thission koupa

Ο κεντρικός πεζόδρομος έχει για τα καλά ησυχάσει. Μοναδική παραφωνία ο ήχος μιας πλαστικής σακούλας που σουσουρίζει δίπλα από τον σκουπιδοτενεκέ, παραδομένη στη δίνη μιας ξαφνικής ριπής ανέμου.

Της Χαράς Κούππα

Ο μήνας είναι Μάρτιος κι η ατμόσφαιρα ίσα που φωτίζεται από το πρώτο φως της μέρας. Ο αέρας έχει ποτίσει από τη μυρωδιά του νωπού χώματος. Δύο είναι όλοι κι όλοι που περπατούν. Ένας μονάχα ανεβαίνει, κι αυτή που κατεβαίνει είναι η Ήβη Μέρτικα.

Στο σινεμά Θησείον, η φωτεινή επιγραφή είναι σβηστή, οι τζαμαρίες ασφαλισμένες. Περνώντας απέξω, η Ήβη Μέρτικα στέκεται μπροστά από την είσοδο του κτιρίου, σε κάποια απόσταση, ακουμπά το σακίδιο της ανάμεσα στα πόδια και κοιτάει στο εσωτερικό του. Τότε, θυμάται ξανά τις μέρες που η φωτεινή επιγραφή ήταν ακόμα αναμμένη: τα βράδια εκείνα του Ιουνίου που τα γράμματα, στην ταμπέλα, κεφάλαια πράσινα με μαύρο βάθος, επιβάλλονταν στα βλέμματα των περαστικών καθώς αυτοί συνέρρεαν στον κινηματογράφο για λίγες στιγμές αισθητικής απόλαυσης, τις μέρες που οι καρέκλες γέμιζαν από πίσω προς τα μπρος, με γυναίκες και παιδιά, γιαγιάδες και παππούδες, άνδρες, συζύγους και εραστές - όλοι ανυπόμονοι μπροστά στο λευκό πανί. Εκείνη μόλις θα είχε τελειώσει τη βάρδια της. Θα ξέπλενε τον ιδρώτα του προσώπου της με λίγο νερό, θ’άλλαζε τα ρούχα -κανείς να μην διακρίνει τους λεκέδες στο μπούστο της στολής της- και θα έπαιρνε τον δρόμο για το σπίτι, πίσω στο βυζανιάρικο μωρό της. Βλέπει ακόμη την πρώτη ταινία που παίχτηκε την ημέρα που ξεκίνησε να δουλεύει εκεί, μία ασπρόμαυρη βουβή τον τίτλο της οποίας έχει πλέον λησμονήσει. Τον Νίκο στο μπαρ -με φως διακοπτόμενο στο πρόσωπο- να στέκεται όρθιος πίσω από την μεταλλική μπάρα και να σερβίρει με θεατρικές κινήσεις ποπ κορν, γρανίτες και κουτάκια μπίρας.

Βλέπει ακόμη την πρώτη ταινία που παίχτηκε την ημέρα που ξεκίνησε να δουλεύει εκεί, μία ασπρόμαυρη βουβή τον τίτλο της οποίας έχει πλέον λησμονήσει.

Δέκα ολόκληρα χρόνια, μπροστά της. Μα σαν ήρθε η κρίση, τα μεροκάματα λιγόστεψαν και το κακό δεν άργησε να γίνει. Βαθιά μες στα λιπαρά καλώδια του μυαλού της, εικόνες-θρύψαλα δημιουργούνται από τη μοιραία εκείνη στιγμή, που σα βαρίδι κουβαλάει από εδώ και από εκεί καιρό τώρα. Το είχε κιόλας εντοπίσει από την αρχή της βάρδιας της κάτω από μια καρέκλα της μπροστινής σειράς καθώς σκούπιζε τον αριστερό διάδρομο. Θα γλίστρησε, σκέφτηκε, από την τσέπη κάποιου αφηρημένου θεατή την ώρα που, φορτωμένος με ποπ κορν ως το σαγόνι, προσπαθούσε να βολευτεί στην θέση του. Τα δέκατα του δευτερολέπτου εκείνου παίζουν και τη βάζουν πάλι μπροστά στο αναπόδραστο - το δέρμα στο μπράτσο της κυματίζει λιγάκι και το χαϊδεύει για να το ηρεμήσει: Το μέτωπο να στρίβει απότομα για να ελέγξει ότι κανείς δεν τη βλέπει. Το στέρνο να φουσκώνει από τους ακανόνιστους παλμούς της καρδιάς, τη στιγμή που το βλέμμα πέφτει πάνω στο δερμάτινο πορτοφόλι. Στα μάγουλα οι μυς να σφίγγονται και το στόμα να στεγνώνει από σάλιο. Ο ιδρώτας να ρυτιδιάζει το κούτελο, τούφες μαλλιών να πέφτουν στο πρόσωπο καθώς λυγίζει το κορμί να αρπάξει το αντικείμενο που όλο και μεγάλωνε. Κι ύστερα, να τεντώνει απελπισμένα τα δάχτυλα μέσα στα λευκά λάτεξ γάντια, να το σηκώνει από το χώμα και να το χώνει μέσα στην τσέπη του παντελονιού της. Τη μαύρη της στολή -χωρίς την ίδια μέσα- να παρασύρεται από μία ακατανίκητη δύναμη, σαν φύλλο στον δυνατό άνεμο.

Οι οδηγίες του εργοδότη ήταν σαφείς: «Αφήνεις στο ντουλάπι με τα απολεσθέντα οποιοδήποτε αντικείμενο βρεις». Τώρα, με τα χείλη σφιγμένα, θα σηκώσει το σακίδιο της από το πλακόστρωτο και βαθιά χωμένη μέσα στο παλτό της, θα απομακρυνθεί, με το βλέμμα της καρφωμένο στα πόδια, σαν να ντρέπεται για κάτι.

***

Ιnfo
Η Χαρά Κούππα γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα. Σπούδασε Φιλοσοφία, Παιδαγωγική και Ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας και Ειδική Αγωγή στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχει ζήσει στη Σλοβενία και στη Σκωτία. Μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα το 2016 ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην ιδιωτική εκπαίδευση. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στα ηλεκτρονικά περιοδικά Φρέαρ και Βook Press. (φωτογραφίαΝίκος Μαλιάκος) 

chara kouppa photo 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 30 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν επιμέλεια.

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σε κάθε περίπτωση η ορθοδοξία θα νικήσει (διήγημα)

Σε κάθε περίπτωση η ορθοδοξία θα νικήσει (διήγημα)

Λάλησε ο κόκορας στο κινητό. Σηκώθηκα με ταραχή να κλείσω το ξυπνητήρι. Δεν ξέρω γιατί αλλά στο τρίτο χτύπημα νομίζω πως κυνηγάω το πετεινάρι και όλο μου ξεφεύγει. Θέλω να το πιάσω από το λαιμό και να το ταρακουνώ μέχρι να γίνει κόκκινο, όπως το λειρί του.

Του Δημήτρη Μαγριπλή

...
Για να τον ξεχάσω (διήγημα)

Για να τον ξεχάσω (διήγημα)

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή σε σιχαινόμουν. Απ’ την πρώτη στιγμή που σ’ έφερε στο σπίτι και σε είδα να κολυμπάς μέσα σ’ εκείνο το διάφανο σακούλι που το ‘σφιγγε σαν πουγκί στο χέρι του, σαν μπελά σ’ έβλεπα περισσότερο παρά σαν παρέα, ένα μπελά με τον οποίο δεν ήθελα επ’ ουδενί να συμβιώσω.

Της Χρυσ...

Αγνώστου μητρός (διήγημα)

Αγνώστου μητρός (διήγημα)

Μόλις είχαν κλείσει τα σχολεία και ήμουν διπλά χαρούμενος. Και γιατί δεν θα είχαμε μαθήματα -μεταξύ μας, δεν συμπάθησα ποτέ το διάβασμα- και γιατί θα ερχόταν πάλι ο Αλέκος.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Με τον Αλέκο είχαμε γίνει κολλητοί από την προηγούμενη χ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Στην Αλίς Ζενιτέρ και την «Τέχνη της απώλειας» το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου

Στην Αλίς Ζενιτέρ και την «Τέχνη της απώλειας» το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου

Η Γαλλίδα Αλίς Ζενιτέρ (Alice Zeniter) και ο μεταφραστής της στα αγγλικά Φρανκ Γουίν (Frank Wynne) τιμήθηκαν με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου, για το μυθιστόρημα «Η τέχνη της απώλειας». Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση Έφης Κορομηλά. Σημειωτέον, το συγκεκριμένο βρ...

«Οδός Μακεδονομάχων» της Αντωνίας Γουναροπούλου (κριτική)

«Οδός Μακεδονομάχων» της Αντωνίας Γουναροπούλου (κριτική)

Για τη συλλογή διηγημάτων της Αντωνίας Γουναροπούλου «Οδός Μακεδονομάχων» (εκδ. Petites Maisons). Κεντρική εικόνα: Πίνακας της © Christine Cousineau.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Η παιδική ηλικία είναι κατά τον Piaget η περίοδος κατά την οποία...

Ντέιβιντ Μίτσελ: «Οι περισσότεροι συγγραφείς φθονούμε τους μουσικούς»

Ντέιβιντ Μίτσελ: «Οι περισσότεροι συγγραφείς φθονούμε τους μουσικούς»

Σε συνέντευξή του, ο Βρετανός συγγραφέας David Mitchell, δύο φορές υποψήφιος για το Βραβείο Μπούκερ, μίλησε για το πρόσφατο μυθιστόρημά του «Utopia Avenue».

Επιμέλεια: Book Press

Το ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μπερνάρντο Ατσάγα (Bernardo Atzaga) «Σπίτια και τάφοι» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 3 Ιουνίου από τις εκδόσεις Εκκρεμές. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ