Της Δήμητρας Λουκά
που δεν είχε θέρμανση μόνο μια σόμπα στην κουζίνα όπου η γιαγιά ζέσταινε νερό και έβραζε φακές κάθε Τετάρτη και που έβαλα στοίχημα με τον αδερφό μου ότι μπορώ να ανέβω πάνω της και να χορέψω και έκαψα τις πατούσες μου
που έναν ολόκληρο χειμώνα μείναμε εκεί εγώ και ο αδερφός μου και τα βράδια κοιμόμασταν στο διπλό κρεβάτι με τη γιαγιά ανάμεσά μας και κολλούσαμε πάνω στο φανελένιο νυχτικό της για να ζεσταθούμε
που εκείνο τον χειμώνα είχα βγάλει στα πόδια μου κάτι κόκκινα σπυράκια και η γιαγιά έλεγε ότι είναι χιονίστρες από το κρύο αλλά εγώ έλεγα ότι κάθε βράδυ χιόνιζε κάτω από τα σκεπάσματα και όσες νιφάδες ήταν τυχερές έπεφταν πάνω στα πόδια μου και δεν έλιωναν ποτέ
που είχε τούρκικη τουαλέτα και ο αδερφός μου πέταξε εκεί τη σφυρίχτρα που είχα αγοράσει στο πανηγύρι και εγώ μετά την ψάρεψα με ένα καλάμι και την έπλυνα με οινόπνευμα και κάθε φορά που σφύριζα εκείνος με έδειχνε με το δάχτυλο και φώναζε "τρώει σκατά"
που παραμονεύαμε τον παππού που έκανε μπάνιο στη σκάφη πίσω από το σπίτι και τη γιαγιά που του πήγαινε νερό με την κατσαρόλα και το έριχνε πάνω του και δεν ντρέπονταν που τον έβλεπε γυμνό
και που εμείς ντρεπόμασταν και βάζαμε τις παλάμες μπροστά στα μάτια μας και ανοίγαμε λίγο τα δάχτυλα και βλέπαμε ριγέ τη γύμνια του παππού
που είπα στον αδερφό μου έτσι απαίσιο θα γίνει και το δικό σου μαύρο ζαρωμένο και τεράστιο και δεν θα μπορείς να περπατήσεις από το βάρος του σαν τον παππού
και που εκείνος κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι και έκλαιγε όλο το απόγευμα και εγώ το ευχαριστήθηκα γιατί μου είχε πετάξει τη σφυρίχτρα στα σκατά
που ένα μεσημέρι μπουκάραμε στο δωμάτιο του παππού και της γιαγιάς για να τους δείξουμε τη χελώνα που βρήκαμε στον κήπο και είδαμε τη γιαγιά στο κρεβάτι του παππού και τον παππού να την κρατάει αγκαλιά και κλείσαμε αμέσως την πόρτα και φύγαμε τρέχοντας και δεν ξέραμε τι έκανε η γιαγιά στο κρεβάτι του παππού αλλά σίγουρα κάτι κακό θα έκανε
που ένα καλοκαίρι η αδερφή μου κλείστηκε στο δωμάτιο και είδα από την κλειδαρότρυπα ότι κολλούσε ένα κομμάτι χαρτί στο βρακί της και όταν μου έδωσε η μαμά τη σακούλα με τα σκουπίδια να την πετάξω την άνοιξα και βρήκα αυτό που κολλούσε και ήταν γεμάτο αίματα και κατάλαβα ότι είχε έρθει η ώρα της να πεθάνει αλλά εκείνη δεν πέθανε
που ένα βράδυ πήγα μόνη μου στην κουζίνα να πιώ νερό και έπεσε ένας σκορπιός πάνω στο μικρό δάχτυλο του ποδιού μου από το ταβάνι και με τσίμπησε και εγώ ούρλιαζα και η γιαγιά μου έβαλε αμμωνία και περίμενε να δει αν θα πρηστώ ολόκληρη γιατί τότε θα μπορούσα και να πεθάνω
που όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός ράγισαν οι τοίχοι του σπιτιού στη Στεφάνη και ο παππούς πήρε δάνειο για να φτιάξει άλλο σπίτι που δεν θα έπεφτε να μας πλακώσει αλλά που το καινούργιο σπίτι δεν ήταν με τίποτα τόσο ωραίο όσο το παλιό
InfoΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.
