Η ορδή, MARIE FAVEREAU

Στη λαϊκή φαντασία της Δύσης, οι Μογγόλοι και η αυτοκρατορία τους, την οποία ίδρυσε στις αρχές του 13ου αιώνα ο Τσίνγκις Χαν, γνωστός ευρύτερα ως Τζένγκις Χαν, είναι συνώνυμα της βίας και της ανελέητης καταστροφής. Αυτή όμως η εικόνα μιας αιμοδιψούς «αυτοκρατορίας του σπαθιού» είναι παραπλανητική. Για να κατανοήσουμε πώς οι Μογγόλοι έφτασαν να οικοδομήσουν τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία που γνώρισε ο κόσμος, χρειάζεται να αφηγηθούμε μια ιστορία όχι μόνο πολέμου αλλά και πολιτικής: ευέλικτη διπλωματία, οικονομική συνεργασία, θρησκευτική ανοχή, διοικητική επινοητικότητα, μετανάστευση, αφομοίωση κ.ο.κ. Οι Μογγόλοι είχαν μια μοναδική πολιτική οικονομία που βασιζόταν στο εμπόριο μεγάλων αποστάσεων, στην κυκλοφορία παρά στη συσσώρευση αγαθών, στον διαμοιρασμό μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων, καθώς και σε συστήματα ιεραρχίας βαθιά ριζωμένα στην ιστορία και την κοσμολογία της στέπας.
Το βιβλίο επικεντρώνεται στο μεγάλο δυτικό παρακλάδι της αυτοκρατορίας, την Ορδή (γνωστή και ως «Χρυσή Ορδή»), που γενάρχης της ήταν ο γιος του Τσίνγκις, ο Τζοτσί: Η Ορδή, μια συλλογική δύναμη που βρισκόταν διαρκώς σε κίνηση, συνένωσε σε ένα ενιαίο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, ευέλικτο και ευπροσάρμοστο, τα κύρια γεωγραφικά υποσυστήματα της Ευρασίας, την Ανατολική Ασία, τον ισλαμικό κόσμο, τον σλαβικό κόσμο και την Ευρώπη, συγκροτώντας ένα κοινό δίκτυο ανταλλαγών και παραγωγής, θεμέλιο επί αιώνες των οικονομικών εξελίξεων στη Μεσόγειο και βασικός δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας.
Πρωτοποριακή ιστοριογραφική αποτύπωση μιας αυτοκρατορίας που η σημασία της δεν έχει εκτιμηθεί στις πραγματικές της διαστάσεις, "Η Ορδή" ανατρέπει την εδραιωμένη αντίληψη ότι οι νομάδες είχαν περιφερειακό ρόλο στην ιστορία, για να καταδείξει ότι ζούμε σε έναν κόσμο που εν πολλοίς διαμορφώθηκε από τους Μογγόλους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)