alt

Για την παράσταση Η αρκούδα σε σκηνοθεσία του Νίκου Διαμαντή.

Του Νίκου Ξένιου

Στο θέατρο «Σημείο» είδαμε το λυρικό έργο του Ουίλιαμ Ουώλτον Αρκούδα, βασισμένo στο ομώνυμο μονόπρακτο του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Νίκου Διαμαντή και μουσική διδασκαλία του Νίκου Βασιλείου.

Στον ρόλο της Πόποβα, η εξαιρετική Ειρήνη Αθανασίου ενσάρκωσε την «εύθυμη» αυτήν χήρα με ευαισθησία και επαγγελματική αρτιότητα, κομίζοντας επί σκηνής μια πληθωρική παρουσία, με έντονη θηλυκότητα, σκαμπρόζικο χιούμορ και μεγάλη γκάμα χειρονομιών μιμικού χαρακτήρα. Ισάξιοι στο πλευρό της στάθηκαν ο Αρκάδιος Ρακόπουλος (εναλλάξ στον ρόλο του Σμιρνόφ με τον Μιχάλη Ψύρρα) που απέδωσε τον παιγνιώδη (“silly”) ρόλο του με δυναμισμό και ποικιλία εκφραστικών μέσων, καθώς και ο καρατερίστας Μιχάλης Κατσούλης, στον ρόλο του Λούκα. Η διαστολή των συναισθημάτων και η ακρότητα των ψυχικών αντιδράσεων των χαρακτήρων που απαιτεί το μουσικοθεατρικό αυτό είδος ήταν άψογα διδαγμένα από τον Νίκο Βασιλείου, παρόντα στο πιάνο.

Η στιλιστική ελευθερία της σύνθεσης και τα στοιχεία παντομίμας και παρωδίας που αφομοιώνει παραπέμπουν στο καμπαρέ, στο θέατρο βαριετέ και στην παντομίμα.

Ο Ουίλιαμ Ουώλτον έγραψε αρκετά κινηματογραφικά σενάρια και libretti για μιούζικαλ, οπερέττες και soundtracks γνωστών ταινιών. Η Aρκούδα είναι η δεύτερη όπερα του βρετανού συνθέτη, μετά το Τρωίλος και Χρυσηίδα: είναι μεταφορά του ομώνυμου μονόπρακτου του Άντον Τσέχοφ από τον λιμπρετίστα Πωλ Ντεν σε λυρικό θέατρο, μετά από παραγγελία του ιδρύματος Κουσεβίτσκι, το 1958, και πρωτοπαρουσιάστηκε επί σκηνής το 1967. Το έργο έφερε εξαρχής τον υπότιτλο «μια μικρή εξτραβαγκάντζα», γιατί η στιλιστική ελευθερία της σύνθεσης και τα στοιχεία παντομίμας και παρωδίας που αφομοιώνει παραπέμπουν στο καμπαρέ, στο θέατρο βαριετέ και στην παντομίμα. Αυτή η “whimsical” εκδοχή ενός ποιητικού θέματος υπήρξε είδος ιδιαίτερα δημοφιλές στη βικτωριανή Αγγλία και στη Νέα Υόρκη των μέσων του 19ου αιώνα και προέκυψε από «pastiche» στίχων ενός κλασικού θεατρικού κειμένου, κατά προτίμησιν μονόπρακτου.

«I was a constant, faithful wife»

Ένα από τα νεανικά έργα του Τσέχωφ, η «Αρκούδα» έμεινε στο θέατρο ως η παρωδία της αγάπης για τη βότκα, της αποφυγής των χρεών και του δανειστή, της «βουτιάς» στο συναίσθημα και της υπερβολής του πένθους, των ξεσπασμάτων και των θεμάτων «τιμής», όπως της μονομαχίας: όλα αυτά αποδοσμένα στο επίπεδο της φάρσας, που όμως προσέφερε τη δυνατότητα σατιρικής διαπραγμάτευσης των πιο τυπικών «ρωσικών» χαρακτηριστικών σε μια σύνθεση «όπερας μπούφας», όπως αυτή του Ουώλτον. Ο μικρός αριθμός ερμηνευτών που απαιτεί το ανέβασμα αυτής της όπερας «δωματίου» και το πλήθος δραματικών περιστατικών που περιλαμβάνει στη χρονική έκταση μιας ώρας δίνει το έδαφος σε μουσικούς και τραγουδιστές να επιδείξουν τις ερμηνευτικές τους ικανότητες και να αγαπηθούν από το αστικό κοινό χωρίς αυτό να προϋποθέτει ογκώδη, ακριβά σκηνικά και πολυδάπανες, χρονοβόρες παραγωγές.

alt
    Ο William Walton
 

Στα 1888, στο δωμάτιο σχεδίου του εξοχικού της Γιελίνα Πόποβα επικρατεί πένθος: η Πόποβα θρηνεί τον θάνατο του άντρα της. Ο υπηρέτης της Λούκα προσπαθεί να την ανασύρει από το πένθος: «Ο Νικολάι Μιχαήλοβιτς πέθανε, έτσι ήταν γραφτό, θέλημα Θεού, ας είναι στη Βασιλεία των Ουρανών... Τον κλάψατε και τον θρηνήσατε αρκετά, φτάνει πια!». Το σπίτι επισκέπτεται ο απόστρατος αρχιστράτηγος Σμιρνόφ, απαιτώντας να του αποδοθούν τα δανεικά 1300 ρούβλια που του χρωστούσε ο μεταστάς σύζυγος. Η χήρα τον παρακαλεί να μην διαταράσσει τη γαλήνη της, κι εκείνος εξοργίζεται. Τον προσβάλλει αποκαλώντας τον «αρκούδα» για τους άξεστους τρόπους τους, ενώ εκείνος την ειρωνεύεται και με υπερβολικό τρόπο χαρακτηρίζει ανυπόφορες και απατηλές όλες τις γυναίκες, οδηγώντας την στην εξομολόγηση πως ο άντρας της την απατούσε: «Με άφηνε μόνη ολόκληρες εβδομάδες, φλερτάριζε μπροστά στα μάτια μου άλλες γυναίκες και μ' απατούσε, σκορπούσε τα λεφτά μου στον αέρα, έπαιζε με τα αισθήματα μου... Εγώ όμως, παρ' όλ' αυτά, τον αγαπούσα και του ήμουν πιστή». Η διένεξη Πόποβας και Σμιρνόφ οδηγεί σε πρόκληση μονομαχίας, ενώ όμως ο Σμιρνόφ προσπαθεί να δείξει στη χήρα τη χρήση του περιστρόφου, το μίσος τους μεταστρέφεται σε ερωτικό πάθος και περίπτυξη.

Ο ρόλος της Πόποβα συγκεντρώνει με επιτυχία όλα αυτά τα clichets που μια «εύθυμη χήρα» θα μπορούσε να ερμηνεύσει επί σκηνής με χιούμορ, καθώς ο δισταγμός ανάμεσα στο επιβεβλημένο πένθος και τον σφύζοντα ερωτισμό της είναι από μόνος του κωμικός.

Την Opera Seria οι Βρετανοί την αγάπησαν όσο κανείς άλλος, παρά το γεγονός ότι δεν ταιριάζει με το εθνικό ταμπεραμέντο τους. Ωστόσο, μπορεί κανείς να ισχυρισθεί το ακριβώς αντίθετο, πως δηλαδή δεν πρόκειται για ζήτημα εθνικής ιδιοσυγκρασίας, εφόσον ο υπαινικτικός ερωτισμός και ο καθωσπρεπισμός που καταρρέει είναι ζητήματα που απασχολούν μάλλον τις σεμνότυφες κοινωνίες. Έπειτα, το ελαφρό μουσικό θέατρο αναγνωρίστηκε ως ισάξιο είδος μόνο μετά τους σκηνικούς θριάμβους της μουσικής κωμωδίας των Gilbert & Sullivan και του αγγλικού Music Hall. Η εξεικόνιση της γυναικείας σεξουαλικότητας που μας κληροδότησε το μπουρλέσκ περιλάμβανε τόσο την εκδοχή της χειραφετημένης γυναίκας του θεάτρου, όσο και την εκδοχή της υποταγμένης γυναίκας της βικτωριανής κοινωνίας, στα πλαίσια της οποίας η επαγγελματική απασχόληση μιας γυναίκας επί σκηνής ισοδυναμούσε στην αστική αντίληψη με μια μορφή «εκπόρνευσής» της, εφόσον γινόταν επί χρήμασι. Ο ρόλος της Πόποβα συγκεντρώνει με επιτυχία όλα αυτά τα clichets που μια «εύθυμη χήρα» θα μπορούσε να ερμηνεύσει επί σκηνής με χιούμορ, καθώς ο δισταγμός ανάμεσα στο επιβεβλημένο πένθος και τον σφύζοντα ερωτισμό της είναι από μόνος του κωμικός. Είναι όμως άκρως ανθρώπινη και συγκινητική και η αμφιθυμία του Σμιρνόφ ανάμεσα στη στιβαρότητα του χρεώστη-διεκδικητή και την τρωτότητα του ερωτοχτυπημένου άνδρα.

Όπως η όπερα-μπαλάντα, έτσι και τα μπουρλέσκ είδη και οι εξτραβαγκάντζες εισήγαγαν στο λυρικό θέατρο συνθέσεις ποικίλες, που ενέτασσαν με επιτυχία λαϊκά τραγούδια, δημοφιλή στιχάκια και οπερατικές άριες, στοιχεία χορού και μιμικής, φανταχτερά κοστούμια δανεισμένα από το γαλλικό και γερμανικό καμπαρέ, ενώ στέγαζαν ακραίες ερμηνευτικές δυνατότητες, όπως την υπόδυση γυναικείων ρόλων από άνδρες τραγουδιστές και το αντίστροφο. Koινός τους στόχος ήταν το κοινό να αποστασιοποιηθεί από το βαρύ ήθος των νεοκλασικών ρόλων και να ψυχαγωγηθεί διασκεδάζοντας.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μελάνι» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

«Μελάνι» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

Για την παράσταση «INK» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, η οποία παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Φωτογραφίες: Julian Mommert

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Παραμένοντας σταθερά ένας ύψιστης αισθητικής créateur/auteur σκηνικών γεγονό...

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

Το ανατρεπτικό έργο του καταξιωμένου Ευριπίδη Λασκαρίδη παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023. Φωτογραφίες: Julian Mommert.

Επιμέλεια: Book Press

16 – ...

«Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Στέγη

«Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι» του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Στέγη

Ο υποψήφιος για Όσκαρ Τζον Μάλκοβιτς και η πολυβραβευμένη Λιθουανή ηθοποιός Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα από τα πιο μυστηριώδη έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου, στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από τις 9 έως τις 12 Φεβρουαρίου 2023. Φωτογραφίες: Māris Morkāns

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Σοκ στον χώρο του βιβλίου: Πέθανε ο Γενικός Διευθυντής και «ψυχή» της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Φίλιππος Τσιμπόγλου

Σοκ στον χώρο του βιβλίου: Πέθανε ο Γενικός Διευθυντής και «ψυχή» της Εθνικής Βιβλιοθήκης, Φίλιππος Τσιμπόγλου

Ο Φίλιππος Τσιμπόγλου, Γενικός Διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σήμερα το πρωί σε ηλικία 66 χρονών.

Επιμέλεια: Book Press

Η ανακοίνωση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος

...
Ο Μάριο Ντεζιάτι, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Ασυμβίβαστοι» που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2022, έρχεται στην Αθήνα

Ο Μάριο Ντεζιάτι, συγγραφέας του μυθιστορήματος «Ασυμβίβαστοι» που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2022, έρχεται στην Αθήνα

Ο βραβευμένος συγγραφέας Μάριο Ντεζιάτι θα παρουσιάσει το βιβλίο του στις 9 Φεβρουαρίου 2023, στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών.

Επιμέλεια: Book Press

O Mario Desiati, συγγραφέας του μυθιστορήματος Ασυμβίβαστοι (πρωτ. τίτλος Spatriat...

Πέθανε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο – Μεγάλη απώλεια για την ισπανική λογοτεχνία

Πέθανε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο – Μεγάλη απώλεια για την ισπανική λογοτεχνία

Πέθανε το πρωί της Δευτέρας 30 Ιανουαρίου 2023 από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 51 ετών ο Ισπανός πολυβραβευμένος συγγραφέας Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] ο οποίος κατείχε εξέχουσα θέση στη σύγχρονη ισπανική λογοτεχνία, έχοντας γράψει πολλά και επιτυχημένα αστυνομικά και όχι μόνο μυθιστορήματα. Μέσα στο 2023, οι εκδό...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Όιγκεν Ρούγκε [Eugen Ruge] «Τις μέρες που λιγόστευε το φως» (μτφρ. Τεό Βότσος), το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

1 ΟΚΤΩΒΡΙ...

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μακρόπουλου «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον», που θα κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γιανγκσὶ-ντιέναο (τρεῖς σκηνὲς)  ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ