Άνθρωποι από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών διαλέγουν ένα ποίημα με αύρα καλοκαιριού. Σήμερα η δημοσιογράφος Αργυρώ Μποζώνη.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Τραμπάλα
ἄσ' ὅλο σου τὸ βάρος, λέν, κλείνω κι ἐγὼ
τὰ μάτια, φέρνω στὸν νοῦ
σακιὰ τσιμέντου καὶ χυτήρια χάλυβα,
ἐλέφαντες, μιὰν ἄγκυρα
χωστὴ στὴ λάσπη, στὸ πλάι της μιὰ φάλαινα
νὰ ἑλίσσεται, τὴν ταυροκεφαλὴ
ἑνὸς ἀμονιοῦ. κρατάω γιὰ λίγο
τὴν ἀνάσα μου, προσμένω. τίποτε δὲν ὑψώνεται
ἢ δὲν πέφτει ὡστόσο, ἐνῶ πιὸ πέρα κρώζει
ὁ φασιανὸς κι οἱ φυλλωσιὲς μαδοῦν – πολὺ κοντὰ
τ' ἀπρόθυμά μου πόδια, ἔδαφος δὲν πατοῦν,
καὶ τὸ κεφάλι μου σχεδὸν στὰ νέφη.
Από την ποιητική συλλογή Το σπουργίτι του Γκέρικε και άλλα ποιήματα, (μτφρ. Κώστας Κουτσουρέλης, εκδ. Κίχλη).
→ Στην κεντρική εικόνα ο πίνακας του Παναγιώτη Τέτση «Σίφνος».
