Του Γιώργου Δουατζή
Ποτέ δεν τόλμησε ανοιχτά κάτι στη ζωή του. Ήταν η προσωποποίηση της δειλίας. Έτρεμε την έκθεση και κυρίως την κριτική. Όλα στη ζωή του προσπαθούσε να γίνονται εν κρυπτώ. Ως και ειδικό λογαριασμό με ψεύτικα στοιχεία είχε ανοίξει για να στέλνει με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τις κριτικές βιβλίου που έγραφε εβδομαδιαίως στην εφημερίδα. Είχε αποκτήσει τη φήμη του αυστηρότερου κριτικού λογοτεχνίας, αλλά και πολλούς εχθρούς, των οποίων το έργο είχε κατακρίνει. Ήταν ένα μισητό, άγνωστο όμως πρόσωπο για δεκάδες συγγραφείς.
Επί δέκα χρόνια τώρα, τουλάχιστον μια φορά τον μήνα, ξυπνούσε κάθιδρος με δυσκολία στην αναπνοή, από τον ίδιο ακριβώς εφιάλτη: Του απένειμαν το βραβείο λογοτεχνικής κριτικής σε επίσημη τελετή με το πραγματικό του όνομα. Και κάτω, στο ακροατήριο, βρίσκονταν όλοι οι συγγραφείς των οποίων είχε θάψει το έργο και τον γιουχάιζαν. Κρίσεις πανικού τον έπιαναν πολύ συχνά στη σκέψη ότι θα αποκαλυπτόταν το αληθινό του όνομα.
Η Μύριαμ, σύντροφός του πάνω από δέκα χρόνια, τον βοηθούσε στη συγγραφή, όταν δεν του έβγαιναν τα κείμενα και ήταν ο άνθρωπος-κλειδί, αφού εμφανιζόταν αντ’ αυτού στην εφημερίδα και εισέπραττε την αμοιβή του με αποδείξεις που έκοβε στο όνομά της. Ο διευθυντής της εφημερίδας, όπως ήταν φυσικό, θεωρούσε ότι αυτή κρυβόταν πίσω από το ψευδώνυμο Πανθορών.
Όμως, όλα τα πράγματα τελειώνουν κάποτε. Η σχέση τους δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Έπιασε τον εαυτό του να ομολογεί πως αν δεν υπήρχε αυτό το επαγγελματικό δέσιμό τους, με την προκάλυψη που του παρείχε η Μύριαμ, θα είχε χωρίσει από καιρό. Η σχέση δεν είχε απλώς τελματώσει, αλλά ήταν πλέον βασανιστική. Χώρια που η νέα παράπλευρη ιστορία που είχε ξεκινήσει με μια φοιτήτριά του, τον προκαλούσε αφάνταστα.
Η Μύριαμ διαισθάνθηκε τον επερχόμενο χωρισμό. Η διαίσθηση έγινε βεβαιότηταόταν έφτασε στο κινητό της τηλέφωνο μια φωτογραφία του συντρόφου της με τη φοιτήτρια -την οποία γνώριζε- σε στάση που δεν άφηνε καμιά αμφιβολία για την εξαπάτησή της. Ο θυμός φούσκωσε το κύμα παραλογισμού που υπάρχει σε κάθε ερωτευμένο. Ένιωσε προδομένη και το μίσος σκέπασε κάθε άλλο συναίσθημα. Με μεγάλη προσπάθεια τιθάσευσε την ταραχή της. Η ηρεμία που ήρθε με πολύ κόπο της επέτρεψε να σχεδιάσει την εκδίκησή της.
Το ίδιο βράδυ, μάζεψε τα πράγματά της από το σπίτι του και μεταφέρθηκε στο δικό της. Αμέσως μετά, τηλεφώνησε στον διευθυντή της εφημερίδας και του ανακοίνωσε ότι από δω και μπρος θα υπογράφει με το όνομά της τις κριτικές. Στο σημείωμα που του άφησε έγραψε: Σκότωσες τη σχέση μας. Σκότωσα το ψευδώνυμο, τον έναν σου εαυτό. Υπογραφή: Πανθορών
* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ είναι ποιητής και πεζογράφος. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα Ανάσα από πηλό (εκδ. Πάπυρος).
***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση diigima@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.
