nikolopoulos

Συνέντευξη με τον Αντώνη Νικολόπουλο (Soloúp) με αφορμή το καινούργιο graphic novel του «Ζοrμπάς. Πράσινη πέτρα ωραιότατη» (εκδ. Διόπτρα), μια ελεύθερη διασκευή του εμβληματικού μυθιστορήματος «Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά».

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Είχα την τύχη να συνυπάρξουμε σε διπλανά δημοσιογραφικά γραφεία. Τη στιγμή που όλοι οι ρεπόρτερ της εφημερίδας βρίσκονταν σε αναβρασμό, εκείνος, σκυμμένος σε μια λευκή σελίδα κρατώντας το πενάκι του, έπιανε στον αέρα τις ειδήσεις και τις μετέτρεπε σε ευφάνταστα σκίτσα που έβγαζαν πηγαίο χιούμορ.

Ο Αντώνης Νικολόπουλος (αλλιώς Soloúp) είναι από εκείνες τις φυσιογνωμίες που διατηρούν άσβεστο το επάγγελμα του σκιτσογράφου στις εφημερίδες. Μια σπάνια τέχνη που έρχεται από παλιά και συνεχίζει να μας δίνει μια ξεχωριστή νότα της επικαιρότητας.

Ο ίδιος, πάντως, ανοίχθηκε και πέραν των εφημερίδων. To 2000 βγήκε το πρώτο του προσωπικό βιβλίο, για να στρέψει τη δημιουργική του φύση σε κάτι εντελώς διαφορετικό και –τελικά– άκρως σημαντικό το 2014 με την έκδοση του graphic novel Αϊβαλί (εκδ. Κέδρος). Θα ακολουθήσουν τα επίσης σημαντικά βιβλία Ο συλλέκτης (εκδ. Ίκαρος), 21: Η μάχη της πλατείας (εκδ. Ίκαρος) και τώρα ο Zorμπάς (εκδ. Διόπτρα).

Μας μίλησε για τη διαδικασία υλοποίησης του έργου, αλλά και πώς είναι να αναμετριέσαι με ένα μέγεθος της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως είναι ο Νίκος Καζαντζάκης, αλλά και έναν ήρωα που ξεπερνάει το εύρος του βιβλίου (Αλέξης Ζορμπάς).

dioptra zorbas nikolopoulosΟ Ζόρμπας είναι ένας μύθος που ξεπερνάει τα όρια της λογοτεχνίας και αγγίζει το συλλογικό φαντασιακό. Πώς γεννήθηκε η ιδέα αυτού του βιβλίου;

Είναι πράγματι ιδιαίτερο το κείμενο του «Ζορμπά». Ξεχωριστό ακόμα και από το υπόλοιπο έργο του Νίκου Καζαντζάκη, εκείνο που είχε προηγηθεί με τα ποιητικά, θεατρικά ή στοχαστικά του έργα αλλά και τα μυθιστορήματα που ακολούθησαν. Εγώ θα περιέγραφα τον «Ζορμπά», περισσότερο ως ένα αρχετυπικό μυθιστόρημα. Έργο δηλαδή που βρίσκεις σημαντικές συγγένειες με τον «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες ή τον «Γαργαντούα» του Ραμπελέ. Σε αυτά για παράδειγμα, συναντούμε επίσης ένα ισχυρό δίδυμο αλληλοσυμπληρούμενων χαρακτήρων, πολλές εμβόλιμες αφηγήσεις αλλά και κάποια «ηρωικά» επεισόδια τα οποία εντάσσονται, άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με τραγικές εξάρσεις, σε μια σχετικά γραμμική, αφήγηση.

Καθόλου τυχαία οι ήρωες αυτών των πολυεπίπεδων έργων όχι μόνο αυτονομήθηκαν κάποια στιγμή από τους συγγραφείς τους αλλά και τους ξεπέρασαν σε φήμη, διεκδικώντας ως χαρακτήρες τη θέση τους, όπως λέτε, στο συλλογικό φαντασιακό. Ο Ζορμπάς με το «αφέντικο» του, όπως αντίστοιχα και ο Σάντσο Πάντσα με τον Δον Κιχώτη ή ο Παταγκριέλ με τον Γαργαντούα, σημαίνουν σήμερα πολύ περισσότερα πράγματα για τον Δυτικό πολιτισμό απ’ ότι θα περίμεναν και οι ίδιοι οι συγγραφείς όταν έπλαθαν τους λογοτεχνικούς τους ήρωες στο χαρτί.

dioptra zorbas nikolopoulos2Επομένως, η ιδέα πώς προέκυψε; 

Η ιδέα για την μεταφορά του «Ζορμπά» στη φόρμα των graphic novels, οφείλεται στις εκδόσεις Διόπτρα. Καθόλου τυχαία βέβαια, γιατί όπως γνωρίζετε, τα τελευταία δύο χρόνια, η Διόπτρα επανασυστήνει συστηματικά το σύνολο του έργου του Καζαντζάκη, με νέες, φροντισμένες και καλά επιμελημένες εκδόσεις. Η πρόταση φυσικά ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Ταυτόχρονα όμως αποτελούσε και μεγάλη προσωπική πρόκληση, αφού στη νεότητά μου είχα επηρεαστεί σημαντικά από τον Καζαντζάκη. Είχα διαβάσει 13 έργα του κι ανάμεσά τους την απαιτητική του «Οδύσσεια».

Έτσι παρά τις αρχικές μου επιφυλάξεις («πως ν’ αναμετρηθείς με έναν τέτοιο Δράκο» που γράφει και ο συγγραφέας αλλά και με έναν δημοφιλέστατο Ζορμπά- Άντονι Κουίν), τελικά μπήκα σε αυτήν την δημιουργική περιπέτεια. Μια νέα, πιο ώριμη καταβύθιση στο Καζαντζακικό σύμπαν που κράτησε, με αμέτρητα ξενύχτια, περίπου ενάμιση χρόνο. Έτσι σήμερα λίγο πριν από την κυκλοφορία του, η αγωνία μου για το τι τελικά προέκυψε και ποια θα είναι η πρόσληψή του από τους αναγνώστες, όπως καταλαβαίνετε είναι μεγάλη.

dioptra zorbas nikolopoulos3
Θυμάστε ποια συναισθήματα σας κατέκλυσαν όταν διαβάσατε πρώτη φορά τον «Βίο Και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»; Προσπαθήσατε κάποια από αυτά να τα μεταφέρετε στο δικό σας βιβλίο;

Στην εφηβεία αλλά και στα πρώτα φοιτητικά χρόνια είχα διαβάσει απανωτά τα περισσότερα δημοσιευμένα έργα του Καζαντζάκη. Δεν θυμάμαι πια τα συναισθήματά μου από τη συγκεκριμένη πρώτη ανάγνωση. Διατηρώ όμως ζωντανή την αίσθηση που μου άφηνε στο σύνολό της η γραφή και η γλώσσα του συγγραφέα. Ξαναδιαβάζοντας στις μέρες μας τον «Ζορμπά», συνάντησα κάποιες επιμέρους αφηγήσεις που μου είχαν κάνει και τότε ιδιαίτερη εντύπωση – για παράδειγμα η ιστορία με τα κεράσια ή με το κουκούλι της πεταλούδας.

Όμως η τωρινή προσέγγιση, αναγκαστικά πιο ώριμη λόγω ηλικίας αλλά και των αναγνωσμάτων που μεσολάβησαν, ήταν αρκετά διαφορετική. Έτσι στο graphic novel επιδίωξα από τη μια να κρατήσω τη γλώσσα και το ύφος του συγγραφέα, αλλά πιο πολύ, προσπάθησα να παρακολουθήσω στην ουσία τους τις διακειμενικές αναφορές και την φιλοσοφική του σκέψη. Είναι άλλωστε τόσες πολλές οι παραπομπές του Καζαντζάκη σε άλλα λογοτεχνικά κείμενα, καλλιτεχνικά έργα ή και κοσμοαντιλήψεις. Υπήρξε λοιπόν συστηματική έρευνα όσων έχουν γραφτεί για τον Ζορμπά και τον συγγραφέα του, κυρίως από φιλολόγους και μελετητές. Παράλληλα, για να μπω στον πυρήνα της σκέψης του, διάβασα την αλληλογραφία του με δικούς του ανθρώπους όπως με τον Πρεβελάκη, την Μουντίτα ή την Ελένη. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως βρήκα τις δικές του αναφορές στον Σαίξπηρ, τον Νίτσε, τον Μπεργκσόν, τον Βούδα, τον Ροντέν. Και νομίζω πως επιστρέφοντας σε αυτά τα κείμενα και έργα, μπόρεσα να βρω αρκετά κλειδιά για την πιο ουσιαστική ανάγνωση αυτού του σύνθετου κειμένου, όσο και αφηγηματικές λύσεις για την οπτική απόδοση των φιλοσοφικών μεταφορών του.

Η αποφυγή των στερεοτύπων ήταν και το μεγάλο ζητούμενο σε αυτήν την επαναφήγηση. Είναι πράγματι ακόμα και σήμερα τόσο ταυτισμένη, η «εικόνα» του Ζορμπά με τον Άντονι Κουίν όσο πλέον και ο «βίος» του με το συρτάκι, τα μπουζούκια, τον μουζάκα, και τους γκρικ λάβερς στα ελληνικά νησιά εδώ και κάποιες δεκαετίες.

Πώς ξεφεύγει κανείς από τα κλισέ και τα στερεότυπα που έχουν βαρύνει το συγκεκριμένο έργο;

Η αποφυγή των στερεοτύπων ήταν και το μεγάλο ζητούμενο σε αυτήν την επαναφήγηση. Είναι πράγματι ακόμα και σήμερα τόσο ταυτισμένη, η «εικόνα» του Ζορμπά με τον Άντονι Κουίν όσο πλέον και ο «βίος» του με το συρτάκι, τα μπουζούκια, τον μουζάκα, και τους γκρικ λάβερς στα ελληνικά νησιά εδώ και κάποιες δεκαετίες. Νομίζω πως η λύση για να παρακάμψω όλα αυτά τα κλισέ, ήταν να επιστρέψω στο πρωτότυπο κείμενο του Καζαντζάκη και να ξαναπάρω το νήμα από εκεί.

dioptra zorbas nikolopoulos4Η κινηματογραφική εικόνα του Άντονι Κουίν στο ρόλο του Ζορμπά θα μπορούσε να ήταν και δεσμευτική. Αποφασίσατε να «σπάσετε» αυτή την εικόνα προβάλλοντας έναν άλλον Ζορμπά. Πώς οδηγηθήκατε σ’ αυτή την προσέγγιση;

Η αδιαμφισβήτητη επιτυχία της ταινίας του Κακογιάννη, από τη μια έκανε ευρύτερα γνωστό τον ήρωα του Καζαντζάκη, από την άλλη όμως μετέβαλλε σε μεγάλο βαθμό το ύφος και τις πιθανές επιδιώξεις του συγγραφέα στο πρωτότυπο κείμενο. Έτσι από έναν οικουμενικό άνθρωπο-Ζορμπά που αναζητά την ελευθερία στο μυθιστόρημα του Καζαντζάκη, περάσαμε σε έναν κινηματογραφικό Έλληνα γλεντζέ-Ζορμπά. Αυτή η δεύτερη εκδοχή που γίνεται ακόμα πιο ισχυρή λόγω της εικόνας που δόθηκε στους χαρακτήρες του έργου αλλά και της μουσικής του Θεοδωράκη, είναι σήμερα κάτι παραπάνω από κυρίαρχη.

Αυτό που έκανα λοιπόν, ήταν το εξής: Από τις συνολικά οκτώ γραφές που χρειάστηκαν για την ολοκλήρωση του σεναρίου, επέστρεψα συνειδητά για να ξαναδώ την ταινία του Κακογιάννη μόλις μετά το τέλος της έκτης γραφής. Όταν δηλαδή η δομή της δική μου επαναφήγησης λίγο πριν τα storyboards, είχε πάρει στέρεα μορφή. Έτσι πιστεύω ελαχιστοποιήθηκαν οι επιρροές, τόσο κειμενικές όσο περισσότερο και οπτικές, από τον κινηματογραφικό Ζορμπά και τα ισχυρά του στερεότυπα. Από την άλλη όμως, δεν θα ήταν σήμερα σημαντική παράληψη να προσπεράσουμε όλη αυτή την «Ζορμπάδικη» κουλτούρα που τον συνοδεύει, σε μια νέα του προσέγγιση; Πρόσθεσα έτσι στις εμβόλιμες ιστορίες και μια που σχολιάζει ακριβώς όλη αυτήν την Ζορμπαδομυθολογία.

dioptra zorbas nikolopoulos5Ένα άλλο χαρακτηριστικό του βιβλίου σας είναι ότι δεν ακολουθείτε πιστά τη ροή του βιβλίου. Για ποιο λόγο έγινε αυτή η νέα «διευθέτηση»;

Το συγκεκριμένο κείμενο του Καζαντζάκη από την φύση του περιέχει πολλές παράλληλες αφηγήσεις, αναμνήσεις του Ζορμπά ή φιλοσοφικούς συνειρμούς του «αφεντικού». Εμβόλιμες ιστορίες που τις περισσότερες φορές στέκουν αρκετά μακριά από την κεντρική πλοκή και αφήγηση. Έτσι τα κεφάλαια του μυθιστορήματος δεν έχουν ξεκάθαρη αυτοτέλεια και συχνά οι κορυφώσεις της εξιστόρησης συμβαίνουν κάπου ανάμεσα σε άλλα μικροεπεισόδια. Αυτό πιθανότατα να ξενίζει τον σύγχρονο αναγνώστη/θεατή, που έχει συνηθίσει τη λογική των ημιαυτοτελών επεισοδίων και μια σχετική κορύφωση στην εκπνοή της αφηγηματικής ενότητας, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στις τηλεοπτικές σειρές.

Εκείνο που έκανα λοιπόν, ήταν να στήσω μια σπονδυλωτή αφήγηση, κάτι άλλωστε που συνηθίζω στα graphic novels μου. Στην κεντρική ιστορία έχουμε έτσι 17 κεφάλαια με μια σχετική αφηγηματική αυτοτέλεια το καθένα, στα οποία παρακολουθούμε τα όσα διαδραματίζονται στο κρητικό ακρογιάλι με τους δυο βασικούς χαρακτήρες, τη Μαντάμ Ορτάνς, τη Χήρα, τους ανθρώπους του χωριού και του μοναστηριού. Ανάμεσα τους από την άλλη, παρεμβάλλονται 17 αυτόνομες ιστορίες που αφορούν τις φιλοσοφικές σκέψεις του «αφεντικού» ή τις αφηγήσεις και αναμνήσεις του Ζορμπά. Η συνολική ροή με αυτόν τον τρόπο γίνεται πιο ξεκάθαρη, ενώ ταυτόχρονα στο νέο τους πλαίσιο οι εμβόλιμες αφηγήσεις και οι στοχασμοί που απομονώνονται σε αυτές, αποκτούν νέα δυναμική.

dioptra zorbas nikolopoulos6Αν και τα βιβλία σας δεν απευθύνονται μόνο σε νέους, πιστεύετε πως μέσω των graphic novels μπορούν να προσεγγίσουν πιο άνετα τα σημαντικά ελληνικά έργα;

Συνήθως σκέφτομαι τους εν δυνάμει αναγνώστες, περισσότερο ως ενήλικους συνομιλητές. Παρ’ όλα αυτά τα βιβλία μου άνετα διαβάζονται και από ένα νεανικότερο κοινό, από το Γυμνάσιο αν όχι και από την Έκτη δημοτικού. Δεν υπάρχουν σε αυτά «ευκολίες», «στρογγυλέματα» ή και κάποιος διδακτισμός που συχνά συναντούμε σε βιβλία ειδικά φτιαγμένα για ένα παιδικό/ εφηβικό κοινό. Όμως την εποχή που όλα τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία είναι εξοικειωμένα με τις οθόνες κινητών και υπολογιστών, υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να τους πεις και να τους δείξεις; Δεν είναι προτιμότερο να τους προσεγγίσουμε ευθέως ως ώριμους συνομιλητές;

Καθόλου τυχαία λοιπόν, γονείς και εκπαιδευτικοί –πιθανότατα και οι ίδιοι παλιοί ανανγώστες της «Βαβέλ», του «Παρά Πέντε» ή του «Αστερίξ» στα νιάτα τους– προτείνουν κι επιδιώκουν την επαφή των παιδιών και των μαθητών τους με κάποια «πιο ώριμα» κόμικς. Αυτά τα κόμικς δηλαδή που συχνά ασχολούνται με τη νεότερη ιστορία ή με τη μεταφορά λογοτεχνικών κειμένων και που περιγράφονται συνήθως ως graphic novels.

Άρα είναι πιο εύκολη η πρόσβαση στους νέους;

dioptra solup zarbasΜπορεί να σας ακουστεί κάπως παράξενο αλλά δεν είμαι τόσο σίγουρος πως αυτές οι μεταφορές λογοτεχνικών έργων φέρνουν πάντα τους νέους πιο κοντά στα λογοτεχνικά κείμενα. Σίγουρα μπορούν να αποτελέσουν μια ευκαιρία, μιαν αφορμή, ώστε νέοι άνθρωποι να γνωρίσουν το έργο γνωστών λογοτεχνών, όμως αυτό για μένα είναι η μισή διαδρομή. Η φόρμα των graphic novels και το μέσο των κόμικς γενικότερα, έχουν μια αυτοδύναμη γλώσσα, ικανή για την δημιουργία δικών της πρωτότυπων και αξιοπρόσεκτων έργων. Αυτό λοιπόν που θεωρώ πως θα ήταν ενδιαφέρον να συμβεί, ειδικά όταν μιλάμε για μεταφορά λογοτεχνικών έργων σε κόμικς, είναι ο συγκερασμός των δύο παραπάνω: Δηλαδή της μεταφοράς ως αφορμής, και της δημιουργίας ενός νέου πρωτότυπου έργου από την άλλη.

Με αυτόν τον τρόπο οι κόμικς μεταφορές, όσο άξια και καλοδουλεμένη να είναι η σεναριακή μεταφορά και η εικαστική τους απόδοση, να μπορούν να μην αποτελούν απλώς ένα «υποπροϊόν», μια «περίληψη» του πρωτότυπου λογοτεχνικού κειμένου. Αντίθετα να είναι η απόδοση αυτή με τους δικούς της όρους πρωτότυπη, όχι αντικαθιστώντας ένα μυθιστόρημα ως ανάγνωσμα, αλλά προσθέτοντας στοιχεία και παραπέμποντας τον αναγνώστη σε αυτό. Κάτι τέτοιο προσπάθησα να κάνω με τον Κόντογλου και τον Βενέζη στο Αϊβαλί, κάτι τέτοιο με το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας στον Συλλέκτη και τις αφηγήσεις του Κασομούλη και του Φωτάκου στο 21-Η μάχη της πλατείας.

Θυμάμαι που μου λέγανε από την Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Μυτιλήνης μετά το Αϊβαλί, για πόσους μήνες ήταν διαρκώς δανεισμένα τα βιβλία του Κόντογλου και του Βενέζη. Μακάρι κάτι τέτοιο να συμβεί και με τον δικό μου «Ζοrμπά» και να γίνει αφορμή ν’ ανατρέξουν και πάλι οι αναγνώστες, για τον έναν ή τον άλλο λόγο που έχω κρύψει μέσα στις σελίδες του graphic novel, στα πρωτότυπα κείμενα. Στον Βίο και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά αλλά και στην Τρικυμία του Σαίξπηρ, στα αγάλματα του Ροντέν, στα σκίτσα του ντα Βίντσι, στις γκραβούρες του Γκόγια.

➨ Την Δευτέρα 13 Νοεμβρίου (7:00 μ.μ.) το βιβλίο Ζοrμπάς – Πράσινη πέτρα ωραιοτάτη (εκδ. Διόπτρα) θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Μπενάκη. Θα μιλήσουν ο Θανάσης Αγάθος (καθηγητής πανεπιστημίου), ο Μανώλης Μαυροματάκης (ηθοποιός) και ο συγγραφέας Αντώνης Νικολόπουλος. Τον συντονισμό της παρουσίασης θα κάνει η δημοσιογράφος Ελεωνόρα Ορφανίδου. Προλογίζει ο εκδότης της Διόπτρας, Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος


*Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Μπλε ήλιος» (εκδ. Μεταίχμιο).

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Λίνα Βαλετοπούλου: «Ο καθένας μας βιώνει τη δική του αλήθεια»

Λίνα Βαλετοπούλου: «Ο καθένας μας βιώνει τη δική του αλήθεια»

Μιλήσαμε με τη Λίνα Βαλετοπούλου, με αφορμή την έκδοση του μυθιστορήματος «Κλουαζονέ», από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

«Η Χάρις βρίσκεται στο χειρουργείο και υπό την επήρεια της νάρκωσης μεταφέρεται νοερά σε ένα αποτεφρωτήριο....

Στέφανος Αλεξιάδης: «Η λογοτεχνία οφείλει να αναδεικνύει τις σκληρές πλευρές της ζωής για να μπορεί να τις ξορκίζει»

Στέφανος Αλεξιάδης: «Η λογοτεχνία οφείλει να αναδεικνύει τις σκληρές πλευρές της ζωής για να μπορεί να τις ξορκίζει»

Μια συνομιλία με τον Στέφανο Αλεξιάδη, με αφορμή το θρίλερ «Οιμωγή», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

Το πρώτο σου βιβλίο ήταν στο χώρο της εφηβικής λογοτεχνίας. Είναι αποτέλεσμα συγγραφικής μετατόπιση...

Θανάσης Χειμωνάς: «Ζούμε την επέλαση ενός άκρατου συντηρητισμού με (δήθεν) προοδευτική μουτσούνα»

Θανάσης Χειμωνάς: «Ζούμε την επέλαση ενός άκρατου συντηρητισμού με (δήθεν) προοδευτική μουτσούνα»

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Θανάση Χειμωνά με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Τρότζαν» (εκδ. Πατάκη). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Μπορούμε να φανταστούμε το μέλλον με όρους που θα τους υπαγορεύει η αισιοδοξία; Αλήθεια, μπορούμε; Θα πρέπει...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) –  Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) – Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

Για το βραβευμένο με Πούλιτζερ 2022 μυθιστόρημα του Τζόσουα Κοέν [Joshua Cohen] «Οι Νετανιάχου» (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Η οικογένεια Netanyahu (ο μικρός αριστερά είναι ο «Μπίμπι» - Μπένιαμιν Νετανιάχου, ενώ από τη φωτογραφία απουσιάζει ο τρίτος γιος της οικογένειας, ο Ίντο)...

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

«Ο θάνατος του συγγραφέα, δημοσιογράφου και μέλους της Εταιρείας μας, Δημήτρη Φύσσα, ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία και γέμισε θλίψη όλους όσους τον γνώριζαν, προσωπικά ή μέσω των κειμένων του.« 

Επιμέλεια: Book Press

Ο Δημήτρης Φύσσας, «Μήτσος» για τ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ