Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Γελένα Λένγκολντ [Jelena Lengold] «Βαλτιμόρη» (μτφρ. Γιούλη Σταματίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
ΕΞΙ
Σε προκαλώ να μαντέψεις: Ποιος από τους ανθρώπους που πήραν αυτό εδώ το τραμ σήμερα το πρωί θα πεθάνει από καρκίνο του πνεύμονα; Εγώ ξέρω πως θα πεθάνουν δύο. Δεν γνωρίζω το πότε, αλλά δύο θα είναι σίγουρα. Αυτό λένε οι στατιστικές. Τρεις θα πεθάνουν από ανακοπή. Τουλάχιστον τρεις.
Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον παιχνίδι που μπορείς να παίξεις όσο βρίσκεσαι στα μέσα μεταφοράς. Επεξεργάσου τα πρόσωπά τους. Τα δάχτυλά τους μήπως είναι κίτρινα από τη νικοτίνη; Μήπως οι μύτες τους είναι ασυνήθιστα κόκκινες; Μήπως αγκομαχούν όσο ανεβαίνουν στο λεωφορείο; Μήπως έχουν κενό, αυτοκτονικό βλέμμα;
Μερικές φορές όσο οδηγώ, κλείνω τα μάτια μου και μετρώ. Το ρεκόρ μου είναι απίστευτο. Αυτό είναι κάτι που κάνω τη νύχτα, όσο διασχίζω κάποια γέφυρα, όταν ξέρω ότι ο δρόμος είναι άδειος και ίσιος. Κάτι το οποίο δεν είναι και το μεγαλύτερο επίτευγμα.
Το ήξερες ότι υπάρχουν άνθρωποι που ξυπνούν κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης; Το χειρότερο είναι πως δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ενημερώσεις κάποιον ότι είσαι ξύπνιος. Σε κόβουν και σε ράβουν κι εσύ νιώθεις τα πάντα, αλλά δεν μπορείς να φωνάξεις. Αυτό έχει συμβεί σε κόσμο, μόνο που κανένας δεν το αναφέρει. Αυτή είναι η σκοτεινή αλήθεια των χειρουργείων.
Ας πούμε πως βρίσκεσαι σε κάποια παραλία. Όλα γύρω σου είναι ειδυλλιακά και δείχνεις ωραίος με το μαγιό σου. Επίσης, κατάφερες να βρεις σκιά. Διαβάζεις μια εφημερίδα όσο χαλαρώνεις αναπαυτικά στην ξαπλώστρα σου κι αισθάνεσαι ότι τίποτα κακό δεν μπορεί να σου συμβεί σ’ αυτό το μέρος. Και τότε, να σου ένα μυρμήγκι. Ένα μικροσκοπικό μαύρο μυρμήγκι τυχαίνει να μπει μέσα στο αυτί σου. Αυτό περιφέρεται εκεί μέσα όσο εσύ προσπαθείς να το βγάλεις με το δάχτυλό σου, μα το μόνο που καταφέρνεις είναι να το σπρώξεις πιο βαθιά. Το μυρμήγκι κατευθύνεται προς τον εγκέφαλό σου. Αυτό έχει συμβεί σε κόσμο. Έπειτα από λίγο, νομίζεις ότι τα φαντάστηκες όλα και πως δεν υπήρξε ποτέ κανένα μυρμήγκι. Συνεχίζεις να διαβάζεις την εφημερίδα σου ατάραχος όσο είσαι ξαπλωμένος στον ήλιο. Το μυρμήγκι, όμως, αρχίζει να φωλιάζει μέσα στο κεφάλι σου, θέλοντας να γεννήσει αυγά, να πολλαπλασιαστεί. Μέχρι να φας δύο παγωτά χωνάκια, θα έχει ήδη γεννηθεί μια αποικία μυρμηγκιών μέσα στο κεφάλι σου, κάτι το οποίο πρόκειται να σε σκοτώσει αργά και βασανιστικά. Δεν υπάρχει θεραπεία. Για προσπάθησε τώρα να απολαύσεις τον χρόνο σου στην παραλία. Ή οπουδήποτε αλλού.
Ξέρω έναν άνδρα που έκοψε το μάτι του με μία εφημερίδα όσο διάβαζε τα τελευταία νέα ένα απόγευμα, ξαπλωμένος αναπαυτικά στον καναπέ του.
Βγαίνω από το σπίτι μου το πρωί και σκέφτομαι: Αν το πρώτο αυτοκίνητο που δω είναι άσπρο, τότε θα πεθάνω το πολύ μέσα σε πέντε χρόνια. Αν το πρώτο αυτοκίνητο που δω δεν είναι άσπρο και είναι κάποιο άλλο χρώμα, τότε έχω ακόμα μία ευκαιρία, κάτω από το οποίο βέβαια κρύβεται άλλη παγίδα. Πρέπει να προσθέσω όλα τα νούμερα των πινακίδων του αυτοκινήτου και αν το άθροισμα είναι μονός αριθμός, τότε είμαι ασφαλής. Τουλάχιστον για σήμερα. Τουλάχιστον γι’ αυτό το πρωί.
Μη μου πεις ότι δεν έχεις διαβάσει ποτέ σου ένα άρθρο του τύπου: Ηλικιωμένος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Εκτιμώμενη ημερομηνία θανάτου, έξι μήνες προτού ανακαλυφθεί το σώμα του. Οι γείτονες είχαν καιρό που παραπονιόνταν για μια δυσάρεστη οσμή στον διάδρομο. Δεν σκέφτεσαι ποτέ ότι κάποια μέρα αυτός μπορεί να είσαι εσύ; Εγώ συνέχεια το σκέφτομαι.
Αν ανοίξει μια κίνηση σε μια παρτίδα πασιέντζας, τότε δεν θα εμφανίσω όγκο στον εγκέφαλο.
Αν δεν ανοίξει, τότε θα πω στον εαυτό μου πως αυτό είναι απλώς ένα αρρωστημένο παιχνίδι που παίζω από μόνη μου για να κάνω τον εαυτό μου να αισθανθεί άσχημα. Γιατί να θέλει κάποιος να κάνει επίτηδες τον εαυτό του να αισθανθεί άσχημα; Αυτό δεν αναρωτιέσαι; Μα τι παράλογη ερώτηση. Να φανταστώ εσύ δεν κάνεις τέτοια πράγματα; Δεν έχεις φανταστεί ποτέ το δικό σου μίζερο τέλος σε κάποιο γηροκομείο; Τώρα που το σκέφτομαι, το γηροκομείο είναι πολυτέλεια. Πιο σωστό θα ήταν αν έλεγα «το δικό σου μίζερο τέλος σε κάποιο φρικτά βρομερό διαμέρισμα, στο οποίο έχει μήνες να μπει αέρας και κανένας δεν έρχεται να επισκεφθεί». Μη μου πεις ότι δεν έχεις διαβάσει ποτέ σου ένα άρθρο του τύπου: Ηλικιωμένος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του. Εκτιμώμενη ημερομηνία θανάτου, έξι μήνες προτού ανακαλυφθεί το σώμα του. Οι γείτονες είχαν καιρό που παραπονιόνταν για μια δυσάρεστη οσμή στον διάδρομο. Δεν σκέφτεσαι ποτέ ότι κάποια μέρα αυτός μπορεί να είσαι εσύ; Εγώ συνέχεια το σκέφτομαι.
