piano voukantzis

Ήμουν δευτέρα δημοτικού όταν άκουσα την κυρία Μανωλία να παίζει στο πιάνο μια σονάτα του Μπετόβεν. Μαγεύτηκα. Από τότε το όνειρό μου ήταν να γίνω μουσικός, σαν εκείνη. Ήταν πρωτευουσιάνα με πτυχίο από το Εθνικό Ωδείο. Ποιος ξέρει πώς κατέληξε στα χωριά μας.

Του Δημήτρη Βουκάντση

Στο κουδούνι της πόρτας έγραφε:

Μανωλία Αντωνίου, Μουσικός
Κάτοχος διπλώματος πιάνου Εθνικού Ωδείου

Παρέδιδε και μαθήματα στο σπίτι της κάθε Σάββατο μεσημέρι, λίγο μετά το σχολείο. Έπεισα τον πατέρα μου να με στείλει για λίγο καιρό. Ακόμα θυμάμαι εκείνα τα μεσημέρια. Την αγωνία μου μέχρι να αγγίξω εκείνες τις κοκάλινες τραμπάλες που άφηναν τον γλυκό τους ήχο στο ηλιόλουστο δωμάτιο της κυρίας Μανωλίας.

Η λιακάδα δεν κράτησε πολύ. Λίγους μήνες μετά μετακομίσουμε και πάλι. Καινούργιο σχολείο, καινούργιοι φίλοι, ένα ακόμη σημείο στο χάρτη που έπρεπε να λέω σπίτι μου. Και εκεί δεν μείναμε πολύ. Πήγαμε παρακάτω και, ύστερα, λίγο παρακάτω. Πιάνο δεν βρέθηκε ξανά στον δρόμο μου. Έτσι κι αλλιώς, τα λεφτά δεν περίσσευαν και, άλλωστε, «τι σόι ζωή θα έκανα σαν πιανίστας;» έλεγε ο πατέρας μου. «Πέντε γράμματα ήταν ό,τι χρειαζόμουν για να κάνω μια τίμια δουλειά». Και αυτό έκανα. Διόρθωνα μηχανάκια, έκοβα ξύλα, κουβαλούσα τσουβάλια με στάρι στους μύλους της περιοχής.

Όταν πέθανε ο πατέρας μου αποφάσισα να φύγω στην Αθήνα. Η μάνα μου έμεινε με την αδερφή μου στο χωριό. Κάθε βδομάδα έστελνα κάτι λίγα λεφτά. Με τα υπόλοιπα νοίκιαζα ένα δωμάτιο, έπινα κανένα ποτήρι κρασί τα βράδια και όταν πήγαιναν καλά οι δουλειές έπαιζα κανένα στοίχημα στον ιππόδρομο.

Όσες φορές προσπάθησα να πείσω εκείνον τον μεθύστακα τον πιανίστα να μου μάθει να παίζω, απέτυχα.

Τα Σαββατόβραδα είχε ζωντανή μουσική στου Αρσένη, με πιάνο και βιολιά. Πήγαινα όποτε μπορούσα. Όσες φορές προσπάθησα να πείσω εκείνον τον μεθύστακα τον πιανίστα να μου μάθει να παίζω, απέτυχα. Ό,τι συμφωνία κάναμε το βράδυ, την είχε ξεχάσει μέχρι το επόμενο πρωί, όταν τον έβρισκα να κυλιέται στα ξερατά του.

Έτσι, όταν εκείνο το πρωί είδα την αγγελία στην εφημερίδα «Παραδίδονται μαθήματα πιάνου έναντι κηπουρικής εργασίας», δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά. Έτρεξα στην οδό Παπαδιαμάντη 4. Ήταν μια παλιά, διώροφη μονοκατοικία. Φθαρμένα παντζούρια, ξεκολλημένοι σοβάδες. Χτύπησα το κουδούνι. Μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, με γαμψή μύτη και ηλιοκαμένο πρόσωπο, εμφανίστηκε στην πόρτα.

«Είμαι καλός κηπουρός» είπα. «Έχω δουλέψει καλοκαίρια και καλοκαίρια στο περιβόλι του θείου μου»

Με κοίταξε ξινισμένη σαν να της είχα χαλάσει τον ύπνο.

«Τι θέλεις αγόρι μου;» είπε.

«Για την αγγελία ήρθα… τα μαθήματα πιάνου» είπα.

Τότε κατάλαβε. Έβγαλε ένα τσιγάρο από το μανίκι της ζακέτας της και το άναψε.

«Και γιατί σε ενδιαφέρει το πιάνο;» είπε.

«Δεν ξέρω, αυτό ήθελα από μικρός. Να μάθω πιάνο» είπα. «Είμαι καλός κηπουρός όμως, θα δεις».

Μου έκανε νόημα να την ακολουθήσω. Με πήγε στον κήπο. Ένα μικρό τετράγωνο όλο κι όλο χορταριασμένο, με κάτι άγριες τριανταφυλλιές που σκαρφάλωναν στον φράχτη. Στη μέση του κήπου μία μηλιά ήταν φορτωμένη με καρπούς.

«Θέλω να την κόψεις» είπε.

Μου φάνηκε κρίμα να κόψω τέτοιο όμορφο δέντρο.

«Μπορώ να πουλήσω τα μήλα στη λαϊκή» είπα, «θα βγάλεις καλό μεροκάματο».

«Θέλω να την κόψεις» είπε ξανά, «θα είναι η πρώτη σου δουλειά».

Πήγαμε στο σαλόνι. Στη μέση του δωματίου ήταν το πιάνο. Κάθισε στο σκαμνάκι και άρχισε να παίζει μια βελούδινη μελωδία. Αμφιβάλλω αν ήταν κάποια σύνθεση, μάλλον με παράπονο έμοιαζε μιας σπαταλημένης ζωής.

«Κάθε Σάββατο μεσημέρι, εντάξει;» είπε, όταν τελείωσε.

Από τα παράθυρα έμπαινε ένα κουρασμένο φως και σκόνταφτε πάνω στη σκόνη που αιωρούνταν στον αέρα. Κοίταξα το δέντρο στην αυλή. Θα φύλλα του να γυαλίζουν στον Ήλιο.

«Εντάξει» είπα.

Μόνο όταν έβγαινα από το σπίτι πρόσεξα το όνομα στο κουδούνι της πόρτας:

Μανωλία Αντωνίου, Μουσικός
Κάτοχος διπλώματος πιάνου Εθνικού Ωδείου


voukantzis photoInfo
Ο Δημήτρης Βουκάντσης γεννήθηκε στις Σέρρες το 1981. Έχει σπουδάσει Φυσικός και τα τελευταία χρόνια ζει στην Οξφόρδη. Είναι φοιτητής του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών Δημιουργικής Γραφής. Διηγήματά του έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικές εκδόσεις.

 

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αζευγάρωτα (διήγημα)

Αζευγάρωτα (διήγημα)

Δέκα καλοκαίρια πηγαίναμε στην κατασκήνωση, όλοι μαζί στην ίδια ομάδα, τους Ιχνηλάτες. Ξεκινήσαμε στα πέντε μας και κλείναμε πια τα δεκαπέντε.

Της Ρένας Σαμαρά-Μάινα

Δέκα καλοκαίρια πηγαίναμε στην κατασκήνωση, όλοι μαζί στην ίδια ομάδα, τους Ιχνηλάτες....

Ένα ή δύο πράγματα που ξέρω γι' αυτόν (διήγημα)

Ένα ή δύο πράγματα που ξέρω γι' αυτόν (διήγημα)

Διαφέραμε πολύ. Εγώ κοινωνικός και με εμπιστοσύνη στις επόμενες στροφές της ζωής, αυτός μαζεμένος, επιφυλακτικός και με περισσότερη σύνεση.

Της Γεωργίας Δρακάκη

Ο Τ. είχε προέλθει από μια παράξενη στροφή της γης, λίγο πιο χορε...

Wunderklar (διήγημα)

Wunderklar (διήγημα)

Πριν δύο εβδομάδες, ούτε μήνας δεν είχε περάσει από την κηδεία, με φώναξε η μάνα μου να τη βοηθήσω να αμπαλάρουμε τα βιβλία της γιαγιάς.

Του Απόστολου Μαϊκίδη

Το σπίτι το ήθελε άμεσα ο ιδιοκτήτης, για να είναι έτοιμος όταν βγουν τ' αποτελέσματα των Παν...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πόσο καλή ιδέα είναι να γίνει ξενώνας «Το Σπίτι των Νεκρών»;

Πόσο καλή ιδέα είναι να γίνει ξενώνας «Το Σπίτι των Νεκρών»;

Συγγραφείς και καλλιτέχνες αντιδρούν στην απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του Δουβλίνου να μετατραπεί σε ξενώνα το σπίτι που ενέπνευσε τον James Joyce να γράψει το διήγημα «Οι νεκροί» που περιλαμβάνεται στη συλλογή «Οι Δουβλινέζοι».

Της Σοφίας Μεσσήνη

...
«Η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου», ένα μεγάλο ποιητικό δρώμενο σε live streaming

«Η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου», ένα μεγάλο ποιητικό δρώμενο σε live streaming

Ποιητικό δρώμενο, με τίτλο τον εμβληματικό στίχο του Ανδρέα Εμπειρίκου «η ποίησις είναι ανάπτυξι στίλβοντος ποδηλάτου», παρουσίασε η Εταιρεία Συγγραφέων στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» του Συλλόγου Φίλων της Μουσικής χωρίς την παρουσία κοινού λόγω των περιοριστικών μέτρων για την...

Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα με ελληνική σφραγίδα

Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα με ελληνική σφραγίδα

Πέντε ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή που ξεχωρίζουν.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

 

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Μητέρες, της Σάρα Νοττ (προδημοσίευση)

Μητέρες, της Σάρα Νοττ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Sarah Knott «Μητέρες – Μια αντισυμβατική ιστορία» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), που κυκλοφορεί στις 29 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ

...
Νο 13, του Βάλτερ Μπένγιαμιν (προδημοσίευση)

Νο 13, του Βάλτερ Μπένγιαμιν (προδημοσίευση)

Απόσπασμα μιας ενότητας και μέρος των επιλεγομένων από την ανθολογία του Walter Benjamin «Νο 13 – Εξήντα πέντε θέσεις για τα βιβλία και τις πόρνες, το γράψιμο, την κριτική, τους σνομπ και την επιτυχία», σε μετάφραση και επιλεγόμενα του Κώστα Κουτσουρέλη. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσ...

Ανακαινίζω τη ζωή μου με αρχιτέκτονα τον Αριστοτέλη, της Φένιας Τσανάκα (προδημοσίευση)

Ανακαινίζω τη ζωή μου με αρχιτέκτονα τον Αριστοτέλη, της Φένιας Τσανάκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Φένιας Τσανάκα «Ανακαινίζω τη ζωή μου με αρχιτέκτονα τον Αριστοτέλη» το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα με ελληνική σφραγίδα

Πέντε αστυνομικά μυθιστορήματα με ελληνική σφραγίδα

Πέντε ελληνικά αστυνομικά μυθιστορήματα από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή που ξεχωρίζουν.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

 

...
Για τη Χρυσή Αυγή, την άκρα δεξιά, τον ελληνικό εθνικισμό: 20 βιβλία που έπρεπε να διαβάσουν

Για τη Χρυσή Αυγή, την άκρα δεξιά, τον ελληνικό εθνικισμό: 20 βιβλία που έπρεπε να διαβάσουν

Μια σχεδόν εξαντλητική περιήγηση στα βιβλία που αφορούν την ελληνική ακροδεξιά και τη Χρυσή Αυγή και κυκλοφόρησαν την τελευταία 10ετία στη χώρα μας. Ένα αξιανάγνωστο «σώμα» κειμένων που καλύπτει όλες τις όψεις του σύνθετου πολιτικού και κοινωνικού φαινομένου.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

...
Βιβλία του φθινοπώρου ή τι θα διαβάσουμε τις μέρες που έρχονται

Βιβλία του φθινοπώρου ή τι θα διαβάσουμε τις μέρες που έρχονται

Επιλογή από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, δοκιμίων και βιογραφιών.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Με σκεπτικισμό αλλα και συγκρατημένη αισιοδοξία κινούνται οι περισσότεροι από τους εκδοτικούς οίκους ενόψει ενός χ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

17 Ιουλίου 2020 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 καλά βιβλία για το καλοκαίρι και για πάντα

Πενήντα καλά βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή τα οποία ξεχωρίσαμε ανάμεσα σε πολλά ακόμη καλά βιβλία. Ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία, ποίηση, δοκίμια ιστ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ