alt

Της Χριστίνας Ντούση

Κυκλοφορεί φορώντας πορτοκαλί αθλητικά παπούτσια. Τα βρήκε παρατημένα σε έναν κάδο απορριμμάτων. Κρατά ένα κοντάρι με λαχεία. Στην κορυφή του έχει καρφώσει ένα μπουκέτο πλαστικά λουλούδια – άσπρα και κόκκινα. Στην τσέπη του σακακιού παίζει ένα τρανζιστοράκι. Κοιμάται σε μια πάροδο της Πειραιώς, κάτω από την Ομόνοια, σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.

Από αυτά με τοίχους βρόμικης ώχρας και ξέφτια από ζωγραφιές στα ταβάνια. Του λείπουν όλα τα μπρούτζινα από τις πόρτες, τα κάγκελα και τα παράθυρα, τα έχουν κλέψει προ πολλού για ανακύκλωση. Όταν το βρήκε ήταν βράδυ και δεν το αναγνώρισε. Μπήκε φωτίζοντας με έναν φακό και έστρωσε σε μια γωνιά, σε αυτό που κάποτε πρέπει να ήταν το σαλόνι, το στρώμα και τις κουβέρτες. Το πρωί, βγαίνοντας και κοιτώντας για να βάλει σημάδι, να το ξαναβρεί, κατάλαβε. Είχε γεννηθεί τρία σπίτια παραπέρα και αυτό ήταν το σπίτι της Πόπης.

Η οδός Δεληγιώργη της δεκαετίας του ’20 ήταν ένας αστικός δρόμος. Είχε νεοκλασικά σπίτια και αυλές με λεμονιές. Ήταν κοντά στην πλατεία της Ομόνοιας με τα καφενεία, στην Αθηνάς και την Αιόλου με τα καταστήματα. Η μητέρα του έβγαινε ντυμένη στα λευκά, κρατώντας το παρασόλι στο ένα χέρι και τον ίδιο στο άλλο και ανηφόριζε με τα πόδια για περίπατο και ψώνια στην αγορά.

Έφτασε ένα ξημέρωμα στον Πειραιά και μπάρκαρε κρυφά για Αμέρικα. Έκανε όλες τις δουλειές, έφτιαξε περιουσία και την έχασε, έφτιαξε οικογένεια και την έχασε κι αυτή. Τότε ξεκίνησε να ονειρεύεται τη μάνα του. Και την Πόπη.

Την Πόπη την αρραβωνιάστηκε στα εικοσιένα του. Ήταν δεκαεφτά, την έβλεπε κάθε Κυριακή στη λειτουργία του Αγίου Κωνσταντίνου και μετά για πάστα στου Γιαννάκη. Εκείνος πηγαινοερχόταν Δεληγιώργη-Ευελπίδων, είχε ακόμη ένα έτος να τελειώσει τη Σχολή. Φορούσε το καπέλο με το μικρό λοφίο, το σπαθί να κουδουνίζει στον μηρό. Τον Οκτώβρη του ’40 στάλθηκε πρώτη γραμμή Αλβανία. Φίλησε την Πόπη για πρώτη φορά πριν φύγει. Όταν κατάρρευσε το μέτωπο και δόθηκε εντολή να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους, ξεκίνησε να γυρίσει με τα πόδια. Στη Λαμία γνώρισε την Ελένη. Ήταν κουρελής και θεοσκοτωμένος από την πεζοπορία. Εκείνη του πρόσφερε νερό και μανταρίνια. Ξέχασε την οδό Δεληγιώργη και την Πόπη. Έβγαλε την Κατοχή στη Λαμία κάνοντας κοντραμπάντο και μαύρη αγορά. Με την απελευθέρωση και τις δίκες για δοσίλογους, φοβήθηκε. Έφτασε ένα ξημέρωμα στον Πειραιά και μπάρκαρε κρυφά για Αμέρικα. Έκανε όλες τις δουλειές, έφτιαξε περιουσία και την έχασε, έφτιαξε οικογένεια και την έχασε κι αυτή. Τότε ξεκίνησε να ονειρεύεται τη μάνα του. Και την Πόπη. Δεν τις είχε σκεφτεί για χρόνια και τώρα κάθε βράδυ τις είχε μουσαφίρισσες στον ύπνο του. Καλύτερα φτωχός στην Ελλάδα παρά στην Αμερική, σκέφτηκε, και είπε να γυρίσει. Ήρθε δουλεύοντας καμαρότος με το τελευταίο ναυτικό δρομολόγιο που θα συνέδεε τον νέο με τον παλιό κόσμο. Ο οδός Δεληγιώργη είχε γεμίσει μπουρδέλα. Το σπίτι του είχε ένα μεγάλο κόκκινο φανάρι απ’ έξω, το ίδιο και της Πόπης. Ρώτησε στην παραδίπλα γειτονιά, στο Γεράνι, εκεί κρατούσε ακόμη. Η μανάβισσα κάτι είχε ακουστά. Έμαθε ότι η μάνα του πέθανε το ’43, μάλλον από τύφο. Η Πόπη περίμενε έναν αρραβωνιαστικό μέχρι και το ’50. Δεν μάθανε ποτέ τι έγινε, άνοιξε η γη και τον κατάπιε. Χρόνια άκουγε τις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού, με ένα ραδιοφωνάκι στο αυτί ήταν. Από τον καημό πήγε η κακομοίρα, δεν πάνε δυο χρόνια, ήταν η τελευταία που έμενε στον δρόμο, όλα τα άλλα σπίτια είδες τι γίνηκαν. Κι εγώ θα τα μαζεύω σιγά σιγά, θ’ ανηφορίσω κατά Κυψέλη, δεν μας σηκώνει πια το μέρος τους νοικοκυραίους.

Νοίκιασε μια γκαρσονιέρα στις ανηφοριές της Νεάπολης, βρήκε δουλειά σε μια απ’ τις ταβέρνες. Κάθε πρωί που σηκωνόταν ζουλούσε χαμηλά, ανάμεσα στο στήθος και την κοιλιά, ένα σπασμένο ελατήριο. Γέμιζε τα καραφάκια, σκούπιζε, σέρβιρε ρεβίθια και τηγανιές και ξανά την επομένη το ίδιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 οι ταβέρνες στη Νεάπολη έκλεισαν η μια μετά την άλλη. Αυτός πάτησε τα εβδομήντα. Στο ΙΚΑ δεν είχαν καν φάκελό του. Πλήρωσε κάνα δυο μήνες τη γκαρσονιέρα, άφησε φέσι άλλους δυο και μετά πήρε τους δρόμους. Πάρκα, παγκάκια, άδεια σπίτια.

Η ημέρα που τον είδε η κοπέλα απέναντί της στον σταθμό του τραίνου, με τα φωσφορίζοντα αθλητικά παπούτσια, τα λαχεία και τα πλαστικά λουλούδια και επινόησε τη ζωή και τον θάνατο του, ήταν η τελευταία του. Πέθανε στην οδό Δεληγιώργη, στο σαλόνι της Πόπης, εκεί που είχαν κάνει τον αρραβώνα, με χιονάτα αμυγδαλωτά και μπακλαβά. Το φως έμπαινε από τις δαντελωτές κουρτίνες, έπεφτε πάνω στα κρύσταλλα, στα στολισμένα λουλούδια.

Τον βρήκαν απ’ τη μυρωδιά οι Πακιστανοί γείτονες. Είχε ακόμη πάνω του μπάζα από το ταβάνι που κατάρρευσε. Στην τσέπη του σακακιού του βρήκαν μια ταυτότητα Ευέλπιδος, με ημερομηνία 20 Φεβρουαρίου 1940. Στη φωτογραφία είχε λεπτό μουστάκι κι ένα παιχνίδισμα στο βλέμμα.

 

Xristina Doussi

Info
Η Χριστίνα Ντούση γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται ως δικηγόρος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Καθόταν στη σάλα. Κοιτούσε σκεφτικός από το φινιστρίνι. Στο σύθαμπο ενός πρωταπριλιάτικου ουρανού αρμένιζε η μικρή πολιτεία∙ κοντά και πιο κοντά και πιο κοντά.

Διήγημα του Παντελή Αδαμίδη

...
Ο Τάκης (διήγημα)

Ο Τάκης (διήγημα)

Μας έφερε καρπούζι. Είπε στη μαμά να το κόψει και να το βάλει στο ψυγείο. Θα το φάμε στη θάλασσα, είπε. Η μαμά μάζεψε το ρούχο της στον λαιμό και τον κοίταξε, εκείνος είπε: Ερημιά είναι, μόνο εμείς οι τέσσερις θα είμαστε.

Του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Μετά π...

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Έσταζε το ταβάνι πάνω στα λινά, λευκά κοστούμια τους, έπεφτε το νερό στα λεκανάκια, αλλά η αίθουσα του παλιού νεοκλασικού κρατούσε ακόμα την αίγλη της, και καθώς το φως έμπαινε με δυσκολία από τα κουφωμένα παντζούρια, οι άσχημες λεπτομέρειες της ετοιμόρροπης κεντρικής σάλας κρύβονταν ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Διαβάζοντας με τον Στέλιο Τυριακίδη

Διαβάζοντας με τον Στέλιο Τυριακίδη

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Ο ηθοποιός Στέλιος Τυριακίδης απαντά σε 18 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Η ντίσκο του Γκόγκολ, του Πάβο Μάτσιν

Η ντίσκο του Γκόγκολ, του Πάβο Μάτσιν

Για το μυθιστόρημα του Πάβο Μάτσιν «Η ντίσκο του Γκόγκολ» (μτφρ. Τέσυ Μπάιλα, εκδ. Βακχικόν).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Επιστημονική φαντασία ή μαγικός ρεαλισμός; Δυστοπία ή αλληγορία; Παραμύθι ή προφητεία; Ή μήπως όλα αυτά μαζί; Πόση τόλμη, πρωτοτυπία, ευρηματικότητα και φαντασία πρ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ben Macintyre «Πράκτορας Σόνυα: Η κατάσκοπος που έκλεψε τα σχέδια της ατομικής βόμβας» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Τα χρόνια» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, επίμετρο: Νίκος Μπακουνάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 14 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Σε τούτη την ασπρόμαυρη φωτογραφ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

25 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Ένα νέο βραβείο για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία από ισπανικά, πορτογαλικά και καταλανικά στα ελληνικά είναι γεγονός. Διαβάστε τη βραχεία λίστα των υποψηφίων πρ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ