Τραβώ την κουρτίνα για να δω το μπαλκόνι του γείτονα απέναντι. Το’ χει παραφορτώσει με χριστουγεννιάτικα στολίδια και μοιάζει με παγώνι που ανοίγει τα πολύχρωμα φτερά του για να εντυπωσιάσει το θηλυκό.
Της Μαίρης Μαργαρίτη
Ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα, μαγνητίζει με τη μία το βλέμμα. Γι’ αυτό και κατά βάθος μ’ αρέσει παρά την υπερβολή του. Προσθέτει μια ψευδαίσθηση ευφορίας στην κουτσουρεμένη φετινή γιορτή.
Η νύχτα έχει πέσει για τα καλά. Το χιονόνερο γυαλίζει στα κίτρινα φώτα του δρόμου. Τέτοιες ώρες η κίνηση είναι ελάχιστη. Ούτε πεζοί ούτε οχήματα. Μια ησυχία που σε γυροφέρνει ύπουλα για να σε αφοπλίσει. Βαριέμαι. Τα λαμπιόνια αναβοσβήνουν συγχρονισμένα με τον καρδιακό μου παλμό. Προσπαθώ να τα μετρήσω αλλά κάπου στη μέση νιώθω τη ματαιότητα της προσπάθειας και εγκαταλείπω.
Ξαφνικά, εμφανίζεται εκείνος. Πίσω από τα λαμπιόνια που αναβοσβήνουν, πίσω από τα παχύφυλλα, τους κάκτους με τις πράσινες σάρκες και τα αγκάθια, μέσα στο κάδρο του φωτισμένου παραθύρου προβάλλει εκείνος με το χλωμό του πρόσωπο. Κοιτάζει προς το μέρος μου. Τον κοιτάζω κι εγώ. Έχουν τα μάτια του ένα φως διαπεραστικό που με αναστατώνει, νιώθω πως διαπερνά τους τοίχους κι έρχεται να εξερευνήσει τις σκοτεινές γωνιές του διαμερίσματός μου. Νιώθω πως τρυπώνει στα συρτάρια μου, ανακατεύει τα εσώρουχα, ανασηκώνει τα μαξιλάρια κι ύστερα ψάχνει να βρει το κρυμμένο ημερολόγιο. Τα μάτια του γίνονται κι αυτά δυο λαμπιόνια που αναβοσβήνουν, μπερδεύονται με τα υπόλοιπα. Με κοιτάζει και τον κοιτάζω. Αποφασιστικά.
Έχουν τα μάτια του ένα φως διαπεραστικό που με αναστατώνει, νιώθω πως διαπερνά τους τοίχους κι έρχεται να εξερευνήσει τις σκοτεινές γωνιές του διαμερίσματός μου.
Κάνω πως σηκώνομαι αδιάφορη, φέρνω μια βόλτα στο κέντρο του δωματίου, ψάχνω δήθεν κάτι. Είναι ακόμη εκεί και με κοιτάζει. Καλό αυτό. Ξαναγυρίζω και κάθομαι με άνεση στο παράθυρο. Υπό άλλες συνθήκες, αν δεν ήταν απαγορευμένη η εγγύτητα λόγω της πανδημίας, θα είχαμε ίσως γνωριστεί σε κάποιο ρεβεγιόν την ώρα της αλλαγής του χρόνου. Ή σε κάποιο φιλικό σπίτι καθισμένοι απέναντι στο τραπέζι με την προϋπόθεση, βέβαια, πως θα είχαμε κοινούς γνωστούς. Ή, γιατί όχι, σε κάποιο εμπορικό κατάστημα. Θα στεκόμασταν ανάμεσα στο πλήθος φορτωμένοι σακούλες δώρα και θα κοιταζόμασταν έτσι αμήχανα, όπως τώρα. Αυτό το βλέμμα είναι αειθαλές, το ξέρω.
Τώρα, φέρνει στα χείλη του ένα ποτήρι και πίνει, πρέπει να είναι κρασί, αν κρίνω από το χρώμα ή κόκα κόλα. Δεν ξέρω τις συνήθειές του. Θα ’θελα να τις μάθω. Διψάω και συνεχώς αναβάλλω να σηκωθώ.
Στο δωμάτιο του μπαίνει τώρα μια καστανή κοπέλα που βγάζει και κρεμά το παλτό της. Τον πλησιάζει και τον αγκαλιάζει από πίσω, έτσι όπως είναι καθιστός μπροστά στο παράθυρο. Τα χέρια της απλώνονται με οικειότητα πάνω στο σώμα του, κυκλώνουν προστατευτικά τους ώμους και δένουν με ασφάλεια πάνω στο στήθος του. Λίγα δευτερόλεπτα τρυφερότητας. Ύστερα, εκείνος σηκώνεται, την παίρνει αγκαλιά και τη φιλά.
Τραβώ απότομα και κλείνω την κουρτίνα μου. Οι βιαστικές κινήσεις των δακτύλων μου αφήνουν ελαφρά ίχνη πάνω στο ύφασμα. Ένα γνώριμο αίσθημα ήττας αναδύεται από μέσα μου, αναμοχλεύει τα σπλάχνα μου κι ανεβαίνει στον οισοφάγο ως λυγμός που θα καταπνίξω τελευταία στιγμή. Μα τι νόμιζα τελοσπάντων; Κακιώνω με τον εαυτό μου. Ανοίγω την τηλεόραση για να ξεχαστώ.
Κάπου εκεί μετά τα μεσάνυχτα παραμερίζω δειλά την κουρτίνα για να κοιτάξω απέναντι. Έχουν σβήσει τα φώτα. Θα κοιμούνται αγκαλιά.
Info
Η Μαίρη Μαργαρίτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μυτιλήνη. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην Ανθρωπογεωγραφία του Πανεπιστημίου Αιγαίου όπου εκπονεί διδακτορική έρευνα. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς σε έντυπα συλλογικά έργα και διαδικτυακούς ιστότοπους. Έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έλαβε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό αστυνομικής λογοτεχνίας που διοργάνωσαν το 2017 οι εκδόσεις Άπαρσις και η Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ). Τον Ιούνιο του 2020 εξέδωσε το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο «Η Φωλιά του Γλάρου» (εκδ. Παράξενες Μέρες).
***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική κι εκφραστική επιμέλεια.
