alt

Νέοι συγγραφείς έγραψαν αποκλειστικά για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Άκης Παπαντώνης.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Από το ντουλαπάκι του νοικιάρικου Φίατ βγάζει έναν χάρτη του νησιού, τον ξεδιπλώνει στη θέση του συνοδηγού, εκεί που θ’ άπλωνε εκείνη την πετσέτα της, εκεί που θ’ ακουμπούσε η γυμνή της μέση τυλιγμένη στην αλμύρα της θάλασσας και του ιδρώτα της, η αριστερή άκρη του χάρτη γλείφει το ταμπλό του αυτοκινήτου, εκεί που θ’ ακουμπούσε τα πόδια της μόνο και μόνο επειδή ήξερε πως τον ενοχλούσε κι εκείνος κοιτάζει τον χάρτη χωρίς να εστιάζει σε οποιοδήποτε σημείο του, κοιτάζει λες και το επίμονο βλέμμα του αρκεί για να του αποκαλυφθεί το στίγμα της, δε μπορεί, κάπου, κάτω από τον μεσημεριάτικο ήλιο, θα στέκεται και θα περιμένει· κι αν έκανε ωτοστόπ, κι αν γύρισε πίσω;

Ένας και μόνο δρόμος διατρέχει το νησί, μια ραχοκοκκαλιά βλογιοκομμένης ασφάλτου, με αποφυάδες τους στενούς παράδρομους που κατεβαίνουν ως τις παραλίες, βάζει μπροστά, ο ιμάντας της μηχανής σφυρίζει, ξεκινά προς Βορρά (πάντα προς Βορρά), πηγαίνει αργά, ορμάει από το κατεβασμένο παράθυρο μέσα ζεστός ο αέρας, δεν κοιτάζει μπροστά του, σαρώνει με το βλέμμα τις πλαγιές με τις χαμηλές ελιές μήπως τη δει, μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα το τοπίο αλλάζει: ξερά φρύγανα και φαλακροί λόφοι, στο βάθος το νερό της θάλασσας συναντά το νερό του ουρανού, γυρίζει το βλέμμα στον σκονισμένο δρόμο, σανιδώνει το γκάζι, δεξιά κι αριστερά οι λόφοι σπαρμένοι αγκωνάρια, δόντια ενός τοπίου που βάλθηκε να την καταπιεί, τον καταβάλλει πανικός, κι αν χτύπησε, λιποθύμισε, έχασε τα λογικά της, κι αν βούτηξε στο νερό ευχόμενη να χτυπήσει, να λιποθυμίσει ή να χάσει τα λογικά της;

Το φέρρυ έρχεται και φεύγει δυο φορές τη μέρα, πρωί κι απόγευμα, λευκή κηλίδα στο μικρό λιμάνι, με τα αυτοκίνητα σιαμαία, με τον καταπέλτη κατεβασμένο, με βαλίτσες και δέματα παραταγμένα πίσω από το κίτρινο σκοινί, με τις μηχανές των φορτηγών αναμμένες, με μέτωπα ιδρωμένα, το φέρρυ δεν θα ξαναφανεί για ώρες, μια μύγα στριφογυρίζει μέσα στο μικρό Φίατ, γεύεται τον χάρτη με τα μπροστινά της πόδια όσο εκείνος στρίβει προς τη μοναδική παραλία που θυμάται να του αναφέρει εμφατικά, ένας πλαστικός κάδος με ανοιχτό καπάκι, πλαστικές σακούλες που λιώνουν και θροΐζουν, φρενάρει απότομα, δίχως να κοιτάξει τον καθρέφτη, λες και το πόδι κι ο λαιμός του αποσυνδέθηκαν από τον έλεγχό του, κοκαλώνει το Φίατ κι εκείνος βγάζει μια κραυγή φτιαγμένη από τις συλλαβές του ονόματός της. (Τα πάντα τα πνίγει η ζέστη).

Στην παραλία, βότσαλο απ’ άκρη σ’ άκρη κι ένα λοφάκι από φύκια εκεί που σκάει το κύμα, τρία κορίτσια με ολόσωμα μαγιό πασχίζουν να πετάξουν έναν γαλάζιο χαρταετό, από το αυτοκίνητο –στην σκιά μιας πρόχειρης καντίνας– τις κοιτάζει, τα μάτια του βλέπουν το πρόσωπό της στα πρόσωπα των κοριτσιών κι από τα τραπεζάκια της καντίνας, κάτω από ψάθινη ομπρέλα, τρεις άντρες μοιράζονται ένα καραφάκι ούζο έχοντας τα μάτια περισσότερο κλειστά παρά ανοιχτά, πόσο να περιμένει κανείς, μια μεσόκοπη γυναίκα περνάει δίπλα στο γλαρωμένο Φίατ, πλησιάζει το τραπέζι, οι τρεις άντρες της προσφέρουν καρέκλα, ο χαρταετός δεν λέει να σηκωθεί, από την καντίνα ο ζεστός αέρας φέρνει μια ψιθυριστή φωνή: «Τσακωθήκατε;»

Μία και μόνο ελληνική λέξη ξέρει, «ευχαριστώ», με το ρο φαγωμένο έτσι που η γλώσσα του ακουμπάει τον ουρανίσκο, βάζει μπροστά τη μηχανή, ο ιμάντας στριγγλίζει τη στιγμή που οι τρεις άντρες κατεβάζουν μια γουλιά ούζο, γυρνάνε ξαφνιασμένοι τα κεφάλια τους, ευχαριστώ κι ένα χαμόγελο, ο αέρας σπρώχνει τη σκόνη που σηκώνουν τα λάστιχα μέσα απ’ το ανοιχτό παράθυρο, οι άντρες έχουν βλέμμα έτοιμο για καβγά, τα παγάκια στο βαθύ πιατάκι κολυμπάνε στο νερό τους, τα κορίτσια έχουν παρατήσει τον χαρταετό εκεί που σκάει το κυματάκι ‒ δεν της μοιάζουν στο παραμικρό, στιγμή δεν της έμοιαζαν.

Στο λιμάνι, απέναντι από εκεί που δένει το φέρρυ γράφει «Αστυνομία», σε τρεις γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, το απογευματινό φέρρυ δεν έχει φανεί ακόμα, κάποιος του κορνάρει να κάνει στην άκρη, κόρνα με ήχο βαθύ, πένθιμο, σαν τον ήχο του κινητού της που δεν λέει να σηκώσει, ο αστυνομικός στην είσοδο δεν μιλάει αγγλικά, γαλλικά ή γερμανικά, «ευχαριστώ» του λέει και προχωράει μέσα, το μικρό Φίατ –μηχανή αναμμένη, παράθυρα κατεβασμένα, ο χάρτης απλωμένος στο κάθισμά της– παρκαρισμένο όπως όπως, δίπλα του ουρά τα αυτοκίνητα, φορτωμένα περιμένουν το φέρρυ, οι οδηγοί ανάβουν και σβήνουν τσιγάρα και τα παιδιά σκαρφαλώνουν στα χαμηλά κάγκελα μήπως δουν πρώτα την άσπρη κουκίδα, εκείνος να ψάχνει στο κινητό του για μια φωτογραφία της που να μη χαμογελάει με τα μάτια κλειστά ή να μην κάνει αστείες γκριμάτσες.

...στα μπαλκονάκια των γύρω ενοικιαζόμενων κρέμονται πολύχρωμες πετσέτες με στάμπες από αλάτι και άμμο, λευκές πλαστικές καρέκλες γέρνουν κόντρα στους τοίχους, στο βάθος περνάει μια βάρκα, το κινητό του χτυπάει, μα αφού δεν είναι εκείνη δεν το σηκώνει...

Είναι λες και παίρνουμε μέρος σε αναπαράσταση αρχαίου δράματος, έτσι θέλει να του πει, μα του λέει «ευχαριστώ», με το ρο φαγωμένο, συνειδητοποιεί πως το όνομά της σημαίνει κρίνο στα λετονικά, το συνειδητοποιεί καθώς το φωνάζει ανάμεσα από τις ελιές που φυτρώνουν με αυθάδεια από το πλευρό της απότομης πλαγιάς, «Λιλίγια, Λιλίγια», ένα χαμηλό κλαδί του γδέρνει το γυμνό μπράτσο, μια μύγα προσγειώνεται για να θηλάσει στην πληγή, μπροστά του ο αστυνομικός κινείται με βήματα μικρά, αβέβαια, με το πηλίκιο στο ένα χέρι, ο ήλιος διαστέλλεται και το βαθύ πορτοκαλί φως κάνει τον αστυνομικό να μοιάζει διάφανος τη μια στιγμή, πυρακτωμένος την επόμενη.

Μέσα από το περιπολικό ο ασύρματος μιλάει μια γλώσσα σπαστή, παράσιτα και δυσπρόφερτες λέξεις, τον γυρίζουν στο δωμάτιό του, του λένε πως θα ψάξουν ξανά μόλις ξημερώσει, έχουν ειδοποιήσει και τους ψαράδες, κανείς δε χάνεται σ’ αυτό το νησί, έχει σκοτεινιάσει και το «ευχαριστώ» του ίσα που ακούγεται, στα μπαλκονάκια των γύρω ενοικιαζόμενων κρέμονται πολύχρωμες πετσέτες με στάμπες από αλάτι και άμμο, λευκές πλαστικές καρέκλες γέρνουν κόντρα στους τοίχους, στο βάθος περνάει μια βάρκα, το κινητό του χτυπάει, μα αφού δεν είναι εκείνη δεν το σηκώνει· όταν ησυχάζει το μικρό συγκρότημα, αφουγκράζεται τα ελαφριά βήματα των κοριτσιών στο επάνω δωμάτιο, τις βαριές ανάσες στο διπλανό, ένα καζανάκι που τρέχει, ένα πνιχτό γέλιο κι ύστερα ένα πολύ δυνατό (τίποτα που να τη θυμίζει).

Στον ύπνο του νερό της θάλασσας γεμίζει το δωμάτιο, αναβλύζει μέσα από τα πλακάκια, στους αρμούς, από τις μπρίζες στον τοίχο, τα γράμματα στον χάρτη που έχει απλώσει στο κομοδίνο ξεβάφουν σαν φτηνό μακιγιάζ, οι ανάσες του γίνονται ολοένα πιο κανονικές, ολοένα πιο βαθιές.


Info
Ο Άκης Παπαντώνης (Αθήνα, 1978) είναι Επικ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας· για το πρώτο του βιβλίο, τη νουβέλα Καρυότυπος (Κίχλη, 2014), τιμήθηκε με το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου 2015 του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης».

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΚΗ ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το παιδί που στέκεται εκεί

Το παιδί που στέκεται εκεί

Nέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Θάνος Κάππας. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Η κατάρα της Γαλλίδας

Η κατάρα της Γαλλίδας

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, η Χίλντα Παπαδημητρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Υγρό φόρεμα

Υγρό φόρεμα

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Νικόλας Περδικάρης.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ό,τι βαφτίζει ο καθένας...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Ερωταποκρίσεις από παλαιότερες συνομιλίες και συνεντεύξεις με ποιητές και μεταφραστές.

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Πώς επιλέγουμε τα κείμενα που μεταφράζουμε;

Με ποικίλους τρόπους και για όλους τους δυνατ...

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

«Η Καγκελάριος» είναι μια καθηλωτική πολιτική βιογραφία και ταυτόχρονα μια προσωπική ανθρώπινη ιστορία ενός αουτσάιντερ: μιας χημικού, κόρης πάστορα, η οποία μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία και κατάφερε να γίνει η άτυπη ηγέτιδα της Δύσης. Στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός στις 21 Οκτωβρίου...

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στις «Προσωπικότητες» Σεπτεμβρίου 2021 παρουσιάζει τον Στέλιο Ράμφο.

Επιμέλεια: Book Press

Στέλιος Ράμφος: κορυφαίος στοχαστής, πολυγραφότατος συγγραφέας και από τους πλέον επιδραστικούς σύγχρονους φιλοσόφους.

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ