50 συγγραφείς, από τη νεότερη και την πολύ νεότερη γενιά, έγραψαν για την bookpress.gr «Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία». Σήμερα, η Αταλάντη Ευριπίδου.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ
Νοίκιασα το σπίτι στην παραλία για να γλιτώσω απ’ τα μαύρα. Εκεί ήμουν ξένη· τα χρωματιστά μου ρούχα δεν αποτελούσαν έκπληξη ούτε προσβολή. Κανείς δεν περίμενε να γυρίσω την πλάτη για να σχολιάσει ότι χαμογέλασα πληρώνοντας τα ψώνια μου. Τα δάκρυά μου ή η έλλειψή τους δεν ήταν το συναρπαστικότερο νέο του μήνα. Και, όταν εμφανίστηκα στο πανηγύρι του Αγίου Φανούριου, με υποδέχτηκαν με κέφι και κρασί. Επιστρέφοντας, κοντοστάθηκα κάτω απ’ την Αυγουστιάτικη πανσέληνο κι ευχήθηκα, για ακόμη μια φορά, να ήσουν εδώ.
Το επόμενο πρωί, κατέβηκα να μαζέψω κοχύλια και το κύμα ξέβρασε ένα σακάκι στα πόδια μου. Αναγνώρισα το διαφορετικό κουμπί στην αριστερή τσέπη και το μπάλωμα στον αγκώνα. Το είχα πετάξει μετά την κηδεία. Ανοιγόκλεισα τα μάτια, μα το σακάκι συνέχισε να μου χαϊδεύει τους αστραγάλους. Το πήρα μαζί και το άπλωσα στον ήλιο, να στεγνώσει. Στις μέρες που ακολούθησαν, η θάλασσα μου έστειλε το παντελόνι καμπάνα που φορούσες φοιτητής και τα αθλητικά που πάντα σε χτυπούσαν και τη γραβάτα με τη λαδιά στην άκρη. Μου έστειλε και τη βέρα σου, που τελευταία φορά την είχα δει πριν κλείσουν το φέρετρο. Τα φύλαξα όλα, παρότι στο παρελθόν τα είχα θάψει ή πετάξει. Τα φόρεσα σε μια κούκλα βιτρίνας και, έτσι αταίριαστα όπως ήταν, τ’ αγάπησα πάλι απ’ την αρχή. Ξαναγάπησα κι εσένα – κι ας έφυγες.
Βδομάδες ολόκληρες ψάρευα τη ζωή σου. Μα, όταν εμφανίστηκαν οι νυφιάτικες γόβες μου, ξαφνιάστηκα. Μετά, ήρθε η νυχτικιά που φορούσα τους χειμώνες και το τζιν μου που είχε μπει στο πλύσιμο και το μαντίλι που μου ’χες πάρει δώρο στην πρώτη μας επέτειο. Όσο κι αν τ’ άφησα στον ήλιο, δεν στεγνώσαν. Τα ’βαλα και κοιτάχτηκα στον καθρέφτη. Όπως στεκόταν δίπλα μου η κούκλα και μας είδα πλάι-πλάι, δεν μπόρεσα να μην τ’ αγαπήσω λίγο. Και ξαναγάπησα κι εμένα – κι ας έμεινα.
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
H Αταλάντη Ευριπίδου γεννήθηκε το 1987, είναι κοινωνική ψυχολόγος και συγγραφέας, που περιστασιακά γράφει και ποίηση. Διηγήματά της έχουν δημοσιευτεί στα ελληνικά στις ανθολογίες Σπονδές (Άγνωστη Καντάθ, 2025), Αντίστροφη Μέτρηση (AllBooks, 2024), Το Φως στις Ρωγμές (Αρχέτυπο, 2021) και Ίσως #1 (Οξύ, 2021), μεταξύ άλλων, ενώ δουλείες της μπορεί να βρει κανείς στο ηλεκτρονικό Φρέαρ και στη Βλάβη. Στα αγγλικά, διηγήματά της κυκλοφορούν σε περιοδικά όπως τα Luna Station Quarterly, Skull & Laurel, Gallery of Curiosities και Speculative North, ενώ έχει συνεργαστεί, επίσης, με την εταιρεία παιχνιδιών ρόλων, Onyx Path Publishing για τα βιβλία Gods and Monsters και Forgotten and Forbidden Orders. Το Εκείνοι που δεν έφυγαν (εκδ. Πόλις, 2024) ήταν το πρώτο της βιβλίο. Τιμήθηκε με το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου του περιοδικού Αναγνώστης και ήταν υποψήφιο για το βραβείο Μένης Κουμανταρέας της Εταιρείας Συγγραφέων και για το Κρατικό Βραβείο Νουβέλας/Διηγήματος.
