Margaret Durow

Η ιστορία του θα ξεκινούσε όπως όλες οι ερωτικές ιστορίες που είχε αγαπήσει, με ένα τραγικό γεγονός που θα οδηγούσε σε όλα τα άλλα. 

Διήγημα του Αποστόλη Ηλιόπουλου

Γράφω δεν θα πει δημιουργώ,
θα πει διαχειρίζομαι.
(Αλέξιος Μάινας, Το ξυράφι του Όκαμ)
 

Στο κείμενό του ο ήρωας θα έχανε την αγαπημένη του στην τρίτη σειρά τής πρώτης σελίδας. Περιγραφή του δωματίου, περιγραφή δύο λευκών χεριών που πέφτουν σε άσπρα σκεπάσματα γλιστρώντας απ’ τα χείλη του μισοναρκωμένου από πόνο ήρωα, μοναχικά δάκρυα που σταματούν στο πελιδνό μάγουλό της σαν σε ζεστό χιόνι, και μια τελεία, θάνατος. Γεγονός είναι ότι ο θάνατος, παρότι αδιανόητος και κρυφός, πλησίαζε. Έβλεπε τον ήρωά του να κάθεται στην άκρη του δωματίου και να την κοιτά καθώς κοιμάται, και παρότι του φαινόταν κοινότοπο συνέχισε από εκεί την ιστορία του, πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο τους, τότε που πρωτοβγαίναν μαζί κι αγγίζονταν κι απεδείκνυαν πως η ηδονή δεν είναι μόνο ένα πηγάδι, και περνούσαν τις ώρες τους διπλά, κοιτώντας ο ένας τον άλλο. Είχε ανακαλύψει το τέχνασμα που θα ’κανε κάθε αναγνώστη ν’ αγαπήσει το ζευγάρι, ν’ αγαπήσει τη ζέστη, τις εκρήξεις και τη μελαγχολία τους, να νιώσει αόρατος παρατηρητής της μέθης που διπλασίαζε η αλήθεια, ξεχνώντας το σίγουρο τέλος που απ’ την αρχή γνώριζε, τον θάνατο. Θα ήταν κι οι δυο τους ανάλαφροι, τόσο παντοτινοί, σαν παιδιά σε πίνακες παλιών ζωγράφων, και εκεί θα σταματούσε το πριν και το μετά της ιστορίας τους. Θα ήταν φύλλα που πέφτουν για πάντα απ’ το δέντρο. Σχεδόν μυθικοί, ένα ανερμήνευτο παραμύθι που διαβάζουν οι γενιές στα παιδιά, μια αφήγηση που κλέψαν από τους φόβους μας τα σύννεφα κι απ’ τους Γάλλους οι Γκριμ για να το παρηγορήσουν με την αγάπη.

Οι γνωστοί του, έγραφε, πίστευαν πως ακόμα και τα ιερά βιβλία, ακόμα κι ο Θεός ήταν ανερμήνευτα παραμύθια που έφτιαξε ο αφηγητής. Όμως αν στη φαντασία του αυτό ανατρεπόταν, αν η αντίστροφη εκδοχή γινόταν πιστευτή, ίσως να ζωντάνευε αυτόν τον Θεό των βιβλίων, ίσως να τον έφερνε μάλιστα κάπου στη δική του ιστορία.

Χτύπησε το κουδούνι. Χτύπησε και δεύτερη φορά. Σηκώθηκε απ’ το γραφείο του και άνοιξε. Ήταν εκείνη. Για εκείνη τα έκανε όλα, για εκείνη έγραφε τις λέξεις, για εκείνη είχε δημιουργήσει τα πάντα. Δεν την περίμενε, είχαν πει πως θα βρίσκονταν το επόμενο βράδυ, αλλά του έκανε έκπληξη. Τον αγκάλιασε. Τον τύλιξε με το κασκόλ της. Τον ρώτησε πώς πάει το γράψιμο της σκηνής κι απάντησε «όχι άσχημα, απ’ ό,τι βλέπω». Πάντως δεν θα την άφηνε να διαβάσει τη σελίδα, ήταν σημαντικό να μην φοβάται.

Πέρασαν το βράδυ μαζί και την επόμενη μέρα ανέβηκαν στο βουνό. Στην ιστορία του το βουνό ήταν κατάφυτο με βελανιδιές και οι δυο ήρωες έτρεχαν παρασυρμένοι απ’ τον οίστρο σαν πέταλα στο νερό, τα πόδια τους σχεδόν δεν έβρισκαν χώμα. Μια στιγμή την άγγιξε. Το στήθος της έτρεμε στα χέρια του γιατί τρέμαν αυτά, λες κι ήταν πρώτη φορά που ένιωθε το σώμα της, ζεστό, έτοιμο, ιδρωμένο. Κοιτάζονταν σαν να πονούν από ένταση κι ήταν τέτοιος ο πόθος που νικούσε την τρυφερότητα. Πάτημα ενός πλήκτρου, φιλί. Ύστερα την έπιανε, την άφηνε να χουχουλιάσει στα μπράτσα του και της έδειχνε τις ρίζες των δέντρων που μπλέκονταν. Εκείνη χαμογελούσε με κλειστά μάτια και τον άκουγε παραδομένη. Η φωνή του μέσα της ήταν ένας ήλιος πίσω από λευκό σύννεφο.

Εκεί έκλεινε ένα τρυφερό κεφάλαιο. Το βράδυ πάλι θα χώριζαν. Είχαν περάσει μαζί τις τελευταίες μέρες κι εκείνη έμοιαζε γαλήνια, σαν να μην είχε γραφτεί το παραμικρό. Δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν, στέκονταν όρθιοι και κάθονταν στο πεζούλι και τη φιλούσε στην εξώπορτα κι αργούσε να μπει. Ήταν αυτή που μια ζωή αναζητούσε, αυτή που θα ύφαινε το μέλλον του, θα ζούσαν βέβαια μαζί.

Οδήγησε μέχρι το σπίτι του μόνος και σκεφτόταν την ιστορία. Ήταν τόσο φορτισμένος απ’ τις ιδέες, ώστε δεν κατάλαβε πότε πήρε πάλι την πένα στα χέρια του να τις προχωρήσει.

Οι μέρες περνούσαν, εκείνη έλειπε κι αυτός τη σκεφτόταν και έγραφε. Η αφήγηση προχωρούσε και από το μυαλό του ξεχύνονταν εικόνες, ήχοι, δράση, συγκίνηση. Το χέρι του έτρεχε στο βιβλίο, το μελάνι ξεχείλιζε επεισόδια. Ακόμα κι αυτό έμοιαζε κομμάτι της ιστορίας και φανταζόταν την περιγραφή ενός ποταμού που ξεχυνόταν από την πένα κι άφριζε στο χαρτί. Μάθαινε τα νέα απ’ τους γονείς της, αλλά δεν ανησυχούσε, δεν στενοχωριόταν, και συνέχιζε με αυξανόμενο ζήλο να γράφει.

Επιτέλους του επιτράπηκε να τη δει. Δεν τον άφησαν να της πάει λουλούδια, τον προετοίμασαν πως μετά την εγχείριση πολλά έχουν αλλάξει, να ’σαι ψύχραιμος.

Προχωρούσε στον διάδρομο, σχεδόν έτρεχε παρασυρμένος, προσπερνώντας έναν-έναν τους αριθμούς στις πόρτες, ώσπου είδε τους γονείς της έξω απ’ το δωμάτιο, άδειους, στερεμένους. Κανείς δεν μίλησε. Μπήκε και την είδε. Το κεφάλι της ήταν τυλιγμένο σε γάζες κι είχε τα μάτια κλειστά. Είχε χάσει την όρασή της και δεν μπορούσε να σηκώσει το αριστερό χέρι. Το στόμα της είχε μια κλίση προς τα δεξιά. Για λίγο ξέχασε το σχέδιό του κι έπεσε πάνω της με αναφιλητά. Εκείνη τον κατάλαβε. Η φωνή της τον τύλιξε. Φίλησε τα χείλη της που ανταποκρίθηκαν σε μια παραμορφωμένη προσπάθεια με σάλιο. Έπρεπε να φύγει αμέσως. Βγαίνοντας στον διάδρομο είδε τη μητέρα της να καταρρέει. Ίσα που άκουσε τον πατέρα τής αγαπημένης να τον φωνάζει καθώς έτρεχε σπίτι να πάρει το βιβλίο του. Τώρα πια έπρεπε να το συνεχίσει δίπλα της.  

Δεν είχε υπολογίσει καλά τον χρόνο. Το βιβλίο βρισκόταν στη μέση, δεν αρκούσε για να εξηγήσει πολλά πράγματα, να περιγράψει το παρελθόν, ν’ αναδείξει την ωρίμανση των ηρώων του, ούτε καν ν’ αναφερθεί στα γεγονότα που έφεραν την ηρωίδα στο χείλος του θανάτου. Ο γιατρός δεν άφηνε περιθώρια. Τα πράγματα δεν είχαν πάει καλά. Από στιγμή σε στιγμή θα συνέβαινε. Μπορεί προηγουμένως να έπεφτε και σε κώμα. Κάθισε δίπλα της κι έγραφε, ενώ εκείνη αναζητούσε ακίνητη τα χέρια του. Ήξερε πως δεν είχε χρόνο. Αγνόησε τις τυφλές της εκκλήσεις, έγραφε μόνο και την παρατηρούσε, χωρίς να την αγγίζει, χωρίς να μιλά. Γονείς και συγγενείς γύρω ένα άνευρο τσίρκο που περνούσε να τη χαιρετήσει – σαν μπροστά στην ψόφια τίγρη, σαν μπροστά στο κλουβί με τα νεκρά αηδόνια. Αλλά δεν είχε φύγει ακόμα.

Κι έφτασε η τελευταία ώρα, σημείο εκβολής της ζωής της, και το δωμάτιο γέμισε γιατρούς και νοσοκόμες που προσπαθούσαν να τον σηκώσουν. Μόνο έτσι κατάλαβε εκείνη ότι ήταν ακόμα εδώ, κοντά του. Αυτός απτόητος και δοσμένος, δεν τον κουνούσε κανείς: ο χώρος τον είχε δεχτεί, ένα ανθρώπινο έπιπλο για τέτοιες περιστάσεις, ένα μηχάνημα που έφτυνε σελίδες. Ο πατέρας της έδινε οδηγίες, έβριζε ή θρηνούσε ανήμπορος, τον χτυπούσε αγανακτισμένος. Εκείνος συνέχιζε να γράφει και δεν σταμάτησε να δει τη μητέρα της να συσπάται και να λιποθυμά την ώρα που οι νοσοκόμες την έβγαζαν απ’ το δωμάτιο. Ούτε όταν ξαναμπήκαν να σύρουν κι αυτόν έξω δεν σήκωσε το βλέμμα του να τη δει για τελευταία φορά ζωντανή. Εκείνη έσβηνε κι οι δικοί της πλάνταζαν μπροστά του, αλλά το ποτάμι δεν αλλάζει ροή.

Κάπου εκεί θα τελείωνε η ιστορία, γιατί ακόμα και για τους συγγραφείς δεν είναι όλα εφικτά. Στην τελευταία σελίδα της ιστορίας του, ο ήρωάς του παρακαλούσε να γίνει ένα θαύμα, καθώς τα χέρια της γλιστρούσαν απ’ τα δικά του αναίμακτα στα σκεπάσματα κι ήταν η προσευχή του τόσο απαιτητική, η κραυγή της ψυχής του τόσο ρητή κι αδιαπραγμάτευτη, που ο Θεός του βιβλίου του, τα σύννεφα και τα όνειρα κι η σιωπή ήταν απλώς το σεντόνι πάνω στο οποίο θα το άφηνε για να ξεχαστεί και να κλάψει. 

 

apostolis iliopoulosInfo
Ο Αποστόλης Ηλιόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε Κοινωνιολογία και Σκηνοθεσία. Είναι συνιδρυτής των εταιρειών παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών Compass Films και Film GetItOn. Ίδρυσε και είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Περιστερίου και διδάσκει σενάριο και σκηνοθεσία στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Καλλιθέας. Οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει και διακριθεί σε εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ. Ποιήματα και διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και ανθολογίες. Προσεχώς θα εκδοθεί η ποιητική συλλογή του: Κι εσύ, πατέρα Καίσαρα;

 

 

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική κι εκφραστική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Καθόταν στη σάλα. Κοιτούσε σκεφτικός από το φινιστρίνι. Στο σύθαμπο ενός πρωταπριλιάτικου ουρανού αρμένιζε η μικρή πολιτεία∙ κοντά και πιο κοντά και πιο κοντά.

Διήγημα του Παντελή Αδαμίδη

...
Ο Τάκης (διήγημα)

Ο Τάκης (διήγημα)

Μας έφερε καρπούζι. Είπε στη μαμά να το κόψει και να το βάλει στο ψυγείο. Θα το φάμε στη θάλασσα, είπε. Η μαμά μάζεψε το ρούχο της στον λαιμό και τον κοίταξε, εκείνος είπε: Ερημιά είναι, μόνο εμείς οι τέσσερις θα είμαστε.

Του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Μετά π...

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Έσταζε το ταβάνι πάνω στα λινά, λευκά κοστούμια τους, έπεφτε το νερό στα λεκανάκια, αλλά η αίθουσα του παλιού νεοκλασικού κρατούσε ακόμα την αίγλη της, και καθώς το φως έμπαινε με δυσκολία από τα κουφωμένα παντζούρια, οι άσχημες λεπτομέρειες της ετοιμόρροπης κεντρικής σάλας κρύβονταν ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Ένα νέο βραβείο για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία από ισπανικά, πορτογαλικά και καταλανικά στα ελληνικά είναι γεγονός. Διαβάστε τη βραχεία λίστα των υποψηφίων προς βράβευση βιβλίων. Η καλύτερη μετάφραση θα ανακοινωθεί σε εκδήλωση που θα διοργανωθεί από το Φεστιβάλ ΛΕΑ [Λογοτεχνία εν Αθήναις] στο Μουσείο ...

Σασμός, του Σπύρου Πετρουλάκη

Σασμός, του Σπύρου Πετρουλάκη

Για το μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη «Σασμός», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Εξαιρετικά παραγωγικός, ο Σπύρος Πετρουλάκης είναι συγγραφέας πολλών μπεστ-σέλερ μυθιστορημάτων, αλλά ο «Σασμός» (Μίνωας 2019), χάρη πλέον και στην εξαιρετικά επιτυχη...

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Ερωταποκρίσεις από παλαιότερες συνομιλίες και συνεντεύξεις με ποιητές και μεταφραστές.

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Πώς επιλέγουμε τα κείμενα που μεταφράζουμε;

Με ποικίλους τρόπους και για όλους τους δυνατ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ