paketo mplouti 700

Της Νίκης Μπλούτη

Άσι, απόψ' του βράδ' δεν έκλεισα μάτ' ούλ' τη νύχτα. Τρόμαξα να ξημιρώσου. Ούτι ζανάξ μι πιάναν ούτι κείνα τ' άλλα που πίνου για του άγχους. Είδα απού βραδύς αυτό του πακέτου μι τη Χατζηβασιλείου κι πλάνταξα στου κλάμα μι μια μάνα που την βρήκι του παιδί τ'ς μιτά από πινήντα χρόνια! Τη ξέρ'ς αυτή την εκπουμπή; Θα την έχ'ς δει, δε μπουρεί... Τη παίζ'νι χρόνια τώρα. Είνι μι αληθινές ιστουρίες απ' τη ζουή βγαλμένις. 

Τι είπις πως θες να σ' που τώρα; Πώς του ανακαλύψαμ' ιμείς πως μας είπαν ψέματα ότι πέθαν' του παιδί τότις; Ε, δε στα 'χου πει κι ξαναπεί ρε μανάρι μ'; Τι τα θες, τι τα γυρεύ'ς, αφού άκρη δε βρήκαμ' π'θινά. Πάνι είκοσ' χρόνια –μην είν' κι παραπάν'-- που ένας γνουστός δημουσιουγράφους έβγαλ' στη φόρα όσα γινόντ'σαν παλιά στ'ς κλινικές. Ήταν ολόκληρ' κλίκα είπαν που κλέβαν παιδιά κι τα π'λάγαν. Ε απού τότι δεν έχου ησυχάσ'. Έπαθα τέτοιου σοκ μόλις κατάλαβα πως λέγαν για κείνα τα χρόνια που γένν'σα κι ιγώ του πρώτου παιδί στη κλινική στη πόλ'. Τι του θέλαμ' κι ιμείς; Δε καθόμαστ' στου σπίτ' να μι ξεγγενήσ' η μαμή, όπους κι τα κουρίτσα μ' μιτά; Πρώτ' γέννα είπι ου παππού σ', ας πάμ' στη κλινική καλύτιρα. Είχι πουλήσ' κι ένα άλουγου ου φτωχός ου πατέρα μ' τότι κι μας έδουσ' του κουμπόδιμα για τη γέννα. Σήμιρα δουξάζου του Θεό π' μας φώτ'σι κι τουλάχ'στουν τα κουρίτσα μ' τα δυο τα γένν'σα ιδώ στου σπίτ' μας κι δεν είχαμ' ντράβαλα κι απού κει.

Άκου να κλέβ'νι παιδιά κι να τα π'λάνι στου ξένου κόσμου! Πώς να ησυχάσου μουρέ μανούλα μ' άμα σκέφτουμ' πως μπουρεί να ζει του σπλάχνου μ' κι να μιγάλουσ' σι ξένα χέρια; Πώς μας κουρουιδέψαν' έτσ'; Δε μπουρούμ' να του χουνέψουμ'! Κουτζαμάν παιδί κι να μ' του πάρ'νι μέσα απ' τουν κόρφου μ'; Τισσιράμ'ς κιλά παιδί! Μ' του δώσαν κιόλας στην αγκαλιά μ' να του κρατήσου. Κι μιτά του γιόμα που πιριμέναμ' μι τουν παππού σ' κι τη μάνα μ' τη σχουριμέν' να μας του φέρ'νι ξανά για να του β'ζάξου, μας λένι πάει του παιδί, πέθαν'. Δεν ήταν καλά τάχα μ', γεννήθ'κι μι πρόβλημα στη καρδιά... Βάλτι μια υπογραφή ιδώ μας είπαν κι μας διώξαν άρουν άρουν. Αγράμματους κόσμους ιμείς τι να καταλάβουμ'; Χαμπάρ' δε πήραμ' τίπουτα. Κλάψαμ', δαρθήκαμ' κι σ'κουθήκαμ' στου τέλους να φύγουμ' δίχους αυτό. Ου παππούς ου φτουχός είχι του νου τ' σι μένα να μη πάθου τίπουτα απ' τη πλανταξίλα μ', κι ούτι που τ' έκοψ' μια στάλα να ζητήσ' του παιδί να του πάρουμ' ιμείς να του θάψουμ'. Τίπουτα. Σ'κουθάκαμ' κι φύγαμ' σα νοικουκοιραίοι κι ούτι π' του είδαμ' πιθαμένου.

Τώρα ακόμα, σα βλέπου του πακέτου μι πιάν' κρύους ιδρώτας. Τρέχ'νι τα μάτια μ' βρουσούλις άμα συναντιώντι μάνις μι παιδιά μιτά απού χρόνια. 

Πάθαμ' νίλα μεγάλ' μόλις ακούσαμ' μιτά απού τόσα χρόνια πως γινόντ'σαν τέτοια πράματα τότις. Σκάνδαλου μεγάλου σ' λέου ξεσκέπασ' αυτός ου δημουσιουγράφους... Παραντάλιασα ιγώ τότις. Ξησίκουσα αμέσους τη μάνα σ' κι τη θειά σ' να πάν' να ψάξ'νι κι να ρουτήσ'νι για του παιδί. Κινήσαν γη κι ουρανό τα κουρίτσα αλλά δε βγήκι τίπουτα. Καήκαν τ' αρχεία λέγαν κι χαθήκαν όλα. Αυτός ου δημουσιουγράφους είχε δώσ' τηλέφουνα για του κόσμου που ενδιαφερόταν να μάθ' για τα παιδιά τ'. Δεν ήταν ένας κι δυο μανούλα μ'... Ξέρ'ς πόσις φαμίλιες χάσαν παιδιά έτσ'; Είχι γίν' μιγάλου σούσουρου κι για τη θ'κιά μας τη κλινική ιδώ. Πού να βρούν' όμους άκρη τα κουρίτσα; Η κλινική είχι κλείσ' απού χρόνια κι ου άσουτους ου γιατρός που έκαν' τέτοια πράματα είχι πεθάν'. Όπ' πηγαίναν η μάνα σ' κι ρουτάγαν' λέγαν καήκαν τ' αρχεία κι τ'ς κλείναν τ'ς πόρτις στα μούτρα. Σημασία δε τ'ς έδιν' κανένας. Ούτι πιστουποιητικά βρεθήκαν τ'ς γέννας, ούτι τ' θανάτου σ' λέει. Στα καρφιά τ'ς πιρίμινα ιγώ πίσου να μ' φέρ'νι κάνα μαντάτου. Φαρμακουνώμ'να κάθι φουρά που μ' λέγαν πως δε κάναν τίπουτα. Ούτι τούτου ούτι κείνου; Τίπουτα δε σας είπαν; Έλεγα η φουκαριάρα κι έκλαιγα ύστιρα μουναχή μ' μι μαύρου δάκρυ.

Στου τέλους, αφού κάναν ό,τ' μπουρούσαν τα κουρίτσα κι δε βγάλαν άκρη μου 'παν... ''Πάρτου απόφασ' μάνα κι μη βασανίζισ' άλλου. Δε πρόκειτ' να του βρούμι του παιδί. Μουνάχα μια ελπίδα υπάρχ'... Άμα ζει κι μάθ' όπους ιμείς την αλήθεια, να ψάξ' να μας βρει. '' Αχ ρε μανούλα μ' τι 'ταν να μ' πούνι αυτόν του λόγου! Απ' τη μια μ' πέρναν πίσου την ελπίδα κι απ' την άλλ' μ' τη ξαναδίναν. Απού τότις πιριμένου κι ιγώ μη μ' φέρ'νι κάνα μαντάτου ου κόσμους. Ή κάνα πακέτου απ' αυτή την εκπουμπή. Τι στου καλό λέου, τόσοι κι τόσοι βρίσκ'νι τ'ς γονιούς τ'ς, δεν απουκλείετ' να μας βρει κι ιμάς του θ'κό μας του παιδί. Όλου γι' αυτό προυσεύχουμ' μέρα νύχτα. Να έχ' ου Θεός όλα τα παιδιά μ' καλά κι να μ' αξιώσ' να προυλάβου να ξαναδού του παλικάρι μ' προυτού κλείσου τα μάτια μ'. Τίπουτ' άλλου δε θέλου απ' τη ζουή.

Τώρα ακόμα, σα βλέπου του πακέτου μι πιάν' κρύους ιδρώτας. Τρέχ'νι τα μάτια μ' βρουσούλις άμα συναντιώντι μάνις μι παιδιά μιτά απού χρόνια. Ή αδέρφια να ψάχνι ου ένας τουν άλλουν. Αυτός ου καημός θα μι φάει. Μερικές φουρές λέου, καλύτερα να του 'χα χάσ' του μυαλό μ' όπους ου παππού σ' κι να μη καταλάβινα τίπουτα. Δεν αντέχιτ' αυτή η σταναχώρια για τη μάνα ρε μανάρι μ'. Αλλά, πάλι μιτά του μετανιώνου, άμα σκέφτουμ' πως, άμα σάλευ' του μυαλό δε θα αναγνώρ'ζα ούτι τα παιδιά μ'... Πω πω πω! Ποιός γουνιός του θέλ' αυτό;

Κοίτα κι συ να 'χεις του νου σ' πουλάκι μ' ικεί μ' αυτά τα μαραφέτια που παλεύιτ' ούλ' την ώρα κι βρίσκιτ' ανθρώπ'ς απ' όλου του κόσμου. Δε ξέρ'ς καμιά φουρά, άμα σπάσ' κάνας διάουλους του πουδάρι τ', μπουρεί να βρεθεί καμιά άκρη απού κει που δε του πιριμέν'ς.

Τώρα, άμα ζει ου λιβέντης μ', θα 'ναι δυο χρόνια μεγαλύτιρος απ' τη μάνα σ'. Δηλαδή ιξήντα ακριβώς. Έτσ' δε βγαίνι, για κάνου λάθους; Τα πινήντα ουχτώ δεν έκλεισ' η μάνα σ';

Πάντους, αυτό του όνειρου ψες του βράδ' μπουρεί να 'ναι κι σημαδιακό. Μόλις πήρα να λαρώσου λιγάκ' απ' του κλάμα κι έκλεισα τα μάτια μ', βλέπου στουν ύπνου μ' πως μ' χτυπήσαν λέει τη πόρτα τ' σπιτιού κι σ'κώθηκα ν' ανοίξου χουρίς να ρουτήσου ποιος είν'. Ανοίγου π' λες κι τι να δου! Ήταν ένα όμουρφου παλικάρ' δυό μέτρα, απ' αυτά που βγαίνι στη τηλεόρασ' κι μ' έβαλ' στα χέρια ένα πακέτου απ' την εκπουμπή. Κάποιους μ' έψαχν' τάχα μ'... Κάνου ν' ανοίξου του πακέτου κι τι να δου η μαύρη! Ένα μουράκ' αρσινικό, σαν του θ'κό μ' τότι, όπους γεννήθ'κι κι του πήρα στην αγκαλιά μ', εκείν' τη μαύρη μέρα. Αχ ρε μανούλα μ' χαρά π' τη πήρα! Λαχτάρ'σε η καρδούλα μ' π' θα του κράταγα ξανά στουν κόρφου μ'!

 
mploutiInfo
Η Νίκη Μπλούτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Άγιο Γεώργιο, Λιβαδειάς. Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα με την οικογένειά της στη Λιβαδειά και ασχολείται με τη συγγραφή. Έχει εκδώσει δυο μυθιστορήματα, το "Όταν η σιωπή μιλάει στα όνειρα" και το ''Κάποτε... στον Παράδεισο''. Το 2017 κυκλοφόρησε η πρώτη συλλογή διηγημάτων της με τίτλο ''Το κίτρινο δάνειο''. Διηγήματά της δημοσιεύονται σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και στην τοπική εφημερίδα ''Διάβημα'' Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής και έχει συμμετάσχει σε εκδηλώσεις για παιδιά (ανάγνωση, εργαστήρια δημιουργικότητας) στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς. Διηγήματά της διακρίθηκαν σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και συμπεριλαμβάνονται σε Ανθολογίες. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η νέα συλλογή διηγημάτων της, με τίτλο ''Άδεια φωλιά''. 

 

 

 

 

 

  

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr.
Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το εμπόδιο

Το εμπόδιο

Οι καμπάνες της Κυριακής ηχούσαν ακόμα, όταν το λεωφορείο μπήκε στο σταθμό. Ο κόσμος τον προσπερνούσε αδιάφορα, συζητώντας ζωηρά και σέρνοντας βαλίτσες κατά μήκος των διαδρόμων, ενώ μερικά παιδιά έτρεχαν εδώ κι εκεί, τραβώντας ανυπόμονα τους γονείς τους από το χέρι.

Διήγημα της Ηρώς Κάπα

...
Το «φάντομ» και η στίξη

Το «φάντομ» και η στίξη

«Μπαμπά», φώναξα με αγωνία μόλις μπήκα σπίτι. «Κοίτα τι λέει η εφημερίδα! Ο-Σαρ-γκά-νης-στον-ΠΑ-Ο. Μας τον πήρανε;»

Διήγημα του Γιώργου Οικονόμου

«Δεν λέει ότι τον πήρανε. Μία πιθανότητα είναι. Έχει ερωτηματικό στο τέλος, δεν το βλέπεις; Θα το μάθεις, τέλος πάντων, τώρα που θα πας...

Ορφέας σπαρασσόμενος

Ορφέας σπαρασσόμενος

Ω εσείς τρισκατάρατοι Πλούτωνα και Περσεφόνη, που σκαρφιστήκατε την καταδίκη μου! Ωιμέ, ο βαριόμοιρος εγώ!

Διήγημα της Άρτεμης Γρίβα

Μαύρη η ώρα που γύρισα και σε κοίταξα, Ευρυδίκη, εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα μ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ζαχαρίας Σκούρας: «Η Γη είναι φιλόξενος ξενιστής μας»

Ζαχαρίας Σκούρας: «Η Γη είναι φιλόξενος ξενιστής μας»

Συνέντευξη με τον συγγραφέα Ζαχαρία Σκούρα, με αφορμή το βιβλίο του «Ταξιδεύοντας στην εποχή του ανθρώπου – η ζωή στην Ανθρωπόκαινο» (εκδ. Γερμανός).

Της Ελένης Κορόβηλα

Μπορεί ένα βιβλίο να αγγίξει σχεδόν όλα τα ζητήματα που άπτονται της ιστορίας του ...

Δίνοντας φωνή και παρηγόρια στους παρίες

Δίνοντας φωνή και παρηγόρια στους παρίες

Για το βραβευμένο μυθιστόρημα του Νίκου Χρυσού «Καινούργια μέρα» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Νικόλα Ευαντινού
Φωτογραφία © Jean Gaumy/Magnum Photos

Ο Walter Benjamin αναλύοντας τη φύση και τη λειτουργία του μυθιστορήματος, σε σ...


Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Emmanuel Levinas «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο» σε μετάφραση και επίμετρο του Θωμά Συμεωνίδη, το οποίο κυκλοφορεί το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Emmanuel Levinas: «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Emmanuel Levinas «Πάουλ Τσέλαν: Από το Είναι στο Άλλο» σε μετάφραση και επίμετρο του Θωμά Συμεωνίδη, το οποίο κυκλοφορεί το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Θάνος M. Βερέμης: «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21»

Θάνος M. Βερέμης: «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Θάνου M. Βερέμη «21 ερωτήσεις & απαντήσεις για το '21», που κυκλοφορεί στις 2 Ιουλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ...

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Παραπλάνηση»

Γρηγόρης Αζαριάδης: «Παραπλάνηση»

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γρηγόρη Αζαριάδη «Παραπλάνηση», που κυκλοφορεί στις 2 Ιουλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μια Σκιά

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

30 Ιουνίου 2020 ΕΛΛΗΝΕΣ

π. Χαράλαμπος: «Είμαστε κάτι πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα»

Συνέντευξη με τον π. Χαράλαμπο Παπαδόπουλο με αφορμή το βιβλίο του «Εμπιστοσύνη – Η ελευθερία από την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα» (εκδ. Αρμός). Της Στε

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

30 Ιουνίου 2020 ΕΛΛΗΝΕΣ

π. Χαράλαμπος: «Είμαστε κάτι πέρα από τις σκέψεις και τα συναισθήματα»

Συνέντευξη με τον π. Χαράλαμπο Παπαδόπουλο με αφορμή το βιβλίο του «Εμπιστοσύνη – Η ελευθερία από την ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα» (εκδ. Αρμός). Της Στε

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ