mavri hira

Της Χριστίνας Ντούση

Μετρούσε ήδη δέκα χρόνια στη στενή. Τα μισά στον Κορυδαλλό, τα άλλα μισά στις γυναικείες φυλακές Ελαιώνα Θήβας. Στα σαράντα της πήρε το μαχαίρι της κουζίνας και μαζί με τα φασολάκια που καθάριζε, καθάρισε και τον άντρα της. Στη δίκη αρνήθηκε πεισματικά ν’ ανοίξει το στόμα της και το μόνο που είπε στην απολογία της ήταν ότι του άξιζε. Απουσία αυτόπτων μαρτύρων, έφαγε τελικά είκοσι πέντε χρονάκια για ανθρωποκτονία από πρόθεση, με μοναδικό ελαφρυντικό το βίαιο χαρακτήρα του σκοτωμένου. Γιατί μπορεί να έλειπαν οι αυτόπτες, αλλά όλοι οι άλλοι μάρτυρες που κάλεσε ο συνήγορος υπεράσπισης, ένας μακρινός ξάδελφος που τη λυπήθηκε και την ανέλαβε σχεδόν αμισθί, κατέθεσαν «σεντόνια» για το βαρύ χέρι του μακαρίτη. Ως και το ότι ήταν κουτσή η κατηγορούμενη, σ’ αυτόν οφειλόταν είπαν. Τα παιδιά της σκόρπισαν. Την κόρη την πήρε μια αδελφή της, τον γιo ένας θείος. Στα δέκα χρόνια που ήταν μέσα ήρθαν δυο φορές να την επισκεφθούν. Δεν τα κάκιζε. Με πατέρα στο χώμα και μάνα φόνισσα, αυτό που ήθελαν περισσότερο ήταν να ξεχάσουν. 

Στην αρχή δυσκολεύτηκε. Όχι ότι σπίτι της ήταν ελεύθερη, αλλά στη φυλακή της έκοψαν τα ωραία μπρούτζινα μαλλιά της και της έβαλαν μια φόρμα γκρι. Του ποντικού την έλεγε. Οι συγκρατούμενες κράτησαν αποστάσεις λόγω του ειδεχθούς χαρακτήρα του εγκλήματος της. Όλες κάποιον είχαν φάει, αλλά πιο κόσμια βρε παιδί μου, πιο εκλεπτυσμένα, όχι τέτοιο μακελειό, χάθηκε ένα δηλητήριο, ένας πνιγμός με μαξιλάρι, έλεγε η «αρχηγός» του ορόφου. Σαράντα μαχαιριές έφερε το σώμα του μακαρίτη, όσα και τα χρόνια της, είδαν κι έπαθαν στο γραφείο τελετών να τον ευπρεπίσουν για την κηδεία. Καλύτερα έτσι, την άφησαν στην ησυχία της. Μη σου πω κιόλας ότι απολάμβανε την αίσθηση του να τη φοβούνται για πρώτη φορά στη ζωή της. Έκανε τις δουλειές που της ανέθεταν σιωπηλή και σβέλτη και μετά καθόταν με τα χέρια σταυρωμένα στο κρεβάτι της και το βλέμμα στυλωμένο στη κάτω αριστερή γωνία του κελιού της. Χωρίς να μιλάει, χωρίς να σκέφτεται, σχεδόν χωρίς να αισθάνεται. Έπεφτε το σκοτάδι γύρω της, και μόνο όταν έρχονταν οι φύλακες για τη βραδινή βόλτα τους έβγαινε από την ακινησία της. Λες κι έκανε άσκηση σιωπής ή τιμωρούσε μ ένα δικό της μυστικό τρόπο τον εαυτό της.

Σύρθηκε αργά προς τα κει για να βρει τελικά μιαν αράχνη. Στρουμπουλή, τριχωτή και κατάμαυρη, έπλεκε με τα ευκίνητα πόδια της ένα μικρό θαύμα. 

Ένα απόγευμα, μέσα στην απόλυτη ακινησία του κελιού και το θαμπό φως, το μάτι της διέκρινε μια κίνηση ανεπαίσθητη στη γνωστή γωνία. Είπε ν’ αδιαφορήσει στην αρχή, αλλά η κίνηση επαναλαμβανόταν και της χαλούσε την προσήλωση. Σύρθηκε αργά προς τα κει για να βρει τελικά μιαν αράχνη. Στρουμπουλή, τριχωτή και κατάμαυρη, έπλεκε με τα ευκίνητα πόδια της ένα μικρό θαύμα. Την περιεργάστηκε για ώρα, μα δεν την πείραξε. Την επόμενη την έψαξε στη βιβλιοθήκη της φυλακής: latrodectus tredecimguttatus, ή μεσογειακή μαύρη χήρα έγραφε η εγκυκλοπαίδεια, μια από τις δυο επικίνδυνες του είδους που παρεπιδημούν στη χώρα. Χα, κάγχασε μέσα της, πιο κατάλληλη παρέα δεν θα μπορούσα να έχω. Όταν γύρισε στο κελί της, έπεσε στα τέσσερα κι έμεινε να την παρακολουθεί για ώρες. Η φύλακας στη βραδινή της βόλτα δεν τη βρήκε στη γνωστή θέση κι ανησύχησε. Νόμιζε ότι το σκασε κι ήταν έτοιμη να σημάνει συναγερμό όταν την είδε κουβαριασμένη στο πάτωμα με τη μύτη στη γωνία. «Μνήσθητι μου Κύριε» είπε μέσα απ΄ τα δόντια της και σταυροκοπήθηκε.

Η «χήρα» έγινε η συγκάτοικος της. Σκούπιζε με προσοχή γύρω της το πάτωμα μη και της χαλάσει το δίχτυ. Μισοσκότωνε μύγες και ζουζούνια και της τα πήγαινε. Της τα άφηνε σε μικρή απόσταση και κατόπι την παρακολουθούσε να ξεμυτίζει απ τα πυκνά υφαντά της και να τα τραβά επιδέξια στους λαβυρίνθους των κλωστών της. Ανυπομονούσε να τελειώνει με τις δουλειές, τον υποχρεωτικό προαυλισμό, τα γεύματα στη μεγάλη τραπεζαρία και γυρνούσε πίσω στο κελί της με την αγωνία ότι δεν θα τη βρει εκεί. Πήρε σιγά σιγά να της μιλάει. Ψιθυριστά στην αρχή, μετά πιο θαρρετά, πάει, της έστριψε, είπαν οι συγκρατούμενες που τόσα χρόνια τη φωνή της ζήτημα αν την είχαν ακούσει τρεις φορές. Μια φορά μάλιστα, άπλωσε το χέρι και τη χάιδεψε στη ράχη. Η «χήρα» δεν κουνήθηκε, κούρνιασε στον τόπο της και κούνησε αμυδρά τις δαγκάνες της εν είδη χαιρετισμού. Η έτσι της φάνηκε τουλάχιστον.

Πήρε ν’ αλλάζει σιγά σιγά. Μουρμούρισε μια καλημέρα στις συγκρατούμενες, καληνύχτισε τη φύλακα. Την επόμενη χρονιά γράφτηκε στο σχολείο της φυλακής, να τελειώσει εκείνο το έρμο το γυμνάσιο που το άφησε μισό όταν γνώρισε τον συγχωρεμένο. Έτσι τον έλεγε τώρα. «Γιατί τον έχω συγχωρέσει», είπε στην «αρχηγό» του ορόφου, με την οποία έλυναν μαζί μια άσκηση τριγωνομετρίας ένα απόγευμα.

Η «χήρα» έζησε δυο χρόνια, χρόνος ρεκόρ κατά την εγκυκλοπαίδεια. Τη βρήκε νεκρή μια ηλιόλουστη μέρα της άνοιξης. Την έθαψε τελετουργικά στο βάθος του λαχανόκηπου και κράτησε σε έναν φάκελο ξέφτια απ΄το δίχτυ της. Την επόμενη μήνυσε του δικηγόρου της να έρθει. Υπέβαλλε αίτηση χάρητος και αφέθηκε ελεύθερη ένα χρόνο μετά λόγω καλής διαγωγής στη φυλακή.

Το τσιπουράδικο που άνοιξε με την «αρχηγό» του ορόφου απέναντι από τις φυλακές το είπανε «Μαύρη χήρα».

Προσλαμβάνουν μόνο πρώην φυλακισμένες.

 

20161224 125029Info
Η Χριστίνα Ντούση γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου εξακολουθεί να ζει και  να εργάζεται ως δικηγόρος.
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση diigima@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια. 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Καθόταν στη σάλα. Κοιτούσε σκεφτικός από το φινιστρίνι. Στο σύθαμπο ενός πρωταπριλιάτικου ουρανού αρμένιζε η μικρή πολιτεία∙ κοντά και πιο κοντά και πιο κοντά.

Διήγημα του Παντελή Αδαμίδη

...
Ο Τάκης (διήγημα)

Ο Τάκης (διήγημα)

Μας έφερε καρπούζι. Είπε στη μαμά να το κόψει και να το βάλει στο ψυγείο. Θα το φάμε στη θάλασσα, είπε. Η μαμά μάζεψε το ρούχο της στον λαιμό και τον κοίταξε, εκείνος είπε: Ερημιά είναι, μόνο εμείς οι τέσσερις θα είμαστε.

Του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Μετά π...

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Έσταζε το ταβάνι πάνω στα λινά, λευκά κοστούμια τους, έπεφτε το νερό στα λεκανάκια, αλλά η αίθουσα του παλιού νεοκλασικού κρατούσε ακόμα την αίγλη της, και καθώς το φως έμπαινε με δυσκολία από τα κουφωμένα παντζούρια, οι άσχημες λεπτομέρειες της ετοιμόρροπης κεντρικής σάλας κρύβονταν ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Διαβάζοντας με τον Στέλιο Τυριακίδη

Διαβάζοντας με τον Στέλιο Τυριακίδη

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν το δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Ο ηθοποιός Στέλιος Τυριακίδης απαντά σε 18 κλασικές ή αναπάντεχες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Η ντίσκο του Γκόγκολ, του Πάβο Μάτσιν

Η ντίσκο του Γκόγκολ, του Πάβο Μάτσιν

Για το μυθιστόρημα του Πάβο Μάτσιν «Η ντίσκο του Γκόγκολ» (μτφρ. Τέσυ Μπάιλα, εκδ. Βακχικόν).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Επιστημονική φαντασία ή μαγικός ρεαλισμός; Δυστοπία ή αλληγορία; Παραμύθι ή προφητεία; Ή μήπως όλα αυτά μαζί; Πόση τόλμη, πρωτοτυπία, ευρηματικότητα και φαντασία πρ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ben Macintyre «Πράκτορας Σόνυα: Η κατάσκοπος που έκλεψε τα σχέδια της ατομικής βόμβας» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Τα χρόνια» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, επίμετρο: Νίκος Μπακουνάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 14 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Σε τούτη την ασπρόμαυρη φωτογραφ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

25 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Ένα νέο βραβείο για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία από ισπανικά, πορτογαλικά και καταλανικά στα ελληνικά είναι γεγονός. Διαβάστε τη βραχεία λίστα των υποψηφίων πρ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ