alt

Νέοι συγγραφείς έγραψαν αποκλειστικά για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Άκης Παπαντώνης.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Από το ντουλαπάκι του νοικιάρικου Φίατ βγάζει έναν χάρτη του νησιού, τον ξεδιπλώνει στη θέση του συνοδηγού, εκεί που θ’ άπλωνε εκείνη την πετσέτα της, εκεί που θ’ ακουμπούσε η γυμνή της μέση τυλιγμένη στην αλμύρα της θάλασσας και του ιδρώτα της, η αριστερή άκρη του χάρτη γλείφει το ταμπλό του αυτοκινήτου, εκεί που θ’ ακουμπούσε τα πόδια της μόνο και μόνο επειδή ήξερε πως τον ενοχλούσε κι εκείνος κοιτάζει τον χάρτη χωρίς να εστιάζει σε οποιοδήποτε σημείο του, κοιτάζει λες και το επίμονο βλέμμα του αρκεί για να του αποκαλυφθεί το στίγμα της, δε μπορεί, κάπου, κάτω από τον μεσημεριάτικο ήλιο, θα στέκεται και θα περιμένει· κι αν έκανε ωτοστόπ, κι αν γύρισε πίσω;

Ένας και μόνο δρόμος διατρέχει το νησί, μια ραχοκοκκαλιά βλογιοκομμένης ασφάλτου, με αποφυάδες τους στενούς παράδρομους που κατεβαίνουν ως τις παραλίες, βάζει μπροστά, ο ιμάντας της μηχανής σφυρίζει, ξεκινά προς Βορρά (πάντα προς Βορρά), πηγαίνει αργά, ορμάει από το κατεβασμένο παράθυρο μέσα ζεστός ο αέρας, δεν κοιτάζει μπροστά του, σαρώνει με το βλέμμα τις πλαγιές με τις χαμηλές ελιές μήπως τη δει, μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα το τοπίο αλλάζει: ξερά φρύγανα και φαλακροί λόφοι, στο βάθος το νερό της θάλασσας συναντά το νερό του ουρανού, γυρίζει το βλέμμα στον σκονισμένο δρόμο, σανιδώνει το γκάζι, δεξιά κι αριστερά οι λόφοι σπαρμένοι αγκωνάρια, δόντια ενός τοπίου που βάλθηκε να την καταπιεί, τον καταβάλλει πανικός, κι αν χτύπησε, λιποθύμισε, έχασε τα λογικά της, κι αν βούτηξε στο νερό ευχόμενη να χτυπήσει, να λιποθυμίσει ή να χάσει τα λογικά της;

Το φέρρυ έρχεται και φεύγει δυο φορές τη μέρα, πρωί κι απόγευμα, λευκή κηλίδα στο μικρό λιμάνι, με τα αυτοκίνητα σιαμαία, με τον καταπέλτη κατεβασμένο, με βαλίτσες και δέματα παραταγμένα πίσω από το κίτρινο σκοινί, με τις μηχανές των φορτηγών αναμμένες, με μέτωπα ιδρωμένα, το φέρρυ δεν θα ξαναφανεί για ώρες, μια μύγα στριφογυρίζει μέσα στο μικρό Φίατ, γεύεται τον χάρτη με τα μπροστινά της πόδια όσο εκείνος στρίβει προς τη μοναδική παραλία που θυμάται να του αναφέρει εμφατικά, ένας πλαστικός κάδος με ανοιχτό καπάκι, πλαστικές σακούλες που λιώνουν και θροΐζουν, φρενάρει απότομα, δίχως να κοιτάξει τον καθρέφτη, λες και το πόδι κι ο λαιμός του αποσυνδέθηκαν από τον έλεγχό του, κοκαλώνει το Φίατ κι εκείνος βγάζει μια κραυγή φτιαγμένη από τις συλλαβές του ονόματός της. (Τα πάντα τα πνίγει η ζέστη).

Στην παραλία, βότσαλο απ’ άκρη σ’ άκρη κι ένα λοφάκι από φύκια εκεί που σκάει το κύμα, τρία κορίτσια με ολόσωμα μαγιό πασχίζουν να πετάξουν έναν γαλάζιο χαρταετό, από το αυτοκίνητο –στην σκιά μιας πρόχειρης καντίνας– τις κοιτάζει, τα μάτια του βλέπουν το πρόσωπό της στα πρόσωπα των κοριτσιών κι από τα τραπεζάκια της καντίνας, κάτω από ψάθινη ομπρέλα, τρεις άντρες μοιράζονται ένα καραφάκι ούζο έχοντας τα μάτια περισσότερο κλειστά παρά ανοιχτά, πόσο να περιμένει κανείς, μια μεσόκοπη γυναίκα περνάει δίπλα στο γλαρωμένο Φίατ, πλησιάζει το τραπέζι, οι τρεις άντρες της προσφέρουν καρέκλα, ο χαρταετός δεν λέει να σηκωθεί, από την καντίνα ο ζεστός αέρας φέρνει μια ψιθυριστή φωνή: «Τσακωθήκατε;»

Μία και μόνο ελληνική λέξη ξέρει, «ευχαριστώ», με το ρο φαγωμένο έτσι που η γλώσσα του ακουμπάει τον ουρανίσκο, βάζει μπροστά τη μηχανή, ο ιμάντας στριγγλίζει τη στιγμή που οι τρεις άντρες κατεβάζουν μια γουλιά ούζο, γυρνάνε ξαφνιασμένοι τα κεφάλια τους, ευχαριστώ κι ένα χαμόγελο, ο αέρας σπρώχνει τη σκόνη που σηκώνουν τα λάστιχα μέσα απ’ το ανοιχτό παράθυρο, οι άντρες έχουν βλέμμα έτοιμο για καβγά, τα παγάκια στο βαθύ πιατάκι κολυμπάνε στο νερό τους, τα κορίτσια έχουν παρατήσει τον χαρταετό εκεί που σκάει το κυματάκι ‒ δεν της μοιάζουν στο παραμικρό, στιγμή δεν της έμοιαζαν.

Στο λιμάνι, απέναντι από εκεί που δένει το φέρρυ γράφει «Αστυνομία», σε τρεις γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, το απογευματινό φέρρυ δεν έχει φανεί ακόμα, κάποιος του κορνάρει να κάνει στην άκρη, κόρνα με ήχο βαθύ, πένθιμο, σαν τον ήχο του κινητού της που δεν λέει να σηκώσει, ο αστυνομικός στην είσοδο δεν μιλάει αγγλικά, γαλλικά ή γερμανικά, «ευχαριστώ» του λέει και προχωράει μέσα, το μικρό Φίατ –μηχανή αναμμένη, παράθυρα κατεβασμένα, ο χάρτης απλωμένος στο κάθισμά της– παρκαρισμένο όπως όπως, δίπλα του ουρά τα αυτοκίνητα, φορτωμένα περιμένουν το φέρρυ, οι οδηγοί ανάβουν και σβήνουν τσιγάρα και τα παιδιά σκαρφαλώνουν στα χαμηλά κάγκελα μήπως δουν πρώτα την άσπρη κουκίδα, εκείνος να ψάχνει στο κινητό του για μια φωτογραφία της που να μη χαμογελάει με τα μάτια κλειστά ή να μην κάνει αστείες γκριμάτσες.

...στα μπαλκονάκια των γύρω ενοικιαζόμενων κρέμονται πολύχρωμες πετσέτες με στάμπες από αλάτι και άμμο, λευκές πλαστικές καρέκλες γέρνουν κόντρα στους τοίχους, στο βάθος περνάει μια βάρκα, το κινητό του χτυπάει, μα αφού δεν είναι εκείνη δεν το σηκώνει...

Είναι λες και παίρνουμε μέρος σε αναπαράσταση αρχαίου δράματος, έτσι θέλει να του πει, μα του λέει «ευχαριστώ», με το ρο φαγωμένο, συνειδητοποιεί πως το όνομά της σημαίνει κρίνο στα λετονικά, το συνειδητοποιεί καθώς το φωνάζει ανάμεσα από τις ελιές που φυτρώνουν με αυθάδεια από το πλευρό της απότομης πλαγιάς, «Λιλίγια, Λιλίγια», ένα χαμηλό κλαδί του γδέρνει το γυμνό μπράτσο, μια μύγα προσγειώνεται για να θηλάσει στην πληγή, μπροστά του ο αστυνομικός κινείται με βήματα μικρά, αβέβαια, με το πηλίκιο στο ένα χέρι, ο ήλιος διαστέλλεται και το βαθύ πορτοκαλί φως κάνει τον αστυνομικό να μοιάζει διάφανος τη μια στιγμή, πυρακτωμένος την επόμενη.

Μέσα από το περιπολικό ο ασύρματος μιλάει μια γλώσσα σπαστή, παράσιτα και δυσπρόφερτες λέξεις, τον γυρίζουν στο δωμάτιό του, του λένε πως θα ψάξουν ξανά μόλις ξημερώσει, έχουν ειδοποιήσει και τους ψαράδες, κανείς δε χάνεται σ’ αυτό το νησί, έχει σκοτεινιάσει και το «ευχαριστώ» του ίσα που ακούγεται, στα μπαλκονάκια των γύρω ενοικιαζόμενων κρέμονται πολύχρωμες πετσέτες με στάμπες από αλάτι και άμμο, λευκές πλαστικές καρέκλες γέρνουν κόντρα στους τοίχους, στο βάθος περνάει μια βάρκα, το κινητό του χτυπάει, μα αφού δεν είναι εκείνη δεν το σηκώνει· όταν ησυχάζει το μικρό συγκρότημα, αφουγκράζεται τα ελαφριά βήματα των κοριτσιών στο επάνω δωμάτιο, τις βαριές ανάσες στο διπλανό, ένα καζανάκι που τρέχει, ένα πνιχτό γέλιο κι ύστερα ένα πολύ δυνατό (τίποτα που να τη θυμίζει).

Στον ύπνο του νερό της θάλασσας γεμίζει το δωμάτιο, αναβλύζει μέσα από τα πλακάκια, στους αρμούς, από τις μπρίζες στον τοίχο, τα γράμματα στον χάρτη που έχει απλώσει στο κομοδίνο ξεβάφουν σαν φτηνό μακιγιάζ, οι ανάσες του γίνονται ολοένα πιο κανονικές, ολοένα πιο βαθιές.


Info
Ο Άκης Παπαντώνης (Αθήνα, 1978) είναι Επικ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας· για το πρώτο του βιβλίο, τη νουβέλα Καρυότυπος (Κίχλη, 2014), τιμήθηκε με το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου 2015 του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης».

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΚΗ ΠΑΠΑΝΤΩΝΗ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το παιδί που στέκεται εκεί

Το παιδί που στέκεται εκεί

Nέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Θάνος Κάππας. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Η κατάρα της Γαλλίδας

Η κατάρα της Γαλλίδας

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, η Χίλντα Παπαδημητρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Υγρό φόρεμα

Υγρό φόρεμα

Νέοι συγγραφείς έγραψαν για την Book Press ένα διήγημα με θέμα τη θάλασσα. Σήμερα, ο Νικόλας Περδικάρης.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ό,τι βαφτίζει ο καθένας...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Colson Whitehead «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

“You move it to the left,
Yeah, and you go for yourself. ...

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση της Φοίβης Γιαννίση «Θέτις και Αηδών – Χιμαιρικό ποίημα» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή ...

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της «Το κόκκινο της φωτιάς – Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας» (εκδ. Αρμός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας», είναι ο υπότιτλος του βιβλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ