Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ουκρανού Μαρκιγιάν Κάμις [Markiyan Kamysh] «Ταξίδι στη νεκρή πόλη» (μτφρ. Μαρία-Νεφέλη Ταμία), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 14 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Όταν πας στη Ζώνη Αποκλεισμού για πρώτη φορά, νιώθεις πάντοτε ότι πρέπει να πας με κάποιον πιο έμπειρο. Και αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο λάθος. Μεγαλύτερο ακόμη και από το να μπεις στη Ζώνη όταν έχει δεκαπέντε βαθμούς κάτω από το μηδέν με την ελπίδα να μπορέσεις να ανάψεις φωτιά και να κοιμηθείς πλάι της, να ξυπνάς σε τακτά χρονικά διαστήματα, να κόβεις όλους τους φράχτες σε ακτίνα ενενήντα μέτρων για να τους χρησιμοποιείς ως καυσόξυλα και να κοιμάσαι πάλι σε κάποιο στρώμα βρίζοντας ολόκληρο τον κόσμο.
Επομένως, όταν θα είσαι έτοιμος για το πρώτο σου ταξίδι, να πας εκεί μόνος. Και το σημαντικότερο, προετοιμάσου όσο το δυνατόν λιγότερο. Θα έρθεις αντιμέτωπος με την αληθινή αποξένωση: θα βαδίζεις σε μονοπάτια άγνωστα και θα βυθίζεσαι σε βάλτους χωρίς πυξίδα ή χάρτη, θα κοιτάζεις ψηλά τ’ αστέρια για τα οποία δεν γνωρίζεις τίποτα.
Πρέπει να φοβάσαι τα άγρια ζώα και να μπερδεύεις τις κραυγές που βγάζουν τα ζαρκάδια και οι άλκες με τον βρυχηθμό των μανιασμένων αρκούδων. Πρέπει να πέφτεις ξερός, να καταρρέεις από την εξάντληση, αλλά και πάλι να σέρνεσαι μέχρι το Πρίπιατ, να ρίχνεις τα κόκαλά σου στο έδαφος και να κοιμάσαι σαν το κούτσουρο μόνο και μόνο για να ξυπνήσεις, να σκαρφαλώσεις σε μια στέγη και να συνειδητοποιήσεις πως ήρθες εδώ για κάποιον λόγο. Πρέπει να τριγυρνάς στην πόλη με την απατηλή ελπίδα να βρεις μια γόπα για να πάρεις αυτή την πολυπόθητη τζούρα ή να μαζέψεις τίποτα μπαταρίες για να τραβήξεις μερικές φωτογραφίες. Θα κυνηγάς τις οργανωμένες ξεναγήσεις και θα μαζεύεις αποτσίγαρα σαν αληθινός αλήτης. Εξάλλου, αλήτης είσαι, ένας κάτοικος της αποκάλυψης.
Τι χρειάζεσαι στο πρώτο σου ταξίδι; Τίποτα. Αλήθεια, τίποτα απολύτως. Πάρε έναν φακό, ένα μαχαίρι, μερικές κονσέρβες με φαγητό, έναν υπνόσακο, ένα πακέτο ρύζι κι ένα πακέτο γλειφιτζούρια. Αυτό είναι όλο. Φυσικά, μπορείς να περάσεις μήνες ψάχνοντας για τα κατάλληλα σύνεργα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών και συσκευάζοντας στρώματα ύπνου, φιάλες, πολυ-λειτουργικά εργαλεία, σκηνές και άλλα τουριστικά σκατά, αλλά αυτό θα σε εμποδίσει να εστιάσεις στο πιο σημαντικό. Όταν πηγαίνεις σ’ εγκαταλελειμμένες πόλεις, πρέπει να μουδιάσουν τα πόδια σου, να πιεις μολυσμένο νερό, να βρίσεις τις μπαταρίες που χάλασαν και να κάνεις οικονομία στο ρύζι που μοιάζει να εξαντλείται πολύ γρήγορα. Θα είναι καλύτερα, όμως, αν το κάνεις όχι επειδή σου το είπα, μα επειδή είσαι απλώς έκφυλος. Οι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν έχουν καμία δουλειά σε μια ραδιενεργό χωματερή. Να το θυμάσαι αυτό.
