Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, ο Αριέλ Λεκαδίτης, με αφορμή το βιβλίο του «Το βουνό των Ναζί. Από το Μπράναου Αμ Ινν στο Μπέρτεχσγκαντεν» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός, με πρόλογο του Ιωάννη Σ. Θεοδωράτου.
Επιμέλεια: Book Press
Πώς οδηγηθήκατε στο θέμα του βιβλίου σας;
Στο θέμα του βιβλίου οδηγήθηκα μετά από μια επίσκεψη μου στο Μπρεχτεσγκάντεν και μετά από επίσκεψη μου στο Dokumentation Obersalzberg όπου πραγματικά ενθουσιάστηκα από άγνωστες ιστορίες της περιοχής, καθώς επίσης και ότι δεν υπήρχε απολύτως τίποτα στην ελληνική βιβλιογραφία για την περιοχή.
Ποια ήταν η σημασία του «βουνού» αυτού για την πορεία και την εξέλιξη του Χίτλερ; Γιατί έγινε κάτι τόσο σημαντικό γι’ αυτόν;
Το συγκεκριμένο βουνό ήταν σημαντικό για τον Χίτλερ γιατί απλά ήταν ένα μέρος όπου αποτελούσε πηγή έμπνευσης για τα σχέδια του. Δεν είχε κάποια στρατηγική σημασία και επίσης δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την εξέλιξή του. Ήταν καθαρά ένας τόπος όπου είχε γίνει το καταφύγιό του.
Τι συνέβη στο Μπέργκχοφ και καταστράφηκε; Μήπως θα ήταν καλύτερο για την ιστορική μνήμη να είχε διασωθεί;
Το Μπέργκχοφ καταστράφηκε κατά την είσοδο των συμμάχων στην περιοχή το 1945. Η διατήρηση του Μπέργκχοφ δεν θα χρησίμευε σε κάτι πάρα μόνο για προσέλευση νοσταλγών του Χίτλερ. Εξάλλου, η Γερμανία δεν ήθελε να αφήσει πίσω της μνημεία που θα θύμιζαν τον Χίτλερ και τους Ναζί.
Έχουμε την αίσθηση ότι ο αντισημιτισμός σήμερα επιστρέφει στην Ευρώπη με νέους τρόπους, συχνά καλυμμένος πίσω από έναν λόγο ενάντια στο Ισραήλ και την πολιτική του. Είναι έτσι;
Σήμερα έχουμε φαινόμενα αντισημιτισμού και αντισιωνισμού. Και τα δύο είναι ακριβώς το ίδιο. Δεν μπορείς να αγαπάς τους Εβραίους ως θύματα του Ολοκαυτώματος και παράλληλα να καταφέρεσαι ενάντια στο Ισραήλ, κατηγορώντας το Ισραήλ επειδή αμύνεται σε τρομοκρατικές επιθέσεις από του Παλαιστίνιους της Χαμάς. Θεωρώ πως ο αντισιωνισμός είναι καλυμμένος αντισημιτισμός και συνήθως βρίσκει εκφραστές από ακροαριστερά στοιχεία.
Οι νέες γενιές έχουν αντίληψη της Ιστορίας του Ολοκαυτώματος; Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η σωστή προσέγγιση στην διδαχή αυτού του τόσο ευαίσθητου και μοναδικού ιστορικού γεγονότος;
Οι νέες γενιές έχουν αντίληψη κατά κύριο λόγο του Ολοκαυτώματος. Γνωρίζουν τουλάχιστον τι είναι το Ολοκαύτωμα. Είναι ένα θέμα το οποίο ο κόσμος διαβάζει και ξέρει τα βασικά. Οι νέοι άνθρωποι θέλουν να μάθουν το γιατί κυρίως. Δεν το χωράει ο νους τους γιατί έγινε κάτι τέτοιο. Ως ιστορικός για το Ολοκαύτωμα θεωρώ πως η σωστή προσέγγιση του θέματος είναι να λέμε τα πάντα για την περίοδο εκείνη. Δυστυχώς όμως κανείς δεν επικεντρώνεται στα λάθη των Εβραίων και των εβραϊκών κοινοτήτων. Στη περίοδο του Ολοκαυτώματος υπήρχαν και προδότες Εβραίοι, όπου κανείς δεν τους αναφέρει αλλά και αν τους αναφέρει, το κάνει με γνώμονα το ''παρελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο''. Άρα λοιπόν η σωστή διδασκαλία είναι να λέμε τα πάντα χωρίς γνώμονα το αν θα είναι αρεστά αυτά που θα πούμε ή όχι.
