Βενέζη. Μακάρι κάτι τέτοιο να συμβεί και με τον δικό μου «Ζοrμπά» και να γίνει αφορμή ν’ ανατρέξουν και πάλι οι αναγνώστες, για τον έναν ή τον άλλο λόγο που έχω κρύψει μέσα στις σελίδες του graphic novel, στα πρωτότυπα κείμενα. Στον Βίο και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά αλλά και στην Τρικυμία του Σαίξπηρ, στα αγάλματα του Ροντέν, στα σκίτσα του ντα Βίντσι, στις γκραβούρες του Γκόγια.

➨ Την Δευτέρα 13 Νοεμβρίου (7:00 μ.μ.) το βιβλίο Ζοrμπάς – Πράσινη πέτρα ωραιοτάτη (εκδ. Διόπτρα) θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Μπενάκη. Θα μιλήσουν ο Θανάσης Αγάθος (καθηγητής πανεπιστημίου), ο Μανώλης Μαυροματάκης (ηθοποιός) και ο συγγραφέας Αντώνης Νικολόπουλος. Τον συντονισμό της παρουσίασης θα κάνει η δημοσιογράφος Ελεωνόρα Ορφανίδου. Προλογίζει ο εκδότης της Διόπτρας, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος


*Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Μπλε ήλιος» (εκδ. Μεταίχμιο).

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ, ιστορικό της τέχνης Άλκη Χαραλαμπίδη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Τέχνη εκ των πραγμάτων» (εκδ. University Studio Press). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Δύσ...

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Μιλήσαμε με την ψυχολόγο και κοινωνική ερευνήτρια Αγνή Μαριακάκη με αφορμή το βιβλίο της «Μάθε από το παρελθόν σου, αγάπησε τον εαυτό σου, ζήσε τη ζωή που σου αξίζει», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books. 

Συνέντευξη στην Ελένη Κορόβηλα

...
Ντορίνα Παπαλιού: «Η ηρωίδα μου αναζητά μέσα της κρυφές φωνές, τον αυθεντικό της εαυτό»

Ντορίνα Παπαλιού: «Η ηρωίδα μου αναζητά μέσα της κρυφές φωνές, τον αυθεντικό της εαυτό»

Μια συνομιλία με τη συγγραφέα Ντορίνα Παπαλιού με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα «Η φωνή στα χέρια της» (εκδ. Ίκαρος). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

Έχουν περάσει περίπου δέκα χρόνια από τότε που η Ντορίνα Παπαλιού έγραψε το ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι υποδέχονται θετικά τις εξαγγελίες για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στα γυμνάσια και λύκεια

Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι υποδέχονται θετικά τις εξαγγελίες για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στα γυμνάσια και λύκεια

«Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχόμαστε τις εξαγγελίες του ΥΠΑΙΘΑ για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και τη διδασκαλία τουλάχιστον δύο ολόκληρων λογοτεχνικών έργων, από τη νέα σχολική χρονιά», σημειώνουν συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι, με αφορμή πρόσφατες εξαγγελίες του ΥΠΑΙΘΑ.

Επιμέλεια: Book Press...

«Βίος και Πολιτεία»: Η Βίβιαν Στεργίου έρχεται στο Υπόγειο

«Βίος και Πολιτεία»: Η Βίβιαν Στεργίου έρχεται στο Υπόγειο

Στο 47ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης συνομιλεί με τη συγγραφέα και αρθογράφο Βίβιαν Στεργίου. Η συζήτηση θα μεταδοθεί, την Πέμπτη, 18 Ιουλίου, στις 7.00μμ.

Επιμέλεια: Book Press

...
Η Ερνό, ο Ουελμπέκ και οι πρόσφατες γαλλικές εκλογές

Η Ερνό, ο Ουελμπέκ και οι πρόσφατες γαλλικές εκλογές

Ανάμεσα στο έργο και στις πολιτικές αντιλήψεις συχνά... «η σκιά πέφτει». Η Ανί Ερνό και ο Μισέλ Ουελμπέκ, το έργο τους, οι αντιφάσεις τους και οι πρόσφατες γαλλικές εκλογές.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

«Η άλλη κόρη»

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

12 ελληνικά + 12 μεταφρασμένα μυθιστορήματα, αστυνομικά και ψυχολογικά θρίλερ, είναι η αναγνωστική μας πρόταση για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο.

Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου

Όπως φαίνεται και από τον κατάλογο που ακολουθεί με τις επιλογές της Χίλντας...

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα από την ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2024: καλά βιβλία λογοτεχνίας που μας ανοίγουν ορίζοντες και μας κρατούν συντροφιά στις ημέρες των διακοπών του καλοκαιριού, αλλά και πριν και μετά από αυτές.

Επιλογή–κείμενα...

Αρχιτεκτονική της νέας και της παλιάς Ελλάδας – Πέντε νέες εκδόσεις, πέντε εξαιρετικές προτάσεις

Αρχιτεκτονική της νέας και της παλιάς Ελλάδας – Πέντε νέες εκδόσεις, πέντε εξαιρετικές προτάσεις

Πέντε νέα βιβλία αρχιτεκτονικής για την Αθήνα, για τις εθνικές υποδομές αλλά και για τη συμβολή των Ελλήνων στην αρχιτεκτονική της Σμύρνης. Επίσης, δυο ιδιαίτερα βιβλία, ένα κείμενο του Le Corbusier απευθυνόμενο σε φοιτητές του, και μια μελέτη για το πώς είναι να ζεις σε έναν χώρο έκτακτης ανάγκης.

Γράφει η ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ