mavragani-megali

Με αφορμή την παράσταση για εφήβους Όχι αθώος πια που παρουσιάζεται στη Στέγη από τις 16 Νοεμβρίου έως τις 26 Απριλίου, μιλήσαμε με τη σκηνοθέτη Γεωργία Μαυραγάνη. 

Στην Ελένη Κορόβηλα

«Ούτε μεγάλος, ούτε μικρός, κάπου ανάμεσα», είναι η γενική περιγραφή - πρόταση της παράστασης στο βασανιστικό ερώτημα τι ακριβώς σημαίνει να είναι κανείς έφηβος. 

Πέντε νέοι (τρία αγόρια και δύο κορίτσια) στέκονται απέναντι στο εφηβικό κοινό (στο οποίο πρωτίστως απευθύνεται η παράσταση) αλλά και στους μεγάλους και τους επιστρέφουν θραύσματα από την καθημερινότητα της ελληνικής οικογένειας. Άγχη, αγωνίες, στερεότυπα, κοινωνικές προκαταλήψεις ερμηνεύονται από τους έφηβους υπό το πρίσμα της αμφισβήτησης. Οι επιθυμίες, οι ανάγκες, οι ανησυχίες, παρουσιάζονται ως τα ποδοπατημένα δικαιώματα των ανθών μιας κοινωνίας που δεν τους βλέπει. Το ψέμα απορρίπτεται, η αλήθεια λατρεύεται. Η θέαση των πραγμάτων γίνεται αυστηρά χωρίς αποχρώσεις, χωρίς περιθώρια για ανοχή και συγκατάβαση.

Το «χορικό» των εφήβων, όπως το χαρακτηρίζει η δημιουργός του, είναι μια συλλογική κραυγή. Επί πενήντα λεπτά οι πέντε ηθοποιοί διαπιστώνουν, καταγγέλλουν, οργίζονται, τραγουδούν το φάλτσο τραγούδι της ηλικίας τους, διεκδικούν την αγάπη και την αλήθεια τους με ένταση και ρυθμό.

Ο τίτλος της παράστασης, το υλικό για την οποία προέκυψε από συνεντεύξεις με εφήβους και από τη συμμετοχή τους στο σχετικό blog, εμπεριέχει διαπίστωση, κατάπληξη, ερώτηση αλλά και άρνηση. Η διατήρηση της «αθωότητας», για έναν έφηβο, φαντάζει σαν ωραιοποίηση της πραγματικότητας που πρέπει να αντιμετωπίσει. Η οριστική απώλειά της, όμως, τι εξασφαλίζει;

mavragani-parastasi-selofan-350Ετοιμάσατε μια παράσταση για τους εφήβους επιχειρώντας να είναι και από τους εφήβους. Πώς προέκυψε το υλικό με το οποίο διαμορφώθηκε η παράσταση;

Στόχος μας είναι να φτιάξουμε μια παράσταση που να είναι πραγματικά εφηβική, δηλαδή να λέει με ακρίβεια αυτά που νιώθουν και σκέφτονται οι έφηβοι και όχι μια αφελή εκδοχή αυτών που εμείς νομίζουμε ότι λένε. Γι' αυτό το λόγο πήραμε συνεντεύξεις από εφήβους και επίσης είμαστε σε συνεχή συνομιλία μαζί τους μέσω του blog της παράστασης. Όσα ακούσαμε και μάθαμε ήταν πραγματικά αποκαλυπτικά και αποτέλεσαν βασικό υλικό της παραστάσης. Είτε χρησιμοποιήθηκαν αυτούσιες φράσεις είτε μεταγράφηκαν σε μορφές επιστολών ή τραγουδιών και σκωπτικών ποιημάτων.

Απευθύνατε ένα διαδικτυακό κάλεσμα. Σας ικανοποίησε η ανταπόκριση;

Ναι, πολύ και συνεχίζει αυτή η συνομιλία καθ' όλη τη διάρκεια των παραστάσεων αλλάζοντας κάπως την παράσταση. Για μας είναι σημαντικό να ξέρουν οι έφηβοι ότι πραγματικά υπάρχουν πάνω στη σκηνή.

Ποια πιστεύετε ότι είναι τα χαρακτηριστικά μιας παράστασης που απευθύνεται σε εφήβους; Τι την διαχωρίζει από μια παράσταση για παιδιά και τι από μια παράσταση για ενήλικες.

Θα απαντήσω με τη φράση ενός από τους εφήβους που μας έδωσαν συνέντευξη «ούτε μεγάλος, ούτε μικρός κάπου ανάμεσα». Aυτό το ανάμεσα, αυτή η πρώτη επαφή δηλαδή με τη σκληρότητα της ζωής έχει πολύ έντονα και οριακά συναισθήματα γι' αυτό και μπορεί να είναι τόσο συγκινητικός και αφοπλιστικός ο λόγος των εφήβων. Λέει απροκάλυπτα με τη φόρα της πρώτης αντίδρασης τα πράγματα με το όνομά τους. Κατά τα άλλα εγώ αντιμετωπίζω τις παραστάσεις για παιδιά, εφήβους και ενήλικες με τον ίδιο τρόπο. 

Αν παραδεχτούμε την άγνοια και το φόβο μας όλοι προς όλους τότε ίσως μπορέσουμε να συνεννοηθούμε κάπως καλύτερα.

Θεωρείτε πως υπάρχει κενό στο θέατρο που απευθύνεται σε εφήβους;

Η Στέγη και η ομάδα της Σοφίας Βγενοπούλου έχουν κάνει μια πολύ σοβαρή κίνηση και πρόταση με το φεστιβάλ εφηβικού θεάτρου φτιάχνοντας στην ουσία ένα εργαστήρι που παράγει νέα κείμενα, εκπαιδεύει πολύ ουσιαστικά το κοινό και φέρνει το λόγο των εφήβων στο προσκήνιο. Το κενό καλύπτεται σιγά σιγά.

Με την ομάδα Happy End δουλεύετε με «τη μέθοδο της επινόησης». Ποια είναι τα θέματα που σας απασχολούν;

Είναι μια ζωντανή διαδικασία, μια διαδικασία συνομιλίας με το σήμερα αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Προσπαθώντας να ζήσουμε πέφτουμε πάνω στις απορίες μας για τον κόσμο και τη ζωή και αυτό προσπαθούμε να μοιραστούμε με τις δουλειές μας. 

Ως εκπαιδευτικό εργαλείο το θέατρο τι αποτελέσματα μπορεί να φέρει; Σε ποιες ηλικίες λειτουργεί καλύτερα;

Η αναπαράσταση είναι από τις πιο δυνατές γλώσσες του κόσμου. Με αυτή την έννοια μπορεί να αφυπνίσει όλες τις ηλικίες. Είναι μάλλον κομμάτι της ανθρώπινης φύσης να μελετά τον εαυτό της και μέσω της αναπαράστασης.

mavragani-photo-parastasisΤι έχουν ανάγκη οι έφηβοι; Δραματοποίηση ή περισσότερη πραγματικότητα και ειλικρίνεια; Υπάρχουν θέματα ταμπού;

Ειλικρίνεια και καλό θέατρο, όπως όλοι βέβαια. Ταμπού υπάρχουν όπως σε όλη την κοινωνία αλλά εμείς με την παράστασή μας αποφασίσαμε να τα πούμε όλα και να μη φοβηθούμε. Άλλωστε αυτό επιθυμεί και κάποιος που πηγαίνει στο θέατρο, να φύγει αυτό το συμβατικό πέπλο σιωπής, το ψέμα δηλαδή, για να σταματήσει να αισθάνεται μόνος.

Η απώλεια της αθωότητας είναι για σας απαραίτητη διαδικασία για να συντελεστεί το επόμενο βήμα από την παιδική ηλικία προς την ενηλικίωση;

Γίνεται από μόνο του και καμία φορά και με πολύ σκληρό τρόπο. Αλλά η πληγή που θα γεννηθεί από αυτή την επαφή με το «έξω» ονομάζεται ζωή. Το να το αποκρύπτουμε ή να λέμε πως δεν συμβαίνει είναι τεράστιο ψέμα προς τους άλλους και προς τον εαυτό μας, κι εκεί νομίζω εντοπίζεται ο θυμός των εφήβων προς την κοινωνία των μεγάλων. Αν παραδεχτούμε την άγνοια και το φόβο μας όλοι προς όλους τότε ίσως μπορέσουμε να συνεννοηθούμε κάπως καλύτερα.

Ως παιδί και ως έφηβη παρακολουθούσατε θέατρο; Διαβάζετε λογοτεχνία; Υπάρχουν έργα που αποτέλεσαν για σας κομβικά σημεία για τις μετέπειτα επιλογές σας;

Μεγάλωσα στο Αγρίνιο, όπου τα ερεθίσματα στο θέατρο ήταν λίγα. Στη λογοτεχνία και τη μουσική περισσότερα. Εκείνο όμως που με παίδεψε με τη καλή και κακή έννοια ήταν ο έρωτας, οι φίλοι μου και η μοναξιά μου. Ενδεικτικά θα αναφέρω τους Joy division , τους Cure, τον Jean Gene και μετεφηβικά τη Sarah Kane, δεν θα ξεπεράσω ποτέ τα λόγια της και τη συγκίνηση που μου χαρίζουν.

mavragani-ohi-athoos-pia
Όχι αθώος πια
Σύνθεση - Επιμέλεια Κειμένου: Γεωργία Μαυραγάνη και ομάδα Happy End
Σκηνοθεσία: Γεωργία Μαυραγάνη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελίνα Ρίζου
Σκηνικά - Κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα
Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας
Σχεδιασμός - Οργάνωση εκπαιδευτικού blog: Ελένη Παπαδημητρίου
Ηθοποιοί: Θεανώ Μεταξά, Αντώνης Παναγόπουλος, Ρομάνα Λόμπατς, Μικές Γλύκας, Κωνσταντίνος Πλεμμένος
Παραγωγή: Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών
Διάρκεια: 16 Νοεμβρίου 2014 – 26 Απριλίου 2015

mavragani-photoΠοια είναι η Γεωργία Μαυραγάνη

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1978 και από το 2001 ζει στην Αθήνα. Σπούδασε παιδαγωγικά στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Πατρών και θέατρο στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α και στο προπαρασκευαστικό μεταπτυχιακό τμήμα της σχολής DasArts στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Στο διάστημα 2000-2004, συνεργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη με πολλούς σημαντικούς Έλληνες θεατρικούς σκηνοθέτες (Γιάννης Χουβαρδάς, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Γιάννης Μόσχος, Βίκυ Γεωργιάδη, Θοδωρής Γκόνης). Από το 2004 έχει σκηνοθετήσει, μεταξύ άλλων, τις παραστάσεις: Οι δούλες του Jean Genet, Tabataba του Bernard-Marie Koltès, Ένα μεγάλο νοσταλγικό τραγούδι (πρωτότυπη περφόρμανς), Παραμύθι για δύο του Philip Ridley, Όταν είδα το 100% τέλειο κορίτσι για μένα του Haruki Murakami, Από δω και πέρα μόνο Χάπι Εντ του Truman Capote, Ρέκβιεμ του Fernando Renjifo, Εύθραυστο (πρωτότυπη περφόρμανς), Η ταράτσα του αυτόχειρα (πρωτότυπη περφόρμανς), Τριγμός (πρωτότυπη περφόρμανς), Το νόημα της Μαρίας Λαϊνά, Από πρώτο χέρι – Μια παράσταση για τα καπνά (πρωτότυπη περφόρμανς).

Στο 3ο και το 4ο Φεστιβάλ Εφηβικού Θεάτρου (Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών και Grasshopper Youth) έχει συμμετάσχει ως συγγραφέας και σκηνοθέτης με τις παρακάτω παραστάσεις: Η ζωή δεν είναι εύκολο πράγμα, Έτσι κάνουν όλοι και Όλα όσα ξέρω για τον κόσμο. Είναι ιδρυτικό μέλος της Κίνησης Μαβίλη και από το 2003 εργάζεται παράλληλα ως δασκάλα στη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 2005 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα Happy End, με στόχο τη δημιουργία παραστάσεων που το θεατρικό τους κείμενο είναι προϊόν έρευνας των συντελεστών της εκάστοτε παράστασης. 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Σουέλ» του Θοδωρή Τσαπακίδη, στο Θέατρο 104 (κριτική)

«Σουέλ» του Θοδωρή Τσαπακίδη, στο Θέατρο 104 (κριτική)

Το «Σουέλ», που παίζεται στο Θέατρο 104 και φέρει την υπογραφή του Θοδωρή Τσαπακίδη, είναι μια ανησυχαστική «τραγικωμωδία» για την περίοδο της καραντίνας. Στην κεντρική εικόνα, φωτογραφία της Βάσιας Αναγνωστοπούλου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

...
«INK» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

«INK» του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο Μέγαρο Μουσικής: Από τον νεοκλασικισμό στο νεομπαρόκ

Για την παράσταση «INK» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, η οποία παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Φωτογραφίες © Julian Mommert.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Παραμένοντας σταθερά ένας ύψιστης αισθητικής créateur/auteur σκηνικών γεγο...

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

«ELENIT» του Ευριπίδη Λασκαρίδη στη Στέγη – Ένα σύμπαν με δεινόσαυρους, ανεμογεννήτριες και λαμαρίνες

Το ανατρεπτικό έργο του καταξιωμένου Ευριπίδη Λασκαρίδη παρουσιάζεται για δεύτερη φορά στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023. Φωτογραφίες: Julian Mommert.

Επιμέλεια: Book Press

16 – ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

Με τίτλο «Χώρος ιδιωτικός» παρουσιάστηκε έως τις 08/01 στο Μουσείο Μπενάκη μεγάλη αφιερωματική έκθεση στη ζωή και το έργο του μεγάλου δασκάλου της ελληνικής ζωγραφικής, Γιάννη Μόραλη. Η έκθεση θα παρουσιαστεί και σε άλλες πόλεις, με πιθανότερο επόμενο σταθμό την Πάτρα.  Στην κεντρική εικόνα, φωτογραφία της Καίτ...

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ [Stephen King] «Το πράσινο μίλι» (μτφρ. Πητ Κωνσταντέας), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπήρχε καθόλου ζέστη, κα...

«Σουέλ» του Θοδωρή Τσαπακίδη, στο Θέατρο 104 (κριτική)

«Σουέλ» του Θοδωρή Τσαπακίδη, στο Θέατρο 104 (κριτική)

Το «Σουέλ», που παίζεται στο Θέατρο 104 και φέρει την υπογραφή του Θοδωρή Τσαπακίδη, είναι μια ανησυχαστική «τραγικωμωδία» για την περίοδο της καραντίνας. Στην κεντρική εικόνα, φωτογραφία της Βάσιας Αναγνωστοπούλου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ [Stephen King] «Το πράσινο μίλι» (μτφρ. Πητ Κωνσταντέας), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπήρχε καθόλου ζέστη, κα...

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Κάρσον ΜακΚάλερς [Carson McCullers] «Ρολόι χωρίς δείκτες» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο θάνατος εί...

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ