Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, o Γιώργης Ξηρογιάννης με αφορμή το μυθιστόρημά του «Το κισσόσπιτο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το Κισσόσπιτο; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;
Το αρχικό ερέθισμα ήταν μια φράση του Βασίλη Ραφαηλίδη στο βιβλίο του Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974 για τον Νίκο Πλουμπίδη, περίπου έλεγε ότι μιας και η στρατευμένη τέχνη αγνόησε παντελώς τον Νίκο Πλουμπίδη «ας ελπίσουμε κάποιος νέος αστράτευτος δημιουργός θα τον κάνει ήρωα τραγωδίας…». Το αρχικό σχέδιο (ο Νίκος Πλουμπίδης αρνιόταν πεισματικά να ξαναζήσει το τρομαχτικό του μαρτύριο) κατέρρευσε και με τα συντρίμμια του «έχτισα» το Κισσόσπιτο με ενοίκους τον Ζουμπουλάκο, τον Π.Ν. πλέον, τη Μυρσίνη, τον Μανόλη, να προσπαθούν να ενσαρκώσουν τις σκοτεινές αλλά πιθανές δυνατότητες της ιστορίας και του πάθους.
Ποια είναι η αναλογία βιώματος και μυθοπλασίας στο βιβλίο σας; Προς τα πού θα λέγατε ότι «γέρνει η πλάστιγγα»;
Η μυθοπλασία είναι το βασικό συστατικό του μυθιστορήματος και τα βιωματικά στοιχεία του συγγραφέα είναι η προίκα των χαρακτήρων και της δράσης τους. Το Κισσόσπιτο είναι μυθιστόρημα, δεν είναι ιστορικό δοκίμιο ή βιογραφία άσχετα αν χρησιμοποιώ σαφή και αναγνωρίσιμα βιογραφικά και ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα. Μυθοπλασία, λοιπόν, με ζωντανά και ιστορικά υλικά.
Πόσο νωρίς ή πόσο αργά γνωρίζατε το τέλος της ιστορίας σας;
Όπως η μοίρα του ερωτευμένου είναι να προσπαθεί αδιάκοπα να δημιουργήσει το ελιξίριο αθανασίας του έρωτά του… Όπως η μοίρα του επαναστάτη, τις περισσότερες φορές, είναι η ήττα, ακόμα κι αν πετύχει η επανάσταση… Έτσι και η μοίρα του Κισσόσπιτου, μου ήταν από την αρχή γνωστή και ούτε στιγμή δεν μου πέρασε απ’ το μυαλό ότι η «κάθαρσις» θα επέλθει με διαφορετικό τρόπο!
Κάποιοι λένε, «ένα μεγάλο βιβλίο, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Το πιστεύετε;
Ένα μεγάλο θέμα χρειάζεται έναν μεγάλο συγγραφέα, όπως ένα μεγάλο αυτοκίνητο χρειάζεται μεγάλο γκαράζ. Ένα μεγάλο θέμα στα χέρια μικρού συγγραφέα θα γίνει ένα μικρό βιβλίο ακόμα κι αν γίνει μπεστ σέλερ.
Ένα μεγάλο θέμα χρειάζεται έναν μεγάλο συγγραφέα, όπως ένα μεγάλο αυτοκίνητο χρειάζεται μεγάλο γκαράζ. Ένα μεγάλο θέμα στα χέρια μικρού συγγραφέα θα γίνει ένα μικρό βιβλίο ακόμα κι αν γίνει μπεστ σέλερ.
Ποιο θα λέγατε ότι είναι το βασικό θέμα στο δικό σας βιβλίο;
Ο πόλεμος, ο πόλεμος που γίνεται μέσα σε κάθε έλλογο ον το οποίο αγωνίζεται είτε για μεγάλα και πανανθρώπινα ιδανικά, είτε για τον έρωτά του, τη φιλία, τα παιδιά του. Ο πόλεμος, οι συγκρούσεις με ό,τι πιο αγαπημένο υπάρχει, οι συγκρούσεις του ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό. «Πατήρ πάντων πόλεμος». Μια ιστορία πάθους είναι, για τους ήρωες του Κισσόσπιτου που βιώνουν την επανάσταση, τον έρωτα και τον χρόνο σαν διψασμένοι.
 |
 |
Έχετε συγγραφέα-πρότυπο, κάποιον που να θεωρείτε δάσκαλό σας;
Πρότυπα όχι. Δασκάλους και αγαπημένους, πολλούς. Τον Ηράκλειτο και τον Ευριπίδη… Τον Λόντον και τον Μπαρίκκο… Τον Ρεμπώ, τον Μαγιακόφσκι, τη Μανσούρ… Τον Καβάφη, τον Παπαδιαμάντη, τον Ρίτσο, τον Κατσαρό.
Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό αναγνώστη του βιβλίου σας;
«Ιδανικός» αναγνώστης! Ίσως αυτός που έχει πάντα το νου του στις λέξεις, που δεν διστάζει να πηδήξει μια σελίδα αν δεν του αρέσει ή να παρατήσει ένα βιβλίο που τον... ταλανίζει. Και σίγουρα αυτός που νιώθει την επείγουσα ανάγκη για δημιουργία –όποιας μορφής– όταν διαβάζει ένα καλό βιβλίο.
Βιβλιοπώλης και συγγραφέας: Ποιος «επινόησε» τον άλλον;
Ο συγγραφέας, μιας και χρειάζεται και να... τρώει μερικές φορές.
Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτές τις μέρες;
Ο αισθησιαστής του Τσαρλς Πάλισερ και Η ζήλεια του Παύλου Φλωρένσκυ.
