Άνθρωποι από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών διαλέγουν ένα ποίημα με αύρα καλοκαιριού. Σήμερα η συγγραφέας και ψυχοθεραπεύτρια Ευαγγελία Ανδριτσάνου.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Αγροτόπαιδο μετά το καλοκαίρι
Καθιστό άγαλμα του εαυτού του μοιάζει.
Η μπρούντζινη βραδύτητα του πάει. Ολοφάνερο,
Τη σελίδα που μελετάει δεν τη βλέπει.
Το μάθημα, το ατελείωτο μάθημα, ήταν το καλοκαίρι.
Ο νους του κρατάει το καλοκαίρι όπως το δέρμα του τον ήλιο.
Για μια φορά τις έκανε τις εργασίες του, όλες.
Ποιες ήταν οι σοδειές, πού ήταν τα πύρινα λιβάδια
Όπου για τόσο πολλές μέρες τόσες ώρες
Ο ήλιος χυνόταν καταπάνω του με καταρράχτες λάμψης;
Να περιμένεις μιαν απουσία στην παρουσία του.
Να περιμένεις έναν σπουδαστή του καλοκαιριού όσο κρατάει ο χειμώνας,
Γιατί όλα του τα χιόνια αδύνατο το χρώμα ετούτο να ψυχράνουν.
Μτφρ. για τη Book Press Ευαγγελία Ανδριτσάνου.
→ Στην κεντρική εικόνα ο πίνακας του Παναγιώτη Τέτση «Σίφνος».
