«Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα» του Σον Μπίθελ (προδημοσίευση)

Τύπος τρία

ΕΙΔΟΣ: PARENTES GLORIAE CUPIDI (ΦΙΛΟΔΟΞΟΙ ΓΟΝΕΙΣ)

Μπορώ να σας πω, χωρίς να έχω την παραμικρή αμφιβολία, ότι ο τετράχρονος Τάρκουιν ΔΕΝ θέλει να διαβάσει το Πόλεμος και Ειρήνη. Δεν προσπαθούν όλοι οι γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να έχουν υψηλό επίπεδο μόρφωσης να τα εξαναγκάσουν να προοδεύσουν, αλλά εκείνοι που το επιχειρούν δεν καταφέρνουν παρά είτε να τα κάνουν να αναπτυχθούν πρώιμα ως προς το πνευματικό τους επίπεδο είτε να τα κάνουν δυστυχισμένα. Και πάλι, για να είμαι δίκαιος, είναι σπάνιο φαινόμενο και οι περισσότεροι αφήνουν τις αναγνωστικές ικανότητες των παιδιών τους να εξελιχθούν σταδιακά. Αλλά χωρίς να ξέρω κυριολεκτικά τίποτα σχετικά με την παιδοψυχολογία, μου φαίνεται ότι τα πιο ευτυχισμένα παιδιά που έρχονται στο βιβλιοπωλείο είναι εκείνα που οι γονείς τους τους επιτρέπουν να επιλέγουν μόνα τους τα βιβλία που θα διαβάσουν. Όταν τα επιλέξουν, τις περισσότερες φορές οι γονείς τούς δίνουν τα χρήματα ώστε να πληρώσουν μόνα τους. Αυτό είναι κάτι που επίσης εύκολα το κριτικάρεις, αλλά σε έναν κόσμο στον οποίο τα μετρητά εκλείπουν όλο και περισσότερο, είναι ανακουφιστικό να βλέπεις τους γονείς να το επιτρέπουν αυτό.

Αλλά χωρίς να ξέρω κυριολεκτικά τίποτα σχετικά με την παιδοψυχολογία, μου φαίνεται ότι τα πιο ευτυχισμένα παιδιά που έρχονται στο βιβλιοπωλείο είναι εκείνα που οι γονείς τους τους επιτρέπουν να επιλέγουν μόνα τους τα βιβλία που θα διαβάσουν.

Μπορώ να φανταστώ τους λόγους που το κάνουν, αλλά υποπτεύομαι ότι πρόκειται για το εξής τρίπτυχο: πρώτον, για να μάθουν στα παιδιά τους να μετρούν, δεύτερον, για να τους μάθουν να αλληλεπιδρούν με αγνώστους σε μια ελεγχόμενη συνθήκη και, τρίτον, για να τους μάθουν την αξία των χρημάτων.

Την εποχή που δούλευε ακόμη στο μαγαζί η Νίκι, το πιο υπέροχα εκκεντρικό μέλος του προσωπικού που είχα την τύχη να έχω στη δούλεψή μου και ένας από τους πιο ευγενικούς και περίεργους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ, είχαμε μια αξιομνημόνευτη εμπειρία με μια πραγματικά αξιαγάπητη νέα οικογένεια. Ο γιος –που ήταν περίπου επτά χρονών– αγόρασε ένα αντίτυπο κάποιου από τα βιβλία του Χάρι Πότερ (έτσι νομίζω, αν και η μνήμη μου ενδεχομένως να με απατά) και καθώς το πλήρωνε, η Νίκι τον ρώτησε τι διαβάζει αυτή την εποχή. Απάντησε ότι διαβάζει το Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια. Η Νίκι ολοφάνερα εξεπλάγη και η μητέρα του ανασήκωσε τους ώμους και είπε: «Ο ίδιος το διάλεξε. Δεν θεωρούμε ότι είναι κατάλληλο για την ηλικία του, αλλά εκείνος επέμενε». Πρόκειται καταφανώς για ένα εξαιρετικό παιδί και οι γονείς του ήταν από τους λιγότερο πιεστικούς γονείς που έχω συναντήσει ποτέ. Δεν ανήκουν πραγματικά σε αυτή την κατηγορία, αλλά ούτε και σε καμία άλλη. Εύχομαι κάποτε να τους ξανασυναντήσω.

 Λίγα λόγια για το βιβλίο

«Ο βιβλιοπώλης μας είναι ο άνθρωπος που, με τη θέλησή μας ή όχι, γνωρίζει σε βάθος τις ανησυχίες, τα όνειρα, ακόμα και την αισθητική μας, με βάση τους τίτλους που πηγαίνουμε στον πάγκο του. Πρόκειται για μια ξεχωριστή περίπτωση ειδικού, που σε πολλές περιπτώσεις μάς ξέρει καλύτερα ακόμα και από τους πιο κοντινούς μας.

Ο Shaun Bythell, ιδιοκτήτης παλαιοβιβλιοπωλείου σε μια κωμόπολη της Σκωτίας, είναι μια τέτοια περίπτωση ανθρώπου. Πίσω από το ταμείο παρατηρεί τους πελάτες του, και είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά και τόσο όμοιοι σε πολλά, που καταλήγει να τους κατατάξει σε κατηγορίες. To Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα αποτελεί μια λεπτομερή αλλά ταυτόχρονα ξεκαρδιστική καταγραφή των ανθρώπων που συχνάζουν σε βιβλιοπωλεία – από τους φανατικούς βιβλιόφιλους μέχρι τους περαστικούς ποδηλάτες που αναζητούν καταφύγιο από τη βροχή.

Το Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα μοιάζει με το κλειδί για τα άδυτα ενός βιβλιοπωλείου, αλλά και μια κρυφή ματιά στο μυαλό του ιδιοκτήτη του, που ρίχνει μια κρυφή ματιά στο μυαλό των πελατών του. Ανάμεσα στις περιγραφές βιβλίων, αναγνωστών και συγγραφέων, είναι σίγουρο ότι ο βιβλιόφιλος θα αναγνωρίσει οικείες φιγούρες –και γιατί όχι;– και τον ίδιο τον εαυτό του». (από το Δελτίο Τύπου των εκδόσεων)