Πριν δύο εβδομάδες, ούτε μήνας δεν είχε περάσει από την κηδεία, με φώναξε η μάνα μου να τη βοηθήσω να αμπαλάρουμε τα βιβλία της γιαγιάς.
Του Απόστολου Μαϊκίδη
Το σπίτι το ήθελε άμεσα ο ιδιοκτήτης, για να είναι έτοιμος όταν βγουν τ' αποτελέσματα των Πανελλαδικών. Πάνω που τελείωνα την πρώτη κούτα, πέφτει απ' την ντάνα που κρατούσα ένα τεύχος του περιοδικού «Φιλοξενία και Οικονομία», από το 1991. Είχε εξώφυλλο μια κατάξανθη θεά, στοιχείο που τράβηξε αμέσως την προσοχή μου. Παρότι οι μέσα σελίδες δεν παρουσίαζαν αντίστοιχο ηδονοβλεπτικό ενδιαφέρον, καθώς φιλοξενούσαν άρθρα αποκλειστικά κλαδικής θεματολογίας, το μάτι μου δεν άργησε να πέσει σε μια καταχώρηση μισής σελίδας:
WUNDERKLAR - ΠΡΟΪΌΝΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ
Εγγύηση ποιότητας και εξυπηρέτησης σε 48 χώρες. Tώρα και στην Ελλάδα.
• Παρκετίνες
• Στιλβωτικά επίπλων
• Υγρό σαπούνι για τα χέρια
Λες και με χτύπησε το ρεύμα. Θυμήθηκα τα δάχτυλα της γιαγιάς να τρέμουν, ένα χαρτί να πέφτει απ' τα χέρια της κι εκείνη να γέρνει ελαφρά, πριν σωριαστεί στο μάρμαρο της ρεσεψιόν. «Μας παίρνουν την "Αφροδίτη", Γιώργο. Μας την παίρνουν, οι αλήτες!». Δεκατρείς μέρες με τ' οξυγόνο ήταν, από θαύμα τη γλίτωσε. Όχι η "Αφροδίτη", η γιαγιά. Την πανσιόν την κατέσχεσαν. Δεν είχε βλέπεις η γιαγιά να τους πληρώσει μετρητό, ούτε και βρέθηκε κανείς να της δανείσει. Την είχαν κερδίσει την έφεση οι λαζογερμανοί, «ψυχική οδύνη», έτσι νομίζω έγραφε στην απόφαση, κι ας είχαν δέκα χρόνια να τα δουν τα δευτερανηψάκια τους· εκείνα που είχαν ξεψυχήσει από εισπνοή «Wunderklar», πέντε καλοκαίρια πριν, στο δωμάτιο 21.
Info
Ο Απόστολος Μαϊκίδης γεννήθηκε το 1972 στη Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται.
