Σε αυτή τη στήλη αναρτώνται αδημοσίευτα ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων ποιητών. Σήμερα, ο Γεράσιμος Βουτσινάς.
Επιμέλεια στήλης: Γιώργος Αλισάνογλου
Κενό μνήμης
(στη Μαρία)
«Γυρίζοντας από ταξίδι ο πατέρας μου
έφερε ένα ρολόι τοίχου.
Ήταν ένα σπιτάκι μέσα απ’ το οποίο
κάθε μισή ώρα πεταγόταν ένας κούκος.
Κελαηδούσε ενώ εμείς
κοιμόμασταν, ξυπνούσαμε
μπαίναμε, βγαίναμε
τελειώναμε το σχολείο
το πανεπιστήμιο, παντρευόμασταν
κάναμε παιδιά.
Κάποτε πρόσεξα ότι η φωνή του
δεν ήταν ζωηρή: είχε αλλοιωθεί.
Είχε γίνει λεπτή και αδύναμη.
Κράτησε για καιρό αυτό.
Μέχρι που μια μέρα σώπασε.
“Χόρτασε από χρόνο” σχολίασε η μητέρα μου
όμως αρνήθηκε να τον αποχωριστεί.
Ήταν πια μέλος της οικογένειας.
Ό,τι κουρδίζεται, κάποια μέρα ξεκουρδίζεται,
έτσι καταλήγει ένα ποίημα του Μοντάλε.
Όταν ήρθε η ώρα να τον ξεκρεμάσω
ο πατέρας μου είχε πεθάνει
κι η μητέρα είχε μπει
στην τελική ευθεία.
Προσπαθώ τώρα να θυμηθώ
πότε έπαψε να χτυπάει
όμως το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό
είναι η εικόνα απ’ το σημάδι
που άφησε στον τοίχο».
❈
Η τέχνη της φούγκας
«Πλησιάζουμε στην παραθαλάσσια πόλη. Πάνω απ’ την πλατιά παραλία υπάρχει ένα τεράστιο μπαλκόνι. Είναι γεμάτο με κόσμο που διασκεδάζει. Προσπερνάμε. Στην κεντρική πλατεία αφήνω την κόρη μου. Χαιρετιόμαστε ήσυχα και χωρίζουμε. Την κοιτάζω καθώς απομακρύνεται με τον σάκο της. Το βραδινό αεράκι ανασηκώνει ελαφρά τα μαλλιά της. Μετανιώνω που δεν την έσφιξα στην αγκαλιά μου. Δεν ήθελα να γίνω μελοδραματικός. Συνεχίζω μόνος. Λίγο έξω απ’ την κατοικημένη περιοχή ο δρόμος τελειώνει. Σταματώ και κατεβαίνω. Μου είπαν πως η νεκρόπολη είναι κρυμμένη κάπου μέσα στον κλειστό κόλπο. Ψάχνω με τα κιάλια στην απέναντι ακτή. Τα πτυχωτά βράχια είναι βαμμένα σε αποχρώσεις του πορτοκαλί. Το τοπίο δίνει την εντύπωση αγριάδας και ερημιάς. Κοιτάζω ξανά. Δεν διακρίνω κανένα μονοπάτι. Παίρνω την τεφροδόχο απ’ το αυτοκίνητο και ξεκινώ πεζός. Πρέπει να φτάσω πριν πέσει το σκοτάδι».
[Johann Sebastian Bach: The Art of Fugue, BWV 1080 (Joanna MacGregor)]
Ο Γεράσιμος Βουτσινάς γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στην Καλλιθέα. Σπούδασε Βιολογία και Μουσική. Ασχολείται με τη Βιοϊατρική έρευνα στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» και διδάσκει Μοριακή Βιολογία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Deree. Η πρώτη του ατομική ποιητική συλλογή Η κατασκευή της αλήθειας, κυκλοφόρησε το 2011 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Έχει συμμετάσχει στην ομαδική συλλογή Ένα βιβλίο ποίησης (εκδ. Γαβριηλίδης, 2011). Ποιήματά του και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό «Ποιητική», στις «Αναγνώσεις» της Αυγής, και σε άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Η δεύτερη ποιητική συλλογή του, με τίτλο Χρονικό μιας αστραπής, κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2021 από τις εκδόσεις Περισπωμένη.
