50 συγγραφείς, από τη νεότερη και την πολύ νεότερη γενιά, έγραψαν για την bookpress.gr «Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία». Σήμερα, η Δήμητρα Λουκά.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΛΑΓΙΑΣ
Την Πελαγία τη συνάντησα ένα βραδάκι του Αυγούστου στα λιμανάκια. Ήταν ντυμένη στα μωβ και κολυμπούσε με χάρη στα ρηχά. Ο Γιάννης που ψάρευε στην προβλήτα, μου είπε ότι τριγύριζε μέρες στα νερά μας. Φαινόταν σαν να είχε χαθεί.
Την επομένη όταν ο ήλιος χαμήλωσε στον ορίζοντα και η θάλασσα πήρε ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, είδα την Πελαγία να δίνει μια και να ανεβαίνει στην επιφάνεια, ράθυμη και ανάλαφρη. Βούτηξα τότε με τη μάσκα μου και την πήρα από πίσω. Εκείνη άφησε το ρεύμα να την παρασύρει λίγο πιο μέσα με την ήρεμη βεβαιότητα των πλασμάτων που δεν βιάζονται ποτέ, αλλά και με τη σιγουριά ότι θα την ακολουθήσω.
Τις επόμενες μέρες κρυβόμουνα συχνά πίσω από τα βράχια και καμωνόμουνα τον αδιάφορο. Η Πελαγία όμως ήξερε πως την κοιτούσα και έδινε κανονική παράσταση. Άνοιγε και έκλεινε τον διαφανή της θόλο ρυθμικά, ενώ τα λεπτά και μακριά της πόδια ακολουθούσαν αργά, σχεδόν τελετουργικά αφήνοντας στο νερό λεπτές ρόδινες γραμμές. Οι περιοδικοί παλμοί της έδιναν την αίσθηση μιας αργής, κυκλικής χάρης σαν να επρόκειτο για ένα υδάτινο rond de jambe και η μουσική υπόκρουση της καμπάνας της ακουγόταν καθαρά μέσα στο νερό, χαρμόσυνη σαν πρόσκληση σε γαμήλια γιορτή. Ακόμη όμως κι όταν της έγνεφα από μακριά ως ένας ανώνυμος θαυμαστής, εκείνη έδειχνε να με αγνοεί και συνέχιζε τις φούρλες της. Η Πελαγία είχε τη στόφα μιας πραγματικής ντίβας.
Πέντε ημέρες παρέμεινα αιχμάλωτος αυτού του αλλόκοτου χορού. Την έκτη και ενώ ήμουνα έτοιμος να ενδώσω διακινδυνεύοντας ένα επώδυνο τσίμπημα, η ιστορία μας έφτασε στο τέλος της. Πλησιάζοντας στην προβλήτα αντίκρυσα τα πόδια της πεταμένα πάνω στο τσιμέντο και το ζελατινώδες σώμα της βυθισμένο μέσα σε ένα μπουκάλι με οινόπνευμα. «Τι έκανες εκεί;» φώναξα. Ο Γιάννης με κοίταξε έκπληκτος. «Μα τι σε έπιασε τώρα;» είπε. «Είναι το καλύτερο φάρμακο για τις αρθρώσεις. Θα ζεσταίνει το γόνατά μας τον χειμώνα».
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Δήμητρα Λουκά γεννήθηκε στην Πρέβεζα. Είναι φιλόλογος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων Κόμπο τον κόμπο (Κίχλη 2019), Η Μούτα και άλλες ιστορίες (Κίχλη 2021) και Η Περσεφόνη στο στόμα του λύκου (Κίχλη 2024). Για τη συλλογή Κόμπο τον Κόμπο τιμήθηκε με το βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Πεζογράφου του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης. Η εν λόγω συλλογή ήταν υποψήφια για το βραβείο Μένη Κουμανταρέα της Εταιρείας Συγγραφέων, ενώ Η Μούτα και άλλες ιστορίες και Η Περσεφόνη στο στόμα του λύκου ήταν υποψήφιες για το Βραβείο διηγήματος του περιοδικού Ο Αναγνώστης. Διηγήματά της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικά έργα και έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά. Έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά και τα εβραϊκά.
