Της Ντομινίκ Ανδρεάδου-Μολίν
Κάθε Δευτέρα και Πέμπτη ερχόταν ένα μπουκέτο λουλούδια στο σπίτι της. Ήταν μια αποστολή από το δίκτυο INTERFLORA. Έπαιρνε στα χέρια της τις συνθέσεις που πάντα περιείχαν μικρά τριαντάφυλλα και άνοιγε το άσπρο φακελάκι που τα συνόδευε.
Κάθε φορά η ίδια ευχή, μόνο που εκείνη δεν γνώριζε κανέναν άνδρα με αυτό το όνομα. Πολλά δεν καταλάβαινε, όπως τις συζητήσεις που γίνονταν χαμηλόφωνα όταν δεν ήταν μπροστά. «Θα το ξεπεράσει άραγε; Ο γιατρός πιστεύει πως θέλει χρόνο…». «Δεν είσαι άρρωστη» της έλεγαν «αλλά καλύτερα να μη βγεις ακόμα έξω». Η αλήθεια ήταν πως δεν θυμόταν ούτε καλοκαίρια ούτε χειμώνες.
Κάθε φορά η ίδια ευχή, μόνο που εκείνη δεν γνώριζε κανέναν άνδρα με αυτό το όνομα. Πολλά δεν καταλάβαινε, όπως τις συζητήσεις που γινόντουσαν χαμηλόφωνα όταν δεν ήταν μπροστά.
Μια μέρα σκέφτηκε να φτιάξει το κομοδίνο της. Ήταν ένα κομψό έπιπλο, με δύο συρτάρια δίπλα δίπλα. Άνοιξε το δεξί. Βρήκε ένα κινητό που δεν λειτουργούσε, στυλό, μολύβι, μπλοκ σημειώσεων, κουμπιά παράταιρα, ένα κολιέ από κόκκους καφέ που δεν της θύμιζε τίποτα, μαζί με άλλα κοσμήματα λαϊκής τέχνης αγορασμένα από κάποια άγνωστη χώρα και ένα μικρό βιβλίο με τίτλο Φόβος. Στο εσώφυλλο βρήκε την απόδειξη αγοράς από το βιβλιοπωλείο Σπόρος, Δροσίνη 7, Κηφισιά. Κράτησε το βιβλίο στα χέρια της, έκλεισε το δεξί συρτάρι και άνοιξε το αριστερό. Εκεί μέσα βρήκε κάποια χαρτιά. Τα περιεργάστηκε. Ήταν κι ένα εξτρέ τράπεζας. Έφερε το όνομά της: είχε κάνει μια ανάληψη από τράπεζα της Κηφισιάς. Αυτή η τοποθεσία επαναλαμβάνεται, σκέφτηκε. Οι υπόλοιπες κινήσεις στο εξτρέ τής ήταν άγνωστες. Υπήρχε και μια απόδειξη από εστιατόριο-πανδοχείο ονόματι Ματσιάτρα. Κοίταξε προσεκτικά: βρισκόταν στη Φιαναραντσόα – ήταν γραμμένο σε πλάγια μικρή συνδεδεμένη γραφή. Όποιος είχε φάει εκεί είχε παραγγείλει ταμπουλέ, σαλάτα, φιλέτο ψαριού, χυμό και καφέ.
Το επόμενο χαρτί ήταν ορμονολογικές εξετάσεις. Έφεραν επίσης το όνομά της. Η ωχρινοτρόπος και η θυλακοτρόπος ορμόνη είχαν αυξημένες τιμές. Ένδειξη εμμηνόπαυσης, συμπέρανε. Ακούμπησε τις εξετάσεις στο κομοδίνο, ένιωσε μια περίεργη ζαλάδα. Σαν να ενώθηκαν ξαφνικά χιλιάδες κυκλώματα στον εγκέφαλό της. Ή μήπως ήταν ένα γρανάζι που άρχισε να γυρίζει σιγά σιγά για να βάλει μπροστά μια τεράστια μηχανή; Το ένα κομμάτι γινόταν μέρος της λειτουργίας ενός άλλου και αργά στην αρχή, μετά πιο γρήγορα, είδε εικόνες να διαδέχονται η μία την άλλη με ασύλληπτη ταχύτητα. Σαν ένα ορμητικό κοπάδι από βούβαλους που έτρεχαν σε ένα φαράγγι μέσα σε θόρυβο και σκόνη.
Στο ταξίδι στη Μαδαγασκάρη είχε νιώσει κάτι περίεργες εξάψεις, σαν να έπαιρναν τα αυτιά της φωτιά. Νόμισε ότι έφταιγε το καυτερό φαγητό. Όταν γύρισε στην Αθήνα πήγε στην τράπεζα στην Κηφισιά, έκανε μια ανάληψη, αγόρασε ένα βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ από το βιβλιοπωλείο που είχε ανοίξει δίπλα στο κομμωτήριό της και πήγε να κάνει εξετάσεις. Βγαίνοντας από το κτίριο Α του Ιατρικού Κέντρου διάβαζε τα αποτελέσματα, έκπληκτη που έμπαινε και επισήμως σε άλλη ηλικία, όταν ένα φορτηγάκι με μονωτικά υλικά έκανε όπισθεν και την έριξε κάτω. Χτύπησε το κεφάλι της στο πεζοδρόμιο και ίσα που πρόλαβε να δει έναν άνδρα να κατεβαίνει έντρομος για να τη σηκώσει. Το μόνο που δεν ήξερε ήταν πόσο καιρό της έστελνε λουλούδια.
Info
***
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr.
Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.
