Orpheus in the Underworld

Ω εσείς τρισκατάρατοι Πλούτωνα και Περσεφόνη, που σκαρφιστήκατε την καταδίκη μου! Ωιμέ, ο βαριόμοιρος εγώ!

Διήγημα της Άρτεμης Γρίβα

Μαύρη η ώρα που γύρισα και σε κοίταξα, Ευρυδίκη, εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα μπροστά στην πύλη του Άδη! Εγώ, ο μεγάλος λυράρης, που και τα ποτάμια ακόμα σταματούσαν να κυλούν για να με ακούσουν, να κουτουλάω τώρα στου Ερέβους τους σταλακτίτες, παρέα μ' ένα τέρας αγκαθωτό και μια μαραζωμένη αγάπη! 

Ωιμέ, είναι αργά πια για να μαζέψω τα συντρίμμια μου. Εγώ, ο ποιητής Ορφέας, ζούσα ευτυχής με την πανέμορφη νύφη μου Ευρυδίκη, που τα πλουσιότατα κάλλη της προκαλούσαν ρίγη σε όλους, θεούς, ημίθεους κι ανθρώπους. Κι όταν ο σάτυρος ο Αρισταίος την κυνήγησε με τα σάλια του να τρέχουν και το όργανό του προτεταμένο, η Ευρυδίκη μου έτρεξε αλαφιασμένη να ξεφύγει· ώσπου τη δάγκωσε ο όφις κι έτσι ξεκίνησαν τα νταραβέρια μας με τον Κάτω Κόσμο.

Πήρα τότε τη λύρα μου και, μόνος εγώ ανάμεσα στους ζώντες, πέρασα τον Αχέροντα ποταμό! Χάροντας, Κέρβερος, Πλούτωνας και Περσεφόνη, όλοι μαγεύτηκαν μέχρις ιερών δακρύων από τον νταλκά της λύρας μου. Και με το πες-πες, η Περσεφόνη τον έπεισε τον Πλούτωνα να μου τη δώσουν πίσω την Ευρυδίκη μου, αρκεί, λέει, να μην γυρνούσα να την κοιτάξω μέχρι να ξαναβρεθούμε στο βασίλειο του φωτός. Μα ήταν άφατη η αγωνία μου! Μήπως με κορόιδεψαν; Μήπως, αντί για Ευρυδίκη, μου προσέφεραν ένα φάσμα απατηλό; Δεν άντεξα ο έρμος και γύρισα, κι εκεί, μπροστά στις όχθες του Αχέροντα είδα την Ευρυδίκη μου να ξεθωριάζει, κι άκουσα από τα βάθη του Ερέβους του Πλούτωνα τον καγχασμό.

Εγώ, ο ποιητής Ορφέας, ζούσα ευτυχής με την πανέμορφη νύφη μου Ευρυδίκη, που τα πλουσιότατα κάλλη της προκαλούσαν ρίγη σε όλους, θεούς, ημίθεους κι ανθρώπους. Κι όταν ο σάτυρος ο Αρισταίος την κυνήγησε με τα σάλια του να τρέχουν και το όργανό του προτεταμένο, η Ευρυδίκη μου έτρεξε αλαφιασμένη να ξεφύγει· ώσπου τη δάγκωσε ο όφις κι έτσι ξεκίνησαν τα νταραβέρια μας με τον Κάτω Κόσμο. 

Οποία φρίκη! Κι όμως, ωιμέ, καλύτερα να τραβούσα μόνος τον δρόμο της επιστροφής, καλύτερα ακόμα και να' παιρνα μόνος τη ζωή μου με της λύρας μου τις χορδές! Αλλά πού να φανταστώ, ο μαύρος, τι με περίμενε. Βλέποντάς με έτσι παραδομένο στους λυγμούς, η Περσεφόνη έτρεξε πάλι στον Πλούτωνα. Μετά το καινούριο πες-πες και τους μουλωχτούς ψίθυρους, ο σατανικός γερο-τράγος με ξανακάλεσε στο βρωμερό παλάτι του και, μέσες-άκρες, μου είπε τα εξής φριχτά:

«Πολύπαθε Ορφέα, δεν άντεξες το πάθος σου να χαλιναγωγήσεις, μα εγώ άλλη μια ευκαιρία θα στη δώσω! Αν θες να έχεις κοντά σου την Ευρυδίκη σου, εδώ, στου Άδη τις σπηλιές θα μετοικήσεις εσαεί· και θα' χετε μια σπηλιά όλη δική σας, πλήρως εξοπλισμένη με τη νυφική της κλίνη, ακόμη και με ανάκλιντρο για να ψάλλεις με την άνεσή σου τα λιγούρικά σου τραγουδάκια. Κι η Ευρυδίκη εκεί μέσα, κοντά σου, στη σπηλιά! Όμως» –κι εδώ του ξέφυγε ένα χαχανητό– «στη νυφική σας την κλίνη εχίνον ευμεγέθην θα' χετε, αγκαθωτόν και τερατώδην τρόφιμον, που ανάμεσά σας εσαεί θα κείται! Αυτή είναι η πρότασή μου, λάγνε ποιητάκο· αλλιώς μαζεύεις τα μπογαλάκια σου κι άμε στο καλό. Τι λες;»

Πού να' ξερα τι με περίμενε! Δέχτηκα φυσικά αμέσως, κι έτρεξα με καρδιοχτύπι να σφίξω στην αγκαλιά μου την πολύτιμή μου Ευρυδίκη. Ωιμέ, κλινήρη τη βρήκα, και δίπλα της ακοίμητος φρουρός ετούτος ο μισητός, ο τερατόμορφος σκαντζόχοιρος με τα μύρια αγκάθια. Η αγάπη μου έτεινε τα λευκά της χέρια μέσα από την ολόλευκη αισθήτα· μα όπως, τρελός από τον έρωτά μου, έκανα να χιμήξω πάνω στο κορμάκι της, να' σου τα φριχτά αγκάθια του εχίνου να μπήγονται στο δέρμα μου και να ξεσκίζουν τις σάρκες μου! Απελπισμένος, χίμηξα ξανά, ενώ η καλή μου με καλούσε με κραυγές. Μα το αεικίνητο το τέρας ξανατρύπωσε ανάμεσό μας, και πάλι μ' άφησε καταματωμένο και με φριχτές τσιμπιές – για δες, Ορφέα, να πηγαίνεις για έρωτα και να γυρίζεις σαν νικημένος πολεμιστής που ρίχτηκε στη μάχη χωρίς πανοπλία!

Έτσι ξαναέτρεξα στο Έρεβος, και να' με πάλι στου Πλούτωνα τα πόδια. «Πάρε το μισητό ετούτο ζώο, καλέ Θεέ, ν' αγκαλιάσω επιτέλους τη γυναίκα μου, έστω και μέσα σε τούτη τη φριχτή σπηλιά!» οδυρόμουν, κι έπαιζα και τη λύρα, μήπως τον τουμπάρω. Μα η Περσεφόνη έκλεισε το πονηρό της το ματάκι στον σύζυγό της, κι αυτός γρύλισε ετούτα τα νέα, μα εξίσου φριχτά: «Φτωχέ Ορφέα, είπα ότι η Ευρυδίκη κοντά σου, μα όχι δική σου, θα είναι! Αν θέλεις, μαύρε, το κορμί της ν' απολαύσεις, θα πρέπει τον νυκτόβιον εχίνον να κοιμήσεις· μα ετούτος τη μέρα μόνον αναπαύεται, κι εδώ βρισκόμαστε στη νύχτα την αιώνια και το Έρεβος το παντοτινό. Μόνο, λοιπόν, αν το γλυκύτερο όλων άσμα σκαρφιστείς, και τον εχίνο γλυκονανουρίσεις, για μια στιγμή μονάχα θα χαράξει η μέρα στις Κάτω γειτονιές, κι εσύ και η αγάπη σου σ' αιώνια αγκαλιά θα ενωθείτε. Αλλιώς μαζεύεις τα μπογαλάκια σου και άμε στο καλό».

Ωιμέ, και πάλι δέχτηκα ο έρμος την πρόταση του άσπλαχνου Πλούτωνα και της στρίγγλας Περσεφόνης. Κι από τότε, χρόνους πολλούς, καθισμένος στο ανάκλιντρό μου, μες στην ανήλιαγη σπηλιά και την αιώνια νύχτα σκαρώνω ύμνους, νανουρίσματα, ρομάντσα, έπη, όπερες, δεκαπεντασύλλαβους μα και ροκιές ακόμα, μήπως κατορθώσω να νανουρίσω το απαίσιο ζωντανό. Μα το μαρτύριό μου όλο και πιο αβάσταχτο γινόταν· το αγκαθωτό το τέρας ακοίμητος φρουρός, και η καλή μου, καρφωμένη στο κρεβάτι, με κάθε νέα μου μελωδία αποτυχημένη όλο και πιο πολύ απελπιζόταν. Και φώναζε, και γκρίνιαζε, και κατάβρεχε τη νυφική μας κλίνη με δάκρυα πικρά, και ξεστόμιζε στον φτωχό τον ποιητή κατηγορίες φριχτές. Έτσι, μπροστά σε τούτο το ελεεινό κρεβάτι, είδα σιγά-σιγά τη φλόγα μου για κείνη να καταλαγιάζει, τη λαχτάρα μου να ασθμαίνει, το βλέμμα μου, αλίμονο, από το δέρμα το χλωμό και την αισθήτα να μπουχτίζει. Ωιμέ, από κει που χείμαρροι τα τραγούδια ανάβλυζαν από μέσα μου, το ιερό το μουσικό μου πάθος στέρεψε ολότελα σχεδόν· και η φοβερή σκέψη με τριγυρίζει πια ολημερίς: μήπως, αλίμονο, να μαζέψω τα μπογαλάκια μου και να πάω στο καλό; Μήπως ανδρείκελο είμαι πλέον αδειανό, και γι' αυτό δεν κατορθώνω να πλάσω το νανούρισμα το πιο γλυκό; Ωιμέ, μήπως κι αυτή ακόμη η Ευρυδίκη μου ποτέ της δεν υπήρξε, μα είναι φάσμα απατηλό; Όλα μου τα στερήσατε, ω τρισκατάρατοι θεοί, τη φλόγα του έρωτά μου, της λύρας μου το πάθος, και της ψυχής μου τον ιερό σκοπό!

→ Στην κεντρική εικόνα, ο πίνακας Orpheus in the Underworld (1863) του Γάλλου ζωγράφου Jacquesson de la Chevreuse (1839-1903).


Artemis GrivaInfo
Η Άρτεμις Γρίβα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Ασχολείται με τη μετάφραση και την κοινωνική έρευνα. Κείμενα και ποιητικές μεταφράσεις της έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους. Παρακολουθεί το σεμινάριο γραφής του Κ. Κατσουλάρη.

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ

Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ένα ή δύο πράγματα που ξέρω γι' αυτόν (διήγημα)

Ένα ή δύο πράγματα που ξέρω γι' αυτόν (διήγημα)

Διαφέραμε πολύ. Εγώ κοινωνικός και με εμπιστοσύνη στις επόμενες στροφές της ζωής, αυτός μαζεμένος, επιφυλακτικός και με περισσότερη σύνεση.

Της Γεωργίας Δρακάκη

Ο Τ. είχε προέλθει από μια παράξενη στροφή της γης, λίγο πιο χορε...

Wunderklar (διήγημα)

Wunderklar (διήγημα)

Πριν δύο εβδομάδες, ούτε μήνας δεν είχε περάσει από την κηδεία, με φώναξε η μάνα μου να τη βοηθήσω να αμπαλάρουμε τα βιβλία της γιαγιάς.

Του Απόστολου Μαϊκίδη

Το σπίτι το ήθελε άμεσα ο ιδιοκτήτης, για να είναι έτοιμος όταν βγουν τ' αποτελέσματα των Παν...

Μπαλαρίνα από χαρτί (διήγημα)

Μπαλαρίνα από χαρτί (διήγημα)

Αγαπητέ μου,
Γνωριστήκαμε πριν πολλά χρόνια. Εγώ νέα κι όμορφη. Όρθια πάνω στο ξύλινο τραπέζι. Εσύ με τη μεγάλη μύτη σου ν’ ακουμπάει στο χαρτί. Καθισμένος στη στρογγυλή καρέκλα του γραφείου. Εγώ με τα χέρια στεφάνι πάνω από το κεφάλι και το αριστερό πόδι τεντωμένο ψηλά. Εσύ με μουντζουρωμένα από το μελάνι δάχτ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Αν Πεντέρς: «kalá»

Αν Πεντέρς: «kalá»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ποιητική σύνθεση της Βελγίδας ποιήτριας Αν Πεντέρς «kalá» (μτφρ. Αναστασία Χαβάτζα) που κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μια ακροθαλασσιά. Πολύχρωμη. Ορυκτώδης. ...

Όλοι οι καλοί έχουν πεθάνει, του Γεράσιμου Μπέκα

Όλοι οι καλοί έχουν πεθάνει, του Γεράσιμου Μπέκα

Για το μυθιστόρημα του Γεράσιμου Μπέκα «Όλοι οι καλοί έχουν πεθάνει» (μτφρ. Απόστολος Στραγαλινός, εκδ. Κριτική).

Του Νίκου Ξένιου

«Ο μαρμάρινος Περικλής έκλεισε από το βάθρο του το μάτι στον Άρη.
Ίσως,...

Θηριόμορφοι, της Έλενας Μαρούτσου

Θηριόμορφοι, της Έλενας Μαρούτσου

Για το μυθιστόρημα της Έλενας Μαρούτσου «Θηριόμορφοι» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Όταν πρωτογνώρισα την Έλενα Μαρούτσου, το 2008, είχε δύο βιβλία στο ενεργητικό της, που είχαν περάσει μάλλον απαρατήρητα, κι είχε μόλις εκδώσει το Μεταξύ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Marilynne Robinson: «Στο σπίτι»

Marilynne Robinson: «Στο σπίτι»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Marilynne Robinson «Στο σπίτι» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), που κυκλοφορεί στις 24 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Γκλόρι πήρε τον Τζακ επάνω στο δωμάτιο που είχε ετοιμά...

Βάσια Τζανακάρη: «Αδελφικό»

Βάσια Τζανακάρη: «Αδελφικό»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Βάσιας Τζανακάρη «Αδελφικό», που κυκλοφορεί στις 24 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΜΑΡΩ

Το μωρό γκρίνιαζε σε όλη τη διαδρομή. Τόσο που το μι...

Λ. Π. Χάρτλεϊ: «Ο μεσάζων»

Λ. Π. Χάρτλεϊ: «Ο μεσάζων»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Λ.Π. Χάρτλεϊ «Ο μεσάζων» (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο), που κυκλοφορεί στις 28 Σεπτεμβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Tο παρελθόν είναι μια ξένη χώρα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Εννέα συγγραφείς, εννέα αγαπημένα βιβλία

Εννέα συγγραφείς, εννέα αγαπημένα βιβλία

Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Δήμητρα Λουκά, Μάκης Μαλαφέκας, Βαγγέλης Μπέκας, Ιωάννα Ντούμπρου, Κατερίνα Παπαντωνίου, Γιώργος Παυλόπουλος, Γιώργος Πετράκης, Βάσια Τζανακάρη. Εννέα νέοι συγγραφείς μοιράζονται μαζί μας σκέψεις τους για ένα βιβλίο που διάβασαν τον Αύγουστο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

Τα καλύτερα μυθιστορήματα της δεκαετίας στην αγγλόφωνη πεζογραφία

Τα καλύτερα μυθιστορήματα της δεκαετίας στην αγγλόφωνη πεζογραφία

Αυτά είναι τα είκοσι (20) καλύτερα μυθιστορήματα που γράφτηκαν και εκδόθηκαν στα αγγλικά την τελευταία δεκαετία (2010-2019), σύμφωνα με τη συντακτική ομάδα του έγκριτου αμερικανικού ιστότοπου για τα βιβλία και τον πολιτισμό Literary Hub. 

Επιμέλεια: Book Press

...
13 μυθιστορήματα τρόμου και φαντασίας για γερά νεύρα

13 μυθιστορήματα τρόμου και φαντασίας για γερά νεύρα

Μυθιστορήματα που δοκιμάζουν τη φαντασία μας, που δεν μπορούμε να τα αφήσουμε από τα χέρια μας, που μας κάνουν να ξενυχτάμε από την αγωνία ή να καθυστερούμε λίγο ακόμη την επόμενη βουτιά.

Του Λεωνίδα Καλούση

Ενώ είναι αλήθεια ότι πολλά από τα μυθι...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

11 Σεπτεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Εννέα συγγραφείς, εννέα αγαπημένα βιβλία

Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Δήμητρα Λουκά, Μάκης Μαλαφέκας, Βαγγέλης Μπέκας, Ιωάννα Ντούμπρου, Κατερίνα Παπαντωνίου, Γιώργος Παυλόπουλος, Γιώργος Πετράκης, Βάσια Τζανακάρη. Εν

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

17 Ιουλίου 2020 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

50 καλά βιβλία για το καλοκαίρι και για πάντα

Πενήντα καλά βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή τα οποία ξεχωρίσαμε ανάμεσα σε πολλά ακόμη καλά βιβλία. Ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία, ποίηση, δοκίμια ιστ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ