Το γράμμα του Άκη Μπαϊρακτάρη προς τον φίλο του Αντίοχο (διήγημα)

Αγαπητέ φίλε Αντίοχε, για να είμαι ειλικρινής, δεν θεωρώ τρομερά, όπως νομίζεις εσύ, αυτά τα δεδομένα που σου μετέφερα, πιστεύω και ξέρω καλά πως συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες, σε άλλες μορφωμένες οικογένειες διανοουμένων και καλλιτεχνών, όπως και σε λαϊκές, μα και σε μεσοαστικές οικογένειες. Αναφέρομαι στις μοιχείες των παντρεμένων γυναικών με την ανοχή και εν γνώσει των συζύγων τους. Μην τρελαίνεσαι... Συμβαίνουν όχι και τόσο σπάνια. Άλλωστε, κάθε άνθρωπος κρύβει τουλάχιστον ένα σοβαρό, ένοχο σεξουαλικό μυστικό, αυτή είναι η ακλόνητη πεποίθησή μου. Έχω εντρυφήσει σ’ αυτά τα θέματα, με ενδιαφέρουν και από ψυχολογική και από κοινωνική άποψη.

Την Αρετή A. την πρωτογνώρισα όταν πήγα να της πάρω συνέντευξη για την επιστημονική δουλειά της ως πολιτικής επιστήμονα, για την εφημερίδα μου. Μου είπε πολύ χρήσιμα, ενδιαφέροντα και κατατοπιστικά πράγματα για την εφαρμογή της πολιτικής επιστήμης στην ελληνική κοινωνία, στη σημερινή συγκυρία. Εντυπωσιάστηκα από τις γνώσεις και την εξυπνάδα της! Παρακινημένος από το υψηλό επίπεδο και τη χρηστικότητα των απόψεών της, μετά από μερικό καιρό την ξαναπλησίασα και της ζήτησα νέα συνέντευξη για το περιοδικό Ελληνική Κοινωνία, με το οποίο, όπως ξέρεις, συνεργάζομαι. Έγραψα για τη συνέντευξη ένα εκτεταμένο, επαινετικό, εισαγωγικό κείμενο για τη δουλειά της, τις περίφημες σπουδές της στο εξωτερικό, τα βιβλία και τις πιο αξιοσημείωτες ιδέες της. Είχα καταφανώς γοητευτεί από την προσωπικότητά της, από τη λάμψη και την πολυμάθειά της. Και από το εκφραστικό, σαγηνευτικό πρόσωπό της με τα όμορφα, καστανά μάτια που έριχναν ένα έντονο, διαπεραστικό βλέμμα.

Σε λίγο γίναμε φίλοι και συνεργάτες, θα έλεγα πως ανοίξαμε ως έναν βαθμό ο ένας την καρδιά του στον άλλο, μιλήσαμε για τα επαγγελματικά, υπαρξιακά και οικογενειακά προβλήματά μας. Κερδίσαμε ο ένας την εμπιστοσύνη του άλλου. Την ερωτεύτηκα βαθμιαία, χωρίς να το καταλάβω καν. Αυτή όμως επέμενε να αγαπάει τον άντρα της. Δεν θέλησε να κάνουμε έρωτα, ίσως βρίσκοντας κι εμένα μεγάλο, ή και αβέβαιο, ανασφαλή και όχι εντελώς σταθερό ψυχολογικά. Ήταν πανέξυπνη, γάτα, με έντονη διαίσθηση και πάρα πολλές αξιόπιστες γνώσεις, είχε ψυχανεμιστεί τις αδυναμίες μου, την αδύναμη, προβληματική ψυχολογία μου. Δεν θα έμπλεκε με κάποιον που θα την οδηγούσε σε περίεργες, δύσκολες ατραπούς. Αυτή ενδιαφερόταν, όταν έβρισκε τον κατάλληλο άντρα, κυρίως για το σεξ, και όχι για περίπλοκα, δυσεπίλυτα μπλεξίματα με προκλητικές, τολμηρές κι αδιάκριτες ερωτήσεις, με ρομαντικούς συναισθηματισμούς, λουλούδια κι αγάπες, ενδοσκοπήσεις και υπαρξιακές, εξομολογητικές διερωτήσεις.

Πολλοί άντρες είναι καταδικασμένοι να τριγυρνούν από δω κι από κει, μην μπορώντας να ξεχάσουν τα τραύματα που τους έχουν προκαλέσει οι γυναίκες, ιδίως οι σαγηνευτικές, ποθητές και πολυγαμικές, που τους έχουν εμπνεύσει και ξυπνήσει μια τυφλή, άγονη ζήλεια.

Εντάξει, δέχομαι πως η Αρετή είναι μοιραία γυναίκα ή βαμπ -έννοιες συναφείς-, μα ισχυρίζομαι πως δεν θέλει να το κάνει, δεν θέλει να υιοθετεί τέτοια επιβλαβή, ασυνήθιστη κι εκκεντρική συμπεριφορά, αυτό συμβαίνει από μόνο του, αυτομάτως, μερικές φορές και παρά τη θέλησή της. Η κρυμμένη αιτία του προβλήματος μπορεί να είναι πως είχε μικρή προβλήματα στη σχέση με τον πατέρα της, που είχε αφήσει τη μητέρα της και κατά προέκταση την ίδια και ήταν δύσκολος άνθρωπος, της είχε δημιουργήσει ένα ανείπωτο πρόβλημα και με την απώλειά του έψαξε από μικρή, από έφηβη, να τον αντικαταστήσει με άλλους άντρες, με πολλούς εραστές, μα περνούσε από τον έναν στον άλλο, γιατί δεν ήταν αυτός που έψαχνε, κάποιος ίσως σαν τον απολεσθέντα πατέρα. Μέχρι που γνώρισε τον πολύ μεγαλύτερό της Μελέτη, τον αγάπησε και τον παντρεύτηκε, θα την ενέπνευσε και θα την κέρδισε η σιγουριά και η ωριμότητα της κατασταλαγμένης ηλικίας του, το επαγγελματικό και κοινωνικό του status, τα επαγγελματικά επιτεύγματά του, αυτός ήταν πράγματι ένας προστατευτικός νέος πατέρας. Έπρεπε όμως κάθε τόσο και λιγάκι να τον «προδίδει», όπως την πρόδωσε κι ο μπαμπάς της, μάλλον για να τον εκδικηθεί λίγο, να του απιστήσει και να τον τσιγαρίσει... Άρα, Αντίοχε, μακριά από γυναίκες που έχουν κακή σχέση με τον απομακρυσμένο πατέρα τους που τις παράτησε!

Αυτός, όμως, που τελικά την πάτησε από όλες τις απόψεις και σε όλους τους τομείς, είμαι εγώ. Ένας νορμάλ άντρας θα πήγαινε πάσο αφού η Αρετή δεν ήθελε να πηδηχτεί μαζί του (μου) και ίσως εκμεταλλευόταν μελλοντικές ευνοϊκές συνθήκες, αν και θα είχε μεγαλώσει αργότερα ακόμη περισσότερο. (Κάποτε η Αρετή μού είπε πως, αν ήμουν 55 χρονών, μπορεί να είχαμε προχωρήσει και να κάναμε έρωτα). Μία από τις ηχηρές βλακείες μου μαζί της ήταν πως όταν μου είπε πως «δεν νοιώθει έρωτα» για μένα, εγώ κατέρρευσα ψυχικά επί τόπου στο καφέ όπου βρισκόμασταν, στο πρόσωπό μου σχηματίστηκε μια γκριμάτσα πόνου, ενώ ήδη ήξερα πως είχε κάνει σεξ με πολλούς με τους οποίους δεν ήταν ερωτευμένη, αυτό δεν την εμπόδισε να το κάνει, τουναντίον. Χώρια που μου είχε κάποια στιγμή δώσει μία ευκαιρία, όταν είχαμε απομονωθεί σε ένα δάσος όπου με πήγε με το αυτοκίνητό της, την οποία δεν εκμεταλλεύτηκα λόγω αφελούς... ρομαντισμού, για να μην χαλάσω την τρυφερή, ευτυχισμένη κι ειδυλλιακή σκηνή στο δειλινό, ο χαζός. Άστα βράσ΄ τα, Αντίοχε, πρόκειται για μία ερωτική υπόθεση καθαρής αποτυχίας (μου) με τεράστιο ψυχικό κόστος... Η Αρετή δεν είναι βέβαια κάποιο ανυπεράσπιστο κορίτσι, μα μια κατασταλαγμένη, ώριμη, ερωτιάρα killer, με τέτοια ισχυρή προσωπικότητα που έπεισε τον σύζυγό της πως της αξίζουν και δικαιούται εραστές λόγω των ιδιαίτερων, έντονων αναγκών της. Έκανε επίσης εμένα να κάνω χίλιες κωλοτούμπες για χάρη της, χωρίς να μου τις παραγγέλλει ή να τις απαιτεί, ώθησε και άλλους γοητευμένους να κάνουν πολλά και διάφορα, χωρίς καν να αναγκάζεται να τους τα ζητά.

Μα κι εγώ είμαι καταφανώς πολύ πολύ χειρότερος, χωρίς ισορροπία, αλλοπρόσαλλος και προβληματικός. Και τελικά απ’ αυτή την ιστορία βγήκα ψυχικά διαταραγμένος.

Πολλοί άντρες είναι καταδικασμένοι να τριγυρνούν από δω κι από κει, μην μπορώντας να ξεχάσουν τα τραύματα που τους έχουν προκαλέσει οι γυναίκες, ιδίως οι σαγηνευτικές, ποθητές και πολυγαμικές, που τους έχουν εμπνεύσει και ξυπνήσει μια τυφλή, άγονη ζήλεια. Ενίοτε οι άντρες είναι άτολμοι, δειλοί, βλέπουν τις γυναίκες με δέος, φόβο, ελπίδες και ανικανοποίητους πόθους, είναι δηλαδή ουσιαστικά, υπαρξιακά, όχι κοινωνικά, το αδύνατο φύλο, ενώ οι γυναίκες είναι κάποιες φορές άφοβες, παιγνιδιάρες, τολμηρές, ανικανοποίητες, δηλαδή ποτέ ικανοποιημένες πλήρως, και αισθησιακές, κι οτιδήποτε επιθυμούν, το αποκτούν. Εμένα σχεδόν μού αρκούσαν τα διανοητικά, επιστημονικά, φιλικά, πνευματικά προσόντα της, μα όταν ένας άντρας απορρίπτεται από μια γυναίκα σαν εραστής, δυστυχώς απορρίπτεται και σαν φίλος και συνεργάτης (ναι, έτσι σκληρές είναι αρκετές γυναίκες). Εντάξει, ομολογουμένως, εκτός από μοιραία ή βαμπ, είναι κι ως ένα βαθμό σκύλα και με τις δύο έννοιες, στη σκληρότητα (είναι κάπως στρίγγλα) και στο κρεβάτι, όπως μου είπαν. Μα κι εγώ είμαι καταφανώς πολύ πολύ χειρότερος, χωρίς ισορροπία, αλλοπρόσαλλος και προβληματικός. Και τελικά απ’ αυτή την ιστορία βγήκα ψυχικά διαταραγμένος.

Μου κρατάει κακία, με απαξιώνει, με απορρίπτει και μ’ εξοστρακίζει σαν να μην ήμασταν ποτέ φίλοι και συνεργάτες και αυτό με σκοτώνει, φίλε μου. Θα πάω με αυτό το μαράζι στον τάφο...

Σε αυτή τη δυστυχή, άτυχη ιστορία, με ρούφηξε σαν στρόβιλος και με μαγνήτισε σαν ρουφήχτρα, το ιστορικό των εξωσυζυγικών απιστιών της Αρετής, το ότι έπεισε τον σύζυγό της πως είχε το δικαίωμα να κάνει σεξ με άλλους (η πολυγαμία τής ήταν αναγκαία), όπως είχαν δικαίωμα παλιότερα μόνο οι άντρες να το κάνουν. Με προσέλκυσε και το ότι ο σύζυγος αποδεχόταν και μερικές φορές ενθάρρυνε τους άντρες που τη φλέρταραν, να της κάνουν σεξ. Τα έμαθα από έναν φίλο μου, φίλο τους που έκανε έρωτα με την πεολήπτρια μάγισσα... Όλο αυτό με είχε διεγείρει και ξετρελάνει και θέλησα να είμαι κι εγώ -μάταια- ένας από τους τυχερούς που εισέπραξαν ηδονή από το σαγηνευτικό, λεπτοκαμωμένο και φιδίσιο κορμί της. Όλη αυτή η ιστορία με έκαψε ψυχικά για τα καλά. Μου κρατάει κακία, με απαξιώνει, με απορρίπτει και μ’ εξοστρακίζει σαν να μην ήμασταν ποτέ φίλοι και συνεργάτες και αυτό με σκοτώνει, φίλε μου. Θα πάω με αυτό το μαράζι στον τάφο...

Τελικά, καταφέρνω να γίνομαι αντιπαθής στις γυναίκες που ερωτεύομαι και δεν με θέλουν κι αυτό αποτελεί μια τεράστια πληγή για μένα που δεν επουλώνεται, όπως έγινε κυρίως με την Αρετή, που με έχει κυριολεκτικά φτυσμένο, όλο αυτό είναι παράλογο, απαίσιο, άθλιο, απίθανο και φριχτό, θα φύγω μ' αυτόν τον καημό... Όπως μου εξομολογήθηκε μια μέρα ο συνάδελφός μου Γιώργος, όλοι είμαστε κατεστραμμένοι από μία ή περισσότερες γυναίκες, εγώ από την Αρετή.

Στη βίλα τους στο Νέο Ψυχικό οργάνωνε κάθε χρόνο μνημειώδη, πολυπληθή πάρτι σαν του Γκάτσμπι, με διακόσιους προσκαλεσμένους, διανοούμενους και καλλιτέχνες. Έτρωγαν, έπιναν πολύ, ιδίως ο άντρας της κι αυτή και χόρευαν μέχρι πρωίας.

Η ιδιαιτερότητα αυτής της ιστορίας μου με τη διανοούμενη Αρετή Α. έγκειται στην εξαιρετική διανοητική, επιστημονική, συγγραφική και πνευματική ανωτερότητα της έναντι των άλλων γυναικών και ανδρών, μιας συγκροτημένης, πετυχημένης κι άρτιας πολιτικής επιστήμονος που εργάζεται για το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει κείμενα, βιβλία κι άρθρα της. Καταλαβαίνεις πως τη θαυμάζω πάρα πολύ και την ερωτεύτηκα τόσο, λόγω του θαυμασμού μου για τη διανοητική, μα και τη σεξουαλική ζωή της, έχει πάει με καμιά σαρανταριά άντρες και είναι μετρ στο θέμα σεξ κι έρωτας. Τέτοιες ερωτικές ιστορίες συγγνωστών μοιχειών συμβαίνουν πολλές, μα απλά, συνήθως, τις κάνουν άνθρωποι ρηχοί, πεζοί, χωρίς υπόβαθρο και ανοιχτούς πνευματικούς ορίζοντες, όπως τους έχουν αληθινά, λαμπρά, η Αρετή και ο σύζυγός της...

Στη βίλα τους στο Νέο Ψυχικό οργάνωνε κάθε χρόνο μνημειώδη, πολυπληθή πάρτι σαν του Γκάτσμπι, με διακόσιους προσκαλεσμένους, διανοούμενους και καλλιτέχνες. Έτρωγαν, έπιναν πολύ, ιδίως ο άντρας της κι αυτή και χόρευαν μέχρι πρωίας. Η Αρετή φλέρταρε με καμιά δεκαριά άντρες. Και μερικές μέρες μετά πηδιόταν με ορισμένους από αυτούς, τους νοστιμότερους, κραταιότερους και αυτούς που είχαν γοητευτική προσωπικότητα.

Η ξαδέλφη ενός σκηνοθέτη, η οποία συμμετείχε στα πάρτι, μου είχε πει πως συν τω χρόνω βρήκε δυο άντρες που θα διαδέχονταν τον μεγάλο στην ηλικία άντρα της, όταν έφευγε από τον κυριολεκτικά μάταιο και άδικο αυτόν κόσμο. Ο κόσμος κι η κοινωνία ήταν φτιαγμένοι για τους νικητές, τους ισχυρούς, τους πλούσιους, τους όμορφους και κυρίως τους τολμηρούς και τους θρασείς. Καλύτερα υγιής, πλούσιος, όμορφος και έξυπνος, παρά άρρωστος, φτωχός, άσχημος και χαζός.

Η Αρετή όταν μεγάλωσε και ωρίμασε δεν ήθελε να είναι βαμπ, οι θυελλώδεις, συνθλιπτικές κατακτήσεις της πραγματοποιούνταν σχεδόν παρά τη θέλησή της, από την έμφυτη, ακτινοβολούσα γοητεία της. Από ένα χρονικό σημείο κι έπειτα είχε τη διάθεση να μη δημιουργεί προβλήματα στους άλλους, γιατί είχε ήδη δημιουργήσει πάρα πολλά (για παράδειγμα στον άντρα της, που τον είχε τρελάνει στο κέρατο και επίσης τον είχε «κλέψει» από άλλη, διότι ήταν πριν παντρεμένος). Μα αυτό δεν της «έβγαινε»  φυσικά, εξ ου και τα επώδυνα, βασανιστικά ψυχικά προβλήματα που μου δημιούργησε χωρίς να το θέλει.

Δεν θέλω να την αδικήσω και να την διαβάλλω στα μάτια σου. Η καθαρή αλήθεια είναι πως εγώ την απογοήτευσα σαν άντρας, σαν φίλος και σαν σκεπτόμενος άνθρωπος, την ευθύνη για τη ρήξη και τα έκτροπα τη φέρω εγώ, λόγω της παλαβομάρας και της παραφροσύνης μου έναντι των γυναικών που ερωτεύομαι και με απορρίπτουν

Πρωταρχικά, η Αρετή δεν είναι κατ’ ανάγκη μοιραία γυναίκα, μα μια φιλήδονη, πολυγαμική ερωτιάρα, μια ηδονόχαρη, όπως το ονομάτιζε, εγώ την χαρακτηρίζω οργασμόχαρη. Για πολλούς άλλους άντρες, η Αρετή δεν ήταν καθόλου μοιραία, έκαναν μαζί απλά και μόνο καλό σεξ και ευχαριστιόντουσαν, περνούσαν καλά στο κρεβάτι. Η Αρετή ήταν μοιραία για κάποιους αδύναμους σαν κι εμένα, τον άντρα της και άλλους ταλαίπωρους, αν και ένας πολύ ισχυρός, παχύς άντρας τής ανέβηκε και τής κάθισε στο κεφάλι και την κυριάρχησε. Παρόλα αυτά, τον χαρακτήρισε ιδιαίτερα γοητευτικό. Αυτά συμβαίνουν με τους δυνατούς, άντρες και γυναίκες.

Δεν θέλω να την αδικήσω και να την διαβάλλω στα μάτια σου. Η καθαρή αλήθεια είναι πως εγώ την απογοήτευσα σαν άντρας, σαν φίλος και σαν σκεπτόμενος άνθρωπος, την ευθύνη για τη ρήξη και τα έκτροπα τη φέρω εγώ, λόγω της παλαβομάρας και της παραφροσύνης μου έναντι των γυναικών που ερωτεύομαι και με απορρίπτουν (ουσιαστικά, με απορρίπτουν λόγω της προβληματικής ερωτικής ψυχολογίας μου, πιστεύω). Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι... Η Αρετή μού έβγαλε την ψυχή με τα λάθη συμπεριφοράς της απέναντί μου, μα κι εγώ της έβγαλα την ψυχή, έστω κατά το ένα τέταρτο από όσο αυτή σ' εμένα, λόγω της τρέλας μου. Μην τη δεις -λόγω της έμφασης με την οποία διηγούμαι την ιστορία μας- σαν κανένα σεξουαλικό και ηθικό τέρας, είναι ανώτατη, υπέροχη και σπάνια γυναίκα με τεράστιες διανοητικές, πνευματικές δυνάμεις. Είμαι εγώ που στάθηκα κατώτερος των περιστάσεων.

Με κράτησαν δυο μήνες στον Ευαγγελισμό με πληγωμένο συκώτι και τελικά με εγχείρησαν. Υπέφερα σωματικά τρομακτικά, ξανά για μια γυναίκα -ή μάλλον, δύο-, για μια γυναικοδουλειά. 

Βασικά, Αντίοχε, αυτές οι φιλήδονες, πολυγαμικές, μορφωμένες, αστές γυναίκες, ιδίως οι έγγαμες, προτιμούν να μη τις ερωτεύεσαι, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν σεξ μαζί σου χωρίς περαιτέρω συνέπειες και παρενέργειες. Η Αρετή ουσιαστικά πιστεύει πως στον έρωτα απαιτείται μια ειρωνεία και αποστασιοποίηση χωρίς ρομαντικά δράματα και τραγωδίες, ώστε οι παρτενέρ να χαίρονται τον έρωτα και το σεξ. Αυτό συμπέρανα και από μία άλλη άτυχη ερωτική ιστορία μου με μια άλλη ωραία παντρεμένη, γνωστή κοινωνική επιστήμονα, κοινωνιολόγο. Όταν τα παιδιά μας ήταν έξι ετών, πήγαιναν στο ίδιο δημοτικό. Γνωριστήκαμε περιμένοντάς τα να σχολάσουν, γίναμε σταδιακά φίλοι, τη φλέρταρα και τελικά την ερωτεύτηκα, μα αυτή δεν ανταποκρίθηκε. Η σύζυγός μου, η μόνη μου αληθινή, καρποφόρα, πλούσια κι αμοιβαία αγάπη μου, που βασιζόταν στην επικοινωνία, στη συνεργασία, στην ανοχή και στην εκτίμηση, με πήρε είδηση και μου έκανε παρόλα αυτά σκηνή. Έφυγα από το σπίτι με το αυτοκίνητό μου, κατανευριασμένος. Μέσα στην ταραχή μου ντεραπάρησα στον δρόμο, βγήκα στα χωράφια με την μπάντα, με το πλάι, και παραλίγο να σκοτωθώ, σώθηκα από τη ζώνη που φορούσα. Με κράτησαν δυο μήνες στον Ευαγγελισμό με πληγωμένο συκώτι και τελικά με εγχείρησαν. Υπέφερα σωματικά τρομακτικά, ξανά για μια γυναίκα -ή μάλλον, δύο-, για μια γυναικοδουλειά. 

Η Αρετή ξίνισε, μάλλον γιατί εξέλαβε αυτή την κριτική σαν κριτική και προς τη δική της στάση. Προέκυψε έτσι η δεύτερη ή τρίτη σύγκρουση, δυσαρμονία κι αντιπαράθεσή μας και ούτε λίγο ούτε πολύ μου δήλωσε πως δεν θέλει πια να είναι η στενή φίλη μου.

Μετά από πολλά χρόνια από την εποχή που φλέρταρα την Αρετή, αυτή η άλλη κοινωνική επιστήμων, ενώ πια ήμασταν μεγάλοι, μου ομολόγησε πως δεν με απέρριψε επειδή ήταν παντρεμένη (με γνωστό οικονομολόγο). Αντιθέτως, μοίχευε τότε, και πάντοτε, με πολλούς άντρες (εν αγνοία του άντρα της, αυτή ευτυχώς δεν τον ενημέρωνε για το ποιους εραστές είχε, όπως η ειλικρινέστατη Αρετή). Απλά, τότε, παλιά, διαπίστωσε πως ήμουν ερωτευμένος μαζί της και σκέφτηκε: «πού να μπλέκω τώρα μ' αυτόν...», έτσι μου είπε τώρα πως σκεπτόταν τότε, «αυτός είναι ερωτευμένος, τα παίρνει όλα πολύ στα σοβαρά, θα υπάρξουν συνέπειες»... Και γι’ αυτό με απέρριψε, όχι από σεμνότητα. Αυτά μου τα είπε όταν σχεδόν εβδομηνταρήσαμε... Οι γυναίκες αυτές ήθελαν και θέλουν απλό πήδημα... Εγώ είχα πλούσια συναισθήματα γι' αυτές, άρα προκύπτει ασυμβατότητα. Κάθισα και είπα στην Αρετή αυτά που μου είπε η άλλη επιστήμων, που σημειωτέον ήταν και φίλη της, χωρίς να την κατονομάσω. Χαρακτήρισα την τάση αποφυγής των συναισθημάτων από τη μεριά της φίλης της ως φτήνια και σκέτο, χυδαίο υλισμό. Η Αρετή ξίνισε, μάλλον γιατί εξέλαβε αυτή την κριτική σαν κριτική και προς τη δική της στάση. Προέκυψε έτσι η δεύτερη ή τρίτη σύγκρουση, δυσαρμονία κι αντιπαράθεσή μας και ούτε λίγο ούτε πολύ μου δήλωσε πως δεν θέλει πια να είναι η στενή φίλη μου. Εγώ θύμωσα. Της έκανα μια προκλητική, διαστροφική σεξουαλική πρόταση μεταξύ σοβαρού κι αστείου: Αφού θέλει να με υποβιβάζει και να με ταπεινώνει, όπως με την απόρριψη της φιλίας μου, να συναντιόμαστε για να μου επιβάλλει άμεσα, στην πράξη, στο κρεβάτι, τις σαδιστικές ορέξεις και ενέργειές της! Θύμωσε πολύ με το διεστραμμένο θράσος μου, βέβαια.

Σκέφτομαι τώρα πως αν δεν την αγαπούσα, είχα αρκετές πιθανότητες να την πηδήξω, στην ψύχρα, στα όρθια και στα κλεφτά, μακριά από τα μάτια του συζύγου της, των συναδέλφων και των φίλων της. Αυτό μπορεί, κυνικά, να το δεχόταν. Γιατί είχε πηδήξει σχεδόν όλους τους διανοούμενους ή καλλιτέχνες που είχε βρει στο διάβα της (εκτός από εμένα). Μα, το να θέλω να κάνω μαζί της έρωτα και να την αγαπάω δεν τη βόλευε, δεν της άρεσε, ένιωθε πως θα αποσταθεροποιούσα τη ζωή της, τον γάμο με τον άντρα της, που σε τελευταία ανάλυση, με τον διανοητικό τρόπο της, τον αγαπούσε. Αλλά και μισούσε λίγο γιατί δεν μπορούσε να την ικανοποιήσει. Όπως μισούσε εμένα, πολύ περισσότερο. Δεν ποθούσε μόνο τους άντρες και τα πέη τους, μα κατά βάθος ίσως τους μισούσε κιόλας λιγάκι. Μάλλον επειδή την παράτησε ο Άντρας, δηλαδή ο Πατέρας.

Μα το έργο βγήκε στρεβλό, ανυπόφορο, δυσχερές και δυσάρεστο. Βασικά είμαι ένας αποτυχημένος ερωτύλος. Την ευθύνη για το ότι τα κάναμε θάλασσα με την Αρετή, πως συγκρουστήκαμε και πως την διέψευσα, την έχω αντικειμενικά εγώ.

Είπα κάποτε στην Αρετή πως θαυμάζω περισσότερο μια γυναίκα που πήγε με είκοσι άντρες από μια που πήγε με δέκα. Πως θαυμάζω κι εκτιμώ περισσότερο μια γυναίκα, ακόμη και παντρεμένη, που πήγε με τριάντα πέντε άντρες από μία που πήγε με είκοσι, κ.ο.κ. Θεωρώ την έντονη, αχαλίνωτη σεξουαλική δραστηριότητα μιας γυναίκας που κάνει σεξ με πολλούς άντρες, μεγάλο της προτέρημα. Ακόμη κι αν την πω χαϊδευτικά, τρυφερά και με πάθος, πουτανίτσα, τσουλάκι ή πουτανάκι. Δυστυχώς, της τα είπα με πολύ θυμό, όταν αποφάσισε πως δεν πρέπει να επικοινωνούμε άλλο, ούτε καν μέσω ίντερνετ, πως πρέπει να ξεκόψουμε πλήρως και οριστικά. Με τη σειρά της θύμωσε κι αυτή τρομερά. Μπορεί να πιστεύει πως ως ένα βαθμό τη βίασα λεκτικά. Και εγώ πιστεύω πως με βίασε συναισθηματικά και ψυχικά, τσαλαπατώντας και ποδοπατώντας με…

Η ζωή μου μοιάζει με δυστυχές, δυσοίωνο, κακό και δυσάρεστο μυθιστόρημα ή φιλμ. Από νέος ήθελα να διαπλάσω τη ζωή μου σαν έργο τέχνης (!). Κάπου το διάβασα και με εντυπωσίασε. Μα το έργο βγήκε στρεβλό, ανυπόφορο, δυσχερές και δυσάρεστο. Βασικά είμαι ένας αποτυχημένος ερωτύλος. Την ευθύνη για το ότι τα κάναμε θάλασσα με την Αρετή, πως συγκρουστήκαμε και πως την διέψευσα, την έχω αντικειμενικά εγώ. Ας μην την θάβουμε άδικα. Έχει χαρίσει πολλή χαρά και ηδονή σε πιο νορμάλ, αποφασιστικούς, αρρενωπούς και τυχερούς άντρες... Ας είναι καλά, χαρωπή, υγιής και ευτυχισμένη, ιδίως αφότου έγινε επιτέλους μια παντελώς ελεύθερη, ώριμη γυναίκα.

Μετά από κάμποσο καιρό, νομίζω πως θα έχω αποστασιοποιηθεί από αυτή την άτυχη, δυστυχισμένη ερωτική ιστορία. Έχω κάνει γι' αυτό τον λόγο υποστηρικτική και γνωσιοσυμπεριφορική ψυχοθεραπεία και φροϊδική ψυχανάλυση και έχω πάρει πολλά αντικαταθλιπτικά. Βέβαια, η Αρετή με έχει εμπνεύσει κιόλας, υπήρξε για μένα μοιραία γυναίκα, βαμπ, πρώην φίλη, συνεργάτις και μούσα μου, γιατί για να φανώ αντάξιός της και για να με εκτιμήσει πνευματικά, εργαζόμουν συνεχώς δημιουργικά και έγραφα πολλά, ενδιαφέροντα κείμενα. Και τώρα δεν μου μιλάει καν, δεν μου λέει λέξη. Έτσι σκληρές, ανελέητες είναι μερικές γυναίκες! Ώρες ώρες σκέφτομαι πως αυτή η έντονη κι ανυποχώρητη εμμονή που έχω στην Αρετή εξυπηρετεί κάποιες ψυχικές ανάγκες μου, να γεμίζω με φαντασίες ένα υπαρξιακό κενό, να πιάνομαι από μια, έστω ανύπαρκτη πλέον, ιστορία μου που με συνέδεσε με τον έρωτα και τη ζωή, να εργάζομαι δημιουργικά γράφοντας κείμενα για τα οποία έχω τη φαντασίωση και ψευδαίσθηση πως κάποια στιγμή υποπίπτουν στην προσοχή της, άρα πρέπει να εξακολουθώ να γράφω, δηλαδή αποτελεί υπόγειο κίνητρο. Οι σχετικές φαντασιώσεις μου για την Αρετή δεν μου κάνουν και τόσο κακό στην καθημερινή ζωή μου και αναρωτιέμαι μήπως μου κάνουν και κάποιο καλό.

Εσύ, Αντίοχε, ήσουν γυναικάς, εγώ ήμουν ερωτύλος, μα ατζαμής, χασογκόλης κι άτσαλος όταν ερωτευόμουν και δεν έβρισκα ανταπόκριση κι αμοιβαιότητα. Αδέξιος και φοβιτσιάρης, όπως με χαρακτήρισε ο φίλος μου ο Τάσος. Εσύ έχεις πλαγιάσει με πολλές, εγώ όχι βέβαια, με τέτοια νοοτροπία. Θα μπορούσαν να μου αρκούν μόνο δυο τρεις και καλές, καλοπροαίρετες, καλλιεργημένες, ευφυείς κι ευαίσθητες διανοούμενες, κατ' ουσίαν είμαι μονογαμικός, δηλαδή με ενδιαφέρει και μου αρέσει πολύ η οικειότητα, η αγάπη, ο έρωτας κι η αλληλεγγύη με τη γυναίκα· η συνεργασία κι η αλληλοϋποστήριξη… 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Θόδωρος Σούμας είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου, αρθρογράφος και δοκιμιογράφος.

Τελευταίο βιβλίο του, η μελέτη «Ο έρωτας στο σινεμά» (εκδ. Αιγόκερως).

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ

Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική και εκφραστική επιμέλεια.